آگم ڪيو اچن...

عنوان شاھ جو رسالو
شارح / محقق غلام محمد شاھواڻي
ڇپائيندڙ سنڌي ادبي بورڊ، ڄامشورو
ڇپجڻ جي تاريخ 1950-10-06
ايڊيشن 1

فھرست

سُر ڪلياڻ

ڪلياڻ ٺيٺ اوائلي ٻول آهي ۔ جنھن جي معنىٰ آهي "سک"۔ هي سر دل کي سڪون بخشي ٿو ۽ رسالي جي ترتيب مطابق پهريون نمبر سر آهي۔ هي سر رب جي حمد و ثنا سان شروع ٿئي ٿو۔ ان کان پوء پيغمبر ڪريم صلى الله عليه وسلم کي دنيا جي پيدائش جو سبب ڄاڻائي ٿو.

داستان پھريون
بيت - 1

اَوَلِ، اللهُ، عَلِيمُ اعليٰ، عالَمَ جو ڌَڻِي،
قادِرُ پَھِجي قُدرتَ سين، قائمُ آھِ قَدِيمُ،
والِي، واحدُ، وَحۡدَہٗ، رازِقُ رَبُّ رَحيمُ،
سو ساراھِ سچو ڌَڻِي، چَئِي حَمدُ حَڪِيمُ،
ڪَري پاڻَ ڪرِيمُ، جوڙُون جوڙَ جَھانَ جِي.

بيت - 2

جوڙٖي جوڙَ جَھانَ جِي، جڏہ جوڙِيائِين،
خاوَندُ خاص خَلِقي، مُحمَّدُ مُڪائِين،
ڪَلمو تهِ ڪَرِيمَ تي، چِٽو چايائين،
اَنَا مولاکَ وَ اَنتَ مَحبُوبِي،‌ اِيَ اُتائِين،
ڏِکِي ڏِنائِين، ٻَئِي سَرائون سَيِّدُ چي.

بيت - 3

جوڙٖي جوڙَ جَھانَ جِي، پاڻُ ڪِيائين پَرِوارُ ،
حامِي، ھادِي، ھاشمِي، سَرِدارين سَرِدارُ،
سُنھي صَحابَنِ سَٿَ ۾، مَنجِهہ مَسِجِدِ مڻيادارُ،
چَارَئِي چڱا چؤڌارُ، ھُئا ھيڪاندا حَبِيبَ سين.

بيت - 4

وَحۡدَہٗ لا شَرِيکَ لَهٗ، چَئِي، چُوندو آءُ،
فَرضَ، واجِبَ، سُنَتُون، تِنِيئُون تَرڪُ مَپاءِ،
توبَهَ سَندِي تَسبِيح، پَڙَهَڻَ ساڻُ پُڄاءِ،
نِڱا پَھجٖي نَفسَ کي، ڪا سَئِين راھَ سُونھاءِ،
تہ سَندِي دوزَخَ باھِ، تو اوڏِيائي نہ اَچي.

بيت - 5

وَحۡدَہٗ لا شَرِيکَ لَهٗ، جان ٿو چَئين اِيَّ،
تان مَڃ مُحَمَّدُ ڪارَڻِي، نِرتُون مَنجهان نِيهَ،
تان تُون وَڃِئو ڪِيَّ، نايين سِرُ ٻِيَنِ کي.

بيت - 6

وَحۡدَہٗ لا شَرِيکَ لَهٗ، جَڏِهن چَيو جَنِ،
تَنِ مَڃيو مُحَمّد ڪارَڻي، ھيجاہ ساڻُ ھِيّنِ،
تڏہۡ منجها تَنِّ، اَوَتَڙ ڪونَہ اولِئو.

بيت - 7

وَحۡدَہٗ لا شَرِيکَ لَهٗ، جَن اُتو سين اِيمانَ،
تَنِ مَڃِيو مُحَمَّد ڪارَڻِي قَلبَ ساڻُ لِسانَ،
اُوءِ فائِقَ ۾ فَرمانَ، اَوتَڙِ ڪِهۡ نہ اولِئا.

بيت - 8

اَوتَڙِ ڪِهۡ نہ اولِئا، سُتَڙِ وِئا سالِمَ،
ھيڪائِي ھيڪُ ٿِئا، اَحَدَ سين عالِمَ،
بي بَھا بالِمَ، آڳي ڪِئا اَڳَھِمۡ.

بيت - 9

آڳي ڪِئا اَڳَھِمۡ، نِسورو ئِي نُورُ،
لاخَوفُ عَلَيھِم وَلاھُم يَحزَنُون، سَچَنِ ڪونِه سُورُ،
مولا ڪئِو مَعمُورُ، اَنگُ اَزَلَ ۾ اُن جو.

بيت - 10

وَحۡدَہٗ جَي وَڍِيا، اِلااللهَ سين اورِينِ،
ھِيُون حقِيقَتَ گَڏِئو، طريقتَ تورِينِ،
مَعرفَتَ جِيَ ماٺِ سين، ڏيساندَرُ ڏورِينِ،
سُکِ نہ سُتا ڪَڏَهِمۡ، ويھِي نہ ووڙِينِ،
ڪُلَنِئُونِ ڪورِينِ، عاشِقَ عبدُاللّطيفُ چي.

بيت - 11

وَحۡدَہٗ جَي وَڍِيا، اِلاَللهَ اَڌَ ڪِئا،
مُحَمَّدُ رَسُولُ چئي، مُسلمانَ ٿِئا،
عاشقَ، عبدللطيف چي، اِنھِمۡ پَھِ پِيا،
تيلاھَ ڌَڻِيَ ڌُئا، جيلاھَ وِئا وَحدتَ گَڏجِي.

بيت - 12

وَحۡدَہٗ جَي وَڍِيا، ڪِئا اِلّاَاللهَ اَڌَ،
سِ ڌَڙَ پَسِي سَڌَ، ڪِه اَڀاڳِيَ نہ ٿِئي.

بيت - 13

سِرُ ڍُونڍِيان، ڌَڙَ نہ لَھان، ڌَڙَ ڍونڍِيان، سِرُ ناھِ،
ھَٿ ڪَرايون آڱرِيُون، وِئا ڪَپِجِي ڪانِه،
وَحدتَ جٖي وِھانءِ، جي وِئا سي وَڍِئا.

بيت - 14

وَحۡدَہٗ لا شَرِيکَ لَهٗ، ٻُڌءِ نہ ٻوڙا،
ڪِ تو ڪَنين نہ سُئا، جي گَهٽَ اندر گهوڙا،
ڳاڙيندہۡ ڳوڙها، جِتِ شاھدَ ٿِندءِ سامُها.

بيت - 15

وَحۡدَہٗ لا شَرِيکَ لَهٗ، اِيُ وِھائِج وِيُّ،
کَٽين جي ھارائين، ھنڌُ تُھجو ھِيُّ،
پاڻا چُندءِ پِيُّ، ڀَري جامُ جَنَّتَ جو.

بيت - 16

وَحۡدَہٗ لا شَرِيکَ لَهٗ، اِيُّ ھيڪَڙائِيَ حَقُّ،
ٻِئائِيَ کي ٻَکُ، جَنِ وڌو سي وِرَسِئا.

بيت - 17

عاشق چَؤُ مَ اُن کي، مَ ڪي چَؤُ معشُوقُ،
خالقُ چَؤُ مَ خامَ تون، نہ ڪِي چَؤُ مخلوقُ،
سَلِج تَھِن سُلوڪُ، جو ناقِصئان نِڱيو.

بيت - 18

وَحۡدَتا ڪَثرتَ ٿِي، ڪَثرتَ وحدتَ ڪُلُّ،
حَقُّ حَقِيقِي ھيڪَڙو، ٻولِي ٻِي مَ ڀُلُّ،
ھُو ھُلاچو ھُلُّ، بِاللهِ سَندو سَڄَڻين.

بيت - 19

پاڻِهۡ جَلَّ جَلاَلُهٗ، پاڻِهۡ جانِ جمالُ،
پاڻِهۡ صُورَت پِرِيَ جِي، پاڻِهۡ حسنُ ڪمالُ،
پاڻِهۡ پِرُ مُريدُ ٿيي، پاڻِهۡ پاڻَ خيالُ،
سڀ سڀوئِي حالُ، مَنجهائِي معلوم ٿيي.

بيت - 20

پاڻِهۡ پَسي پاڻَ کي، پاڻِهۡ ئِي محبوبُ،
پاڻِهۡ خَلقي خُوبُ، پاڻِهۡ ئِي طالبُ تِن جو.

بيت - 21

سو ھِيُ، سو ھُو، سـو اَجلُ، سو اللهُ،
سو پِرين، سو پَساھُ، سو ويرِي، سو واھَرُو.

بيت - 22

پڙاڏو، سو سَڏُ، وَرُ وائِيَ، جو جَي لَھين،
ھُئا اَڳِھِمۡ گَڏُ، ٻُڌڻَ ۾ ٻَہ ٿِئا.

بيت - 23

ايڪُ قَصَرُ، دَرَ لَکَ، ڪوڙِين ڪَڻِسِ ڳِڙکِيُون،
جيڏاہُ ڪريان پَرَکَ، تيڏاہُ صاحبُ سامُهون.

بيت - 24

ڪوڙِين ڪايائُون تِھُجيُون، لِکَنِ لَکَ ھزار،
جِيُ سڀِڪِهۡ جِيَ سين، دَرَسَنُ ڌارو ڌارَ،
پِرِيمِ تُھجا پارَ، ڪِھَڙا چئِي ڪِيَ چُئان.

وائي - 1

سَڀَڪا پِريان ڪُون پُوڄي،
نينهُ نيڻين ڳُڻُ ڳالهہ وو.
جا چِتَايم چِتَ ۾، سا ٿو سَڄَڻُ ٻُجهي،
نينهُ نيڻين ڳُڻُ ڳالهہ وو.
لاتِ جا لَطيِفَ جِي، سَڏُ تُھِجو سُڄي،
نينهُ نيڻين ڳُڻُ ڳالهہ وو.

داستان ٻيو
بيت - 1

اَگِهي آَگهائِي، رَنجُ پِرِيان کي رَسيو،
چَکِيَم چڱائِي، سورانگهي سُورِيءَ تان.

بيت - 2

اَنڌا اُونڌا ويڄ! کَلَ ڪُڄاڙيا کانِئيين؟
اسان ڏُکي ڏِيلَ ۾، تُون پِيارين پيڄَ،
سُورِي جَنِين سيڄَ، مَرَڻُ تَنِ مُشاهِدو.

بيت - 3

سُورِيءَ سَڏُ ٿِيو، ڪا ھَلَندِي جيڏِيُون؟
وَڃَڻُ تَنِ پِيو، نالو نيِهُ ڳِنَنِ جي.

بيت - 4

سُورِي سَڏُ ڪَري، اُڀيِ عاشِقَنِ کي،
جي اٿئِي سَڌَ سِڪَڻَ ۾، تو ڪَؤُ مَ، پيرُ پري،
سِسِي ڌارَ ڌَري، پُڇِج، پوءِ پِرِيتَڻُون.

بيت - 5

سُوري آھِ سِنگارُ، اَڳِھِين عاشِقَنِ جو،
مُڙَڻُ موٽَڻُ ميھَڻون، ٿِئا نِظاري نِروار،
ڪُسڻَ جو قَرارُ، اَصلِ عاشقن کي.

بيت - 6

سُورِي سِنگاري، اَصلِ عاشقن کي،
لُڏِيا ڪِينَ، لطيفُ چي، ٿِيا نيزي نِظاري،
ڪوٺِئو ڪِناري، آڻيو چاڙهي اُنِ کي.

بيت - 7

سُورِيءَ مَٿي سيڻَ، ڪِھَڙي ليکي سَنَرا؟
جيلَه لَڳا نيڻَ، تي سُورِيائي سيجَ ٿِي.

بيت - 8

سُورِيَ چڙهڻُ، سيڄَ پَسڻُ، اِيُ ڪَمُ عاشِقَنِ،
پاھُون ڪِينَ پَسَنِ، سائُو ھَلَنِ سامُها.

بيت - 9

سُورِيءَ جي سَؤ وَارَ، ڏِهاڙيو چَنگِ چڙهين،
جِمَ وِرِچِي ڇَڏِيين، سِڪڻَ جِي پَچارَ،
پِرتِ نہ پسين پارَ، نِيهُ جِئَائِين نِڱِئو.

بيت - 10

پھرِين ڪاتِي پاءِ، پُڇجِ پوءِ پِرِيتَڻُون،
ڏُکَ پِريان جو ڏيلَ ۾، واڄَٽَ جِيَ وَڄاءِ،
سِيخُنِ ماھُ پَچاءِ، جي نالو ڳِيڙءِ نيهَ جو.

بيت - 11

ڪاتِيَ ڪونِه ڏوھُ، ڳَنُ وَڍِندَڙَ هَٿَ ۾،
پَسئو پَرِ عَجِيبَ جِي، لَچئو وڃي لوھُ،
عاشقنِ اَندوھُ، سَدا معشوقَنِ جو.

بيت - 12

ڪاتِي تِکِي مَ ٿيي، مَرُ مُنِيائي هوءِ،
مانَ وِرمَنِ توءِ، مون پريان جا هَٿڙَا.

بيت - 13

ڪاتي جا قريبَ جي، سا هَڏَ چِيري چَمُ،
عاشقَن پَھِجو اڱُ، للهِ ڪارڻِ وَڍئو.

بيت - 14

جي تو سِڪڻُ سِکئو، تہ ڪاتِيَ پَئي مَ ڪِنجُهہ،
سُپيريان جي سُورَ جو، ماڙهُن ڏِجي نہ مَنجُهہ،
اَندرِ اِيُ اَھنجُ، سانڍج سُکائُون ڪري.

بيت - 15

جان وَڍين تان ويهُ، نہ تہ وٺِئو واٽَ وانءُ تون،
هِيُ تَنِين جو ڏيهُ، ڪاتِي جَنِين ھَٿَ ۾.

بيت - 16

ڪاتِي جَنِ ڳَري، مان لنؤ لڳو تَنِ سين،
محبتَ جي مَيدانَ ۾، وڃان پيرَ ڀَري،
اَڏِيَ سِرُ ڌَري، مانَ ڪُھَنِھُون سُپِرِين.

بيت - 17

اَڳِيان اَڏِنِ وَٽِ، پويَنِ سِرَ سَنباھِيا،
ڪاٽِ تہ پوءِ قَبُولَ ۾، مَڇُڻ ڀايين گَهٽِ،
مَٿا مُھايَنِ جا، پِيا نہ ڏِسين پَٽِ؟
ڪلاڙَڪي ھَٽِ، ڪُسَڻَ جو ڪوپُ وَھي.

بيت - 18

جي اَٿِي سِڪَ سُرڪَ جِي، تہ وَنءُ ڪلاڙَنِ ڪاٽِي،
لاهي رَکُ لَطِيفُ چي، مَٿو وَٽِ ماٽِي،
تِڪَ ڏيئي پِڪَ پِيُ تون، گهوٽَ مَنجها گهاٽِي،
جو وَرنَهَ وِھاٽي سو سِرَ وَٽِ سَرو ساھَنگو.

بيت - 19

جَي اَٿِئي سَڌَ سُرڪَ جِي، تہ وَنءُ ڪلاڙَڪي هَٽِ،
لاهي رَکُ، لطيف چي، مَٿو ماٽيَ وَٽِ،
سِرُ ڏيئي مَ سَٽِ، پِيجِ ڪي پِيالِيُون.

بيت - 20

جي اَٿِئي سَڌَ سُرڪَ جِي، تہ وَنءُ ڪَلاڙَڪي ڪُوءِ،
مَھيسَرَ جي مَڌ جِي، هُتِ هَڏِهين هُوءِ،
جان رَمزَ پَرُوڙِيَم رُوءِ، تان سِرَ وٽِ سُرڪي سَڳُڻي.

بيت - 21

جَي اَٿِئي سِڪَ سُرڪَ جِي، تہ وَنءُ ڪَلاڙَڪي ڳرِ،
وَڍَڻُ، چِيرَڻُ، چِچِرَڻُ، پَھَتِ اُنِين جِي پَرِ،
جي وَٽِي پُويِيءِ وَرِ، تہ سَھَنگِي آھِ، سَيّدُ چي.

بيت - 22

ناڻي ناھِ ڪَڪُوھ، ڪِين، مُلِ، مَھنگو مَنڌُ؟
سَنباهِج، سَيّدُ چي، ڪاٽَڻَ ڪارَڻِ ڪَنڌُ،
هِيُ تَنِين جو هَنڌُ، مَٽَنِ پاسِ مَرَنِ جي.

بيت - 23

عاشقَ زھرُ پِياڪَ، وِھُ پَسئو، وِھُسَنِ گهڻُون،
ڪَڙي ۽ قاتِلَ جا، هَميشَه هيراڪَ،
لَڳِيَنِ لَئُون لطيفُ چي، فنا ڪِئا فِراقَ،
توڻي چِڪَنِ چاڪَ، تَپِ آھَ نہ سَلَنِ عامَ کي.

بيت - 24

مَ ڪَرِ سڌ سَري جِي، جَي تون ٽارِيين ٽُوھُ،
پِيتي جِه پاسي ٿِيي، منجها رَڳُن رُوحُ،
ڪاٽي چَکُ ڪَڪُوھُ، لاھي سِرُ لَطيفُ چي.

بيت - 25

سَڌَڙِيا سَرِي جِيُون، ڪُهُ پَچارُون ڪَنّ؟
جُه ڪاتَ ڪَلاڙِنِ ڪڍئا، تہ موٽِئو پوءِ وَڃَنِ،
پِڪون سي پِيَنِ، سِرَ جَنِين جا سَٽِ ۾.

بيت - 26

سِرُ جُدا، ڌَڙَ ڌارَ، دوڳَ جَنِين جا ديڳ ۾،
سي مَرُڪن پَچارَ، ھَڪيا جَنِ جي هَٿَ ۾.

بيت - 27

ديڳيين دوڳَ ڪَڙهنِ، جِتِ ڪَڙِيين ڪَڙَڪو نہ لھي،
تِتي طَبِيبَنِ، چاڪَ چِڪَندا ڇَڏئا.

بيت - 28

سِسِي سي گُهرَنِ، جَي واٽِندَڙَ وِچَ ۾،
اُوءِ ڪِي ٻئو پُڇَنِ، سَرو جَنِ سَنباھِيو؟

بيت - 29

اَصلِ عاشقَ پاھِجِي، سِسِي نہ سانڍينِ،
لاھِيو سِرُ، لطيفُ چي، ساھُ سَلاڙِئو ڏِينِ،
ڪُلَنئُون ڪاٽِين، پُڇَن پوءِ پِرِيتَڻُون.

بيت - 30

اَصلِ عاشقن جو، سِرُ نہ سانڍڻُ ڪمُ،
سَئو سِسِنئان اَڳَرو، سَندو دوسان دم،
هِيُ هَڏو ۽ چَمُ، پِڪَ پِريان جِيَ نہ پَڙي.

بيت - 31

جَي مَٿي وٽِ مِڙَنِ، تہ سڀڪھِم سَڌَ ٿيي،
سِرَ ڏني سَٽَ جُڙي، تہ عاشقَ اِيَ اَچنِ،
لِڌا تي لَڀَنِ، مُلِ مَھَنگا سُپِرِين.

بيت - 32

مُلِ مَھَنگو قَطَرو، سِڪَڻُ شَھادتَ،
اَسان عِبادَتَ، نَظَرُ نازُ پِرِيَنِ جو.

وائي - 1

مَندُ پئَندي مُون، ساڄَنُ سَھِي سُڃاتو.
پِي پِيالو عشقَ جو، سَڀُڪي سمجِهوسُون،
ساڄَنُ سَھِي سُڃاتو.
پِرِيان سَندي پارَ جِي، اندر اَڳِ اَٿُون،
ساڄَنُ سَھِي سُڃاتو.
جِيئَڻُ ناھِ جَڳَ ۾، ڏِيهَ مڙيئِي ڏوُن،
ساڄَنُ سَھِي سُڃاتو.
اَلا! عبداللطيفُ چي، آهين تُونھِين تُون،
ساڄَنُ سَھِي سُڃاتو.

داستان ٽيون
بيت - 1

اُٿِياري اُٿِي وِئا، منجها مُون آزارَ،
حَبِيبَ ئِي ھَڻي وِئا، پِيڙا جِي پَچارَ،
طَبِيبَنِ تَوارَ، ھَڏِ نہ وَڻي ھاڻِ مُون.

بيت - 2

ھَڏِ نہ وَڻي ھاڻِ مُون، ويڄَنِ جِي وِصالَ،
هِنَ مُھجي حالَ، حَبِيبُ ئِي ھادي ٿِئو.

بيت - 3

حَبِيبُ ئِي ھادي ٿِئو، رهنُما راحتَ،
پِيڙا نِيائِين پاڻَ سين، لائي ڏيئِي لَتَ،
سُپيرِيان صِحَتَ، ڏِنِيَمِ مَنجها ڏُکَندي.

بيت - 4

اَورِ ڏُکَندو اُو ٿِيي، هادِي جِه حَبِيبُ،
تِرُ تَفاوَتُ نَہ ڪَري، تِه کي ڪو طَبِيبُ،
رَهَنُما رَقيبُ، ساٿَرِ صِحَتَ سُپِرِين.

بيت - 5

ساٿَرِ صِحَتَ سُپِرِين، آهي نہ آزارُ،
مجلسَ ويرَ مِٺو ٿِيي، ڪوٺِيندي قَھارُ،
خَنجَرُ تِه خوبُ ھَڻي، جِه سين ٿِيي يارُ،
صاحبُ رَبُّ سَتَّارُ، سوجهي رَڳُون ساھَ جُيون.

بيت - 6

رَڳُون ٿِيُون رَبابُ، وَڄَنِ ويلَ سَڀَڪَھِمۡ،
لُڇَڻُ ڪُڇَڻُ نہ ٿِئو، جانبُ رِيَ جَبابُ،
سوئي سَنڌِيندُمِ سُپِرِين، ڪِيَسِ جِه ڪَبابُ
سوئي عينُ عَذابُ، سوئي راحَتَ رُوحُ جِي.

بيت - 7

سوئِي راھَ رَدِّ ڪري، سوئي رَهَنُماءُ،
وَتُعِزُّمَنۡ تَشَآءُ وَتُذِلُّ مَنۡ تَشَآءُ.

بيت - 8

پَر ۾ پُڇيائُون، عشقَ جي اَسبابَ کي،
دارُون هنَ دردَ جو، ڏاڍو ڏَسِيائُون،
آخِرُ وَالۡعَصرَ جو، اِيھَمِ اُتائُون،
تِھان پوءِ آئُون، سِڪان ٿِي سَلامَ کي.

بيت - 9

سِڪين ڪُهۡ سلام کي، ڪَرين ڪُهۡ نہ سَلامُ؟
ٻِئا دَرَ تَنِ حَرامُ، اِيُ دَرُ جَنِين دَيکئو.

بيت - 10

مِٺايا مِٺو گَهڻون، ڪَڙو ناھِ ڪلامُ،
سُڪُوتُ ئِي سلامُ، پِريان سَندي پارَ جو.

بيت - 11

پِريان سَندي پارَ جِي، مِڙَئِي مِٺائِي،
ڪانِه ڪَڙائي، چَکين جَي چَيت ڪَري.

بيت - 12

ڄاڻِي ٻُجهي جَنِ، توسين سُورَ سَڃَ ڪِي،
تون ڪِيَ سنديُون تَنِ، پَرَ سين پَچارون ڪرين.

بيت - 13

تو جَنين جِي تاتِ، تَنِ پُڻِ آھي تُھِجي،
فَاذّکُرُونِي اَذۡکُرُکُمۡ، اِيَ پَروڙِج باتِ،
ھَٿِ ڪاتِي، ڳُڙُ واتِ، پُڇَڻُ پَرِ پريَنِ جي.

بيت - 14

حَبِيبَنِ هيڪارَ، مَنجها مَھَر سڏُ ڪِئو،
سو مون سڀَ ڄمارَ، اورڻُ اُھوئِي ٿِئو.

بيت - 15

پاٻوهي هيڪارَ، مُونھان پُڇئو سَڄَڻين،
اَلَسۡتُ بِرَبِّکُمۡ، چَيائُون جِه وارَ،
سندِي سوَرَ ڪِنارَ، تَنَ تَڏاهَڪُون نہ لَھي.

بيت - 16

پاٻوھِيو پُڇَنِ، ڪِٿي هَٿُ حبيب جو؟
نيزي هيٺان نِيهَ جي، پاسي پاڻُ نہ ڪَنِ،
عاشقَ اَجَلَ سامُها، اُنچي ڳاٽِ اَچَنِ،
ڪُسَڻُ قُربُ جَنّ، مَرَڻُ تَنِ مُشاهِدو.

بيت - 17

ڪَوٺي ڪُھٖي سُپِرِين، ڪَوٺي ڪُھڻَ ساڻُ،
نيزي هيٺان نِيهَ جي، پاسي ڪَرِ مَ پاڻُ،
ڄُلُ، وڃائي ڄاڻُ، عاشقَ اَجَلَ سامُهم.

بيت - 18

ڪوٺڻُ قرِيبَن جو، عينُ تَڙڻُ آھِ،
اِيَ اُلٽي ڳالَڙِي، سِڪَ وَرَندي ساھِ،
آسَرَ ھَڏِ مَ لاھِ، ڇِنَڻُ ڳنڍَڻُ اُنِ جو.

بيت - 19

ڪُھِنِ تان ڪَرَ لَھَنِ، ڪَرَ لَھَن تان ڪُھِنِّ،
سيئِي ماءِ مُھَنِّ، سيئِي راحَتَ رُوحَ جِي.

بيت - 20

ڪُھي سو ڪَرَ لَھي، ڪوٺي سو قَريبُ،
اِها عادَتَ سِکئو، هَر زَمانُ حَبيبُ،
تِڇي سو طَبيبُ، سوئِي راحَتَ رُوحَ جِي.

بيت - 21

ڪُھَنِ ۽ ڪوٺِين، اِيَ پَر سَندِي سَڄَڻين،
سُورِيَ چاڙهئو سُپِرِين، ڏَنڀَ ڏِيھاڻِي ڏِينِ،
ويٺا وِرھُ وَٽِينِ، آءُ واڍوڙِئا وِهاءِ تون.

وائي - 1

ٿِيندو تَنَ طَبيبُ، دارُون مَھِجي دردَ جو.
ٻُڪِي ڏِيندُمِ ٻاجَهہ جِي، اَچِي شالَ عَجيبُ.
دارُون مَھِجي دردَ جو.
پِرِيَنِ اَچِي ڪِئو، سَندو غورُ غَرِيبُ،
دارُون مَھِجي دردَ جو.
ڏُکندو سڀوئِي ڏُور ڪِئو، مَنجُهون تَنَ طَبيبُ،
دارُون مَھِجي دردَ جو.
اَدِيون عبداللطيف چي، ھاتِڪُ آھِ حَبِيبُ،
دارُون مَھِجي دردَ جو.

سر يمن ڪلياڻ

شاھہ جي رسالي ترتيب جي لحاظ کان رسالي ۾ ٻيو نمبر سر آهي. يمن ڪلياڻ به ڪلياڻ جو قسم آهي . ’يمن‘ جي معنيٰ آهي ’من کي روڪڻ‘. هن سر ۾ شاھہ صاحب من کي وس ۾ آڻڻ لاءِ هدايتون ٿو ڏئي. ڏمر ڏک آهي ۽ صبر ۾ سک. سڀني سان من کي ماري ميڻ ڪرڻ گهرجي. يمن ڪلياڻ لاءِ اندازو اھي تہ شاھہ سائين اھو سر پنھنجي جوانيءَ ۾ لکيو. ڪلياڻ بولچند آڏواڻي لکي ٿو تہ: ”هن سُر جي پنجين داستان ۾ شاھہ صاحب فرمايو آهي ته ”صوفي“ ڪنھن کي چوڻ روا آهي ۽ صوفيءَ لاءِ ڪھڙيون وصفون گهرجن.“ هن سُر ۾ پرينءَ جي باري ۾ جدا جدا تمثيلون آيل آهن. ڪٿي هو شھسوار آهي ته ڪٿي ڪامل تيرانداز. ڪٿي ويڄ آهي ته ڪٿي ڪلال ته ڪٿي لھار.
داستان پھريون
بيت - 1

تُون حبيبُ، تون طبيبُ، تون دردَ جي دوا،
جانِبَ منھنجي جيءَ ۾، آزار جا انواع،
صاحب! ڏي شفا، ميان! مريضن کي.

بيت - 2

تُون حَبيبُ، تُون طبيبُ، تُون دَرد جو دارُون،
دَوا منهنجي دِل کي، تُنهنجون تَوارُون،
ڪَريان ٿِي ڪارُون، جيئن ٻُڪِي ٻِينئون نه ٿئي.

بيت - 3

تُون حَبيبُ، تون طبيبُ، تون ئي ڊٺنِ ڊَڀ،
تُون ڏئين، تُون لاهين، تُون ئي هادي رَبَّ،
آهيمُ اِيءُ عَجَبُ، جيئن، وارِيو ويڄَ وِهارِئين.

بيت - 4

تُون حَبيبُ، تون طبيبُ، تُون دارُون کي دردَنِ،
تون ڏيين، تون لاهِيين، ڏاتَرَ کي ڏُکَندنِ،
تَڏِهن ڦَڪِيُون فَرَقُ ڪَنِ، جَڏِهن اَمُر ڪَرِهو اُنِ کـٖي.

بيت - 5

جان ڪي ڪَري طَبيبُ، دارُون هِنَ دردَ جا،
هَڻيو سي حبيبُ، اُکوڙيو اَڌَ ڪَري.

بيت - 6

هَڻُ حَبِيبَ! هٿُ کَڻِي، ٿيڪ مَ ٿورو لاءِ،
پرين! تنھنجي گهاءِ، مَران ته مانُ لَهان.

بيت - 7

هَڻُ حبيبُ! ھٿُ کَڻِي، دل ۾ ڌِيرِي دانھَ،
ڪُڇان تان ڪُوڪَ ٿِئٖي، صبرُ آئون نہ سَھان،
ڪنھن کي اِيئن چُوئان، تہ مون کي ماريو سَڄَڻين.

بيت - 8

ھَڻُ حبيبَ ھٿُ کَڻِي، ٻَنگان لھِي ٻاڻُ،
ماڳھِين مون مِنھ ٿئٖي، جهولِيءَ وِجهان پاڻُ،
اِنَ پَرِ ساجَنَ ساڻُ، مانَ مقابلو مون ٿِئٖي.

بيت - 9

جِتِ حَبيبَ هَڻن، نائُڪَ پَري نينهن جِي،
تتي طبيبَنِ، وِڄا وَڃي وِسَري.

بيت - 10

هَڻين جي حَبيبَ! مَحبَتي مَيا ڪري،
پُڇان ڪِينَ طَبِيبَ، هوندَ گهائنِ سين ٿي گهارِيان.

بيت - 11

چوري چَنگُ، ٻَنگُ لهِي، حَبيبَنِ هنيوس،
ٻُجهان ٻاڻُ لڳوس، ڪاناريو ڪَرَ کڻي.

بيت - 12

ڪانارِئا ڪُڻِڪن، جَنين لوهُه لِڱَنِ ۾،
محبتَ جي ميدانَ ۾، پيا لَال لُڇَن،
پاڻهين ٻَڌن پَٽيُون، پاڻهين چِڪِئا ڪَن،
وٽان واڍوڙِئنِ، رهِي اَچجي رَاتِڙي.

بيت - 13

رَهي اَچِجي راتَڙِي، تَنِ واڍوڙِئن وَٽاءَ،
جَنِ کي سُور سَريرَ ۾، گهَٽَ مَنجهاران اگهاءَ،
لِڪائي لوڪاءَ، پَاڻهين ٻَڌنِ پَٽِيُون.

بيت - 14

اَڄُ پُڻ ڪَنجهو ڪَنجهَه، واڍوڙڪي مَنهَين،
جُي پُڻ پين سَنجهَه، هُوءِ پِنيُون هُوءِ پَٽِيُون.

بيت - 15

اَڄُ پُڻ ڪهڙي دانهن، واڍوڙڪيءَ مَنهين،
ويڄَ ورائي ٻانهن، چوري چاڪَ نِهاريا.

بيت - 16

ويچارا واڍوڙَ، سَدا شاڪِر سُورَسين،
تاڻِينِ مَٿي توڙ، اوري ڪَنِ نه آسرو.

بيت - 17

سَدا آهي سُورَ جِي، واڍوڙينِ وائي،
جيڪا اَٿِن من ۾، سَلَن نه سائي،
اوڙَڪِ اُهائي، ڳوليو لَهنِ ڳالَهڙي.

بيت - 18

سَگهَن سُڌِ نه سُورَ جِي، گهايَلَ ڪيئن گهاريِن،
پيل پاسو پَٽ تان، واڍوڙ نه وارِينِ،
پَر ۾ پَچَنِ پرينءَ لئي، هَئي! هنجُون هارينِ،
سَڄَڻُ جي سارين، تَن رويو وِهامي راتَڙِي.

بيت - 19

سَگهنِ سُڌِ نه سُور جي، ٿا رُنڪنِ رَنجوري،
پيا آهن پَٽَ ۾، مٿَن ماموري،
“لَڳَينِ لَنئون” لَطِيفُ چَئي، “سدا جِي سُورِي”
پِرتِ جَنِ پورِي، تَنِ رويو وِهامي راتڙِي.

بيت - 20

سَدا آهه سُور جِي، رنجورن رُڻَڪ،
ڪنهن جنهن ڏک ڏَسائيا، لَٿين ڪِينَ چُڻَڪ،
اِنَ ڀَلارِيءَ ڀُڻَڪ، هيڪَرَ حُضورِي ڪِيا.

بيت - 21

آيل ان نه وِسهان، هَنجُون جي هارينِ،
آڻيو آبُ اَکين ۾، ڏيههَ کي ڏيکارينِ،
سَڄَڻُ جي سَارين، سي نه ڪِي رُون نه چُون ڪِي.

وائي - 1

ورسئا ويڄ ويچارا! دل ۾ دردُ پرين جو.
اُٿيو ويڄا! مَ وِھو، وڃو ڊڀ کڻي،
دل ۾ دردُ پرين جو.
ٻُڪِي ڏيندا ٻاجَهہ جي، آيا سُورَ ڌڻي،
آيا جيءَ جيارا
دل ۾ دردُ پرين جو.

داستان ٻيو
بيت - 1

تَنَ طبيبُ نه تون، سُڌِ نه لهين سُورَ جِي،
سانڍِ پنهنجا ڊَبڙا، کَڏَ کَڻِي ۾ ڀُون،
ڪانَه گهُرجي مُون، حياتي هوتن ري.

بيت - 1

تَنَ طبيبُ نه تُون، سُڌ نه لَهِين سُرَ جِي،
سانڍِ پنهنجا ڊَڀَڙا، کَڏَ کَڻي ۾ ڀُون،
ڪانهَ گُهرِجي مُون، حَياتِي هوتَنِ ري.

وائي - 1

اَچِي سارَ لَهِيجِ، ساجَنَ! سُورَ تُماري آئُون مارِي!
سُور تُماري جي مَران، تان مُون ڏوهُ نه ڏيِج،
ساڄَنَ! سُورَ تُماري آئون مارِي!
ڊَڀنِ ڀَري هَٿَڙا، دارُون دوستَ! ڪَريجِ،
ساڄَنَ سُورَ تُماري آئون مارِي!

بيت - 2

ويڄَنِ سين وائيءَ پِيا، ڪِري نه ڪيائون،
جي پَندِ پارِيائُون، ته سِگهائي سَگها ٿِيا.

بيت - 3

ويڄَن سين وائيءَ پيا، ڪِرِي ڪَنِ نه پاڻِ،
اَگها ان اُهڃاڻ، پَسو! سُور سِجهائيا.

بيت - 4

آهي گهڻو اَگهَن جو، تَرَسُ طَبِيبَن،
ڪَيو وَسُ ويڄَن، تان ڪِري ري ڪِينَ ٿئي.

بيت - 5

تَرَسُ طَبِيبَن جو، جَڏَن ڪيو نه جات،
جي ويڄن جي واتِ، دارُونئان سي دُورِ ٿيا.

بيت - 6

اَگها ئي سگها ٿيا، جي ويٺا وَٽِ ويڄَن،
ترسِي طَبيبَنِّ، چيٺي هوند چڱا ڪيا.

بيت - 7

پاڙي ويڄَ هُئامِ، تان مُون مُورُ نه پُڇيا،
تيلاهيِن پِيامِ، موريسَرَ اَکيَنِ ۾.

بيت - 8

هارِئا! تو هِرِي، ڪُپَڇُ ڪايا سين ڪِيو،
ڪَرِيين جي ڪِرِي، ته تون تَوانو ٿِيين.

بيت - 9

جي ڀائِيين پرين مِڙان، سِکُ چوران ڪي ڌاتِ،
جاڳَڻُ جَشنُ جَنِ کي، سُکُ نه سارِي راتِ،
اُجِهي ٻُجهي آئِيا، وائِي ڪَنِ نه واتِ،
سَلي سُورِيءَ چاڙهيا، بَيان ڪَنِ نه باتِ،
توڻي ڪُسَنِ ڪاتِ، ساڳِي سَلَن ڪِينَ ڪي.

بيت - 10

تَڙيٖ طبيبَنِ، گهايَلُ گَهران ڪَڍِيو،
چِڪيا چاڪَ چِهُون ڪري، ڪَڙِيُون مُور نه ڪَنِ،
دوسَ جي دَرَسن سين، پَئٖي ٺارُ ٺَپَنِ،
وِرِچيو ويڄَ وَڃَنِ، آءُ ته پِرِيَمِ اُبَهان.

بيت - 11

ويڄَنِ ويٺي ئي، دوسُ پيهِي دَرِ آئِيو،
صِحَتَ جِي سَرِيرَ ۾، ڪَلَ ڪَرين پيئِي،
پِيڙَ پَري ويئِي، اَچَڻَ ساڻُ عجيبَ جي.

بيت - 12

وَڍي جَنِ وِڌياسِ، وَرِي ويڄَ ئِي سي ٿيا،
تُرتُ ٻَڌائون پَٽِيُون، روزِ ڪِيائُون راسِ،
هينئڙا! تَنِين پاسِ، گهارِ ته گهايَلُ نه ٿيين.

بيت - 12

ويڄَ! مَ ٻُڪِي ڏي، اَلا! چَڱِي مَ ٿيان،
سَڄَڻُ مانَ اَچي، ڪَرَلاهُو ٿِي ڪَڏِهين.

بيت - 13

هاريا ويڄَ مُياسِ! سُڌِ نه لهن سُورَ جِي،
پرِيان کي چَوندياس، ته تَرَسُ طَبيبَنِ ڇَڏِيو.

بيت - 15

ويهَڻُ ويڄَنِ وَٽِ، جي سِکين ته سَگهو ٿيين،
اَڳِين عادَتَ مَٽِ، ته اَگها! عاجِزُ نه ٿِيِين.

بيت - 16

هُئين ته ويڄَنِ وَٽِ، تون ڪيئن جِيءَ جَڏو ٿيين؟
سِرُ ڏيئِي ۾ سَٽِ، ڪُه نه ڪِيَئِي ڊڀَڙا؟

بيت - 17

ڪُٺِيَس ڪُويڄَنِ، تَنَ طبيبَ نه گَڏِيا،
ڏيئي ڏَنڀَ ڏَڏَنِ، پاڻان ڏِيلُ ڏُکوئيو.

بيت - 18

دارُون ۽ ڪارُون، جان ڪي ڪِيا ويڄَ مون!
ٻُڪي ڏيندا ٻاجَهه جِي، نهاري ناڙُون،
جَنِ جُون سيڻَ لَهنِ سارُون، تَنِ تان ڏُکندو ڏُور ٿئٖي.

بيت - 19

اَگهَنِ مِڙِي اَڄُ، ڪِيو سَڏُ صِحَتَ کي،
ڏورِ، ڏُکَندا ڀَڄُ، مِهرِيءَ مُنهن ڏيکاريو.

داستان ٽيون
بيت - 1

هَئي هَئي! وَهـٖي هَاءِ، مَنَ ۾ محبوبَنِ جِي!
جيرا جوشَ جَلائِيا، بُڪِين ٻَري باهِه!
پَسو مَچَ مَٿاءِ، جي ويساههِ نه وِسَهو!

وائي - 1

جِيءُ جِياريو، جِيءُ جِياريو، ڪِينَ مُنهِنجَڙو هارِيو،
منهنجو جيءُ جِياريو.
پِرِيَنِ جِي پَچَارَ، سٖيڻَنِ جِي سَنڀارَ، جَڏڙو جِيءُ جِياريو،
منهنجو جيءُ جِيارِيو.
اُڃِئو تَنُ عَمِيقَ مان، پِرِيَنِ پُوڄَ پِيارِيو،
منهنجو جيءُ جِيارِيو.
مَرَضَ مَرِيضنِ تان، اِشاري ساڻُ اُتاريو،
منهنجو جِيءُ جِيارِيو.
ڪَرَمَ ڪَرِيمَنِ جي مون کي، اَهُکِيَ مان اُڪارِيو،
منهنجو جِيءُ جِيارِيو.
سَنئون مُنهن ڪَري سُپِرِين، آئِين نِرمَلَ نُورَ نِهاريو،
منهنجو جِيءُ جِيارِيو.
سائِلَنِ جيئن سَڏَ ڪَري، اَئِين طالِحَن کي تارِيو،
منهنجو جِيءُ جِيارِيو.

بيت - 2

هَئي هَئي! وَهي هُوءِ، مَنَ ۾ محبوبَنِ جِي!
جيرا جوشَ جَلائِيا، بُڪِيَنِ مُڪِي بُوءِ،
اَچِي پَسو رُوءِ، جي ويساههِ نه وِسَهو!

بيت - 3

ڪانڊين ٽانڊين ٻاٻُرين، پَچان مَرُ پيئِي!
جيرا جِگِرَ، بُڪِيُون، سِيخُنِ ۾ ٽِيئِي!
ويڄَنِئُون ويئِي! ٿِي وَهيڻِي سَڄَڻين!

بيت - 4

سَرُ جو سَڃيو سَڄَڻين، ڀَرُ ڀيڏِيءَ ڏيئي،
ڪانَ ڪَرِنگَهر ڪَپيو، پَکَنِ سِرِ پيهِي،
جيرا، جِگِرَ، بُڪِيُون، پاساڙا ٻيٖئِي،
ويڄَنِئُون ويئِي، ٿي وَهيڻي سَڄَڻين.

بيت - 5

سَرُ جو سَڃِئو سَڄَڻين، ٻَنگان ٻاڻُ ڀَري،
وِيو وُجُودان نِڪَرِي، ڪَڙ ڪَڙ ڪانُ ڪَري،
پُڇو پيرَ ڀَري، ته ڪِي ٺَريو هَٿُ حبيبَ جو.

بيت - 6

سَرُ جو سَڃِئو سَڄَڻين، ٻِيهَرَ ٻاڻُ ڀَري،
ڇَمَڪِيو سو ڇوهَ مان، ڪَڙڪَڙ ڪانُ ڪَري،
جيرا جِڳِرَ، بُڪِيون، لنگهي پِيو پَري،
لڳو جيءَ جڙي، تاڻِيان تِيرُ نه نِڪَري!

بيت - 7

سَرُ جو سَڃَيو سَڄَڻين، سيڱَ مَنجهان سِيلو،
ٽِنگَرُ ٽِڪِيو ڪِينَڪِي، پارِ لَنگهيو پِيلو،
هَڻَڻَ سين حِيلو، جانِبَ جيڏو ئي ڪِيو.

بيت - 8

ڌَڳايومِ ڌَئِين، ڄيرو اَندرِ ڄِندَڙي!
لَڳِي سِيخَ وُجودَ ۾، سندِي نِينهن نَئين،
مُشاهِدي تَهِين، مُون کي وِڌو مَچَ ۾.

بيت - 9

پُڇُ پَتنگنِ کي، سَندِيُون کامَڻَ خَبروُن،
آڻِيو وِجَهنِ آڳ ۾، جِيءُ پنهنجو جي،
جيري جَنِين جي، لَڳا نيزا نِينهن جا.

بيت - 10

پَتَنگَ چاييٖن پاڻَ کي، ته اَچِي آڳِ اُجهاءِ،
پَچَڻَ گهڻا پَچَائِيا، تون پَچَڻَ کي پَچَاءِ!
واقفُ ٿِي وِساءِ، آڳِ نه ڏِجي عامَ کي.

بيت - 11

پَتَنگُ چاييٖن پاڻَ کي، ته ڄيري پئو ڄاڻي،
تان تان تاڻِجِ تَوَ ڏي، جان آڳِ نه اُجهاڻِي،
وسَههُ وِهاڻِي، آڳِ نه ڏجي عامَ کي!

بيت - 12

پَتَنگُ چاييٖن پاڻَ کي، پَسِي مَچُ مَ موٽُ،
سَهائي سُپِريَن جي، گِهڙُ ته ٿئين گهوٽُ،
اَڃان تَون اَروٽُ! کُوري خَبَرَ نه لَهِين.

بيت - 13

پُرِي پَتَنگَ آئيا، مِڙِي مَٿي مَچَ،
اوڏا ٿِيا آڳِ کي، سَڙِيا مَٿي سَچَ،
سَندا ڳِچِيُنِ ڳَچَ، ويچارَن وِڃائِيا.

بيت - 14

پُرِي پَتَنگَ آئيا، سِرِي وَٽ ساهي،
اَچي پيا آڳِ ۾، ڪُڏِي سڀ ڪاهي،
لاڳاپا لاهي، کاڻا کُوريٖ وِچ ۾.

بيت - 15

پُرِي پَتَنگَ آئيا، سِرِي سَهائٖي هيٺِ،
ٿِيندا ڏيٺاري ڏيٺِ، مَٿو ڏِيندا مَچَ کي.

بيت - 16

پتنگَنِ پَهُه ڪِيو، مِڙيا مَٿي مَچَ،
پَسِي لَهسَ نه لِچيا، سَڙِيا مَٿي سَچَ،
سَندا ڳِچِيَنِ گَچَ، ويچَارَنِ وِڃَائيا.

بيت - 17

چَڙهيو چَڪاسِن چڪاءِ! آڳِ ٻَرندي آئِيا،
وِهُسَنِ واڙِيءَ ڦُلَ جيئن، محَبتِي مَچَ لاءِ،
آڻي پاڻُ اَڙاءِ، کَڻِي کُوريٖ وِچَ ۾.

بيت - 18

جي تَتو تَنُ تَنُورَ جيئن، ته ڇَنڊي ساڻُ ڇَماءِ،
آڻي آڳِ اَدبَ جِي، ٻاري جانِ جَلاءِ،
بُرقِئا اِندر بازِيُون، پنهنجيون سڀِ پَچاءِ،
لُڇَڻُ لنؤُ لَطيفُ چي، پَڌَرِ هڏِ مَ پاءِ،
مَتان لوڪَ لَکاءِ، وِصالان وِچَ پَئي.

بيت - 19

اَڃا تَنُوراءِ، ڪالهِه ڪَڍيوسُون سَڄَڻين،
پُڻ تايائُون تَڪڙو، وحدتَ جي وَڌاءِ،
مَحَبَتِينِ مَٿاءِ، مَچُ مُورائِين، نه لهي!

بيت - 20

پَچائي پَهاڻُ، جَنِ رَساڻِئو رُڪَ کي،
تَنِين سندو ڄاڻُ، آهي آڳَڙِيَنِ کي.

بيت - 21

ڌَنءُ ڌنءُ ڌَمَڻُ وارَ، اڄ پُڻ آڳَڙِيَنِ جِي،
ٻاري مَچُ مَجازُ جو، اوتِيائُون اَڱارَ،
ڌُوڌِيا! ٿِيُ مَ ڌارَ، جِم ڪَچو رُڪُ ڪَڻيون ٿئٖي.

بيت - 22

ڌُوڌا! تون نه ڌَنئين، آڳِ اوڏو نه وَڃين!
اُلا جي عشقَ جا، سي تان تون نه سَهين،
اُڀُو ايئن چُئين، ته آئون آڳَڙِيو آهِيان!

بيت - 23

سِرُ سانداڻِ ڪري، پُڇِجِ گَهرُ لُهارَ جو،
ڌَڪَنِ هيٺِ ڌَريٖ، ماَن گَڏيئِي رُڪَ سين.

بيت - 24

سَهين جيئن سانداڻِ، ڌَڪَنِ مَٿي ڌَڪَڙا،
وَهِه وِڃائي پاڻِ، ڏي ڏَٻائُون ڏڱرين.

بيت - 25

هَئٖي! ٻَرَ اَڱارَنِ، ٻَڏاهِين ٻَرَن جي،
هِڪُ کُوري کانِئيا، ٻيو ڌُوڌي مَنجهه ڌَڳنِ،
پاڻان لُهارَنِ، ميڙي رَکِيا مَچَ لَئي!

بيت - 26

ٻارِيو اُجهائِين پِرِين، اُجهايو ٻارِينِ،
مون کي ٿا مارِينِ، لُئا لُهارَنِ جا!

بيت - 27

اَڄُ آڳَڙِيا آئِيا، سُوڌا سِراڻِي،
پياري پاڻِي، تيغُون ڪَندا تِکِيُون.

بيت - 28

اَڄُ آڳَڙِيا آئِيا، سائُو ڪٖي سُڄاڻَ،
لاهِيندا مورِياڻَ، رُڪُ ڪَرِيندا پَڌرو.

بيت - 29

ڪَٽُ ڪَڙهي لوهُه ٻَري، ڌُوڌا جِت ڌَڳَن،
مُتَرِڪَنِ مُنهَن ڪَڍِيا، سانداڻِيُون سَڪَنِ،
اَڄُ پڻِ اَڳَڙِيَن، ميڙو آهي مَچَ تي!

بيت - 30

سَرَها ڏِٺَمِ سٖي، جَنِ ساڃاءِ سِراڻِ سين،
تَيغَ تَنِين جي کي، ڪَٽُ نه لڳي ڪَڏهِين.

داستان چوٿون
بيت - 1

ايڪُ پِيالو! ٻَه ڄَڻا عِشقُ نه ڪري ايئن،
ليکيا جي لِکَڻَ ۾، سي قُربَ رَسندا ڪيئن؟
هُئَڻَ ڪِيا هيئن، وانجِئا، پَسُ! وِصال کان.

بيت - 2

ايڪُ پِيالو! ٻه ڄڻا، عِشقُ نه ايئن ڪَري،
آٽِيٰ سي ايڪُ ٿِيا، جي گَتا نينهن ڳَري،
دوئِي ڌارَ ڌَري، خُلَتَ خَنجَرُ آئِيو.

بيت - 3

ايڪُ پِيالو! ٻه ڄڻا، عشقُ نه ڪري اَڌَ،
اِيَ تان ساعِرَ سَڌَ، ڪَيئِي جا قوال سين.

بيت - 4

جيڏانهن قاتِلَ ڪوڙَ، اَکيُون اوڏانهين کَڻي،
وِهُ تَنِين جِي ووڙَ، جَنِين سانگُ نه ساهَ جو.

بيت - 5

اَکِيون اوڏاهين کَڻي، جيڏانهن قاتلَ ڪُلِ،
مَٿو ڪَنِ نه مُلِ، پِڪَ برابر پانهنجو.

بيت - 6

قاتِلُ ڪمائِي ڪَري، وِهُ ماکِي جي ڪَنِ،
وَٽان ويهِي تَنِ، پِيج ڪي پياليُون.

بيت - 7

هوندو هَڏِ مَ سَنڌِ، لاءِ پياڪَنِ پانهنجو،
پُوڄَ پِيارِجِ پهِيَڙا، ويندا وَٺيو ڪَنڌ،
ته هَٽَ تنهنجي هَنڌِ، موکِي! ڪو مانُ لَهي.

بيت - 8

هوندو هَڏِ مَ رکُ، لاءِ پياڪَنِ پانهنجو،
وَٽِي واٽاڙُئَنِ کي، تان پياري پَرَکُ،
سا لِکَ لهي ٿِي لَکُ، جا تو اِيندي اُنِ سين.

بيت - 9

گهَٽَن ۾ گهُٽَڪِنِ، وَٽِيُون پِيَنِ وِههَ گاڏيُون،
بَرخيز بِده ساقِي! پِيارِ کي پِرِيَنِ،”
پِڪيٖن نه پَرچَنِ، مَٽَ تَڪيائون مَنجِهيانَ.

بيت - 10

آڻي اُتَرَ واءَ، موکِيءَ مَٽَ اُپَٽِيَا،
مَتارا تنهين ساءَ، اَچَنِ سِرَ سَنباهِيو.

بيت - 11

وِجِهج واٽاڙُئنِ تي، ميخاني جي ماڪَ،
ٿيندي سُڌِ سَڀَڪَنهيِن، هنڌِ هنڌِ پُوندي هاڪَ،
پِرهَ جا پِياڪَ، جُہُ سٖي اَڱڻِ آئِيا.

بيت - 12

جُہُ سٖي اَڱڻِ آئِيا، ته سَرو ڪَندا سُڃَ،
سائِي ٿينديَنِ اُڃَ، هِي پِيتو! هُو آڻِ ڪِي!

بيت - 13

موکي چوکي نہ ٿئي، اصل اوڇي ذات،
وَٽُيون ڏيئي واتِ، متارا جنھن مارِيا.

بيت - 14

مَتارا مَرِي وِيا، موکِي! تون نَه مَرين!
ڪيٖهِي پَرِ پَرين، ڏُکِي! ڏاتارَنِ ريٖ؟

بيت - 15

مَتارا مَرِي ويا، مَوکِي! تُون ڀِي مَرُ،
تنهنجو ڏوس ڏَمَرُ، ڪونَه سَهَندو اُنِ ريٖ.

بيت - 16

سَريٖ ڪِينَ ڪِيونِ، ويڻَ موکِيءَ جي مارِيا،
ڪو جو سُخنُ ڪَلاڙَ جو، پِتٖي تي پِيونِ،
تِنهان پوءِ ٿِيونِ، مَرَڻُ مَتارنِ کي!

بيت - 17

اَڃا کُوريٖ ماڳَ، مَٽَ، ڪُٽِڪا، ڪَٽَ گهڻا،
لاهي ويٖههُ مَ لاڳَ، موکِي مَتارَن جا.

بيت - 18

ڪَنڌِ ڪَٽارو، مُنهَن وَٽِي، عادَتَ جَنِين اِيءَ،
تَنِين تِڪُون ڏِنُيون، جُنبِي مَنجهان جِيءَ،
سَرو تَنِ سَبِيءَ، جَنِ حاصُلُ ڪِيو حالَ کي.

بيت - 19

موکِيءَ مَٺو نه گُهرِيا، وِههَ نه وِهاٽِيا،
سُرڪِيءَ ڪاڻِ سَيّدُ چي، اُتي ٿي آٽِيا،
جي ڳالهين ڳڱاٽِيا، تَنِ بَٺِنِ پاسي بُٺِيُون.

بيت - 20

سِرُ ڏيئي سَٽِ جوڙِ، ڪنهن پَرِ ڪَلاڙَنِ سين،
ڪاتِي ڪَرٽُ ڪَپار ۾، خَنجَرُ آڻي کوڙِ،
مَرَڻا منهن مَ موڙِ، وَٽِي ٿِي وَڌِ لَهي!

بيت - 21

وَٽَ وَٽَ وٽيءَ ۾، مَٽَ مَٽَ مَنڌُ ٻيو،
قَدرُ ڪَيفَ ڪلاڙَ جو، پِياڪَنِ پِيو،
اَچن ڪَيفَ دُڪانَ تي، ڪَنڌُ قَبولُ ڪِيو،
سُرَها سِرُ ڏِيو، چَکَنِ سُرِڪَ، سَيّدُ چي.

بيت - 22

آٽِي ٿِيءُ اَڱارُ، کامِي کِردارَنِ سين،
پَسين سي ڀَتارَ، پُرِ پِيتوئي جَنِ سين.

بيت - 23

ڪَلاڙِ نِئُون ڪاءِ، مَتِ نه سِکين مون هِنيان!
رُوئنديٖ راتِ، وِهاءِ، چِڪائيندي بَٺِيون.

بيت - 24

موکِيءَ مَٽَ اُپَٽِيا، اَڇا اڱڻ ڌارِ،
اِيندا تو دَربارِ، وِهَ پِيَئندا وَٽِيون.

بيت - 25

موکِيءَ مَٽَ اُپَٽِيا، سَويرا صُبوحِ،
اُچيٰٖ جِي، عبداللّطيفُ چي، باسُ نه پُهِتِئي بُوءِ؟
ڪَڙو جي ڪَڪُوهِه، ته به وَٽِ سِرَ گُهرَنِ وَٽِيون.

بيت - 26

وَٽِ سِرَ گهُرَنِ وَٽِيُون، ڌَڙَ سُرڪِييٖنِ ڌُڄَنِ،
بَدان شينَ بُشَن، اِي پِيالو پِرِيَنِ،
اُچي جِي عبداللّطيفُ چي،اي پِيالو پِرِيَنِ،
پِڪينٖ نه پَرِچَنِ، مَٽَ تَڪِيائُون مَنجهيان.

وائي - 1

دوسُ پيھي در آئيو، ٿئو ملڻ جو ساعيو.
ڏينھن پڄاڻُون آڻي اسان کي، موليٰ مُحبُ مِلائيو،
ٿئو ملڻ جو ساعيو.
وِيو وِڇوڙو، ٿِيو ميلاپو، واحدَ واءُ وَرائِيو،
ٿئو ملڻ جو ساعيو.
هو جنھين جو ڏسُ ڏُوراڏو، اوڏو اَڄُ سو آئيو،
ٿئو ملڻ جو ساعيو.
عبداللطيفُ چي اَچِي عَجيبَنِ، پاڻَ فَضُلُ فَرمائيو،
ٿئو ملڻ جو ساعيو.

داستان پنجون
بيت - 1

صُوفِي سالِمُ سي وِيا، جي اَڪثَر سين اَڏيارَ،
بازِي بازِندَنِ کي، آهي اَويسارَ،
پِرِيان سِين پَهَڪار، رِنِديءَ رَساڻي ڪِيا.

وائي - 1

وَٺَڙِئو هوتَ وَڃَنِ، وو! جَهلِيان، پَليان، هينئڙو نَه رهي!
آئون جَنِين جِي آهِيان، ڪَڙِي مَ ٿِيان تَن،
جَهلِيان پَلِيان، هينئڙو نَه رهي!
گهورِيان گَهڻيٖن ڀَتِييٖن سندِي ٻاجَهه ٻِيَنِ،
جَهلِيان پَلِيان، هينئڙو نَه رهي!
مَرُ مران، مارِينِ مُون، پُرزا پُرزا ڪَنِ،
جَهلِيان پَلِيان، هينئڙو نَه رهي!
آئُون مُيائِي گهورئِي، جي مانَ مُحبَ مِلَنِ،
جَهلِيان پَلِيان، هينئڙو نَه رهي!

بيت - 2

صُوفِيءَ سَيرُ سَڀَنِ ۾، جيئن رَڳُنِ ۾ ساههُ،
سا نَه ڪَري ڳالهڙِي، جيئن پَرِيُون پَرُوڙي پَساه،
آهِسِ اِيءُ گُناهُه، جي ڪا ڪري پَڌرِي.

وائي - 2

وِسارِجَ مَ ويٖڻَ، جوڀَنُ ٻه ٽي ڏينهڙا.
لُوٺِيُون سَهَنِ لوڪَ جا، وهاڻِي ٿيون ويڻَ،
جوڀَنَ ٻه ٽي ڏينهڙا.
اَصلِ اَسارِنِ جا، سُتي وِئَڙا سيڻَ،
جوڀَنَ ٻه ٽي ڏينهڙا.
جيڏِيُون جي مان وِسَهو، نِنڊَ ۾ هيٖريو نيٖڻَ،
جوڀَنَ ٻه ٽي ڏينهڙا.
راتَڙِيُون جاڳن جي، سي آئون ڪَندَڙي سيڻَ
جوڀَنَ ٻه ٽي ڏينهڙا.
آڌِي راتِ اُٿِي ڪَريٖ، جَهلِ تُون نِنڊان نيڻَ،
جوڀَنَ ٻه ٽي ڏينهڙا.

بيت - 3

ڏِنٖي ڏُکويا، اَڻَ ڏِنٖي راضِي ٿِيا،
صُوفِي تي ٿِيا، جيئن ڪِين کنيائون پاڻ سين.

بيت - 4

صُوفِي لا ڪُوفِي، ڪونَه ڀانئيٖس ڪيرُ،
منجهان ئِي مَنجِهه وِڙهي، پَڌَرِ نَه آهِسِ پيرُ،
جَنِين ساڻُسِ ويٖرُ، ٿِئٖي تَنِين جو واهَرُو.

بيت - 5

صُوفِيءَ صافُ ڪيو، ڌوئِي وَرَقُ وُجودَ جو،
تنهان پوءِ ٿِيو، جِيئَري پَسَڻُ پِرينءَ جو.

بيت - 6

صُوفِي چائين، سَڌَ ڪرين، صُوفِينِ اِيءَ نه صَلاحَ،
ڪاٽي رَکُ ڪُلاهه، وِجُهه اُڇَلي آڳِ ۾.

بيت - 7

جي ڪُلاههَ رَکين ڪَنڌَ تي، ته صوفِي سالِمُ ٿِيءُ،
وِههُ وٽي هَٿِ ڪَري، پُرِ پِيالو پِيءُ،
هَنڌ تَنِين جو هِيءُ، جَنِ حاصُلُ ڪيو حالَ کي.

بيت - 8

جُسي ۾ جَبَارَ جو، خَفِي خِيمُون کوڙِ،
جَلَي تون زَبانَ سين، چار ئِي پَهرَ چورِ،
فڪرَ سين فُرقانَ ۾، اِسم اَعظمُ ڏورِ،
ٻِيا دَرَ وَڃِي مَ وؤڙِ، اِيُ اَمُلُ اِئائِين سَپَجيٰ.

بيت - 9

عالَمُ آئونءَ ساڻُ، ڀَريو ٿو ڀيٖرَ ڪري،
پاڻَ نه آهي ڄاڻُ، مانڊِيءَ مَنڊُ پَکيڙِيو.

بيت - 10

طالِبُ ڪَثَرَ، سُونهن سَرُ، اَندرِ رُوميءَ راءِ،
ماڙُهو اِتِ ڪِياءِ، مَنڊُ نه پَسين مَنڊِيو!

بيت - 11

طالِبُ ڪَثَرَ، سُونهن سَرُ، اِيَءَ رومِيءَ جي رُوءِ،
جَنِين ڏِٺِي جُوءِ، تَنِين ڪُڇيو ڪينِڪي.

بيت - 12

طالِبُ ڪَثَرَ، سُونهن سَرُ، رُومِيءَ چيو آهي،
تاڙِي جٖي لاهي، ته مَنجَهئيِن مُشاهِدو ٿٖئي.

بيت - 13

طالِبُ ڪَثَرَ، سُونهن سَرُ، اِيَءَ رومِيءَ جِي رِهاڻَ،
پِهرِين وِڃائِڻُ پاڻِ، پَسَڻُ پوءِ پِرِيَنِ کي.

بيت - 14

طالِبُ ڪَثَرَ، سُونهن سَرُ، اِيَءَ رومِيءَ جِي راحَتَ،
جَنِين ڏِٺِي سَتَ، تَنِين ڪُڇيو ڪِينَڪِي.

بيت - 15

طالِبُ ڪَثَرَ، سُونهن سَرُ، اِيَءَ رومِيءَ جِي اوطاقَ،
جي ڀَڄــٖي دَرُ فِراقَ، ته منجهئِين مشاهِدو ٿئـٖي.

بيت - 16

ظاهِرَ ۾ زانِيٰ، فِڪرَ منجهه فَنا ٿِيا،
تَنِين کي تَعليمَ جِي، ڪُوڙِهه اندِر ڪانِي،
حَرَفَ حَقَانِي، دَورُ ڪِيائون دِلِ ۾.

بيت - 17

جَنِ کي دَورُ دَردَ جو، سَبَقُ سُورَ پڙهَنِ،
فِڪرَ ڦَرهِي هَٿَ ۾، ماٺِ مُطالِعو ڪَنِ،
پَنو سو پَڙهَنِ، جنهن ۾ پَسَنِ پرينءَ کي.

بيت - 18

سا سِٽَ سارِيائون، الِفُ جنهن جي اَڳَ ۾،
لا مَقصُودَ فِي الدّارَينِ، اِنَ پَرِ اُتائُون،
سَڳَرُ سوٺائُون، ٿِيا رَسِيلا رَحمانَ سين.

بيت - 19

ٿِيا رَسِيلا رَحمانَ سين، سَڳَرُ سُونهِينِ جي،
آئيون تَنِين کي، واڌايُون وِصالَ جُون.

بيت - 20

سا سِٽَ نه سارِينِ، اَلِفُ جنهن جي اَڳَ ۾،
ناحَقُ نِهارِينِ، پَنا ٻِيا پرينءَ لَئي.

بيت - 21

اَکَرَ پَڙهِي، اَڀاڳِئاٰ، قاضِي ٿِئيٖن ڪِئاءُ؟
ڀيرِيين ۽ ڀائيين، ايڏ ايئن نه آءُ،
اِنَ سُرڪِيءَ سندو ساءُ، پُڇِجِ عَزازِيلَ کي.

بيت - 22

عاشِقُ عَزازِيلُ، ٻيا مِڙَئي سَڌَڙِيا،
مَنجهان سِڪَ سَبِيلَ، لَعنتِي لالُ ٿِئو.

بيت - 23

وِسَريومِ سَبَقُ، پِهرين سِٽَ نه سَنڀَران،
اَڃا هِيءُ وَرَقُ، هَئــٖي! مُطالِع نه ٿِيو!

بيت - 24

ڪيو مُطالعُ مون، هُو جو وَرَقُ وِصالَ جو،
تنهن ۾ تُون هِين تُون، ٻِي لاتِ نه لَحظـٖي جيتري.

بيت - 25

جو مون پَڙهيو پاڻ لَئـٖي، سَبَقُ سابِقُ جو،
پِهرِين سُڃاتُم پانهنجي، نَفسَ جو نِهو،
جت عَرِفانُ اصلَ ۾، ٿي رُوحَنِ روزُ ڪِيو،
وَرِي وَرَقُ پِيو، گَڏيُمِ وَڍَ وِصالَ جو.

بيت - 26

اَکَرَ ڇُتـٖي هيڪَڙي، ٻَهُون جي نه ٻُجَهنِ،
ڪوهُ ڪِبو کي تَنِ، سَڄِي سُڻائي ڳالهڙي.

بيت - 27

پَڙِهيو ٿا پَڙَهَنِ، ڪَڙَهَنِ ڪينَ قُلُوبَ ۾،
پاڻان ڏوهَه چَڙَهَنِ، جِيَ وَرَقَ وَرائِنِ وِتَرا.

بيت - 28

پَڙهيو پَڙهيجاهُ، سبقُ اِنهين سُورَ جو،
مِيمُ رَکِجاهُ مَنَ ۾، اَلِفُ تنهن اَڳياهُ،
چِتان چوريجاهُ، اِها لاتِ لَطيفُ چـٖي.

بيت - 29

اَکَرُ پَڙههُ اَلِفَ جو، وَرَقَ سَڀِ وِسارِ،
اَندَرُ تُون اُجارِ، پَنا پَڙهندين ڪيترا.

بيت - 30

جيئن جيئن وَرَقَ وَرائِييٖن، تيئن تيئن ڏِٺو ڏوهُه،
تِنهن ڪَهڻيءَ ڪِبو ڪوهُ، جي رَهڻِيءَ رهيو نه سُپِرِين.

بيت - 31

ڪاتِبَ لِکيٖن جيئن، لايو لامُ اَلِفَ سين،
اَسان سَڄَڻُ تيئن، رَهيو آهي رُوحَ ۾.

بيت - 32

ڪو ٿو ڪاڳَرَ ڪورِييٖن، ويٺو وڃاييٖن مَس،
ڏورِ تِئائِين ڏسُ، اَکَرَ جِئائِين جُڙيا.

بيت - 33

تِهَڙا چاليها نه چالِيهَه، جِهَڙو پَسَڻُ پرينءَ جو،
ڪِهَڙِي ڪاتِبَ! ڪرِييٖن، مٿي پَنَنِ پِيهه،
جي ورَقَ وراين وِيهَه، ته اَکَرُ اُهو ئِي هيٖڪڙو.

بيت - 34

تَنُ کُڏِي، مَنُ حُجِرو، ڪِيمَ چالِيها رَکُ،
ڪُهه نه پوڄئو پوڄِييٖن، اَٺَئِي پَهَر اَلَک،
تان تون پاڻُ پَرَکُ سَڀَڪَنهِين ڏانهن سامهون.

بيت - 35

سَڀَڪنهين ڏانهن سامهون، ڪو هَنڌُ خالِي ناهه،
اَحَدٰ جي آرَکَ ٿيا، سي ڪائِر ڪِبا ڪاههِ،
مُحِبُ مَنجِههِين، مَنَ ماههِ، مُون اُڄاڻندِيءَ اُڄهيو.

بيت - 36

هارائِجِ هِنئييٖن ۾، اَلِفَ سَندي اوڙَ،
ته ڪِتابَن جي ڪوڙَ، منجهان ئِي مَعلومُ ٿِئـٖي.

بيت - 37

ڪوڙييٖن ڪِتابَن ۾، حرفُ مِڙوئي هيڪُ،
جي تو نَظَرَ نيڪُ، ته بِسمِ اللهِ ئي بَس ٿئي.

بيت - 38

اورِيائِين اوڄون ڪَري، مُنجهايا مُلَنِ،
سي پِرِيَنَئُون، پاسي ٿيا، ڳهه ڳهه ڳالهيون ڪَنِ،
ساهان اوڏو سُپِرِين، لوچيو تان نه لَهنِ،
دَمُ نه سُڃاڻَنِ، دانهُون ڪَنِ مُٺَنِ جيئن.

بيت - 39

مُلئين مُٺي، ماءُ! جنهن پِتو ڦِٿو پيٽَ ۾،
سُڃاڻِي اَللهُ، ٽُٻِي ڏِنائين ڌوڙِ ۾،

بيت - 40

اَحد، اَحمَدُ پاڻُ ۾، وِچان مِيمُ فَرَقُ،
آهي مُستَغَرقُ، عالَمُ اِنهِيءَ ڳالهه ۾.

داستان ڇھون
بيت - 1

دائُودِي دَيُون ڪَري، رَڪَنِ ڪونِهي رَنگُ،
گهوڙِيءَ هيٺِ اَيَنگُ، ڪاهِيو پاکَرِئينٖ هَڻي.

وائي - 1

عِشقُ تَمامُ، بِرَهُ تَمامُ، وو! مَين لُوٺِي، يارَ لوڪو!
سيٖڄَ سُتِي نُون جَهپَ، نه آوي نيڻين نَنڊَ حَرامُ،
وو! مَين لُوٺِي، يارَ لوڪو!
راتِيان جاڳَڻُ، صاحِبُ سَنڀالَڻُ، اِي فَقِيران دا ڪامُ،
وو! مَين لُوٺِي، يارَ لوڪو!
مَتِ عَقُلَ دِي مُنجِهه ڳَئِي، آيا عِشقُ اِمامُ،
وو! مَين لُوٺِي، يارَ لوڪو!

بيت - 2

دائُودِي دَيُون ڪَري، رَڪَنِ ڪونِهي چيتُ،
گهوڙِيءَ هيٺِ سُچيتُ، ڪاهِيون پاکَرِئيٖن هَڻي.

بيت - 3

او قابِيلَ! اکين ۾، توکي بارِي بان،
اُڀو اَڳَرايُون ڪَرين، ماڳِ هَڻِيو مَستان،
جانِبَ! تون زِيانَ، اَکِيَنِ سين ايڏا ڪَرِين!

بيت - 4

او قابِيلَ! اکين ۾، توکي تِکا تِيرَ،
ساڄَنَ! اِنهيٖن سِيڱَ سين، ڦَٽِيَئِي گهڻا فَقِيرَ،
ٻيو مَ مارِجِ مِيرَ! تنهنجو پهريون ئِي پُورو ٿِيو.

بيت - 5

او قابيل! اکين ۾، تِير تِکا توکي،
ساجَنَ اِنهين سُورَ جِي، ڪَلَ نه آ، ڪنهن کي،
مارين ٿو مُون کي! چاڙهي لوههَ لَطِيفُ چي.

بيت - 6

او قابِيلَ! اکين سين، تِيرَ چَلايا تو،
ٻِيو مَرُ ماري سو، جنهن جو پهريون پُورو نَه ٿئٖي.”

بيت - 7

جي هُو پائِنِ ڪانُ ڪَمانَ ۾، ته سِينو سِپَرَ رَکُ،
مُنهَن ۾ معشوقَنِ جا، چاڪَ چَٽَڪا چَکُ،
سُورِي ڀانءِ مَ شَڪُ، عاشِقُ ٿِيءُ، ته اُبَهين.

بيت - 8

جي هُو پائِنِ ڪانُ ڪَمانَ ۾، ته سِينون سِپَرَ ڏيجِ،
مُنهَن ۾ معشوقَنِ جا، جهالُو ٿي جَهليجِ،
پاهان پڳ مَ ڏيجِ، عاشِقُ ٿِي ته اُبَهين.

بيت - 9

جي هُو پائِنِ ڪانُ ڪمانَ ۾، ته نَئِي ڏِجِ سِينو،
ڪِجي نه ڪِينو، وَڃِي دَرِ دوستنِ جٖي.

بيت - 10

پائي ڪانُ ڪَمانَ ۾، مِيان! مارِ مَ مون،
مون ۾ آهِين تون، مَتان تنهنجو ئِي توکي لڳي.

بيت - 11

ڪَيو ڇَڏِينِ ڪانُ، هَڏِ نه هَڻائِينِ ٿا،
ٿِيا جي نِيشانُ، ته پهرئين سان پُورا هئا.

بيت - 12

لورِي جِتِ لَڳومِ، اُتِ اُڀوئِي آهِيان،
سُورِهيه پِرِين سَندومِ، مانَ ٻاجهائٖي ٻِيو هَڻٖي!

بيت - 13

مَحبَتَ جي ميدانَ ۾، عاشقَ! ٿِيءُ اَچام،
سَمُهان سَلَ سَيّدُ چي، ڪَندَءِ تِيرَ تَمامُ،
ڪَهِجِ ڪو مَ ڪَلامُ، جِمَ دوسَنِئُون دُورِ ٿِييٖن.

بيت - 14

مَحبَتَ جي ميدانَ ۾، اَچي پيرَ پِيانِ،
سِرَ وَڍَڻُ، ڌَڙَ ڌارَ ڌَرَڻُ، اِيءُ سِينگارَ سَندانِ،
ڏِيندا مون ڏِٺانِ، مَٿا مَحُبُوبَنِ لَئٖي.

بيت - 15

مَحبَتَ جي ميدانَ ۾، ڪَرِ پَڙاڏو پَٽُ!
سِرُ سُورِيءَ، ڌَڙ ڪَنگريٖن، مَتان ڪُڇين ڪَٽُ!
عِشقُ نانگُ نِپَٽُ، خَبَرَ کاڌَن کي پَوي.

بيت - 16

مَحبَتَ جي ميدانَ ۾، سِرَ جو سانگُ مَ ڪَرِ،
لاهي سِرُ، لَطِيفُ چـٖي “دوسَنِ اَڳِيان ڌَرِ،
عِشقُ نانگُ اَپرَ، خَبرَ کاڌَنِ کي پَوي.

بيت - 17

محبت جي مَيدان ۾، سِرَ جو ڪَرِ مَ سانگُ،
سُورِيءَ سُپيـٖرينِ جي، چَڙهُه ته ٿيـٖين چانگُ،
عِشقُ آهي نانگُ، خَبَرَ کاڌَنِ کي پَوي.

بيت - 18

مُحبَتَ جي ميدانَ ۾، ڪُڏِي پَئو ڪاهي،
ڇَڏِ آسانگا اَرواحَ جا، لاهُوتِي! لاهي،
عِشقُ نانگُ آهي، خَبَرَ کاڌَنِ کي پوي.

بيت - 19

عِشقُ نه آهي راندِ، ته ڪِي ڪَنِسِ ڳَڀَرُو،
جيءَ، جُسي ۽ جانِ جِي، ڀَڃـٖي جو هيڪاند،
سِسِي نيزي پاندِ، اُڇلِ ته اَڌَ ٿِئـٖي.

داستان ستون
بيت - 1

عاشِقَنِ اَللهَ جِي، مَحبَتَ رَکِي مَنِ،
سَندِي سِڪَ پِرِيَنِ، تَنَ ۾ آهي تَنِ جي.

وائي - 1

سُپيرِيان جي سونهن جِي، ڳالِ ڪِينَ وَڃيٰ.
وَڃِي دَرِ دوسَنِ جي، سُورِيَ سِرُ هَڄي،
عاشِقَ اَنگُهنِ چڙهيا، ٻيو سَڀُڪو ڀَڄي،
پُڇِجِ پوءِ پِرِيتَڻُو، پِهرِين سِرُ سَڄي،
عاقِلَ ئِي اوڇُون ٿِيا، ڀورو ڪين ڀَڄي.

بيت - 2

عاشِقَنِ اَللهَ جِي، سدا وائي وات،
فاۡذکُرُونِي اَذۡکُرُکُم، تَنَ ۾ اِها تات،
اِن کان ڪانهي سات، سَڄَڻُ ويلَ نه وِسَريٖ.

بيت - 3

عاشِقَنِ اَللهُ، ويرو تارِ نه وِسَري،
آهَه ڪَرِيندي ساهُه، ڪَڏِهن ويندو نِڪَرِي.

بيت - 4

عاشِقَنِ آرامُ، ڪڏِهن تان ڪونه ڪِيو،
طَعني ڪِيا تمامُ، حَبِيباڻي هيٖڪَڙيٖ.

بيت - 5

عاشِقَ ايئن نه هُونِ، جيئن تون سَڄيٖن اَڱڙيٖن،
وَڃِي دَرِ دوسَنِ جي، رَتُ ڏِيهاڻِي رُون،
ٻِيءَ پَرِ ڪنهن نه پُونِ، ماڪُرِ محبُوبَنِ سين.

بيت - 6

جان عاشقَ مَٿي رَتُ، تان دَعويٰ ڪري مَ نينهن جي،
سائو مُنهن، سُونهن ڳَئي، سِڪَڻَ اِيءَ شَرَطُ،
نه ڪِين گوڏِ گَرَٿُ، مَٿان سِر سَؤدا ڪري.

بيت - 7

اَڃا تو مَنجهاءَ، ڪَکَ ڇُتٖي رَتُ نِڪَري!
مُنهَن ۾ مَحبُوبَنِ جا، ڪيئن جَهلِيندين گهاءَ؟
سو تُون ڪُڄاڙِئاءَ، سِڪَڻَ جُون سَڌُون ڪَرين؟

بيت - 8

سِڪَ نه آهي سُٿَرِي، کَڻُ پَرُوڙي پيرُ،
ڪُسَڻَ ڌاران ڪيرُ، ڪَري سَڌَ سِڪَڻَ جِي؟

بيت - 9

سِڪَڻَ اِيءَ نه سَڌَ، جِيئن لِڪيو لِياڪا پائين،
پَئِي پِرِيان جي نه ٿيين، مٿي اَڱڻَ اَڌَ؟
اِيءَ پُڻ ڪُوڙِي سَڌَ، جيئن کِليو، کايو، سُمهين.

بيت - 10

سِڪَڻُ ۽ سُورِي، ٻَئِي اَکَرِ هيڪَڙي،
وِهَڻُ واٽَڙِيَنِ تي، ڪارَڻُ ضَروري،
ٻنِهين جِي پُورِي، جِيءَ ڏِني رِيءَ نه ٿيي.

بيت - 11

جي ڪِين سِڪَڻُ سِکُ، ناتَ پَسُ سِڪَندِيين،
پاسي تَنِين مَ لِڪُ، نينهن نه سُڃَاڻَنِ جي.

بيت - 12

عاشِقَ! معشوقنِ جِي، وَٺِي ويهُه ڳَرِي،
جِمَ وِرِچِي ڇَڏِيين، سَندِي دوستَ دَرِي!
ڏيندا ٻُڪي ٻاجَهه جِي، وِيندَيءِ ٺَپَ ٺَري،
اَسان تان نَه سَرِي، تو ڪيئن سِري، سُپِرِين؟

بيت - 13

عاشِقَ! معشوقنِ جو، وٺِي ويهجِ سيرُ،
اَچِي پُڇَندُءِ پاڻَهِين، پِرتان ڀَري پيرُ،
ڀَلايِنِ جو ڀيٖرُ، رَهَبرُ ٿيندءِ راههَ ۾.

بيت - 14

عاشِقَ! معشوقنِ جو، وٺِي ويهجِ دَرُ،
اَچِي پُڇندُءِ سُپِرِين، لَهندُءِ سَرَ سَڀَرُ،
ڀَلائِيءَ جو ڀَرُ، رَهَبَرُ ٿيندءِ راهه ۾.

بيت - 15

عاشِقَ! معشوقنِ جو، وٺِي ويههُ دُکاڻُ،
پَئِجِ پيشِ پِرِيَنِ جي، پَٽِيءَ وِجِهي پاڻُ،
ته تُون تَنِين ساڻُ، سدا رهين سُرخُرو.

بيت - 16

عاشِقَ! معشوقنِ جو، وٺِي ويهج گَهٽ،
جِمَ وِرِچِي ڇَڏيين، موکِيءَ سَندو مَٽُ،
ڪري سِرَ جِي سَٽُ، پِيجِ ڪي پِيالِيُون.

بيت - 17

عاشِقَ! معشوقنِ جو، وٺِي ويهجِ رَند،
پِيارِيندَءِ پاڻِهين، مَيخاني جو مَنڌُ،
ڪِيمَ ڪَڍِج ڪَنڌُ، اوڏو ٿِي اُن کي.

داستان اٺون
بيت - 1

هَرهَر هَرائي، وَڃَڻُ دَرِ دوستنِ جي،
پاڙي ڏانھُن پِرِيَنِ جي، اُڃُ مَ اَوائِي،
اَلهڙ ٿِي آڇِ مَ تون، واٽاڙُنِ وائِي،
لائِندَءِ لطيفُ چي، سُوران سَرَهائِي،
ڳُجهو ڳالهائي، پِرتِ وَٽِجي پاڻَ ۾.

بيت - 2

جان جان ناههِ ضَرُورُ، تان تان طبيبُ ناههِ ڪو،
جُهه سو سَرِيو سُورُ، ڪَرَ ويڄُ وَرِ پيو.

بيت - 3

سُورُ جِنِين کي سَرِيو، سَرِي تَنِ صِحَتَ،
مُٺِي مُصِيبَتَ، آهي عاشقن کي.

بيت - 4

سيئي سُور طبيبَ، جَنِين سُورَ سَڃَ ڪِي،
جو لِکِيو هُتِ لطيفُ چي، سوئِي ڪَنِ قَريبَ،
جي نوازِيا نَصِيبَ، دارُونءَ سي دُرستُ ڪِيا.

بيت - 5

جي پِياري پاڻَ، ته ڪَرَهو ٿِي پاڻِي پِيين،
اَڳـٖي اِنَ نياڻَ، اَڻَ ڪوٺِيو ڪونهَ گِهڙي.

بيت - 6

اَڻَ ڪِي عَيان نه ٿيي، ڪِي پَروڙي ڪونهَ،
سِچِي جيٖهي سونَ، مُنهن نه پيئِي ماڙُهين.

بيت - 7

اَڻَ ڪِي عَيان نه ٿيي، ڪِي پَروڙي ڪون،
سا سُونهِين ٿي سونَ، اَمُرُ عَطا جنهن جو.

بيت - 8

جيڪِي ڏِنائُون، سو مان ڳُڻُ ڳَنڍِ ٿيو،
مون کان پُڇيائُون، ٺوڪي اِنهِين ٺوڪَ سين.

بيت - 9

جيڪي ڏِنائون، سو سِرُ ڏيئِي سَهُه، ڄندڙا!
مَ چَئو ڇِنائُون، اِي پُڻ ڳَنڍِيو سَڄڻيٖن.

بيت - 10

جيڪِي ڏنائُون، سو سَڀَوئِي صِحَتَ،
مَ چَئو آزارُ اُنَ کي، مَ ڪِي مُصِيبَتَ،
ڪُهَڻُ قَرِيبَتَ، جو ڪوٺَڻُ پَرِ پِرِيَنِ جِي.

بيت - 11

ڇِنَنَ توءِ مَ ڇِنُ، پاءِ اُميٖري اُنِ سين،
جي هُو اَوَڳُڻَ ڪَنيِئِي اَسُونهِين! تون ڳُڻان ئِي ڳِنُ،
پاندُ جَهلِيو تون پِنُ، هِنَ سُونهاري سَڱَ ۾.

بيت - 12

نَمِي کَمِي نِهار تون، ڏَمَرُ وڏو ڏُکُ،
مَنجهان صَبُرَ سُکُ، جي سَنوارِيا! سَمُجهين.

بيت - 13

نَمِي کَمِي نِهار تون، ڏَمَرُ ڏولائو،
ٿِيَئِي ساڃائو، جي اُڀِيين اِنَهِين پيرَ تي.

بيت - 14

ڏَمَرَ پاسو ڏُکَ سين، کاندِ کَٿُورِي هوءِ،
وَاللهُ مَعَ الصّابِرِينَ، آگو اِيهين چوءِ.

بيت - 15

کَمُ! کَمَندَنِ کَٽيو، هارايو هوڙَنِ،
چَکِيو نه چُوندَنِ، هُو جو ساءُ صَبُرَ جو.

بيت - 16

کَمَندَڙَنِ گَهرِ کِين، چَوندڙَ چڱا نه ٿيا،
ويڻَنِئُون وِيڌُ پَئي، هَٿِ نه اَچي ڪِين.

بيت - 17

هُو چُونِئي، تون مَ چَئو، واتان وَرائي،
اَڳِ اَڳرائِي جو ڪري، خطا سو کائـٖي،
پاندَ ۾ پائـٖي، وِيو ڪِيني وارو ڪِينَ ڪِين.

بيت - 18

هُو چُونِئي، تون مَ چَئو، واتان وَرائي ويڻُ،
سَڀَنِي سين، سَيَدُ چي، مَنُ ماري ڪَرِ مَيڻُ،
کانڌِ وَڏائِي کيڻُ، ڪِيني مَنجهان ڪِينَ ٿِئـٖي.

بيت - 19

ڪَنِين ڪينَ پِرائِيو، ڪِيني مَنجهان ڪِين،
جي هوءِ سَٽاڻِي سِيڱ، ته زِهَ ڇِنٖي جوکو ٿِئـٖي.

بيت - 20

سُڻِي ويٖڻَ ڪَنَنِ سين، وَرائِجِ مَ وَرِي،
هادِيءَ جي هِدايَتَ جِي، آهي اِيءَ ڳَرِي،
تَنِ سَڄي ساهِه سَري، جَنِ مارِيو نفسُ ماٺِ سين.

بيت - 21

چُوَندن ڪيمَ چَئيجِ، ويڻَ وَرائي سامهون،
ڪا مَت قِيمتَ جِهَڙِي، روزُ ڏَمَرَ کي ڏيج،
ويڻُ مَ وَرائيجِ، ته سَڀَ دَرِ سُهاڳِي ٿِيين.

بيت - 22

ڪِينَ مائِيندا مَنَ ۾، خودِي ۽ خُدا،
ٻِنِ تراڙِنِ جاءِ، ڪا آهي هيڪَ مِياڻِ ۾؟

بيت - 23

اَڻَ چُوَندن مَ چَئو، چُوَندِن چَيو وِسارِ،
اَٺَئِي پَهرَ اَدبَ سين، پَرِ اِهائِي پارِ،
پايو مُنهن مُونَس ۾، غُربَتَ ساڻُ گُذارِ،
مُفتِي مَنجهه وِهارِ، ته قاضيَ ڪانيارو نه ٿِيين.

بيت - 24

جَنين سندِي ٻوڏَ ۾، ڀَتو ڀَتيٖن جيءُ،
تُون تَنِين سين پِيءُ، اوڏا اَڏيٖ پکَڙا.

بيت - 25

ويٺي جَنِين وَٽِ، ڏُکَندو ڏُورِ ٿِئي،
سا مجلَس ئِي مَٽِ، جي حاصلُ هوءِ هزارَ جو.

بيت - 26

ويٺي جَنِين وَٽِ ڏُکَندو ڏُورِ ٿِئي،
تون تَنِين سين ڪَٽ، اوڏا اَڏي پَکَڙا.

وائي - 1

يارَ سَڄَڻَ جي فِراقَ، ڙِي جيڏيُون! آئون مارِي،
درِ دوسَنِ جي ڪَئين جو هُوندا، مُون جيھا مُشتاقُ،
ڙِي جيڏيُون، آئون ماري.
جاٿي ڪاٿي مَحبوبَن جي، آھِہ حُسنَ جي هاڪَ،
ڙِي جيڏيُون، آئون ماري.
سُرمو سَھِي ڪَرِ اکين جو، خاصُ پِريان جِي خاڪَ،
ڙِي جيڏيُون، آئون ماري.
عبداللطيفُ چي، پِرِين اَسان جو هَميشه حُسناڪَ،
ڙِي جيڏيُون، آئون ماري.

سر کنڀات

هن سُر تي ھي نالو راڳ ”کماچ يا کماج“ تان پيو آھي. جيڪو کماچ ٺاٺ جو کاڊو سمپورن راڳ آھي. ھن راڳ جي ”آروھي“ يعني تہ چڙهڻ ۾ ڇھ سر، سا، گ، م، پ، ڌ، ني لڳندا آھن ۽ ريکب سر ڪونہ لڳندو ۽ لھڻ ۾ ست ئي سر لڳندا. چڙهڻ ۾ کرج يعني سا، ”شڌ“ گندار يعني گا، ”تيور“، مڌم يعني ما، ”ڪومل“، پا يعني پنچم، ”شڌ“، ڌا يعني ڌيوت ”تيور“ ۽ ني يعني نکاد ڪومل تيور ٻئي لڳندا ۽ لھڻ ۾ نکاد ”ڪومل“ ڌبوت ”تيور“، پنچم، ”شڌ“، مڌم ”ڪومل“، گندار ”تيور“، ريکب، ”تيور“ ۽ کرج ”شڌ“ لڳندو. چون ٿا تہ اھو نالو ھن سُر تي انڪري پيو آھي، جو گجرات جي کنڀات شھر جي ھڪ مشھور گويي ان کي رچيو ھو. ھي سر رات جو ڏهين وڳي ڳائبو آھي. ھن راڳ جي ڳائڻ جو وقت رات جو ٻيو پھر آھي. سنڌيءَ ۾ ھن راڳ کي کنڀات چوندا آھن، جنھن جي شڪل پڻ لڳ ڀڳ اھائي ساڳي بيهي ٿي. جيئن تہ سوراشٽر گجرات ۾ ڪڇ جي نار تي کنڀات نالي شھر ھو. اُن ڪري ھن سر جي مضمون مان لڳي ٿو تہ ان سان ڪو مشھور عشقيہ داستان لاڳاپيل ھو، جيڪو داستان لطيف سائين جن پنھنجي ڪڇ ۽ گجرات واري سير، سفر واري وقت ٻڌو ھوندو جيڪو پوءِ شعر ۾ قلم بند ڪيو ھوندائون. ھن سُر جو مضمون ٻن نمونن جو آھي: عاشقاڻو ۽ اخلاقي. شاھ پنھنجي پرينءَ جي سونھن جي ساراھ ڪئي آھي. محبوب کي چنڊ جي سونھن کان مٿي ثابت ڪيو اٿس.

داستان پھريون
وائي - 1

جيڏِيون هِيءُ ضَرُورُ، آيَل! ڪيئن رَهندو پرينءَ ري،
سَگهو ساعِت نه ڄندَڙو، اَٺئِي پَهر مَلُورُ،
آيَل ڪين رَهندو پرينءَ ري.
مَنَ ۾ مُشتاقَنِ جـٖي، ساڄَنَ! تُنهنجو سُورُ،
آيَل ڪين رَهندو پرينءَ ري.
پيرين آئون نه پُڄَڻِي، ڏيهُه پِرِيان جو ڏُورُ،
آيَل ڪين رَهندو پرينءَ ري.
وَڃـٖي ويلَ سڀ ڪنهين، هينئڙو پرينءَ حُضُورِ،
آيَلِ! ڪين رَهندو پرينءَ ري.

بيت - 1

ڀَلا ئِي آھِينِ، پِرِين ڀلائِيءَ پانھنجي،
سَٻاجها سِرِ چَڙهيو ڏوراپو نہ ڏِين،
مان ڏي مَدِيُون ٿِينِ، سَڄَڻَ سَڄايِنِ ۾.

وائي - 2

اَڱڻِ آيامِ پيـٖهِي، يا اَلا! مون سارِيندٖي سُپِرِين.
مُشڪَ عَطُرُ مون پِرِين، سِڪِيَسِ ڄَمُ سَڀيئِي،
يا اَلا! مون سارِيندٖي سُپِرِين.
تَنُ جَنِين جو طالِبُو، رُوحَ تَنِين سين ريـٖهي،
يا اَلا! مون سارِيندٖي سُپِرِين.
ٿيو لُطفُ، لَطِيفُ چي، دوسُ آيو دَرِ پيهِي،
يا اَلا! مون سارِيندٖي سُپِرِين

بيت - 2

پيشانِيءَ ۾ پرينءَ جي، ڀَلائِيءَ جا ڀيٖرَ،
اَڱَڻِ اُڪَنڊِيُنِ جي، ڏِئٖي پاٻوهي پيرَ،
قَمَرَ پاڙي ڪيرَ، شَمسَ سُپيرِيَنِ سين.

وائي - 3

وَهِلي وَنءُ مَ وِھامِي! رَھُ راتَ، رائِينديَسِ پرينءَ کي.
شَمعَ ٿينديس شَبِ ۾، اِنَ خُوشيءَ کان کامي،
رَھُ راتَ، رائِينديَسِ پرينءَ کي.
بابُوئَنِ سَندِيَ باھِ جيئن، ٻَران شالَ اُجهامِي!
رَھُ راتَ، رائِينديَسِ پرينءَ کي.
پَرِتِ جا پِيتَمَ جِي سا ڪِينَ پُروڙي عامِي،
رَھُ راتَ، رائِينديَسِ پرينءَ کي.
مون کي مون پِرِيَنِ جو، آهي دَردُ دَوامِي،
رَھُ راتَ، رائِينديَسِ پرينءَ کي.
آھِيان يارُ سَيّدُ جو ڪانَہ رَھَي ڪا خامِي،
رَھُ راتَ، رائِينديَسِ پرينءَ کي.
هُو جو لَنؤُ، لَطِيفُ چي، مون کي آھِ مُدامِي،
رَھُ راتَ، رائِينديَسِ پرينءَ کي.
روشَنُ ٿِيان رُڃُنِ ۾، جي ھُئان لَنؤُ اِنهين لامِي،
رَھُ راتَ، رائِينديَسِ پرينءَ کي.
ڪارِي سا قِيامَ سَئِين، ھوتُ جنھن جو حامِي،
رَھُ راتَ، رائِينديَسِ پرينءَ کي.
آيَمِ تنھن لوڪَ سين، جيسِين مان چَوَنِ سُوامِي،
رَھُ راتَ، رائِينديَسِ پرينءَ کي.

بيت - 3

تُون چَنڊَ! اُهوئِي، جو هُتِ پَسين ٿو پِرِينءَ کي،
آڏِتُ چَئِجِ اُنِ کي، ڏِيانءِ جو روئِي،
هيڪاندِيَ هوئِي، سانگُ مَ پَوي سَڄَڻين!

بيت - 4

مَرُ هيڪاندا هُونِ پِرِين، سانگِ مَ وَڃَنِ سيڻَ!
رَهيا آهِين رُوحَ ۾، نِتُ جَنِين جا نيڻَ،
وِماسِيا جَن ويڻَ، ٿو تارِيءَ تَڳي تَنِ هِنُيون.

بيت - 5

راتِ سهائِي، ڀُون سَنئِين، پَٽئين وڏو پَنڌُ،
هَلَندي حَبيبَن ڏي، ڪَرَها! موڙِ مَ ڪَنڌُ،
ٻَنڌَڻُ سوئِي ٻَنڌُ، جو پَهُچائي پِرِيَنِ کي.

بيت - 6

راتِ سهائِي، ڀُون سَنئِين، ڀائِي! گُهرجي ڀَل،
اَهُرَ ۾ ايلاچِيُون، چَندَنُ چَري چَلُ،
مُون توهين سين ڳالهڙي، ٻِئـٖيڪنهين مَ سَلُ،
هاهُرَ ڪندو هَلُ، ته کِجايُون کَرَنِ کي.

بيت - 7

راتِ سَهائِي، ڀُون سَنئِين، پَرِتِ نَئِين پنڌُ پُورِ،
مَيا! مَحبُوبَنِ جي، هَلِي وانءُ حُضُور،
جي چِڻِڪَنِ چِتَ ۾، سي ڪيئن سَڄَڻَ ڏورِ،
اَللهَ لَڳِ اَسُورِ، اُئان ئِي ٿِي آءُ تُون.

بيت - 8

اَڄ پُڻِ اَڇائِي، چوڏهينءَ ماههَ چَنڊَ جِي،
مون گَهرِ مون پِرِيَنِ جي، اَچَڻَ جِي وائِي،
مون گَهرِ واڌائِي، پيئِي کامَ کَرَنِ ۾.

بيت - 9

اَڄُ پُڻِ اُمارو، چوڏِهينءَ ماهَ چَنڊَ جو،
مون گَهرِ مون پِرِيَنِ جي، اَچَڻَ جو وارو،
سَڄَڻُ سوڀارو، ڀيڄَ ڀِنِيءَ گهرِ آئِيو.

بيت - 10

چوڏِهينءَ چَنڊُ اُڀِريو اُوڻٽِيهَه پَسيسِ عامَ،
مَٿَسِ ناهِ مَلام، جيڪِي پُڇين پُڇُ سو.

بيت - 11

چوڏِهينءَ چَنڊُ تون اُڀِرين، سَهسين ڪَرِين سينگار،
پَلَڪَ پِرِيان جي نَه پَڙين، جي حِيلَنِ ڪَرييٖن هَزارَ،
جِهَڙو تون سَڀَ ڄَمارَ، تَهِڙو دَمُ دوستَ جو.

بيت - 12

سَهسين سِڄن اُڀِريٖ، چوراسِي چَنڊن،
بِاللهِ، ري پِرِيَنِ، سَڀَ اُونداهِي ڀانئيان.

بيت - 13

چَنڊَ! تنهنجي ذاتِ، پاڙِيان ڪين پِرِيَنِ سين،
تون اَڇو ۾ راتِ، سَڄَڻَ نِتُ سوجِهرا.

بيت - 14

چَنڊَ! چِٽَائِي تُنهنجي، سِياهِيءَ ۾ سُورُ،
لايان لالَ لِڱَنِ کي، چَندَنِ ڀَري ٻُور،
ڪُوماڻو ڪَپُورُ، مون واجهائيندي پَرينءَ کي.

بيت - 15

چَنڊَ! لَڳَنَئِي مَنڊَ، سنجهي ئي سِيخ ٿئييٖن،
ڪَرِ اُونداهِي اَنڌَ، ته مِلان مَحبُوبَنِ کي.

بيت - 16

چَنڊَ! چُئَيِن حَقُ، جي وِڙهين جي وِچِرين،
ٻه اَکَيُون ٽِيون نَڪُ، تو ۾ ناهِه پِرِيَنِ جيٖهو.

بيت - 17

چَنڊَ چُئَين سَچُ، جي مَٺِي نه ڀائِيين،
ڪَڏِهين اُڀِرين سَنهڙو، ڪَڏِهين اُڀِرين ڳَچُ،
مُنهن ۾ ٻَري ئي مَچُ، تو ۾ ناهِه پيشانِي پرينءَ جي.

بيت - 18

کَڻِي نيڻَ خُمارَ مان، جانۡ ڪِيائون نازُ نَظَرُ،
سُورِجُ شاخُون جَهڪِيُون، ڪُوماڻو قَمَرُ،
تارا، ڪَتِيُون تائِبَ ٿِيا، ديکِيندي دِلبَرُ،
جَهڪو ٿِيو جَوهَرُ، جانِبَ جي جَمالَ سين.

بيت - 19

اُونداهِيءَ اَڌَ راتِ ۾، پِرِيءَ پَسَايو پاڻُ،
چَنڊُ ڪَتِن ساڻُ، پيهِي وِيو پَڙِلاوَ ۾.

بيت - 20

تارا تيلِيءَ رُوءِ، لُڌا لالَن! اُڀِرين،
جِهَڙو تو صُبُوحِ، تَهڙي صافِي سَڄَڻين.

بيت - 21

تو ڏانهن گهڻو نهاريان تارا تيلاهين،
سَڄَڻُ جيڏاهين، تون تيڏاهين اُڀِرين.”

بيت - 22

هُنَ تاريٖ، هُنَ هَنڌِ، هُتِ منهنجا سُپِرِين،
سَڄَڻَ ماکِيءَ مَنڌِ، ڪَؤڙا ٿِينِ نه ڪَڏهين.

بيت - 23

هُنَ تاريٖ، هُنَ هيٺِ، هُتِ منهنجا سُپِرِين،
سَڄَڻَ ماکِيَ ساءِ، ڪَؤڙا ٿِينِ نه ڪَڏهين.

بيت - 24

هُنَ تاريٖ هُنَ جاءِ، هُت منهنجا سُپِرِين،
سَڄَڻَ ماکِيَ ساءِ، ڪَوڙا ٿين نه ڪڏهين.

بيت - 25

تارا، تِرَ، تِروڪَڻِيون، مَٿِنِ ڦُلَڙِيُون،
کوءِ! سي راتَڙِيُون! جي مون پرينءَ پُڄاڻان پيئِيُون.

داستان ٻيو
بيت - 1

ناسِيندي نِگَاه، پِهرِين ڪِجِ پِرِيَنِ ڏي،
اَحوال عاجِزَنِ جا، آکِج لَڳِ اَللهَ،
روزُ نِهارِنِ راهه، اَکِيُون اوهان جي آسَري.

وائي - 1

آهِينِم ڳالَهڙِيُون، ماءِ! مُرادُون پرينءَ سين.
جي مان پيٖيُون پرينءَ ري، کوءِ! سي راتَڙِيُون،
ماءِ! مُرادُون پرينءَ سين.
جي مان اورِيُون پرينءَ سين، وَرَ سي راتِڙِيُون،
ماءِ! مُرادُون پرينءَ سين.
پَسَڻَ ڪارَڻِ پرينءَ جي، پاتِيُمِ جهاتَڙِيُون،
ماءِ! مُرادُون پرينءَ سين.
آڌِيءَ عَبدُاللّطيفُ چي، ڪُهَنِ ڪاتَڙِيُون،
ماءِ! مُرادُون پرينءَ سين.

بيت - 2

ناسِيندي نَظَرَ، پِهرين ڪِجِ پِرِيَنِ ڏي،
قَمَرَ! ڪَهِجِ قَرِيبَ کي، نِسَتُ آئون نِٻَرُ،
ٻِي ڀيڻـٖيِ ناهيم ڀَرُ، اَکِيُون اوهان جي آسَري.

وائي - 2

سَڌيٖن سيڻَ نه هُونِ، نِينهُن نِياپي نه ٿِئـٖي،
ڪارِيءَ راتِ رَتَ ڦُڙا، جان جان نيڻ نه رُونِ،
نِينهُن نِياپي نه ٿِئـٖي.
موٽَڻُ جَنِين مِيهَڻُو، پِڙَ تي سيئِي پُونِ،
نِينهُن نِياپي نه ٿِئـٖي.
جَنِ مُسافِرَ سُپِرِين، سي مَرُ رويو رُونِ،
نِينهُن نِياپي نه ٿِئـٖي.

بيت - 3

ناسِيندي نِرتَ، پِهرين ڪِجِ پرِيَنِ ڏي،
قَمَرَ! ڪَهِجِ قَريبَ کي، ساري ساڻُ سُرتِ،
ٻيو ڀَروَسو نه ڀِتِ، اَکِيُون اوهانجي آسَري.

وائي - 3

توڻي تَڙِييٖن تون، يا اَلا! تو دَرُ توءِ نه ڇَڏِيان!
مون کي سو مُشاهِدو، جي مُنهن نه ڏِئيٖن مون،
يا اَلا! تو دَرُ توءِ نه ڇَڏِيان!
مون ٻِيا دَرَ گَهڻا نِهاريا، آهِيين تُونهِين تون،
يا اَلا! تو دَرُ توءِ نه ڇَڏِيان!

بيت - 4

ناسِيندي نِهارَ، پِهرِين ڪِجِ پِرِيَنِ ڏي،
آئون جي ڏِيَئنۡ سَنِيها، چَئِجِ چَنڊَ! اَپارَ،
ساڄَنَ! سَڀَ ڄَمارَ، اَکِيُون اوهان جي آسَري.

بيت - 5

چَڱا چَنڊَ! چَئيجِ، سَنِيها کي سَڄَڻين،
مَٿان اَڱڻِ اُڀِري، پِرِيَنِ جي پَئيجِ،
جِهيڻو ڳالهائيج، پيرين وِجهي هَٿَڙَا.

بيت - 6

آئون جي ڏِيَئنۡ، سَنِيها، سي تون چَنڊَ! پَلءِ ٻَنڌُ،
چَئِجِ حالُ حَبيبَ کي، نَئِي نِوِڙائٖي ڪَنڌُ،
تو تيڏاهِين پَنڌُ، جيڏانهن عالَمَ آسَرو.

بيت - 7

اُڀِرُ چَنڊَ! پَسُ پِرِين، تو اوڏا، مون ڏُورِ،
سَڄَڻَ سُتا وِلهَه ۾، چوٽا ڀري ڪَپُورِ،
پيرين آئون نَه پُڄَڻِي، ٻاٻَلُ ڏِئٖي نَه ٻُورِ،
جنهن تي چَڙِهي اَسُورِ، سَنجهي سَڄَڻِ سِيٽَيان.

بيت - 8

آئون اُڪَنڊِيائِي مَران، پِرين ڀَلا پَرَ ڏُورِ،
ٻاٻَلُ ڏئي نه ٻُورِ، پَنڌَ نه جوڳِي پِيَڙِي.

بيت - 9

ڌَڻِي! ڪَرِيندين ڪِڏهين، حياتيءَ هيڪاندِ،
مَنَ ۾ مُشتاقَنِ جي، ڪِي رَنجائِي راند،
پِرِيَنِ ڏيساندَرَ پاندِ، ڳُجُهه ڳَرَهِيان ڪَنِ سين.

بيت - 10

هيئنڙي سَڄَڻَ سارِيا، ڪِٿي هُوندم هيٖرَ،
اَچِي لالَنَ! نه ڏِيين مَٿي پَلَنگَنِ پيٖرَ،
ٿِي وِرُوهَڻَ ويٖرَ، ڳُجُهه ڳَرَهِيان ڪَنِ سين؟

بيت - 11

وَڏَ ڦُڙو ۽ واءُ، ڪَرَهي کاڏو کوڙيو،
کوءِ، ٻَنِ پَلاڻِيان، اولاڻيو نه اُٿِئـٖي؟

بيت - 12

پَلاڻِيان پِيو! اولاڻيو نه اَٿِئـٖي!
جيڏاهن وَڳُ ويو، اُڀو تَرسي اوڏهين.

بيت - 13

ڪَرَهو، نه ڪِيڪانُ، پيرين آئون نه پُڄَڻِي،
جو مون راتِ رَسائي، نيئِي ساڄَنَ ساڻُ،
مون نه وَهِيڻُو پاڻُ، ويٺِي نيڻَ نِچوئِيان.

بيت - 14

ڪَرَها! ڪَسَرَ ڇَڏِ، وِکُون وِجُهه وَڌَندِيُون،
هيڪَرَ حَبِيبَنِ سان، مون کي نيئِي گَڏِ،
مَڇُڻِ پُونئِي هَڏِ، آهُون اُڪَنڊِيَنِ جُون.

بيت - 15

ڪَرَهَا! ڪَسَرَ ڇَڏِ، وِکَ وَڌَندِي پاءِ،
منهنجو هَلَڻُ اُتِهين، جِتي جانِبَ جاءِ،
توکي چَندَنُ چارِيان، ٻِيو وَڳُ لاڻِي کاءِ،
ايهيـٖن اُٺَ! اُٺاءِ، جِيئن هُوندِيءَ رات هُتِ مِڙُون.

بيت - 16

ڪَسَرَ ڇَڏِ ڪَنواٽَ، وِکُون وِجُهه وَڌَندِيُون،
سَنئِين سُپيٖرِيَنِ جِي، وِنگِي ڀانءِ مَ واٽَ،
ڇَڏِ جهورِي، ڏي جهاٽَ، ته هونديءَ راتِ هُتِ مِڙُون.

بيت - 17

ڪَرَها! ڪُرُ سُڃاڻُ، پِئَيڪو ۽ پانهنجو،
اَصلِ آهي انهنجو، ناليرو نِڌانُ،
ڪَرَها! اسان ساڻ، ڪي، چانگا ڪجِ چَڱّائِيُون.

بيت - 18

آڻي ٻَڌُمِ وَڻَ جاءِ، مانَ مُکَرِيُون چَري،
ڪُڌاتُورو ڪَرَهَو، لِڪِيو لاڻِي کاءِ،
اِن مَيي سندي، ماءِ! مون ڳالهڙينِ ڳوڙها ڪِيو.

بيت - 19

مَيا! مَڃِ مِنَٿَ، اَڄُ مُنهنجِي، ڪَرَها!
جهاڳِينديٖ جَرَ پَٽِيُون، مَتان ڪَرِييٖن ڪَٿَ،
سُپيٰرِيان جي سَٿَ، مون کي نيئِي ميڙِييٖن.

بيت - 20

ڳَلِ ڳانا ياقُوتَ جا، موتِيَنِ ڳُتِيَسِ مالَ،
ڪَدِيفي جِي، ڪَرَهَا، هيدِي پايئيٖن حالَ،
چَندَنُ چاريئيٖن جالَ، جي مون راتِ رَساڻِييٖن.

بيت - 21

ڳَلِ ڳانا ياقُوتَ جا، موتِي مَنجِهه مَهارَ،
چانگا! چَندَنُ چارِيئيٖن، اَٺَئِي پَهرَ اَپارَ،
سَندِيَ پِيءَ پَچارَ، جي مون راتِ رَساڻِييٖن.

بيت - 22

مَيا! تو مَهارَ، سَڄِي پايان سونَ جِي،
چارِيئين چَندَنُ چوٽِيُون، نايو ميندِيءَ ڏَارَ،
سَندِيَ پيءَ پَچارَ، جي مون راتِ رَساڻِيين.

بيت - 23

اُٺُ نه وَڃي وَڳَ سين، چَري نه لاڻُو،
مَيي کي مَجازَ جو، ٿُوهي ۾ ٿاڻون،
ڀَٽاري ڀاڻُو، مَرَندي سِينءَ نه مَٽِيو.

بيت - 24

اُٺُ نه وَڃي وَڳَ سين، ٻَڌو چَري نه ٻُورُ،
مَيٖي کي مَجازَ جو، ڪُڙِهه اَندَرِ ڪو سُورُ،
سو ڪر پِرايَئِين پُور، سُڪِي جيئن ساڻُو ٿِيو.

بيت - 25

اُٺُ نه وَڃي وَڳَ سين، چَري نه چانگو،
لَڳِيَسِ نائُڪَ نينهن جِي، نِهوڙِيو نانگو،
ڇَڏي سِرَ سانگو، رِڙهي رَندِ پِرِيَنِ جي.

بيت - 26

ويهـٖي ٿو منجَههِين وَڳَ، کَٿُورِيءَ ڏارَ چَري،
ماءِ! منهنجي ڪَرَهي، پَڌرِ پَڳَ، نه لَڳَ،
جَڳَ سين جِهَڙو جڳُ، هِيئيٖن سين هُتِ چَري.

بيت - 27

ڀُورُ نه چَري ٻُورُ، ڇَڏيو تُورُ تَڪُون ڪَري،
مُونيٖن هَڻِي موٽيو، ڪَرَهو راتِ ڪَپُورُ،
مَيو ٿِيو مَعمُورُ، چَندَنُ چَکِي آئِيو.

بيت - 28

پيشانِيءَ ۾ پِرِيَنِ جي، چانگـٖي رَکِيو چِتُ،
نيٽَ ڇِنايو نِتُ، اُڀو اوڏاهين آسري.

بيت - 29

اَڄُ نه اَڳئيٖن ڍارَ، ڪَرَهو جيئن ڪالهه هُئو،
اَڱڻِ آيو نه ڪَري، پاهوريٖ پَچارَ،
جيڪُسِ مَنجِهه قَطارَ، ڪا وَلِ چِنائين وِههَ جِي.

بيت - 30

مَيـٖي ماڪائي، وِڌو واتُ وَلِيُنِ کي،
خَبَرَ ٿِي کيٽَ- ڌَڻِينِ کي، وِڏُوڻا واهِي،
ڪَرَهي ڪاڪَتَ ڇَڏِيِي، وَريَس نه وائِي،
چانگي چَرِيائِي، ويئِي ويچاريٖ وِسَرِي.

بيت - 31

مِٺِيُون لَهِي مُهاءِ، جي تو چانگا چِنِيُون،
وَلَڙِيُون وِهَه ساءِ، اَڃا تو مُهَندِيُون.

بيت - 32

وَٽيٖ سيٽَ سُوَٽَ، پاءِ پنهنجي ڪَرَهي،
وَلِيُون واسَ وَرَنِيُون، پَهرِيُون مَٿي پَٽَ،
چانگيِ چَکِي چَٽَ، ته پوءِ نه رَهندو پَيِڌَ ري.

بيت - 33

ڪين جو ڪيڏاهين، چانگو چَکِي آئِيو،
تاڻيو تيڏاهين، نيٽَ ڇِنايو نِڪريٖ.

بيت - 34

ڪَرَهي کي ڪَئِين، وِڌَمِ پَينڌَ پَلَڻَ جا،
ليٖڙو لاڻِيءَ کي چَري، نيئر ساڻُ نَئِين،
چانگي سَندي چِتَ ۾، صاحبَ! وِجُهه سَئِين،
اوباهِيوسِ اَئِين! لُطفَ ساڻُ، لطيفُ چي.

بيت - 35

ڪَرَها! “توکي ڪامَ، مون سَچو پَسِي سَڃِيِي،
مانَ پَرُوڙيٖ مامَ، ساڱاهي سَئينءَ وَهين.

بيت - 36

کَنڀاتِڙيٖ تَڙِ وَرِي اُڀِي تَڙِ واجهاءِ،
مانَ اَچِهُون ڪاءِ سُواڌائِي سَڄَڻين.

بيت - 37

چانگي چَئِي چُڪِياسِ، مَٿاءَ اَڪَ نه اُلَهـٖي،
جنهن وَلِ گَهڻا وِهاٽِيا، اُنَ سين آرِ لَڳِيَاسِ،
چوڌارِي چَندَنَ وَڻَ، پَچِي پُوجِ پِياس،
راڙيٖ رَتُ ڪِياسِ، هِنَ ڪُڌاتُوريٖ ڪَرَهٖي!

بيت - 38

اُٿِي اَڙائِينسِ، ڇَڏِيو ته ڇيڪَ ٿِيو،
کارايا،ن کِڙِيو وَڃي، پَلاڻِي پائِينسِ،
ڏاوَڻِ تنهن ڏائِينسِ، جيئن چَري ۽ چِنگهٖي ڀُڻو.

بيت - 39

دُو دَستي، دُو پيرَ! سِيني سنگَهرَ رُڪَ جِي،
ماءِ! منهنجي ڪَرَهـٖي، تازي ڦُلَن هيرَ،
تنهن ڪامَڻَ ڪَندِي ڪيرَ، جو مُونِهين وَٽِ مَسَ رَهي.

بيت - 40

ڪَنِين ڪامَڻَ ڪئاءِ، ڪِيئن ڀنڀولِئيٖن ڪَرَها،
اَکِيَنِ مَٿي اَکِيا، پِڙَ ۾ پيرَ گَٺاءِ،
وَڳَ ڪِ وِسَرياءِ، ٻَڌو جيئن گهاڻٖي وَهيِن!

بيت - 41

هوسُ وَڏيرو وَڳَ جو، مِڙِنِي ۾ مَهِندارَ!
چُنِمَ ٿي چاڳَ مَنجهان، موڙِيو مَڃَرَ ٽارَ،
لِکِئــٖي جي لَغارَ، آڻي ٻَڌَمُ اَکِيا.

بيت - 42

نَوَ نِيئَر پائي، جان مون هينئڙو جَهلِيو،
وِيئڙو ڇنِائي، پوئينءَ رات پِرِيَنِ ڏي.

بيت - 43

نَوَ نِيئَر، ڏَهَه ڏاوَڻِيُون، پندرهن پَينڌَ پِياسَ،
جڏهن سَڄَڻَ يادِ پِياسِ، ڇِرڪَ ڇِنَايَئِين هيڪَڙيٖ.

بيت - 44

کائي نه کَٽَڻَهارَ، چَندَنَ جا چُوپا ڪَري،
اَگَرَ اوڏو نه وَڃي، سِرِ کَنڊَ لَهي نه سارَ،
لاڻٖي جِي لَغارَ، مَيو مَتارو ڪِيو.

بيت - 45

چانگا! چَندَنُ نه چَرين، مَيا! پِيٖين نه موڪَ،
اَگَرَ اوڏو نه وڃين، ٿُڪِيو ڇَڏيـٖين ٿوڪَ،
لاڻي وِچان لوڪَ، تو ڪِهَڙي اَکَرِ آئُڙِي.

بيت - 46

جِئان ڪوڙِ ٻه ڪاٺِيُون، پَنجين لَکين ڀَاءُ،
مَيو تنهن ماڳاءُ، ڏِيهاڻِي ڏارَ چَري.

بيت - 47

جِئان ڪوڙِ ٻه ڪاٺِيُون، پَنجين لَکين پَنُ،
تِئان ڇاڻٖي ڇُڳِيُون، مِيٖي رَتو مَنُ،
تنهن وَلِ سَندو پَنُ، ڪُوماڻو ڪوڙييٖن لَهي.

بيت - 48

لَکِ لاکِيڻو ڪَرَهو، ڪوڙييٖن ڏيئِي ڳِڌومِ،
اَڱَڻِ سُونهن ٿِيومِ، مُلهه مَهانگو مَ چئو.

بيت - 49

لَکِ لاکِيڻو ڪَرَهو، ڪوڙييٖن ڏيئي ڇوڙِ،
اِها سَٽِ، سَيّدُ چي، جِهِين تِهِين جوڙِ،
تُرتُ رَساڻٖي توڙِ، جُهه پَلاڻِئو ته پرينءَ مِڙي.

بيت - 50

لَکِ لاکِيڻو ڪَرَهو، ڪوڙِييٖن ڏيئِي ڪاهِه،
ايلاچِيُون آهُرَ ۾، پُوڄَ مَيي کي پاءِ،
ڪَٿَ نه ڪندو ڪاءِ، جُھ پلاڻِيو ته پرين مِڙي.

سر سريراڳ

شاھ جي رسالي ۾ هڪ سر جو نالو. ”سري راڳ“، ھندوستان جي مکيہ راڳن مان هڪ آھي. ان جي ڳائڻ جو مکيہ وقت، شام 4 وڳي کان 8 وڳي تائين هوندو آهي. هي هڪڙو ئي مکيه راڳ آهي، جيڪو شاھ جي رسالي ۾ آهي. هن سر ۾ شاھ صاحب، مھراڻ، معلمن، ملاحن ، غواصن ،سامونڊين، ٻيڙين، ٻيڙياتن، غورابن، ۽ جھازن جي مثالن وسيلي انسان کي روحاني ھدايت ڏني آهي.

داستان پھريون
بيت - 1

مانَ پُڇَنِئِي سُپِرِين، چِتان لاھِ مَ چُرَ،
اَنِين جا اَمُرَ، کَڻُ تہ خالِي نہ ٿِييِن.

بيت - 2

مانَ پُڇَنِئِي سُپِرِين، چِتان چُرَ مَ لاهِه،
پِرِيَنِ اَڳِيان پاءِ، پَلؤ مَڱَڻَهارَ جيئن.

بيت - 3

مانَ پُڇَنِئِي سُپِرِين، چِتَ ۾ رَکِجِ چيتُ،
سِڙُه ڌُئاري صافُ ڪَرِ، صابُڻَ سان سُپيتُ،
سامُونڊِي سُچيتُ، ٿيءُ تہ پَھُچين پارَ کي.

بيت - 4

مانَ پُڇَنِئِي سُپِرِين چِتَ ۾ چيتاريجِ،
ڪَڍِجِ ڪائِي ڪَچَ کي، ڪُوڙُ مَ ڪَمائيجِ،
وَڻِج وِهائِيجِ، سَڀُ سوداگَرَ، سَچَ جو.

بيت - 5

مانَ پُڇَنِئِي سُپِرِين چِتان لاهِه مَ چورُ،
ڪَڍِي ڇَڏِ تُون قلبَ مان، ماري ڪُوڙو ڪورُ،
هُنَ ڀَرِ سَندو هورُ، مَٿان تو مَعافُ ٿِئي.

بيت - 6

مانَ پُڇَنِئِي سُپِرِين، چِتاريجِ چِتُ،
دائِما دُوربِيءَ ۾، پَسين وِلاتُنِ وِتُ،
نيٖههَ نيکاري نِتُ، ملاحَ! گَڏِ مُعِلمَ سين.

بيت - 7

ڪائو ڪَمايومِ، مُوتِي مون نَه وَڻِجيا،
سِيهي جو، سَيّدُ چي، وَکَرُ وِهايومِ،
هِهَڙو حالُ سَندومِ، توههَ تُنهِنجي اُبَهان.

بيت - 8

ڪَچُ ڪَمايُمِ ڪُوڙُ، ڀَڳَمِ عَهدَ اَللهَ جا!
پِڃِرو جو پاپَنِ جو، سو چوٽِيءَ تائين چُور،
معلومُ اَٿيٖئِي مُورُ، ڳُوڙها! اِنِهِينءَ ڳالهه جو.

بيت - 9

ڪُوڙُ ڪَماءِ مَ ڪَچُ، اُٿِي اورِ اَللهَ سين،
ڪَڍُ تون دَغا دِل مان، صاحِبَ وَڻي سَچُ،
مَحبتَ سَندو مَنَ ۾، ماڻِڪَ! ٻارجِ مَچُ،
اِنَ پَرِ اُٿِي اَچُ، ته سَودو ٿِييٖئي سَڦَرو.

بيت - 10

سَودو اِهوئِي سَڦَرو، سو مُون پَلَءِ پاءِ،
وَسُ ويچاري ناهِه ڪو، تون آگا! عرض اُناءِ،
رِيءَ همراهِي هادِيءَ جي، مُورِ نه مڙي ماءِ،
لُطفَ ساڻ لَنگهاءِ، لاهرو لَهِرِنِ وِچَ مان.

بيت - 11

لُڙَ، لَهِريُون، لَسَ، ليٽَ، جِتي اَتُ نه آبَ جو،
اَللهَ! اُتِ مَ اولِييٖن، ٻيڙا مَٿي ٻيٽَ!
جوکو ٿئٖي مَ جَهازَ کي، ڦَرَهي اَچي مَ ڦيٽَ،
لَڳي ڪا مَ لَپيٽَ، هِنَ غارِيبي غُرابَ کي!

بيت - 12

سِڙَههَ سَوان، لاڄُو نَوان، اولا سَندِنِ عاجَ،
ساٿِي سَفَرِ هَلِيا، ڀَري جُنگَ جَهاجَ،
حاصلُ ڪَرِييٖن حاجَ، واحِدَ وَڻِجارَنِ جِي.

بيت - 13

سِڙَهَه سَنوان، لاڄُو نَوان، مُهاڻا سَندَنِ مِيرَ،
ساٿِي سَفَرِ هليا، ٿيا سَڻاوا سِيرَ،
جي اَچَنِ ساڻُ اُڪيرَ، سي ٻيڙا رَکين ٻاجَهه سين.

وائي - 1

سَھسين شُڪِرانا، ڪوڙِييٖن ڀالَ ڪَرِيمَ جا.
حمدُ چَئجِ حَڪِيمَ کي، جورِ ھَڻِي جانا، ڪوڙِييٖن ڀالَ ڪَرِيمَ جا.
تو ڏيکاري تو ڌَڻِي، باطِنَ جا بانا، ڪوڙِييٖن ڀالَ ڪَرِيمَ جا.
مَتان، مَردَ وِسارِييٖن، صاحِبَ جِي ثَنا، ڪوڙِييٖن ڀالَ ڪَرِيمَ جا.
دوستُ رَکِي دِل ۾، پَڙهُ لالَنُ لِسانا، ڪوڙِييٖن ڀالَ ڪَرِيمَ جا.
جَفا ڏيئِي جِيءَ کي، ٿِيءُ فِڪرَ مَنجِهہ فَنا، ڪوڙِييٖن ڀالَ ڪَرِيمَ جا.
تُسِي تو سين توھُ ڪَري، مَنَ آگو اِحسانا، ڪوڙِييٖن ڀالَ ڪَرِيمَ جا.
ڪَڍُ تُون دَغا دِل مَان، ٻانهپَ سِين، ٻانها! ڪوڙِييٖن ڀالَ ڪَرِيمَ جا.
صاحِبَ وَڻي سَچَ سِين، ٿِيءُ دانَھُ، ديوانا! ڪوڙِييٖن ڀالَ ڪَرِيمَ جا.
جَي تَسليمَ سين تحقِيقُ ھُئا، سي ڪيئن اَمانا ؟ ڪوڙِييٖن ڀالَ ڪَرِيمَ جا.
جاڳِيا جَي جَبارَ لئي، سيٖئِي سَمانا، ڪوڙِييٖن ڀالَ ڪَرِيمَ جا.
فَاذکُرُونِيُ اَذُکُرکُمُ، ڪَھِيو قُرآنا، ڪوڙِييٖن ڀالَ ڪَرِيمَ جا.
وَاشکُرُوا لِي وَلاَ تَکُفُروۡن، ڪَڍُ تون ڪُفرانا، ڪوڙِييٖن ڀالَ ڪَرِيمَ جا.
سَڀِ سَنوارِيا سُپِرِينءَ، ڪُوَلَ تو ڪَنا، ڪوڙِييٖن ڀالَ ڪَرِيمَ جا.
چَڱِي چَئجِ چاھَ سين، مَدحَ اِيءَ مَنا، ڪوڙِييٖن ڀالَ ڪَرِيمَ جا.
تائِبَ ٿِيو تَڪِڙا، جوشا، جُوانا، ڪوڙِييٖن ڀالَ ڪَرِيمَ جا.
تہ لَھين تُون لَطِيفُ کان، اَمُنُ اِيمانا، ڪوڙِييٖن ڀالَ ڪَرِيمَ جا.

وائي - 2

مون ۾ تُون موجُود، آئون اَڳاھِين آھِيان،
آئُون اَسُونِھين آھِيان.
اَکِيُون اَکَڙِيُنِ کي، سِڪيو ڪَنِ سُجُودُ،
آئُون اَڳاھِين آھِيان، آئُون اَسُونِھين آھِيان.
تيلانھن رَسِيُون بُودَ کي، جيلانھن ٿِيُون نابوُدُ،
آئُون اَڳاھِين آھِيان، آئُون اَسُونِھين آھِيان.
ماڻُهن جي موٽَڻَ جو، صاحِبَ هَٿِ سُجُود،
آئُون اَڳاھِين آھِيان، آئُون اَسُونِھين آھِيان.
اِنَ دَرِ سيئي اِگِهيا، جَنِ وِڃايو وُجُودُ،
آئُون اَڳاھِين آھِيان، آئُون اَسُونِھين آھِيان.

داستان ٻيون
بيت - 1

جيڪِي مَنجِهه جَهانَ، سو تارِيءَ تَڳي تُنهنجِي،
لُطفَ جِي لَطِيفُ چي، تو وَٽِ ڪَمِي ڪانَ،
عَدُلَ ڇُٽان آن نه، ڪو ڦيرو ڪِجِ فَضُلَ جو!

وائي - 1

ڪَنڌِي سارِيان ڪانَه، يا اَمُنُ اَمانَ،
يا اِلاهِي! ٻاجَهه ٻِلاٽِي ڀانئيان.
ڳَڻَڻَ ڳاڻيٽو ناهه ڪو، اَپَرِ ٿِيا عِصيانَ،
يا اِلاهِي! ٻاجَهه ٻِلاٽِي ڀانئيان.
خَبَرَ ناهه قَبَرَ جِي، نِسورا نِسيانَ،
يا اِلاهِي! ٻاجَهه ٻِلاٽِي ڀانئيان.
والِي! رَسِجِ وَهِلو، اَرَکِ ٿِيا اِنسان،
يا اِلاهِي! ٻاجَهه ٻِلاٽِي ڀانئيان.
مَدِيُون پَسِي منهنجيون، شَرِ مايا شيطانَ!
يا اِلاهِي! ٻاجَهه ٻِلاٽِي ڀانئيان.
مَدِيُون پَسِي منهنجون شَرِمايا شيطانَ!
يا اِلاهِي! ٻاجَهه ٻِلاٽِي ڀانئيان.
هِنَ منهنجي حالَ تي، هَيءِ هَيءِ ڪَنِ حَيوانَ،
يا اِلاهِي! ٻاجَهه ٻِلاٽِي ڀانئيان.
سائِين! سُکاڻِي آهِييٖن، سامُونڊِيَ، سُبحانَ،
يا اِلاهِي! ٻاجَهه ٻِلاٽِي ڀانئيان.
تُرَهو ڇِنُم تارِ ۾، رَسِجِ تُون رَحمانَ!
يا اِلاهِي! ٻاجَهه ٻِلاٽِي ڀانئيان.
ٻِيٖلِي جو ٻُڏَنِ جو، مون تي موٽي مانَ،
يا اِلاهِي! ٻاجَهه ٻِلاٽِي ڀانئيان.
ويٺو پِني پِنَڻو، ڪَرِ ڀيرو مَٿي ڀانَ،
يا اِلاهِي! ٻاجَهه ٻِلاٽِي ڀانئيان.
خالِقَ تان خُوبُ ڪِيا، گولَنِ جا گُذِرانَ،
يا اِلاهِي! ٻاجَهه ٻِلاٽِي ڀانئيان.
آئون پُڻ اَنڌو اُنِ ۾، ويٺو پِنان پانَ،
يا اِلاهِي! ٻاجَهه ٻِلاٽِي ڀانئيان.
سَڀِ سُؤالِي سَمَگِيا، داتا ڏيئِي دانَ،
يا اِلاهِي! ٻاجَهه ٻِلاٽِي ڀانئيان.
وِلها سڀ وهيان ڪِيا، تنهنجي جُودَ جُوانَ،
يا اِلاهِي! ٻاجَهه ٻِلاٽِي ڀانئيان.
مَتان مُونکي ڇَڏِيين، ٻِيلي سندا ٻانَ،
يا اِلاهِي! ٻاجَهه ٻِلاٽِي ڀانئيان.
وِيرَ! وَسِيلو آهِييٖن، داڙو ۾ دِيوانَ،
يا اِلاهِي! ٻاجَهه ٻِلاٽِي ڀانئيان.
لاءِ ڏوهارِيَنِ ڏينهن کي، خِيمو اَڏيو خانَ،
يا اِلاهِي! ٻاجَهه ٻِلاٽِي ڀانئيان.
اُتي عبداللطيفُ چي، سُڻِجِ ڪا سُلطانَ،
يا اِلاهِي! ٻاجَهه ٻِلاٽِي ڀانئيان.

بيت - 2

سارِي راتِ سُبحانُ، جاڳِي جَنِ يادِ ڪِيو،
اُنِ جِي، عبداللطيفُ چي، مِٽِيءَ لَڌو مانُ،
ڪوڙِيين ڪَنِ سَلامُ، آڳَهِه اَچِيو اُنِ جي.

بيت - 3

سيوا ڪَرِ سَمُونڊَ جِي، جِتِ جَرُ وَهي ٿو جالَ،
سَئين وَهَنِ سِرَ ۾، ماڻِڪَ موتِي لال،
جي ماسو جُڙَيٖئِي مالَ، ته پُوڄارا! پُرِ ٿِييٖن.

بيت - 4

سي پُوڄارا پُرِ ٿِيا سَمُنڊَ سيوِيو جَنِ،
آندائُون عَمِيقَ مان، جُوتِي جَواهَرنِ،
لَڌائُون لَطيفُ چي لالُون مان لَهرِن،
ڪانِهي قيمَتَ تَنِ، مُلُهه مَهانگو اُنِ جو.

بيت - 5

سيوِيو جَنِ سُبحانُ، وِيرَ نه وِڙهي تَنِ سين،
توبَهَه جي تاثِيرَ سين، تَرِي وِيا طُوفانُ،
ڏيئِي تَوَڪّلَ تَڪِيو، آرُ لَنگِهيا آسانُ،
ڪامِلُ ڪِشتِيبانُ، وِچَ ۾ گَڏِيُنِ واهَرُو.

بيت - 6

سارِي راتِ سُڄاڻَ، سَودو ڪَنِ صاحِبَ سين،
ٻانهَپَ ڀَري ٻيڙِيُون، هَلِيا جوپَ جُوانَ،
پاڻِي پَهلِوانَ، لَحظي مَنجِهه لَنگهي وِيا.

بيت - 7

ٻانهَپَ جو ٻيڙيَنِ ۾، وَکَرُ وِڌائُون،
موتِي مَعرفتَ جا، سَچا سودِيائُون،
اَلتّائِبُ مِنَ الذّنب، اِيءَ کَٽِ کَٽِيائُون،
اُنِين جِيءَ آئون، بَرڪَتَ بارُ لَنگهائِيان!

بيت - 8

جَنِين سَودي سَچَ جو، وَکَرُ وِهايو،
بَخِرو لَهُمُ البُشريٰ جو، اُنِين لئي آيو،
اُنِ کي لالَنَ لَنگهايو، ساندارو سَمُونڊَ جو.

بيت - 9

اِيءَ گَتِ غَوّاصَنِ، جيئن سَمنڊُ سوجِهيائُون،
پيهِي مَنجِهه پاتارَ جـٖي، ماڻِڪَ ميڙِيائُون،
آڻي ڏِنائُون، هِيرا، لالُ هَٿَنِ سين.

بيت - 10

آڇارا عَمِيقَ جا، گَڏِيا غَواصَنِ،
جَهرِيُون جهاڳي آئِيا، ڪارُونڀارَ ڪَنَنِ،
سَمُنڊُ سوجهـٖي جَنِ، آڻي اَمُلَ اولِيا.

بيت - 11

وِيا جي عَمِيقَ ڏي، مُنهن ڪائو ڏيئِي،
تَنِ سِپُون سوجهي ڪَڍِيُون پاتاران پيهِي،
پَسَندا سيئِي، اَمُلَ اَکڙِيُنِ سين.

بيت - 12

آڏو چِڪَڻُ چاڙُ، منهنجي موجَ نه سَهي مَڪُڙِي،
ميڙي مَٺايُنِ جو، بيحد چاڙهِيُم بارُ،
چَوَڻَ چارو ناههِ ڪو، بَديُون بي شُمارُ،
ڪَپَرَ ڪارُونڀارُ، اُڪارِييٖن اِحسانَ سين.

بيت - 13

ويرمَ لاهي ويٖهُه، مَٿي آرَ اوڙاهُه جي،
پَسِي پاڙي وارِيُون، ڪِجِ اَنديشو ايههُ،
وِيندو نه پَسين ڏيٖهُه، پَتَڻِ هُنَ پارِ مَڻِي؟

بيت - 14

اَٺَئِي پَهَر اوڙاهَه تي، مَنجِهه گُهرِءِ گهاري،
وَسُ نه ويچاريٖ، ته ڪا ماڳِ ڍُڪَندِي مَڪُڙِي.

بيت - 15

هِڪِي ٻانهـٖي چِتَ ۾، ٻِي صاحِبُ سَنواري،
دَنگِي هِنَ درياهَه مان، هَلائي هاڪاري،
تَرازو تاري، سُتَڙِ سَڀيئي ڪَري.

بيت - 16

هِڪِي ٻانهي چِتَ ۾، ٻِي سِٽـٖي صاحِبُ،
ڪَڍي اُونهي ڪُنَ مان، اِي آگي جو عَجَبُ،
ايءُ سائِينءَ جو سَبَبُ، جيئن ٻُڏا اُڪاري ٻارِ مان.

بيت - 17

هِڪِي ٻانهـٖي چِتَ ۾، ٻِي جا ڪَري اَللهُ،
پاڻهي وِجهي ڪُنَ ۾، پاڻهين اُڪاري اوڙاهُ،
تنهن واحدَ کي واههُ، جو سُتَڙِ سَڀيئِي ڪري.

بيت - 18

هِڪِي ٻانهٖي چِتَ ۾، ٻي جا اَللهَ ڪري،
پاڻهي وِجهي ڪُنَ ۾، پاڻهي ڪَنڌِيَ نٖيٰ،
سُتَڙِ سي ڍوئٖي، جي تَڙَ تَوائِي مَڪُڙا.

بيت - 19

هِڪِي ٻانهٖي چِتَ ۾، ٻِي ڪري جوڙَ جَبارُ،
ڪَڍيٖ اُونهي ڪُنَ مان، اِي آگي جو آڌارُ،
جَهاز جوهَرِيَنِ جو، تنهن کي ڀَؤُ نه ڏِئٖي ڀَتارُ،
نَنڍا وَڏا مَڪُرا، سَڀِ پَسَندا پارُ،
جيڏانهن مُنهن مَدِيني جو، سُڄي مُحمّدُ موچارُ،
سٻاجهو سَتارُ، سُتَڙِ سَڀيئِي ڪَري.

داستان ٽيون
بيت - 1

کُوها ڪالهه کَڻِي، اُنِ وِڌا اُتَرَ آسَري،
اَلا! جُهري مَ اُنِ جي، اولي جِي اَڻِي،
وَڻِجارَنِ وَڻِي، وَکَرُ وِڌو ٻيڙِييٖن.

وائي - 1

ساٿِيَنِ نَنڌا بارَ، وو! تَنِ پانڌِيَنِ نَنڌا بارَ،
توکي آرَسُ اکڙِيُنِ ۾،
پاتا پاڙيوارِييٖن، پَڳَهَه مَنجِهه پاتارَ،
توکي آرَسُ اکڙِيُنِ ۾،
پَتَڻُ ٿو پُورَ ڪَري، آئِي تنهجَڙِي وارَ،
توکي آرَسُ اکڙِيُنِ ۾،
سَڄِيُون راتِيُون سُمَهيٖن، کِيو مَنجِهه خُمارَ،
توکي آرَسُ اکڙِيُنِ ۾،
ڪِ تو ڪَنين نه سُئِي، هَلَڻَ جِي هاڪارَ،
توکي آرَسُ اکڙِيُنِ ۾،
تائِبَ ٿِيو تَڪِڙا، سَچِي اِيءَ سَنڀارَ،
توکي آرَسُ اکڙِيُنِ ۾،
نِنڊَ نه ڪِجي ايتَرِي، سُڻِج، اَدا يارَ،
توکي آرَسُ اکڙِيُنِ ۾،
سائِينءَ مُڪهءِ سَچَ کي، تون ڪُوڙو مَنجِهه قَطارَ،
توکي آرَسُ اکڙِيُنِ ۾،
ڪِ تو ڪَنين نه سئِي، ڪَپَرَ جِي ڪُوڪارَ،
توکي آرَسُ اکڙِيُنِ ۾،
گِهڙان ٿِي رِيءَ گَهڙي، اِلاهِي تُهارَ،
توکي آرَسُ اکڙِيُنِ ۾،
هُو جو شَڪُ شارِڪَ جو، تِئان رَکُ، سَتارَ،
توکي آرَسُ اکڙِيُنِ ۾،
ڪُلّ نَفسِ ذائِقَة المَوتِ، پَڙهو اِيءَ پَچارَ،
توکي آرَسُ اکڙِيُنِ ۾،
شِڪارُ تون شَهبازَ جو، تون تان مَنجِهه شِڪار،
توکي آرَسُ اکڙِيُنِ ۾،
يومَ يَفرّالمَرَءُ مِن اَخِيہِ، جِتِ ڀَڄَندا ڀارَ،
توکي آرَسُ اکڙِيُنِ ۾،
تُرَهو ڇِنو تارِ ۾، اَچِجِ تُون، اوسارَ!
توکي آرَسُ اکڙِيُنِ ۾،
لَکَ مِڙيئِي لُٽِيا، هُنهِين وِيا هَزارَ،
توکي آرَسُ اکڙِيُنِ ۾،
ڏِنَئِي جي اَللهَ کي، هُوند ٿِييٖن پَرييٖن پارَ،
توکي آرَسُ اکڙِيُنِ ۾،
جوٽَن مَٿان جُٽِڪي، دُنِي تُنهنجي دارَ،
توکي آرَسُ اکڙِيُنِ ۾،
جِيفو حَدِيثَ ۾، اَنڌِيءَ اِي آچارَ،
توکي آرَسُ اکڙِيُنِ ۾،
وَٽِيَئِي ڪِينَ وِلَهَنِ سين، ڪَنبِي ڀَرِ قَهارَ،
توکي آرَسُ اکڙِيُنِ ۾،
سا ڪيئن هَلي تو سين، جا ڀَڳِي کان ڀَتارَ؟
توکي آرَسُ اکڙِيُنِ ۾،
جِيئَڻُ، جالَ نه نِبَهي، سُڻِجِ اِيءَ سَنڀارَ،
توکي آرَسُ اکڙِيُنِ ۾،
جِمَ وِسارِين، ويسَرا! ڀتِنِ جِي ڀُلڪارَ،
توکي آرَسُ اکڙِيُنِ ۾،

بيت - 2

وَکَرُ سو وِهاءِ، جو پَئِي پُراڻُو نه ٿِيي،
ويچِيندي وِلاتَ ۾، ذَرو ٿِيي نه ضاءِ،
سا ڪا هَڙَ هَلاءِ، آڳَهِه جنهن جي اُبَهين.

بيت - 3

اورِيائِين آڻِينِ، ميڙِيو مُعلِمَ خَبَرُون،
سا تان سُڌِ نه ڏِينِ، جِتي وَهُ ويڌُ ڪَري.

بيت - 4

ٻيڙِي تُنهنجِي ٻاجَهه، وَکَرُ تنهن وِصال جو،
کُوها، اولا تو ڪِيا، سَڀِ سُونهارا ساجَ،
اُتِ ڪا مُعِلمَ حاجَ، جِتِ پورَڻَ وارو پاڻهين؟

بيت - 5

ٻيڙِي پُراڻِي، وَکَرُ پاءِ مَ وِتَرو،
تَري ۾ تُنَ پِيا، پاسَنِئُون پاڻِي،
هِيءَ، هَڏِ وِهاِڻي! ڪَڙهُه ڪالُهوڻي ڏينهن کي.

بيت - 6

تَري تُنَ پِياسِ، پاسَنِئُون پاڻِي وَهي،
کُوهو جُهرِجُهنُو ٿِيو، لاڄُو سَڀِ لَڙِياسِ،
جيلانهن سَڌَرُ سُکاڻِياسِ، وَهي تي وَهَه سامُهُون.

بيت - 7

ويٺو تُنَ تُنِينسِ، مَکِ ڏِيهاڻِي مَڪڙي،
سَنباهي سَيَدُ چي، مَٿي نينڍُوءَ نِينسِ،
وَٽائـٖي وَڏاندَرا، لاڄُو لَڳائِينسِ،
آخَرِ اُهِرائِينسِ، ته جوکو ٿِئٖي نه جهازَ کي.

بيت - 8

تُنَ تُنِيندو آءُ، مَکِ ڏِيهاڻِي مَڪڙي،
سانباهِي سَمُونڊَ جِي، مَنا مُورِ مَ لاهِه،
اَڄ ڪِ سَنجِهه صُباحِ، اُهِرَندِي اَتانگَ تَڙيٖن.

بيت - 9

اَچِي سو ڏِٺوءِ، جو ڪَپَرُ سُئوءِ ڪَنَنِ سين،
سُتي لوڪِ لَطيفُ چي، يادِ نه ذَرو ڪِيوءِ،
غافِلُ ٿِي غُرابَ کي، اوڙَهَه تي آندوءِ،”
سو ڇِتَرُ ڇوهـٖي کان رَکين جو پِيو پُراڻُو پوءِ،
جَهازَ ضَعِيفَنِ جو، پاڻِيءَ ۾ پَرِتوءِ!
سَيّدَ! ساٿُ سَندوءِ، پُرِبَندَرَ پَهُچائِييٖن!

بيت - 10

جُتو وانءُ جهازَ! گَڏيو غُرابَنِ سين،
پُورِيندي هُنَ پارَ ڏي، سَڌَرَ کَڻِج سازَ،
اَچَنِ ٿا آوازَ، سَٽاڻي سَمُونڊَ جا.

بيت - 11

دَنگِي وِچِ دَرياهَه، ڪِين ٻُڏي ڪِين اُپِڙي،
هُو جي واڍي واڻِيا، سي سُونهَن سَڀِ سَڙِيا،
مُعِلمَ ماڳِ نه اَڳِيين، ڦِلِنگِي مَنجِهه ڦِرِيا،
مَلاحَ! تُنهِنجِي مَڪڙِيءَ اَچِي چورَ چَڙهيا،
جِتي ڍِينگَ ڍَرِيا، تِتي تارِي تنهنجي!

بيت - 12

دَنگِيءَ ۾ داڻا، وَٺِي وِجُهه وَکَرَ جا،
وِيرِ وِرَندِيهءِ، ويسَرا! وِهُه مَ ويڳاڻا!
هِيءَ نِنڊَ، نه ڄاڻان، ڪَڏِهن هَڻَندِيهءِ تارَ ۾.

بيت - 13

وَکَرُ، وَڻِجارا! پاڻَ پَرائو چاڙِهيو،
اَچِي لَهِرِيُون لَڳُيون، ٻيڙيءَ ٻِپارا،
جاڳو جي يارا! ته تَڙِ تَوائِي نه ٿئٖي.

بيت - 14

ٻيڙِياتا! ٻيئي، تو نه ڦَٻَنديُون ڳالَهڙِيُون،
سَڄِيُون راتِيُون سُمَهين، ڀَرُ سُکاڻَ ڏيئِي،
صُباح سَڀيئِي، پارِ پُڇَندَءِ خَبَرُون.

بيت - 15

وَهَه تِکَ وَهَڪُرا، جِتِ نَنگَرَ نَه ٺَهِرَنِ،
وڏاندَريُون وَهَه سامُهِيُون، جَجهي زورِ جُنبَنِ،
نيڍُوءَ ۾ ناتارِيُون، وَڻِجارا وِجَهنِ،
مُلا! مُعِلمَنِ، مون ڳَرِي سُڻِي ڳالَهڙِي.

بيت - 16

وڻِجارا! ويٺي، تو نه سَرَندِي شاهَ ري،
مَکِ پنهنجي مَڪُڙي، چَڱِي ڪَرِ چيٺي،
پاسا پاکَڙِيَنِ جا، سَمُنڊُ ٿو سيڪي،
جي لُنڊا ۾ ليکي، وِيرِ وِڙَهندِي تَنِ سين.

بيت - 17

ناکُئو نِگَهبانُ، مُعِلمَ مُنجي خَبَرُون،
جَنِ ساري کَنيو سَمُونڊَ تي، سَفَرَ جو سامانُ،
لُطفَ ساڻُ لطيفُ چي تَنِ لَنگِهيو طُوفانُ،
سَنڀاري سُبحانُ، وَڃي عادَنِئُون اُکَتَا.

بيت - 18

بَندَرِ جان ڀَئِي، ته سُکاڻِيا! مَ سُمَهو،
ڪَپَرُ ٿو ڪُنِ ڪَري، جِيئن ماٽي مَنجِهه مَهِي،
ايڏو سُورُ سَهِي، نِنڊَ نه ڪِجي ناکُئا!

بيت - 19

سُتا سَڀِ پَئِي، سُندي مُعِلمَ آسَري،
اَئِين پُڻِ سُمهو، ناکُئا! بَندَرِ ناهِه ڀَئِي،
جَنِ جِي سَيّدَ لَڄَ کَنئِي، سي سَڀ لنگِهيندا لَڪِيُون.

داستان چوٿون
بيت - 1

سَڀيئِي سَئِين ڪَرين، ڪو مَ مُنجهايين واٽِ،
سُپيرِيان جي ساٿِ، لائو لَڱو ميڙِيين!

وائي - 1

جاڳو، يارا! جيڏِيُون! پاڻِ پَرنِجي،
جاڳو جوشا، جيڏِيُون! پاڻُ پَرَنِجي،
هلندي حَبِيبَنِ ڏي، ويلو وِچِ نه ڪِجي،
جاڳو جوشا، جيڏِيُون!
مَٿان اُهِس اُسِرِي، پَتنگَ جيئن پَئجي،
جاڳو جوشا، جيڏِيُون!
عَرَضَ اَحوالُ اُنِ کي، چَڱِيَ ڀَتِ چَئجي،
جاڳو جوشا، جيڏِيُون!
ڪَري نِيازُ نِڪَڻُو، واحِدَ ڏي وَرِجي،
جاڳو جوشا، جيڏِيُون!
آهي موتُ مِڙنِ تي، گوڙِيُون ڪِيو گَجي،
جاڳو جوشا، جيڏِيُون!
اَجَلَ اِيندُءِ اوچتو، جو سَدا ٿو سُڄي،
جاڳو جوشا، جيڏِيُون!
اَڳِيان اُونداهِيءَ جو، سَمَرُ ساڻُ ڪِجي،
جاڳو جوشا، جيڏِيُون!
کڻُ تُون قُوتُ قَبَرَ جو، گهڻُو ٿو گُهرِجي،
جاڳو جوشا، جيڏِيُون!
آگو عَيبَ اَواهنجا تي، ڍَڪِيا ڳُجهَه ٻُجهي،
جاڳو جوشا، جيڏِيُون!
جيڪِين وَهي وُجُودَ ۾، صاحبُ سو سَمُجهي،
جاڳو جوشا، جيڏِيُون!
ڊِڄِي ڊاءِ ڌَڻِيَ جي، جيڪو ڀَئِي ڀڄي،
جاڳو جوشا، جيڏِيُون!
اَمُنُ اهي اُنَ کي، جو مَنجِهه اَلله اَجهي،
جاڳو جوشا، جيڏِيُون!

بيت - 2

سَڀيئِي سُبحانَ جي، ڪَرِ حَوالي ڪَمَ،
ٿِيءُ تَحقيقُ تَسلِيمَ ۾، لاهي غَمَ وَهَمَ،
قادِرُ ساڻُ ڪَرَمَ، حاصُلُ ڪَري حاجَ تو.

بيت - 3

چَڱنِ ساڻُ چَڱائِيُون، ايئن سَڀَڪو هوءِ،
تو جيئن ڪَري نه ڪوءِ، بُڇَنِ ساڻُ ڀَلائِيون.

بيت - 4

چَڱنِ ساڻُ چَڱائِيُون، مَٺائِيون مَٺَنِ،
جـو وَڙُ جُڙي جَنِ سين، سو وَڙُ سيئِي ڪَنِ،

بيت - 5

مَيَنِ مَٿي سَمَرا کُهِيَنِ سَڏَ ڪَرينِ،
ساٿُ نِباهِيو نِينِ، اِي پَرِ سَندِي سَڄَڻين.

بيت - 6

وِتُ وِيمي جو جي لَهيٖن، ته ٻِي ڪارِ نه ڪَرِييٖن ڪا،
سا پَرُوڙِجِ ڳالَهڙي، وَڻجارَنِ وَٽان،
موتِي جَنِ هَٿان، آندَءِ گهڻي اَدَبَ سين.

بيت - 7

اَمُلَهه آڇ مَ اُنِ کي، جي نه پَرُوڙِنِ مَٽِ،
جِتِ گڏِجيٖئي جوهَرِي، ماڻِڪُ تِتَهين مَٽِ،
جَنِين سونَ سين سَٽِ، تَنِ هَڻِي رِيُ رَدِ ڪِيو.

بيت - 8

سونا! وانءُ صَرافَ سِينءَ، ڀَڃِي ڇَڏِ بازِي،
چاندِي ڪِيو چَلائِييٖن رُپو رَوازِي،
جِتِ ٿِيندو رَبُ قاضِي، اُتِ تورِيندا تَجِويزَ سين.

بيت - 9

سونا! وانءُ صَرافَ سِينءَ، لَڏو لاهِ مَ لَڏِ،
سودو سوئِي ڇَڏِ، جنهن ۾ جَواهِرُ ناهِ ڪِين.

بيت - 10

سونا! وانءُ صَرافَ سِينءَ، لَڏو هَڏِ مَ لاهِه،
آهي تَنِ اُونداهِه، جَنِ جَواهِرَ ضايَع ڪِيا.

بيت - 11

جُهه صَرافَنِ لَڏيو، تَه تُون پُڻِ لَڏِجِ، سونَ!
قَدُرُ لَهَندُءِ ڪونه، نيئِي گَڏِيندَءِ گَڏُوءَ سين.

بيت - 12

جي نَه سُڃاڻَنِ سَچَ کي، ويهُه مَ تِنِي وَٽِ،
اَمُلهه کي اَڌَ ڪَري، پاڻان هَڻَندا پَٽِ،
وَڃِي مُهَر تِنِي وَٽِ مَٽِ، جي پارَکُو پارِسَ جا.

بيت - 13

قَدُرَ وارا ڪَم ٿِيا، کُٽا خَرِيدارَ،
پاڻِيٺَ جٖي پَرَکَڻا، وِيا سي وِينجهار،
ڪَنيَرُ پائِي اَکِيين، لَهَنِ سڀڪنهن سارَ،
صَرافَنِئُون ڌارَ، ماڻِڪَ مُلاحِظو ٿِئٖي.

بيت - 14

اَگِهيو ڪائو ڪَچُ، ماڻِڪَن موٽَ ٿِي،
پَلَئه پايو سَچُ، آڇِيندي لَڄَ مَران.

بيت - 15

وِيا سي وينجهار، هِيرو لَعلُ وِنڌِينِ جي،
تَنِين سَندا پوئِيان، سِيهي لَهَنِ نه سارَ،
ڪُٽِينِ ڪُٽِ لُهارَ، هاڻي اُنِين ڀيڻييٖن.

بيت - 16

وَڃَنِ مَ وِينجهارَ! پاڻِيَٺَ جي پَرَکَڻا،
ڪَنيَرُ پايو اَکِييٖن، لَهَنِ سڀڪنهن سارَ،
موتِيءَ جي مِزاجَ جو، قَدرُ مَنجِهه ڪِنارَ،
صَرافَنِئُون ڌارَ، ماڻِڪَ مُلاحِظو ٿِئي!

بيت - 17

ٿا صَراف سُڄَنِ، پاڻُ ڪوٺائِنِ جوهَرِي،
ماڻِڪُ ڪَري مُٺِ ۾، وانءُ وَٺِي وَٽِ تَنِ،
سَندُسِ ئِي، سَيَدُ چي، ڪِهَڙو قَدُرُ ڪَنِ،
پاڻِيَٺُ ئِي پَرکَنِ، ڪِ ڪَئِنچَلُ گَڏِنِ ڪَچَ سين؟

بيت - 18

اَمُلُهه، اَسارِي پئِي، ڀورِي! ڀَڳُئِي جِتِ،
ڪُ هه نه رُنِئي تِتِ، ٻَئِي اَڌَ هَٿَ ڪَري.

بيت - 19

اَمُلُهه، اَسارِي پئِي، ڀورِي! ڀڳئِي جيئن،
وانءُ صَرافَنِ سيئن، ٻَئِي اَڌَ هَٿِ ڪَري.

بيت - 20

ماڻِڪُ مُنڌَ هَٿان، پيتِيءَ ۾ پُرِزا ٿِيو،
سَڄو تان، سَيَدُ چي، لَهي لَکَ سَوا،
ڀَڳي پُڄاڻا، پَدَمان ئِي پَري ٿِيو.

بيت - 21

جِتي ماڻِڪ ماڳُ، تِتي چوران تَڪِيو،
سَنئُون تَنِ سَڀاڳُ، اَمُلُ جَنِ اوباهِيو.

بيت - 22

چورُ اُڀو ايئن چوءِ، ته آئون اُهوئِي آهِيان،
جي اَسِي اَکِيَنِ هوءِ، ته لِڪئٖي کي ڪونَه لَهي.

بيت - 23

جَهنگ کامِي پَٽُ ٿِيو، لَٿِي چوران لِڪَ،
وَئِي وُجُودان نِڪِري، جيڪا دَڙِي دِڪَ،
هِڪُ سَڄَڻُ، ٻِي سِڪَ، ٻَئِي پَهڻا پاڻَ ۾.

داستان پنجون
بيت - 1

مون ٿي چَيُئه، ڪاندَ! ڀُتِي ڀاڙِ مَ مَڪُڙِي،
سِڙَهَه پُراڻا پاندَ، لَهرِيُون سَهِي لَڳَندِيُون.

وائي - 1

عُمرِ سَڀَ عَبَثُ، ويلَ وِڃايَمِ، وَقتَ وِڃايَمِ پانهنجا!
ويٺي لِکيو لوڙِيان، جيڪِين ڪِيڙو مَسُ،
ويلَ وِڃايَمِ پانهِنجا.
اَچي اَڀاڳِيَنِ کي رَسِجِ، اَچِي رَسُ،
ويلَ وِڃايَمِ پانهِنجا.
حالُ مُنهنجو هَهِڙو جَهِڙو، تان تُون پِرِيمِ! پَسُ!
ويلَ وِڃايَمِ پانهِنجا.
قَلبُ جو ڪارو ٿِيو، ڪاتِبَ! لاهِين ڪَسُ!
ويلَ وِڃايَمِ پانهِنجا.

بيت - 2

لَهرِن ليکو ناهِه، جِتِ ڪَپَرَ ڪُنَ ڪارا،
آڇارا عَمِيقَ جا، اَچَنِ اوڀارا،
اُٿِي، اَسارا! وِيرِ وِڙَندِيءِ، ويسَرا!

بيت - 3

وِيرِ وِڙَندءِ، ويسَرا! اُٿِي توههُ طَلَبِ،
سائِرَ ڪنهن سَبَبِ، ڪالَهه نه وڌءِ ڪُنَ ۾.

بيت - 4

ڪالَهه وِڌائِين ڪُنَ ۾، جاڏا جُنگ جَهازَ،
تنهنجي اَڄُ تَرازَ، آهي آر اکين ۾.

بيت - 5

آهي آرَ اَکِينِ ۾، ناکُئا! ڪِجِ نِگاهَه،
وَڏا ٻيڙا ٻوڙِيا، سائِرَ ڏيئِي ساهه،
مُلاحِظو، مَلاحَ! ڪِجِ ڪو اِنهيءَ ڪُنَ جو.

بيت - 6

مُلاحِظو مِهراڻَ جو، مُورِ مَ لاهِه مَناءُ،
سامُونڊِي! سَنڀالِ ڪِين، سُمَهڻَ آيئهِ ساءُ،
جاڳِي جَرَ مَٿاءُ، تاريٖ وانءُ تَرازَ کي.

بيت - 7

تاري وانءُ تَرازَ کي، مَنجهان مَوجَ، مَلاحَ!
دانهُون ڪَنِ درياهَه جُون، اونِهي جا آگاهَ،
سُونهَنِ جِي صَلاحَ، وَٺ ته وِيرِ لَنگهي وَڃِين.

بيت - 8

سُونهان سُڌِيُون ڏِينِ، هِنَ ديواني درياهَه جون،
ڪُوڙَ اوڏائِي ڪِينَ ڪِين، رُڳو سَچُ سودِين،
عِجزَ جو اَڌَ راتِ کي، وَکَرُ وِهائِينِ،
ساٿُ نِباهِيو نِينِ، ثابِتُ انهيءَ سيرَ مان.

بيت - 9

ثابِتُ لَنگِهيا سِيرَ، لَهرِن لوڏِيا ڪِينَ ڪِين،
وَڃِي پَهُتا پارَ کي، نِرِتُؤن مَنجهان نِيرَ،
ماءِ! پَهُتا مِيرَ، ٻارِ لَنگِهيائُون ٻاجَهه سين.

بيت - 10

تون ويسَرو، وِيرَ! ساٿِيَنِ سَنڀَتِ پَنڌَ جِي،
جوڙي جُنگَ جهازَ کي، ڪوڏِ هَڻائِج ڪِيرَ،
وَهي وَڻِجارَنِ جِي، بَندَرَ ڏانهن بَهِيرَ،
گَهرِ تَنِين جي کِيرَ، جَنِ لاڳيدارَ لَنگهائِيا.

بيت - 11

ڦَرَڦُل، ڦوٽا، پارِچا، پاڻِيَٺَ پاتائون،
ڪوٺِيُون قِيمَتَ سَندِيُون، تَرَ ۾ تاڪِيائون،
لاڄُنِ مَنجِهه، لطيفُ چي، ٻِيڙا ٻَڌائون،
نَذَرُ نَبِيءَ ڄامَ جو، چَڙهندي چَيائون،
جي ڇُهي ڇوڙِيائون، سي ٻيڙيون رَکين ٻاجَهه سين.

بيت - 12

وِچِينءَ جان ويهِي، جَرِ پَلئو پائِيان،
تَڙِ ٻيڙا! گَهرِ سُپِرِين!” اوسَهِه اِيءَ پيئِي،
جيئن وَڻجارو سين وَکرين، سَرَها سَڀڀيٖئِي،
حُرمَتَ سَاڻُ حَبِيبَ جي، سُونگِئا نه سيئِي،
پاڻِهي اُوءِ پيٖهِي، کَنڊَ - کيڙائُو آئِيا.

داستان ڇھون
بيت - 1

تانگهـٖي ۾ تاڻٖي، ٻَڌُ پنهنجو تُرَهو،
اُونهٖيءَ ۾ آڻـٖي، ڪونَه ڏيندُءِ ڪو ٻِيو!

وائي - 1

هي جي، هُو جي لَڪَ! مون مارِيندا لَڪَ!
مون مارِيندا لَڪَ!
يا والِي! ڪيچُ نه اوڏِيءَ ڇَڪَ،
مون مارِيندا لَڪَ!
اَتُ نه ڏِجي عامَ کي، لوڪان ڪِجي لَڪَ،
مون مارِيندا لَڪَ!
پاڻَ ۾ پارِيُون ڪَري، نِينهن وَهائِجي نِڪَ،
مون مارِيندا لَڪَ!

بيت - 2

ڪوڙيين جي ڪائو ٿِئي، سَمُنڊَ ڪِيئن نه سِڪَنِ،
پاڻِيءَ سين پيکُ ڪِيو، تيلاهه وَڻِجارَنِ،
لالُون سي لَهَنِ، جِنِين سودو سَچَ سين.

بيت - 3

تارُو تَرِيو وَڃَنِ، نَنڍا وَڏا واهُڙا،
هَئٖي، ٻَرِ! اَتارُنِ، جيئن ڳَرا مَٿِنِ مولِهيا.

بيت - 4

ڏوري لَهُه ڏاتارُ، جِمَ ويـٖهين ويسَرو!
هَڪيو هوئجِ هُشِيارُ، کِنوَڻِ کِوَندِئي اوچتِي.

بيت - 5

سُتين ڪِهَڙِيءَ سارَ، وِڄُ کِوَندِيئي، ويسَرا!
تو جيڏا تو يارَ، لَهِرِن لَهِوارا ڪِيا!

بيت - 6

ستيٖن سَنجهيئِي، وِڄُ کِوَندِيئي، ويسَرا!
وِيرَ وَرِي ويئِي، اَسارَنِ تان اوچتي.

بيت - 7

کِنوَڻِ کنِوايو، آيَئِي نِنڊَ اَڀاڳَ جي،
جَنين نه ڀئو ڀانيو، ڪَري تَوائِي تَنِ کي.

بيت - 8

سامُونڊِي! ٿو سَنبَهيـٖن، ساڄو جَهلِ سُکاڻُ،
لَڳي واءُ وَڏاندَرو، مُنجهائـٖي مَهراڻُ،
جَنِين ڀانيو پاڻُ، ڪَري تَوائِي تَنِ کي.

بيت - 9

نَڪو سُکُ نَکَٽيٖن، نَه ويساندِ نَئين،
جيڪا اَچَئِي سامُهِين، ڀايين سا سَنئين!
مُوڙِي ڪوهُه مَئين؟ جيئن سَڄِيُون راتِيُون سُمَهين!

بيت - 10

اَهُکِي راهَ اَللهَ جِي، اَهُکِي، اَهُکِيَ ڀَتِ،
هُوءِ جي ڏِيهائِي ڏيهَه جا، تَنِ پُڻِ مُوڙهِي مَتِ،
آڇارانِ اُبَتِ گِهڙِجِ گهاٽـٖي نينهن سين.

بيت - 11

مَ ڪِين هيجِ، مَ هوجِ، تَرسُ مَ، تاڻِ جَهازَ کي،
چئو ڪَلِمُو مُحَمّدَ تي، ته اَڳِيان اَچيئِي اوڄَ،
سَهُکِيَ ڀَتِ، سَٻوجَهه! تنهنجي مَڪـٖي ڍُڪي مَڪُرِي.

بيت - 12

تَنَ ۾ تَرازَ توههَ جِي، گَهڻُو لَــهُه گهوري،
اَدَبَ ۽ اِخلاصَ جا، سِڙَه ٻَڌِجِ سوري،
وَکَرُ وينَتِيُنِ جو، تنهن ۾ پاءِ توري،
ته عادَنِئُون اوري، تنهنجو تَوائِي نه ٿِئـٖي.

بيت - 13

توڻي تَوائي، توءِ تنهنجو آسَرو،
سَڄَڻَ ڳَرِ لائِي، کِيرُون ڏِيندِيَسِ جيڏِييٖن.

سر سامونڊي

سامونڊي (شاھ جو سُر): شاھ جي رسالي جي ھن سُر ۾ وڻجارن ۽ سندن وھن جو احوال عمدي طريقي سان بيان ڪيل آھي. شاھ صاحب ھن سُر ۾ زال ذات جي جذبن ۽ امنگن جو جيڪو نقش چِٽيو آھي، ان مان ڄاڻ پوي ٿي تہ شاھ صاحب وڻجارين جي انتظار ۽ اوسيئڙي جو گهريءَ نظر سان مشاھدو ۽ مطالعو ڪيو آھي. لاڙ ۾ سامونڊين جي وڇڙيل وھن جي حال جي شاھ صاحب ھن سُر ۾ تصوير چٽي اٿس. وڻجارين جي من جا مونجهارا، اندر ۾ اٿندڙ ۽ پل پل پوندڙ پور، ڪانڌن جي ڦوڙائي ۾ آگي اڳيان التجائون، سندن صحيح سلامت واپس ورڻ لاءِ حيلا ۽ تپسيائون، تڙن تي ورڻ لاءِ اوسيئڙو ۽ انتظار، بندر تي ناکئن کان پُڇائون، پيرن تي پڙ باسڻ، درياھ تي اکا پائڻ، چو واٽن تي ڏيئا ٻارڻ وغيره. انهن  سڀني ڪيفيتن جو نھايت دلسوز ۽ رِقت آميز نموني ۾ بيان ڪيو ويو آھي:
لڳي اتر ھير، سامونڊين سڙه سنباھيا،
ننگر کڻي ناکئا، ٿيا سڻاوا سير،
ھينئڙي ھِت اُڪير، کاري کيڙائن جي!
سنڌ جو سامونڊي ڪنارو تاريخ ۾ ھميشه اھميت وارو رهيو آھي. سنڌي قوم وڻج واپار ۽ جھاز رانيءَ جي فن ۾ ايتري تہ ماھر ھئي، جو فينقي ۽ ٻيا جھاز رانيءَ جي فن کان گهڻو متاثر ٿيا. گهڻن سڙهن وارن وڏن غورابن جي ايجاد جو سھرو بہ ھن واديءَ جي قوم تي رهيو آھي. ھتان جا جھازران ۽ ٻيڙيائتا اوڀر يورپ، وچ مشرق ۽ ڏور اوڀر توڙي ڏکڻ ۽ ڏکڻ اوڀر وارن ملڪن تي سفر جي سامونڊي طور طريقن ڪري ڪيترو وقت ڇانيل رهيا، ھتان جا وڻجارا ھن واديءَ جي ھنر ۽ ڪاريگريءَ وارين وٿن کي غورابن ۾ ڀري ڏورانهن  ڏيهن ۾ وڃي وڪڻندا ھئا، جن جو ذڪر تاريخ جي ڪتابن ۽ سفرنامن ۾ اچي ٿو.
انهن  وڻجارن جو سفر مھينن جا مھينا ۽ سالن جا سال ھوندو ھو، انھي واپاري ڪاڄ وارا وڻجارا جيڪي اڪثر لھاڻا نسل جا ھوندا ھئا، پنھنجو مٽ پاڻ ھئا. ٻئي طرف وري سمونڊ جي سيني تي مھاڻن ملاحن، منڌرن ۽ نڱامرن جي موج ھوندي ھئي، جيڪي غورابن جا سڙه سنواري ۽ کوھن جي خبر وٺي ننڍن وڏن ٻيڙن کي پيا مَک ڏيندا ھئا تہ متان ڪٿي کاري جو پاڻي ٻيڙن جي کوھن ۽ تر کي کائي جوکي جو سبب نہ بڻجي. ميد نسل جي ھنن قبيلن جو ڌاڪو ھو ۽ پنھنجي واپاري ۽ جھازرانيءَ جي فن جي خوبين جي ڪري ھن واديءَ جا نڪ ھئا، جن تاريخ ۾ پنھنجا نہ وسرندڙ نشان ڇڏيا آھن.
سنڌ جي سامونڊي ڪناري تي وسندڙ غورابن جي گهٽن گهيڙن ۽ تڙن جو ڪو سنڌو ڪونہ ھو. وڏن بندرن تي واپارين، گماشتن ۽ دلالن جون ڪوٺيون ھونديون ھيون. ڪن ڪوٺين کي بچاءَ جا قلعا بہ ھوندا ھئا، ٻاھران ايندڙ غورابن ۽ جھازن تان مال لاھڻ ۽ چاڙهڻ لاءِ تڙن تي چاڙهيڪن وٽ ٻيڙين ۽ ڊونڍين جو ڪو ڇيهه نہ ھوندو ھو. ڪٿي مياڻين تي مڇي پئي لھندي ھئي تہ ڪٿي غورابن ۽ ٻيڙين جي آڍ مَک لڳي پئي ھوندي ھئي، سڙهن کي سرکو ڪيو ويندو ھو، متولن ۽ ونجهن کي سنڀاليو ويندو ھو، مطلب تہ سفر کان آيل ۽ سفر تي ويندڙ ٻنھي جي ڪھولن جو ٻُراءُ پيو ڪن پوندو ھو. تڙن تي ھلچل ۽ ھونگار ھوندي ھئي، وڻجارا ۽ واپاري گماشتا ۽ دلال، مالڪ ۽ مزدور، ڪاريگر ۽ ڪاسبي پيشه ور ۽ پورهيتن جو ھڪ انبوھه نظر ايندو ھو، جنھن ۾ ڪو مال جي اوسيئڙي ۾، ڪو سفر جي سانباھي ۾، ڪو وڪري جي وھنوار ۾، ڪو خريداريءَ جي کشت ۾ رُڌل ھوندو ھو. ڪٿي غوراب لنگر ھنيو بيٺا ھوندا ھئا تہ ڪي وري سڙهه سنباھي روانا ٿيندا ھئا. ڪن اچڻ وارن جا پري کان کوھا ۽ ڏياٽيون نظر اينديون ھيون.
ويندڙ اُداسائيءَ ۽ ارمان جي نظرن سان دلين ۾ ڪئين داستان سمائي ويندا ھئا تہ انهن  سان پيار ڪندڙ وري اوسيئڙي ۾ ڪنارن ڏانهن  ڏسندا ھئا. جڏهن وڻجارا ورندا ھئا، تہ سندن عزيز سندن ديدار لاءِ آتا ۽ اتاويلا پيا نظر ايندا ھئا تہ سندن وَھون پڳھ لڳنديئي محبوب جي منھن ڏسڻ لاءِ اوسيئڙي جا ارمان، ملاقات ۽ ميلاپ جا احساس کڻي منتظر نظر اينديون ھيون.
پڳھ پاسي گهار، آيل! سامونڊين جي،
وِجهي جيءُ جنجار، جِم وڃنئي نڪري!
-
جيڪر اچي ھاڻ، تہ ڪريان روح رچنديون،
آيل، ڍولي ساڻ، ڳَرِ لڳي ڳالھيون ڪريان!
وڻجارن جي آمد تي مندائتيون ريتون ۽ رسمون ادا ٿينديون ھيون. ڏياريون، ٿڌڙيون، ھوليون، عيدون ۽ برادون، پاٻوھه ۽ پريت سان ملهائبيون ھيون. مسجدن ۾ ٻانگ ۽ ٽِڪاڻن ۾ سَنک جا آواز، چيٽي چنڊ جي رات بھراڻي کڄڻ وقت جانجهہ جي جھانءِ جي جهنڪار جيءَ ۾ جهيرون وجهي ڇڏيندي ھئي. وڻجارن جون ونيون ۽ وَھون، ڪونج جھڙيون ڪامڻيون درياھ شاھ تي ڪنجهي جي ٿالهين ۾ ڪڻڪ جي اٽي جا ڏيئا ٻاري انھيءَ ۾ چانور ۽ سيندور وجهي پلوَ پائي دريا شاھ تي اکا اچي وجهنديون ھيون ۽ ڀيٽا پيون ڏينديون ھيون.
نما شام مھل يا صبح سوير ڀيٽا کانپوءِ پاڻيءَ جا گڏون کڻي گهر جي ٻنڀي ۽ اوٽي تي ڇنڊا ھنيا ويندا ھئا. ڪو پردو نہ ھو، ڪا روڪ نہ ھئي، حيا شرم جو دور ھو، نفرتن جو نالو نہ ھو. لطيف سائينءَ جي دور ۾ ٻہ اڍائي سؤ سال اڳ ۾ نينھن ڀريل نرمل نظاري جو ڪھڙو انداز ھوندو، انھيءَ وارتا جا ڪھڙا ورن ھوندا ھئا، جن جو لطيف مشاھدو ڪيو ھو، اھو ھن سُر جي بيتن ۽ واين ۾ سمايل آھي.
ٿيا ڏياريءَ ڏينھن، سامونڊين سفر جي،
مون سِر وٺا جيڏيون، ڏکن سندا مينھن،
ڪيس نماڻي نينھن، کاري کيڙائن جي!
سر سامونڊيءَ ۾ اھو مشاھدو ۽ اظھار جذبات سان پر نظر اچي ٿو. جڏهن اتر جي اوت ٿيندي ھئي تہ سامونڊي سفر تي اسھڻ لاءِ غورابن ۽ ٻيڙن جي پرگهور لهڻ شروع ڪندا ھئا.
آئي اُتر مُند، ھينيين اُڊڪو نہ لھي،
وٽين لاڄو بند، ٻيهر مَکين ٻيڙيون.(شاھ)
سامونڊي سفر جا وڻجارا ۽ ٻيڙيائتا، اتر واءُ لڳڻ تي غوراب ڀري پرڏيهه پُرندا ھئا، ڏياري ڏسندي سفر جي تياري شروع ڪندا ھئا. ڏياريءَ جو ڏڻ جتي خوشين جا خزانا کڻي ايندو ھو، اتي پويان فراق ۽ ڦوڙائي، وڇوڙي ۽ وِرهه جا نشان ڇڏي ويندو ھو.
وڻجارن جي ونين ۽ وھن کي اھا سڌ ھوندي ھئي تہ ھنن جي ورن ۽ ڀتارن کي سفر جي سانباھي جي لڳي پئي آھي، جنھن لاءِ محبت جي مارين کي ھينئڙي ۾ ڪئين ھول پيا ايندا ھئا. انساني جذبن جي ھن مصور شاعر وٽ انهن  جي اندر جي اڌمن ۽ پريت جي پيڙا جي عڪاسي بيمثال نظر اچي ٿي. وڻجارا غوراب ڀري سلٽ ۽ سامان کڻي ٻيڙيائتن جي ٻل تي اللہ توھار ڪري پڳھ کڻي پنڌ پوندا ھئا، وڻجارن ۽ ٻيڙيائتن جي سفر جو سلسلو ايڏو تہ اوکو ۽ اڻ کُٽ ھوندو ھو، جو ھڪ سفر پورو ڪري ايندا ھئا تہ وري کين ٻئي سفر جي سانباھي جي تات ۽ تنوار ھوندي ھئي، ان لاءِ ھو ڏيساور ۾ شين جي گهرج کپت ۽ منڊيءَ ۾ اگهه جي لاھي چاڙهي ڏسندا ھئا. ھر وقت سندن دماغ ۾ اھا ڳڻ ڳوت ۽ سودي جي سڦلتا جون ڳالھيون پيون ڦرنديون ھيون.
انهن  جي اھڙي ڪيفيت کي ڏسي سندن ونيون ويچارن ۾ وسامجي وينديون ھيون.
وڻجارن جي سانباھي ۽ سندن ونين/ وھن جي من جي ڪيفيتن جو لطيف سائينءَ جيڪو نقشو چٽيو آھي، اھو ڳچ ڳاري ٿو وجهي:
سيئي جوڀن ڏينھن، جڏهن سڄڻ سفر ھليا،
رُئان رهن نہ سپرين، آيل ڪريان ڪيئن،
مون کي چاڙهي چينءُ، ويو وڻجارو اوھري.
-
اڄ پڻ وايون ڪن، وڻجارا وڃڻ جون،
مون بيٺي، ھو ھليا، بندر جي تڙن،
سرتيون سور سندن، مون ماريندي جندڙي!
شاھ لطيف جي ھن سُر ۾ ناکئن، ملاحن، ٻيڙياتن ۽ وڻجارن جي اڻانگي سفر جو بيان ڪيو ويو آھي. ھن سُر ۾ ويرن جي وڙهڻ، سمونڊن جي طوفانن ۽ ڪارونڀار ڪنن کي مردانگيءَ سان منھن ڏيڻ جو سبق ڏنو ويو آھي. لطيف جي ھن سر جا ڪردار، تصور جي دنيا ۾ جيئرا جاڳندا نظر اچن ٿا. ثابت ٿئي ٿو تہ محبت وارا مري نہ ٿا سگهن، پر سامونڊيڪو سنگ، ھميشه گوندر گاڏئون آھي: ھي بيت انهن  جذبن جي عڪاسي ڪري ٿو:
پُران مان پُڄان، بندر مون ڏور ٿئا،
نہ مون ھڙ، نہ ھنج ڪي، جو چئي آءٌ چڙهان،
ائين ڪج پاتڻي، جنھن پر پرينءَ مڙان،
ڪارون ٿي ڪريان، تو در اُڀي ناکئا!
ناکئن کي ڪُنن جي ڪڙڪن ۽ سمنڊ جي ڏکيائيءَ کان شاھ صاحب ھن طرح آگاھي ڏئي ٿو:
بندر جان ڀئي تہ سکاڻيا مَ سمهو،
ڪپر ٿو ڪن ڪري، جئن ماٽي منجهہ مھي،
ايڏو سور سھي، ننڊ نہ ڪجي ناکئا!
ھن سُر ۾ سنڌ جي قديم وڻجارن جي وڻج، تڪليفن، سندن وھن/ وڻجارن جي اوسيئڙي کي جنھن ڪماليت سان شاھ لطيف ڳايو آھي، اُن ھن سر جي اھميت وڌائي ڇڏي آھي. 

داستان پھريون
وائي - 1

پِرِيَنِ جي پَنڌاءُ، مون کي جـٖي جَهلِينديُون،
سـٖي نَه پُڄَندِيُون.
ڀَلِي ڪري آئِيو، ٺاٺارو ڏيهاءُ،
سـٖي نَه پُڄَندِيُون.
ڀَڳِي ڪُٽِ سَڄِي ٿِي، لَٿِي جاڪ ڳَراءُ،
سـٖي نَه پُڄَندِيُون.
سَرَتِينِ سُورَ پِرائِيا، هاڻي هِنَ هَنڌاءُ،
سـٖي نَه پُڄَندِيُون.
تان ڪِين واسُ وِهائِيو، ٻاروچي مُلاءُ،
سـٖي نَه پُڄَندِيُون.
تان ڪِين ڏونگر ڏوريان، جان ڪُڙهه اندرِ ساهَه،
سـٖي نَه پُڄَندِيُون.
مَتِيُون موٽَڻ سَندِيُون، تون هَڏِ آڇِ مَ ماءُ!
سـٖي نَه پُڄَندِيُون.

بيت - 1

پَڳَھَ پاسي گهارِ، آيَلِ! سامُونڊِيَنِ جي،
وِجِهي جِيُ جَنجارِ ، جِمَ وَڃَنِئِي اوھَرِي.

بيت - 2

پگهه پاسي پڇ، آيل! سامونڊين جي،
من ۾ ٻاري مچ، جم وڃنئي اوهري.

وائي - 2

تَڙَ نِهارِيان تـٖي، مُنهنجا بَندَرِ وِئَڙا جـٖي،
مانَ سِڙَهه سُڃاڻان سَڄَڻين.
اُڀِي اوسَهِه پائِيان، ڪارَڻِ وَڻِجاري،
مانَ سِڙَهه سُڃاڻان سَڄَڻين.
گهڻُو اُڪَنڊِي آهيان، پِرينءَ پنهنجي کي،
مانَ سِڙَهه سُڃاڻان سَڄَڻين.
آسائِتِي آهِيان، اَلا! ڪانڌُ اَچي،
مانَ سِڙَهه سُڃاڻان سَڄَڻين.

بيت - 3

پَڳَههَ پاسي ويههُ، آيَلِ! سامُونڊِيَنِ جي،
تون ويسَرِي وِکَ کَڻين، هُو پُورِيندا پَرڏيهُه،
سَمُنڊُ جَنِ ساڻيهه، ڪوههُ نه وِيئَين تَنِ سين؟

بيت - 4

جان ايندينءَ تان آءُ، هَڻِي هَٿُ پَڳَههَ ۾،
لَڳي واءُ سُواءُ، سِڙُهه سانباهِي نه سَهي.

بيت - 5

لَنگَرَ جان نه کَڻَنِ، وانءُ وَهِلِي نِڪِري،
مَڇُڻ ڏيهه وَڃَنِ، نارِيُون پُوري ناکُئا.

بيت - 6

نَنگَرَ ۽ نارِيُون، پَڳَهَه کَڻِي پَنڌِ ٿِيا،
بَندَرَ بازارِيُون، سُڃا سامُونڊِيَنِ ري.

بيت - 7

ننگَرَئُون نيڻين، مَن اولِيءَ نه اوهَري!
سَٻاجهين نيڻين، پائي ڳُڻَ ڳِهِيو هِنيون.

بيت - 8

سي ئِي جوڀَنَ ڏينهن، جَڏِهن سَڄَڻَ سَفَرِ هَلِيا،
رُئان، رَهَنِ نه سُپِرِين، آيَلِ! ڪَرِيان ڪيئن؟
مون کي چاڙهي چِيئَن، وِيو وَڻِجارو اوهَرِي!

بيت - 9

نه سي تَڙِ هوڙاڪَ، نه وايُون وَڻِجارَنِ جُون!
سَرَتيُون! سامُونڊِيَنِ جا، اَڄُ پُڻِ چِڪِيَمِ چاڪَ،
مارِينِهُون فِراقَ، پاڙيچِيُون، پِرِيَنِ جا.

بيت - 10

وِيا اُوهَرِي اوءِ، مون کي ڇَڏي ماڳَهين،
جُڳَنِ جا جُڳَ ٿِيا، تِئان نه موٽِيو ڪوءِ!
گُوندرُ مارِيندوءِ، ويچارِي! وِئَنِ جو.

بيت - 11

اُونهي ۾ اُوهَرِي، جَڏِهن جـٖي وِيا،
سانداري سَمُونڊَ جي، نِهوڙي نِيا!
وَڃِي تِتِ پِيا، جِتِ نِهايَتَ ناهِه ڪا.

بيت - 12

اُونهي ۾ اُوهَرِي، جَڏِهن وِيا جي،
موٽِي ماڳِ نه آئِيا، ماءِ! سامُونڊِي سي،
کارو تَنِين کي، جيڪُسِ وَههُ وَرِي وِيو!

بيت - 13

اوڙاههِ وِيا نه وَرِيا، آئون تنهن مارِي ويڻَ،
ڪري سامُونڊِي سيڻَ، جُسي جارُ پِرائِيو.

بيت - 14

جي وِئَڙَمِ اَڄُ، سي ڪَڏِهن ايندا مان ڳَري؟
پِرِيان جي هُنَ پارَ ڏي، وَڃِي دَنڪِي ڌَڄُ،
سامُونڊِيَڪو ڏجههُ، ماءِ! مارِيندُمِ ڪَڏهِين.

بيت - 15

اُوهَرِيا جِئائِين، ڍُڪَنِ تَنِ تَڙائِييٖن!
سامُونڊِيَنِ، سائِين! واءُ سَڻائو وارِييٖن!

بيت - 16

سامُونڊِي ساري، مَٿي تَڙَ گُذارِيان،
مون کي ٿِي ماري، اُنِين سَندِي ڳالَهڙِي.

بيت - 17

سامُونڊِي ساريٖ، ماءِ! مُنهنجو جِندَڙو،
بَندَرِ ويچاريٖ، وَڃِي لاتا ڏينهڙا.

بيت - 18

سامُونڊِيَڪو سَڱ، آهي گُوندر گاڏُئُون،
اَنگُهن چاڙهي اَڱ، وِيو وَڻِجارو اُوهَرِي!

بيت - 19

وَڃيئِي وِسَرِي شالَ، جو تو سودو سِکيو،
اَڃا آئين ڪالَ، پُڻِ ٿو سَفَرِ سَنبَهين!

بيت - 20

ڳِرِيو جَهلِيو روءِ، مَٿي مُهريٖ هَٿَڙا،
کوءِ! سودو سَندوءِ! جو تو، ڍولِيا! سِکيو.

بيت - 21

اُلوڙَڻُ نه ڏِئــٖي، وَرُ وِڌائِين وَنجَهه کي،
رَهُه اَڄوڪِي راتَڙِي، لالَنَ! مُون لئي،
وَڃُ مَ ڦوڙائي، ايڏي سَفَرِ، سُپِرِين!

بيت - 22

جيڪَس نِٻَرُ نينهن سَندومِ، جئن مُون اُڀي هُن ٿيلِيو،
سَعيو سامُونڊِيَنِ سين، اڳهين تان نه ڪِيومِ،
وِجَهڻُ مَنجِهه هُئومِ، پاڻُ وَراڪي رَسِ سين.

بيت - 23

ٻيڙِيءَ جي ڀُوڻَن، نينهُن نه ڪِجي تَنِ سين،
اڀِيُون ڏنڀَ ڏِسَنِ، جُهه ڏيئِي سِيرَ ٿِيا.

بيت - 24

هينئڙو ٻيڙيءَ جان، ڏُتَڙِ پئٖي ڏينهن ٿِيا،
پُڇِيو تان نه پِرِيان، ڪَرَلاهُو ٿِي ڪَڏِهِين.

بيت - 25

تَنَ جَنِين جِي تانگَ، سي سَڄَڻَ سَفَرِ هَلِيا،
لَئِجِ لاتِ لطيفُ چي، ڪَڏِهن اِيندَمِ ڪانگَ!
ڪنهن سَٽاڻي سانگَ، پِرِين پَرَڏيهِي ڪِيا.

بيت - 26

تان ڪِي لَئِجِ، ڪانگَ، ڪَڏِهن اِيندا مان ڳَري؟
سيڻَنِ ڪارَڻِ سانگَ، مون تان گَهڻيٖئِي ڪِيا.

بيت - 27

سَرَ نِسَرِيا پاندَ، اُتَرَ لَڳا، آءُ پِرِين!
مون تو ڪارَڻِ، ڪانڌَ! سَهِسين سُکائُون ڪِيُون.

بيت - 28

سَرَ لوهِيڙا ڳَڀِيا، ڪُسَرَ نِسَرِيا،
تو ڪيئن وِسَرِيا، ڍولِيا! ڏينهَن اَچَڻَ جا؟

بيت - 29

جيڪَرَ اَچـٖي هاڻِ، ته ڪَرِيان رُوحَ رُچَندِيُون،
آيَلِ! ڍولـيٖي ساڻِ، هوند ڳَرِ لَڳِي ڳالهيُون ڪَريان.

بيت - 30

آيل! ڍولِيي ساڻُ، اَچي ته جهيڙِيان،
لايَئي ڏينهَن گَهڻا، مون سين ڪيئي ٿورِڙا.

بيت - 31

ڍولِيو وِيئَڙو ڏُورِ، تي ٿِي سِيءَ گُذارِيان،
مادَرِ! مُون مَ چورِ، ناتَه پَڌَرِ پُوندي پرينءَ ري.

بيت - 32

لاهِيندائِي ڪَنِ، ڳالِهيون هَلَڻَ سَندِيُون،
ڏِيندا مُون ڏُکَنِ، وَههِ وِجَهندا جِندَڙو!

بيت - 33

مون کي جِيارِيو، پِريَنِ جِي ڳالِهه ڪري!
ڊَٺو اَڄُ اَڏيو، هينئڙو ڪوٽَ بُرجَ جيئن.

بيت - 34

وانءُ وَڃِي وائُٺِ، هينئڙا! ماڳُ پِريَنِ جو،
چُمِيو چُمُ چانئٺ، هوءِ جا سَندِي سَڄَڻين.

بيت - 35

آئون جَنِ آساري، مَٿي تَڙَ گُذارِيان،
مون کي وِساري، شالَ مَ وَڃَنِ اُوهَرِي.

بيت - 36

سَنهـٖي لَڪ، نَڪ سَنئيٖن، ڪَجَلَ ڀِنَنِ نيڻَ،
سامُونڊِي! مون سيڻَ، ڪِ تو ڪالَهه لَنگهائِيا؟

بيت - 37

هي سَڄَڻَ سَيئِي، جي مون ڪوڏِ نِهاريا،
اِيندَمِ جان پيهِي، ته سَڀِ لاهِيندَمِ ڏُکَڙا.

بيت - 38

چَمَڪِيُون چَوڌارَ، ڌَڄُون ڌاڙيچَنِ جِيُون،
ماءِ! سامونڊي آئِيا، سَهِسين ڪَري سِينگارَ،
اُنِين جِي پَچارَ، ڪالهونڪر ڪانگُ ڪَري.

وائي - 3

آيَلِ! ڪريان ڪيئن، منھنجو نينھُن اَپَلِئو نَہ رَھي.
وِيو وَڻِجارو اوھَرِي، مُون کي چاڙهي چيئَن ،
منھنجو نينھُن اَپَلِئو نَہ رَھي.
سامُنڊِيَنِ جي سَڱَ کي، رُئان راتو ڏينھن،
منھنجو نينھُن اَپَلِئو نَہ رَھي.
اُڏوھِيءَ جيئن ڏُکَڙا، چَڙِهيا چوٽِيءَ سِيئَن،
منھنجو نينھُن اَپَلِئو نَہ رَھي.
گوندر مَٿان ڄِندَڙي وَرِيا وَلِيُنِ جيئن،
منھنجو نينھُن اَپَلِئو نَہ رَھي.
مادَرِ! پائي مُنڊِيُون، وَڃان ھادِيءَ سِيئَن،
منھنجو نينھُن اَپَلِئو نَہ رَھي.

داستان ٻيون
بيت - 1

اڄُ پُڻ وايُون ڪَنِ، وَڻِجارا وَڃَڻَ جُون،
اَٺِئِي پَهَرَ اَٿَنِ، سَعيو ڪنهن سَفَرَ جو.

وائي - 1

آئِين مون کي زورِ مَ جَهليو، جيڏِيُون!
ووءِ! آئون هَلندِي هوتَ ڏي.
اُونهٖي وِيَڙا اُوهَري، تَرازُون تاريٖ،
ووءِ! آئون هَلندِي هوتَ ڏي.
مَرِي رَهندِيَسِ ماڳَهين، سامُونڊِي ساريٖ،
ووءِ! آئون هَلندِي هوتَ ڏي.
سُورُ تُنهِنجو، سُپِرِين! مون مَعذُورِ کي ماريٖ،
ووءِ! آئون هَلندِي هوتَ ڏي.
هاڻِ نه جِيان جيڏِيُون! آئون ڪُٺِيَسِ ڪوهِياريٖ،
ووءِ! آئون هَلندِي هوتَ ڏي.

بيت - 2

اَڄُ پُڻ وايُون ڪَنِ، وَڻِجارا وَڃَڻَ جُون،
مون اُڀيٖئيِ هَلِيا، بَندَرَ جَنِ تَڙَنِ،
سَرَتِيُون! سُورُ سَندُنِ، مون مارِيندو ڄِندَڙي.

وائي - 2

ڪَرَهَلَ پائي لَڄُ، ڪُہُ نه وِيئِيِنءَ اُنِ سين.
اُجارِيائُون اوليُون، ڌُئارِيائُون ڌَڄُ،
ڪُہُ نه وِيئِيِنءَ اُنِ سين؟
مَتان وِهين، ويسَرِي! اُٿِي ڀُورُلَ! ڀَڄُ،
ڪُہُ نه وِيئِيِنءَ اُنِ سين؟
سيڻَنِ ساجُهرُ لَڏِيو، تون آئِي! نِهارين اَڄُ،
ڪُہُ نه وِيئِيِنءَ اُنِ سين؟
ڪالهَه سِبايَئِي ڪَنجِرو، اَنگُهون پاتَئي اَڄُ،
ڪُہُ نه وِيئِيِنءَ اُنِ سين؟
ڪيرُ سُڻِيندو تنهنجيون، اَدُورائُون اَڄُ،
ڪُہُ نه وِيئِيِنءَ اُنِ سين؟

بيت - 3

اَڄُ پُڻ وايُون ڪَنِ، وَڻِجارا وَڃَڻَ جُون،
هَلَڻَ هارا سُپِرِين، رُئان تان نه رَهَنِ،
آئون جَهلِيندِي ڪيتَرو، آيَلِ! سامُونڊِيَنِ،
پَڳَهَه ڇوڙي جَنِ، وِڌا ٻيڙا ٻارِ ۾.

وائي - 3

ويندِي آئو هوتَنِ وَٽِ، مون وَهُه وَڻِجارَنِ سين.
پَڳَههُ کَڻُ مَ، پاتِڻِي! جانِي! مون لَئي هَٽِ،
مون وَههُ وڻِجارَنِ سين.
وايُون وَڻِجارَنِ جون، اَديُون! اَڄُ نه هَٽِ،
مون وَههُ وڻِجارَنِ سين.
ڳَرَهِيان سُورُ سَفَرَ جو، هَلِي پَنهِنجي اَرَٽِ،
مون وَههُ وڻِجارَنِ سين.
پُورِيندِيَسِ پِرِيَنِ ڏي، ڪانَه ڪَرِينديَسِ گَهٽِ،
مون وَههُ وڻِجارَنِ سين.
ڏيئِي سِڙُه سِيرَ ٿِيا، پيرُ نه لايَئُون پَٽَ،
مون وَههُ وڻِجارَنِ سين.

بيت - 4

لاهِيان جي نه چِتان، اَلا! اُنِ مَ وِسَران!
مَڙِهيو مَنجهاران، جِيُ منهنجو جَنِ سين.

بيت - 5

چِتان جي نه چُرَنِ، اَلا! اُنِ مَ وِسَران،
مون مَنُ آهي تَنِ، مَڙِهيو مَنجهاران هِنئين.

بيت - 6

تَڙيـٖن تَنوارِين، ماءِ! سامُونڊِي آئِيا،
مون کي جِيارِينِ، وايُون وَڻِجارَنِ جُون.

بيت - 7

اولا کَڻِي اُوءِ، پَگَههَ ڇوڙي پَنڌِ ٿِيا،
آيَلِ! سامُونڊِيَنِ جِي، آهِه اَڙانگِي جُوءِ،
ڪَڏِهين ڏِسَندِيَسِ رُوءِ، وَرِي هِنِ اکين سين؟

بيت - 8

لَڳِي اُتَرِ هِيرَ، سامونڊِيَنِ سِڙههَ سَنباهِيا،
نَنگَرَ کَڻِي ناکُئا، ٿِيا سَڻاوا سِيرَ،
هينئڙي نِتُ اُڪِيرَ، کاريٖ کيـٖڙائُنِ جِي.

بيت - 9

لَڳي اُتَرَ اُهَرِيا، واهونديٖ وَرَنِ،
آئون گَهڻو ئِي گهوريان، سودو سامُونڊينِ،
اڱڻِ جَنِ اَچَنِ، عِيدَ وَرَتي اُنِ کي.

بيت - 10

اَڱَڻِ آئِيا جان، ته سَرَتِيُون! مون سُکَ ٿِيا،
امل پِرِيَنِ مٿان، ٻُرِڪِئو ٻِيَنِ ڏِيان.

بيت - 11

آئِي اُتَرَ مُندَ، هِينئِيـٖن اُڊَڪو نَه لَهي،
وَٽِينِ لاڄُوبَندَ، ٻِيهَرَ مَکِينِ ٻيڙِيُون.

بيت - 12

لاڄُو ٿا لَنوَنِ، اَچَنِ سِڙَهه اُپَٽِيا،
ڪارَڻِ تَنِ پِرِيَنِ، ويٺِي واٽَ نِهارِيان.

بيت - 13

سِڙَهه سُڃاڻِيو چوءِ، ماءِ! سامُونڊي آئِيا،
مانَ منهنجو هوءِ، جانِي هِنَ جهازَ ۾!

بيت - 14

سِڙَهه ٿي سِبِيائُون، بَندَرَ جَنِ تَڙَنِ تي،
سِڙَه سِبِي ساڄا ڪَري، کُوها کَنيائُون،
بيرَقُون بَحَرنِ ۾، ڇوڙي ڇَڏيائُون،
لَهرِيُون لَنگهِيائُون، لُطفَ ساڻُ لطيفُ چي.

بيت - 15

سِڙَهه ٿي سِبِيائُون، بَندَرَ جَنِ تَڙَنِ تي،
مُلا مُعَلِمَ خَبَرُون، پُڇِي پُورِيائُون،
سُتَڙُ سوٺِيائُون، اَوَتَڙِ ڪِنهن نه اولِيا.

بيت - 16

بَندَرَ ديسان ديسِ، اَمُلُهه نه مِلي وارِييٖن،
فَقِيراڻي ويسِ، اَمُلُهه ڏِيَنِ اَتورِيا.

بيت - 17

پَتَڻِ پوءِ پَچارَ، ان ڪي سِڙَهه وِيندا گَڏِيا،
اَڪُنڊَ مون اَپارَ، شالَ منهنجا موٽِيا.

بيت - 18

اُڀِيُون تَڙَ پُوڄِينِ، وَهُون وَڻِجارَنِ جون،
آڻِيو اَکا ڏِينِ، کَٿُورِي، سَمُونڊَ کي.

بيت - 19

جَنِين ڪارَڻ مون، تَڙَ پُوڄارا پُوڄِيا،
پُنِيَمِ اُميدُون، سـٖي ئي سَڄَڻَ آئِيا.

بيت - 20

وائُنِٽيون ٿِيُون وَرَڪَنِ، اَڃا سِڙَهه نه پَڌَرا،
سي ئِي ٿِيُون مَرَڪَنِ، جَنِين سَندا آئِيا.

بيت - 21

کُوهَنِ سِرِ وائُنٽِيُون، وائُنٽِيُنِ سِرِ ڳَنڊَ،
کيڙي کيڙي کَنڊَ، ماءِ! سامونڊي آئِيا.

بيت - 22

جَرِ تَڙِ ڏِيو ڏي، وَڻِ ٽِڻِ ٻَڌِي وائُنٽِيُون،
اَلا! ڪانڌُ اَچي، آسائِتِي آهِيان!

بيت - 23

جا جَرِ جاٽُون نه ڏِئي، ڏِيا نه موهي،
سَڌُون ڪوهُ ڪَري، سا پَنهِنجي ڪانڌَ جون؟

داستان ٽيون
بيت - 1

پُران، مانَ پُڄان، بَندَرَ مون ڏورِ ٿِيا،
نه مون هَڙَ نه هَنج ڪِين، جو آئون چَئِي چَڙهان،
ايهين ڪِجِ، پاتِڻِي! جنهن پَرِ پرين مِڙان،
ڪارُون ٿي ڪَرِيان، تو دَرِ اُڀِي ناکُئا!

وائي - 1

آئين اَچِي پَسو، جيڏِيُون! وو! هِي جو وَهُ مُنهنجـٖي ڄِندَڙيٖ.
پائي وِيئَڙا پيرَ ۾، مَنجهان کِرَسَ کَسو،
وو! هِي جو وَهُه منهنجي ڄِندَڙيٖ.
ڏيئِي وِئَڙا ڏاههِ کي، سُورَنِ جو سَرَسو،
وو! هِي جو وَهُه منهنجي ڄِندَڙيٖ.
آئون ڏورِيندِي اُنِ کي، ڏيئي تَنَ تَسو،
وو! هِي جو وَهُه منهنجي ڄِندَڙيٖ.
ساءُ نه آيان سُورَ جو، هاڻي ٿِيُون هَسو،
وو! هِي جو وَهُه منهنجي ڄِندَڙيٖ.
مَتان وِهو، ويسَرِيُون، رِڙِهو تان رَسو،
وو! هِي جو وَهُ منهنجي ڄِندَڙيٖ.
مُندائِتي مِينهَن جيئن، ويروتارِ وَسو،
وو! هِي جو وَهُه منهنجي ڄِندَڙيٖ.

بيت - 2

هَڙَ ۾ ڪِينَ هُئونِ، هُونهَئيِن هُنِ نه چاڙِهيا،
سارو ڏينهن سَمونڊَ تي، لَهِي سِجُ وِيونِ،
جَڏِهن سائِينءَ سَبَبُ ڪِيونِ، تَڏِهن سُتَڙِ ٿيا سَيُدُ چي.

وائي - 2

ڏُکَ لاهِندَمِ ڏُونگَرَ، وو!
ماءِ! پِرِيَنِ جا مون کي سَڀِيٖئِي.
جو پَسان سو ڀانئِيان، پِرِيان جو پَهِي،
ماءِ! پِرِيَنِ جا مون کي سَڀِيٖئِي.
ڏاڍِي ذاتِ جَتَنِ جِي، ويئِي ڏِيلُ ڏهِي،
ماءِ! پِرِيَنِ جا مون کي سَڀِيٖئِي.
آئون ڏورِيندِي اُنِ کي، رائِي راتِ رَهِي،
ماءِ! پِرِيَنِ جا مون کي سَڀِيٖئِي.
ڏِٺا وَڻَ ڪوهِيارَ جا، ويئِي اُڃَ لَهِي،
ماءِ! پِرِيَنِ جا مون کي سَڀِيٖئِي.

بيت - 3

اَسان اُڌارا، آڻي آونگ چاڙِهيا،
مُنهن ڏيئِي مون آئِيا، سَمَهان سِيارا،
اُڀِرَنِ سِيڪارا، پَسِيو وَرَ ٻينِ جا.

بيت - 4

مون اُڀي تَڙَ وَٽِ، پِرِيَنِ پَڳَههَ ڇوڙِيا،
ڪا مُنهين ۾ گَهٽ، ناتَه سَڄَڻَ سَٻاجها گَهڻو.

بيت - 5

مون اُڀـٖي تَڙَ هيٺِ، پِرِيَنِ پَڳَههَ ڇوڙِيا،
ڪا مُنهين ۾ ڏِيٺِ، نا تَه سَڄَڻَ سَٻاجها گَهڻُون.

بيت - 6

مون اُڀي تَڙَ جَهلَ، پِرِيَنِ پڳَههَ ڇوڙِيا،
ڪا مُنهين ۾ اَلَ، نا تَه سَڄَڻَ سَٻاجها گَهڻُون.

بيت - 7

مون اُڀي تَڙَ پاسِ، پِرِيَنِ پَڳَههَ ڇوڙِيا،
ڪا مُنهين ۾ اَلَ، نا تَه سَڄَڻَ سَٻاجها گهڻُون.

بيت - 8

کيڙائُنِ کارو، سَنجهيئِي سارِيو،
آيَلِ! اُمارو، آهِن پَرِييٖن پارَ جو.

بيت - 9

کاريٖ کيڙائُو، مَٿي مِٺـٖي موٽِيا،
سودو ڪَنِ نه سونَ جو، وَڏا وِهائُو،
موتِي جي مِهراڻَ جا، تَنِ جا طاماعُو،
سامونڊي سائُو، لَنڪا لوپي آئِيا.

بيت - 10

لَنڪا لَنڪا ڪَنِ، لَئي لَنڪا جي اُوهَرِئا،
سُڻِي سونُ لَنڪا جو، سُکُ نه سامونڊيَنِ،
پِرِههَ پَڳَــهَه ڇوڙيا، کاريٖ کيڙائُنِ،
وَڏي ڀاڳِ ڀِڙَن! جي ڪَهِيا ڪارُونڀارَ ڏي.

بيت - 11

وڻجارن وري، پرهه پَڳهه ڇوڙيا،
اوليون پسي ان جون، پيڙمَ ڳچ ڳري،
وينديس ماءِ! مري، ساري سامونڊين کي.

بيت - 12

وَڻِجَارَنِ وريٖ، پِرِهَه پَڳَههَ ڇوڙيا،
کيڙائُو کاري، سَنڀُوڙا، سَيَدُ چي.

بيت - 13

وَڻِجاريٖ جِي ماءِ! وَڻِجارو نه پَلِييٖن؟
آيو ٻارهيٖن ماهِ، پُڻِ ٿو سَفَرِ سَنَبهـٖي.

بيت - 14

وَڻِجاري ڪانڌاءُ، مون وَرُ ويٺي گهارِيو!
لَڳي اُتَرَ واءُ، ڍولِيو هَلَڻَ جُون ڪري.

بيت - 15

جي تون وَڻِجارو ڪانڌُ، ته مون هَڏِ مَ لائُون لَڌِيون!
پَرَڏيههَ مَٿَي سانگُ، اَٺَئِي پَهَرَ جنهن ڪِيو.

بيت - 16

پَرَڏيههِ پُورِيائُون، سامونڊِيَنِ سِڙَهه سَنباهِيا،
مان تَنُ مارِيائُون، پاڻان وِجهي گندرين!

بيت - 17

ڏِٺِي ڏِيارِي، سامونڊيَنِ سِڙَھ سنباهِيا،
وِجِهيو وَرُ وَنجَهہ کي، رُوئـٖي وَڻِجارِي،
مارِيندَءِ مارِي! پِرِھَ سُورَ پِرِيَنِ جا.

سر سُھڻي

شاھ لطيف رحه جي سُر سھڻيءَ جي تاڃي پيٽي اندر جنھن عشقيہ داستان کي ڳولي لهجي ٿو سو آھي سھڻي ۽ ميهار جو داستان. ھن داستان ۾ ڀٽائيءَ جي ڪلام جي حوالي سان جيڪو ماحول ملي ٿو سو آھي درياھ جو. ڪن محققن ان درياھ کي سنڌو درياھ سڏيو آھي ۽ ٻين وري اھو قصو پنجاب صوبي جي چُناب نديءَ ڪنارن تي ٻڌايو آھي. ڏکڻ اوڀر سنڌ ۾ شھدادپور ۾ جنھن سھڻيءَ جي قبر موجود آھي، سا سھڻي بہ ساڳي ئي شاھ جي سورمي سھڻي آھي. ٿي سگهي ٿو اھڙو ڪو نشان پنجاب ۾ بہ موجود ھجي پر ڪنھن مستند تحقيق کان سواءِ ڪجهہ بہ چئي نہ ٿو سگهجي.
سُرَ سھڻي ميهار ۾ مکيہ ڪردار ٻہ آھن، ھڪ سھڻيءَ جو ۽ ٻيو ميهر جو. چناب جي ڪھاڻيءَ واري سھڻي تُلي ڪنڀر جي ڌيءَ آھي جڏهن تہ سنڌوءَ ڪناري رهندڙ سھڻيءَ جو ڪنڀار سان اھڙو ڪو رشتو ڪلام ۾ نٿو ملي. البت قصي ۾ ھڪ جھڙائي اھا آھي تہ سھڻيءَ جو وھانءُ سندس سوٽ ڏم سان ڪيو ويو جيڪو کيس قبول نہ ھوج. قصو سترهين صديءَ جو آھي جڏهن ھندوستان تي مغل بادشاھ شاھجھان راڄ ڪندو ھو. مغلن جي دور ۾ اتر-اولهہ جي جابلو ملڪن کان سوداگرن جا قافلا ايندا ھئا جن ۾ ھڪ بُخارا جي سوداگر مرزا عليءَ جو پٽ عزت بيگ بہ شامل ھو. عزت بيگ کي مٽيءَ جا ٿانءَ ۽ مٿن چٽسالي ڏاڍي وني، سو ڀن نوان ٺھيل ٿانءَ خريد ڪيائين. سھڻي تان دولت قربان ڪري ھو پوءِِ ڪنڀار جي مائٽن سندس سوٽ ڏم سان پرڻائي ڪنڀارڪي دوڪان تان ڍي الڳ ڪيو. عزت بيگ کي بہ پار نيڪالي ڏنائون ۽ ھو درياھ جي ٻئي ڪناري جوڳي بڻجي ويهي رهيو. ھڪ روايت اھا بہ آھي تہ عزت بيگ اصل ميهار ھو ۽ سھڻيءَ جي مائٽن جي درياھ پار ڪندي ھن کين کير پياريو ھو جتي ھو سھڻيءَ کي وڻي ويو ۽ مٿس موھت ٿي پئي.

داستان پھريون
بيت - 1

وَھُ تِکَ، واھُڙَ تِکَ، جِتِ نينھن تِکَ نرالِي،
جَنِ کي عِشقُ عَمِيقَ جو، خِلوَتَ خِيالِي،
وارِيين سي، والِي! ھِنئڙو جَنِين ھَٿِ ڪِيو.

بيت - 2

اَنڌِيءَ وَڇُون، ڪَنڌِيءَ وَڇُون، تَنگيان لَهٖي نه تِکَ،
صُورَتَ جا ساهَڙَ جِي، ڏِيلَ پنهنجي ڏِکَ،
واهُڙو تَنِين وِکَ، جَنِ سانڀار سُپرِين.

بيت - 3

واهُڙَ وَهَنِ نَوان، اَڃا وَهُ اَڳي ٿِيو،
گهرِ ويٺِيُون گَهڻا ڪَريو، سَرَتِيُون! سَڱَ سَنوان،
صُورَتَ جا ساهَڙَ جِي، سا جي ڏِٺي آن،
هوند نه پَلِيو مان، گِهڙو سَڀِ گَهڙا کَڻِي.

بيت - 4

جيڏِيُون! ڏِٺِيان جي، صُورَتَ ساهَڙَ ڄامَ جِي،
سُکِ ٿِي سُتِيُون ڪينَ ڪِين، ڪانڌَنِ پاسي ڪي،
مُونهان ئي اَڳي، گِهڙو سَڀِ گَهڙا کَڻِي.

بيت - 5

ڏِٺِي جَنِ هيڪارَ، صُورَتَ ساهَڙَ ڄامَ جِي،
سُکِ ٿي سُتِيُون ڪِينَ ڪِين، ڀِرِي ساڻُ ڀَتارَ،
گِهڙيُون گَهڙِنِئان ڌارَ، ڪاهي پييُون ڪُنَ ۾.

بيت - 6

ساهَڙ مُون جيئن سَرَتِيُون! جي ڏِسو سَڀيئِي،
ته سُمَهو ڪِينَ سُکِ ٿِي، پاسو وَرَ ڏيئِي،
مونهان اڳي ئي، گِهڙو سَڀِ گَهڙا کَڻِي.

بيت - 7

جيڪِين ڏِٺو مان، سو جي ڏِٺو جيڏِيين،
گَهرَ وَرَنِين سان، هوند گَهڻِنِ گهوري ڇَڏِيا.

بيت - 8

گَهڙَنِ وارِيُون تَڙَنِ تي، گِهڙَنِ گهڻي ئي،
سَڀَڪا چي ’آن سُهَڻِي، لَئي پِرِيان پيئِي،
صُباحَ سَڀيئِي، پَسبِيُون پاتارَ ۾.

بيت - 9

ڪَنڌِيءَ اُڀِيُون ڪيتَرِيُون، ’ساهَڙُ، ساهَڙُ‘ ڪَنِ،
ڪَنِين سانگو ساهَ جو، ڪي ’گهورِيَسِ‘ ڪِيو گِهڙَنِ،
ساهَڙُ سَندو تَنِ، گهاگهائـٖي گِهڙَنِ جي.

بيت - 10

وَڻَنِ ويٺا ڪانگَ، وِچِين ٿِي ويلا ڪَري،
گِهڙِي گَهڙو ھَٿِ ڪَري، سُڻِي سانجِهيءَ ٻانگَ،
سَيئِي ڍُونڍي سانگَ، جِتي ساھَڙُ سُپِرِين.

بيت - 11

گِهڙِي گَهڙو هَٿِ ڪري، ٻَهُون نِهاري ٻَنگ،
سر در قدمِ يار فدا شدچه بجا شد، وَصلَ اِهوئي وَنگُ،
راتِ جَنِين جو رَنگ، اَلا! سي اُڪارِيين.

بيت - 12

گِهڙي گَهڙو هَٿِ ڪري، ٻَهُون نِهاري ٻَنگُ،
وَ اَمّا مَن خَافَ مَقَامَ رَبِہ، اِيءُ لَنگِهيائِين لَنگُهه،
سِڪَندِيَنِ کي، سَيّدُ چي، ڪِينَ جَهلِيندو جَهنگُ،
راتِ جَنِين جو رَنگُ، اَلا! سي اُڪارِيين.

بيت - 13

گِهڙِي گَهڙو هَٿِ ڪري، چيلِهه ٻَڌِي چوتو،
منهنجو مَنُ مِيهارَ کي، پارِ وَڃِي پَهُتو،
گوتي ۾ گوتو، مون کي مُحِبَ مِيهارَ جو.

بيت - 14

گِهڙِي گَهڙو هٿِ ڪري، ٻوڙِيائِين ٻانُهون،
ويچارِيءَ وَڏِيُون ڪِيُون، وِچِ دَرِيا دانهُون،
موٽُ مُحِبَ! پانهُون، تاڪُنِ تَڪِي آهِيان.

بيت - 15

گِهڙِي گَهڙو هَٿِ ڪري، اِلاهي تُهارَ،
ڄَنگَهه ڄَرُڪٖي واتَ ۾، سِسِيءَ کي سِيسارَ،
چُوڙا ٻِيڙا چِڪَ ۾، لُڙَ ۾ لُڙِيَسِ وارَ،
لَکين چَهُٽِيَسِ لوهَڻِيُون، ٿيلِهيُون ٿَرِنَئُون ڌارَ،
مِڙِيا مَچَ هَزارَ، ڀاڱا ٿيندي سُوهَڻِي!

بيت - 16

مِنهِه جِهِين جي مُون، ڏِٺو مُنهن مِيهارَ جو،
آهيم ساههَ سَئُون، سو ڪيئن گَهڙو گهورِيان؟

بيت - 17

گَهڙو ڀَگو ته گهورِيو، مَرُ چُورُ ٿِئٖي چُوڙو،
طالِبُ المَوليٰ مُذَڪّرُ،” اِيءُ ٻُڏَندَنِ ٻُوڙو،
ڪوڙِهِيو ڏَمُ ڪُوڙو، مون مِيهارُ مَنَ ۾.

بيت - 18

گَهڙو ڀَڳو ته گهورِيو، مَرُ ٻِيڙَ ٿِئٖي ٻاهِين،
طالِبُ المَوليٰ مُذَڪَّرُ، اِيءَ پَرِ اَسانهِين،
پوان مَ پاهِين، مون مِيهارُ مَنَ ۾.

بيت - 19

گَهڙو ڀَڳو ته گهورِيو، پاڻان هو حِجابُ،
واڄَٽُ وَڄي وُجُودَ ۾، رَهِيو رُوحَ رَبابُ،
ساهَڙَ ريءَ صَوابُ، آئون گَهڻو ئِي گهورِيان.

بيت - 20

گَهڙو ڀَڳو ته گهورِيو، تون ڪِي تَرُ هِنيان!
اَدبُ اَکَڙِيَنِ کي، ڏِيهاڻِي ڏِيان،
مِيهارَنِ مِيان، سَنئُون سُونهايمِ پيٖچَرو.

بيت - 21

گَهڙو ڀَڳو ته گهورِيو، آسَرَ مَ لاهيج،
لَا تَقنَطُوا مِن رَحمة اللهِ تُرَهٖي اِنَ تَريجِ،
حَبِيباڻٖي هيج، پَسين مُنهن مِيهار جو.

بيت - 22

گَهڙو ڀَڳو، مُنڌَ مُئِي، وِيا وَسِيلا،
سارَ ڇَڏِيائِين سِيرَ ۾، هئٖي! رَهِيا حِيلا،
سُهڻيءَ جا سِيلا، وَحدَتَ سَڀِ وِڃائِيا.

بيت - 23

گَهڙو ڀَڳو، مُنڌَ مُئِي، وَسِيلا وِيا،
تِنهان پوءِ سُئا، سُهڻِي سَڏَ ميهار جا.

بيت - 24

جَڏِهن وَسِيلَنِ، لوڙهي ڇَڏِي لُڙَ ۾،
پاراڙان پِرِيَنِ، تڏهن پُڇِي سُوهَڻِي.

بيت - 25

پاڻُ مَ کَڻجِ پاڻَ سين، وَسِيلا وِڃاءِ،
عِشقَ ساڻُ اُٺاءِ، پيٖرُ پِريان جي پارَ ڏيٖ.

بيت - 26

پاڻُ مَ کَڻِجِ پاڻُ سين، وَسِيلا وِسارِ،
لُڙُ لَنگهائٖي، سُوهَڻي! پِرِتِ وجَهندِيَئي پارِ،
سي تُرتُ لَنگِهنديُون تارِ، اُڪَنڊَ آڳَههُ جَنِ سين.

بيت - 27

پاڻُ مَ کَڻجِ پاڻَ سين، رِيءَ وَسِيلي وانءُ،
مَٿان سائِر، سُوهَڻِي! پِرِتِ وَٺِجٖي پانءُ،
نِينهن ڳِنهَنديٖ نانءُ، وَنءُ پِريان جي پارَ ڏي.

بيت - 28

پاڻُ مَ کَڻج پاڻَ سين، رِيءَ وَسِيلي وَڌُ،
لالَنُ تَنِين لَڌُ، عِشقُ جَنِين جي اَڳَ ۾.

بيت - 29

پاڻُ مَ کَڻج پاڻَ سين، رِيءَ وَسِيلي وَڃُ،
ڀيلو ڀيريٖ ڀَڃُ، اُڪَنڊَ کَڻُ عَمِيقَ ۾.

بيت - 30

ڪونِهي آڳَههُ اِهَڙو، جِهَڙِي مَحَبَتَ مَنِ،
اُڀِيُون اورِييٖن پارَ ڏِي، ڪُوڙِيُون ڪَکَ پُڇَنِ،
نَدِي تَنِ نَيڙُ ٿِئٖي، جي رِيءَ تُرَهي تَرَنِ،
سِڪَ رَسائي، سهڻي! اَصلِ عاشِقَنِ،
سي جَهلِيُون ڪِينَ ڪُنَنِ، پُڇَنِ جي مِيهارَ کي.

بيت - 31

پُڇَنِ جي ميهارَ کي، پُڇــٖي سي ميهار،
تُرَهو تَنِين بارُ، عِشقُ جَنِين کي آڪَرو.

بيت - 32

عِشقُ جَنِين کي آڪَرو، تُرَهو مَٿٖي تَنِ،
جي ساهَڙَ کي سڪَنِ، تَنِين جَرُ جَنڊ ٿِئٖي.

بيت - 33

تُرَهو آڇِ مَ تَنِ کي، جَنِ عِشقَ سيٖن آگاهَ،
پُڇي مَسَ مَلاحَ، ساهَڙَ مَڻِي سُوهَڻِي.

بيت - 34

ساهَڙُ، سا سُوهَڻِي، سائِر پُڻِ سوئِي،
آهي نِجوئِي، ڳُجُهه ڳُجهاندَرَ ڳالهڙِي.

وائي - 1

ڪِھڙيٖ مَنجِهہ حِسابَ ؟ ھُئَڻُ منھنجو ھوتَ رِي، لا!
گولِي! ڀَڄُ گُناھَ کان، ڪونِهي سُولُ ثَوابَ، ھُئَڻُ منھنجو ھوتَ رِي، لا!
نَہ ڪِي سَوَت ۾، نَہ ڪِي مَنجِهہ رَبابَ، ھُئَڻُ منھنجو ھوتَ رِي، لا!
خُدِيائِي خُوبُ ٿِيٖين، لايٖين جي لُعابَ، ھُئَڻُ منھنجو ھوتَ رِي، لا!
پَلِيتُ ئِي پاڪُ ٿِئٖي، جُنَبيو مَنجِهہ جِنابَ، ھُئَڻُ منھنجو ھوتَ رِي، لا!
سو نہ ڪنھِين شَيءِ ۾، جيڪِي مَنجِهہ تُرابَ، ھُئَڻُ منھنجو ھوتَ رِي، لا!
ھُوءِ جَي جَرَڪِيا جَرَ تي، سي تان سَڀِ حُبابَ، ھُئَڻُ منھنجو ھوتَ رِي، لا!
ھادِيءَ سين ھُنَ پارَ ڏي، رِڙهِين ساڻُ رِڪابَ، ھُئَڻُ منھنجو ھوتَ رِي، لا!
چَنبو وِجِهي چورَ کي، آءٌ ڇَڙَ، عُقابَ! ھُئَڻُ منھنجو ھوتَ رِي، لا!
ديدُ وِڃاءِ مَ دوستَ جو ھَلِي مَنجِهہ حِجابَ، ھُئَڻُ منھنجو ھوتَ رِي، لا!
ڪَسرَتَ آهي قُربَ ۾، اِدغامَ ۾ اِعرابَ، ھُئَڻُ منھنجو ھوتَ رِي، لا!
فَنا وِجِهي فَمَ ۾، ڪارڻِ ٿِيءُ ڪَبابَ، ھُئَڻُ منھنجو ھوتَ رِي، لا!
ڏي طَھُورا تَنِ کي، جَي سِڪَنِ لاءِ شَرابَ، ھُئَڻُ منھنجو ھوتَ رِي، لا!
مُٺِيءَ ڪِيا مَرضَ ۾، جاوا سَڀِ جَوابَ، ھُئَڻُ منھنجو ھوتَ رِي، لا!

داستان ٻيو
بيت - 1

ڪَرَڳَلَ، ڪوچَ، ڪُنَ گَهڻا، جِتِ جَرَ واڳُون جِئائِين،
پاڻ اُڇلٖي آبَ ۾، وَههُ سِر وِڌائِين،
لَهِريُون لَنگِهيائِين، لُطفَ ساڻُ، لَطيفُ چـٖي.

وائي - 1

سَچا ساهَڙَ! مون کي تون، اي وَهِيان واهَرَ! مون کي تون،
اي! نيئِي اولِ پِرِيان جي پارَ ڏيٖ.
ڪُنَ جـٖي ڪارُونڀار جا، وو! سي آئون ڀانئِيان ڀُون،
اي! نيئِي اولِ پِرِيان جي پارَ ڏيٖ.
سَندو جِيڻ آسَرو، وو! مُنان لاٿو مون.
اي! نيئِي اولِ پِرِيان جي پارَ ڏيٖ.

بيت - 2

ڪَرَڳَلَ، ڪوچَ، ڪُنَ گَهڻا، جِتِ دَڙڪو مَنجِهه دَرياههَ،
اَچِيو اُتاهِين گِهڙي، سانگو ڪري نه ساهَه،
ساهَڙَ جِيَ صَلاحَ، ٻارِ لَنگهايَسِ ٻاجَهه سين.

بيت - 3

دَهَشَتَ دَمُ دَرياهه ۾، جِتِ هَيبَتَ هُلاچو،
وِرچِي وِيرِنِ وِچَ ۾، ڪاڏيٖ وِيو ڪَچو،
ساهَڙُ ڄامُ سَچو، ساڻِي ٿِيندُمِ سيرَ ۾!

بيت - 4

دَهَشَتَ دَمُ دَرياهه ۾، جِتِ سَٽاڻا سِيسار،
بيحَدِ باڳُو بَحَر ۾، هَيبَتَنَاڪَ هَزارَ،
سارِيان ڪانَه سَرِيرَ ۾، طاقَتَ توهان ڌارَ،
ساهَڙَ ڄامَ سَتارَ، سِگهو رَسِجِ سِيرَ ۾.

بيت - 5

دَهَشَتَ دَمُ دَرياهه ۾، جِت ڪَڙَڪا ڪُنَ ڪَرِينِ،
ٻِڇَلِ ٻانڊِي ٻارِ ۾، اُتِ لَهرِيُون لوڏا ڏِينِ،
سَناوَرَ سَهِميا، اُتِ سيڻها نه سَنڊِينِ،
جِتِ وِيرِيُون واٽَ نه ڏِينِ، اُتِ ساهَڙَ! سِيرَ لَنگهائِييٖن.

بيت - 6

دَهَشَتَ دَمُ دَرياهَ ۾، جِتِ ڪَڙَڪو ڪُنُ ڪريٖ،
توڏِي تاڪُنِ وِچَ ۾، مَٿان وِيرَ وَريٖ،
آءُ، ساهَڙَ! منهنجا سُپِرِين! پِرِيان پيرَ ڀَريٖ،
هادِي! هَٿُ ڌَريٖ، اُونهٖي مان اُڪارِييٖن.

بيت - 7

دَهَشَتَ دَمُ دَرياهَ ۾، جِتِ ڪُنَنِ جا ڪَڙَڪا،
سَهـٖي ڪِينَ سَمُونڊَ جا، ماندِي دِلِ دَڙَڪا،
ساهَڙَ! تون سُڻُ ڪا، فَرِيادِي فَقِيرِ جِي.

بيت - 8

دَهَشَتَ دَمُ دَرياهه ۾، جِتِ ڪُنَنِ جو ڪَڙَڪو،
آهيٖن اُنهين پارَ جو، دِلِ اَندَرِ دَڙَڪو،
ڀَڃـٖي سِڪَ، سَيّدُ چـٖي، سِيرَ سَندو سَڙَڪو،
والِي! ڪِجِ وَڙُ ڪو، ته ٻارِ لَنگِهيان ٻاجَهه سين.

بيت - 9

دَهَشَتَ دَمُ دَرياههَ ۾، جِتِ لُڙَ، لَهرِيُون، لَسَ، ليٽَ،
آڻِيو اوڀارَنِ ۾، ٻانڊِي ٻوڙيٖ ٻيٽَ،
جِتِ چِڪَڻِ جِي چپيٖٽ، اُتِ ساهَڙَ! سِيرَ لَنگهاءِ تون.

بيت - 10

دَهَشَتَ دَمُ دَرياهه ۾، جِتِ تِکِيُون توارُون،
مُنهنجِيُون مانَ ميهارَ کي، پَهُچَنِ پُڪارُون،
لَههُ، ساهَڙَ! سَنڀارُون، ته لَهرِنِ لوڏِي نه مَران.

بيت - 11

دَهَشَتَ دَمُ دَرياهه ۾، جِتِ جايُون جانارَنِ،
نَه ڪو سَنڌو سِيرَ جو، مَپُ نه مَلاحَنِ،
دَرِندا دَرياههَ ۾، واڪا ڪِيو وَرَنِ،
سَڄا ٻيڙا ٻارِ ۾، هَلِيا هيٺِ وَڃَنِ،
پُرزو پَيدا نه ٿِئي، تَختو مَنجهان تَنِ،
ڪو جو قَهرُ ڪُنَنِ ۾، وِيا ڪِينَ وَرَنِ،
اُتـٖي اَڻَتارُنِ، ساهَڙَ! سِيرَ لَنگهاءِ تون.

بيت - 12

دَرَهَڙَ ڌونسَ دَرياههَ ۾، جِتِ لَهِريُون ڪَنِ لوڙا،
سَنئيـٖن اَچِي سَمُونڊَ ۾، ٿِيا سيڻهايا سوڙا،
جي تارُو هُئا توڙا، تَنِ هَرٻو ڀانيو هيڪَڙو.

داستان ٽيون
بيت - 1

تَڙِ تَڪَڻِ تارِ گِهڙَڻُ، اِيءُ ڪاڻِيارِيَنِ ڪَمُ،
ڏَهَه ڏَهَه ڀيرا ڏينهن ۾، ڏي ڏوراپا ڏَمُ،
عَقُلُ، مَتِ شَرَمُ، ٽيئِي نِينهن نِهوڙِيا.

وائي - 1

مَدَتَ ٿِيءُ ميهارَ! يارَ! ساهَڙَ! سائِرَ سِيرَ ۾.
اُونها ڪُنَ، اَتانگَ تَڙَ، اولِي هَڻُ آڌارَ،
ساهَڙَ! سائِرَ سِيرَ ۾.
ڏينهَن ڏُهِلا ڏَمَ سين، آهِيان آهئان ڌارَ،
ساهَڙَ! سائِرَ سِيرَ ۾.
ٻِڇَل ٻانڊِي ٻارِ ڪري، اُتِ اُبَتا آرَ،
ساهَڙَ! سائِرَ سِيرَ ۾.
تَتٖي گِهڙي سوهڻي، آڳَههَ ريءَ آڌارَ،
ساهَڙَ! سائِرَ سِيرَ ۾.
”ڪارِي راتِ، ڪَچو گَهڙو“ توڏِيءَ ڪِي تَنوارَ،
ساهَڙَ! سائِرَ سِيرَ ۾.
سَنڀُوڙو سِيڻاهه سيٖن، سِگهو رَسُ، سَنگهارَ!
ساهَڙَ! سائِرَ سِيرَ ۾.
اوڙان آهُون ڪَرِيان، پَهُچان شالَ پَرارَ،
ساهَڙَ! سائِرَ سِيرَ ۾.
سُڻِيو جَهانءِ جِهڄـٖي هِنيون، سانڀاران سَنڀارَ،
ساهَڙَ! سائِرَ سِيرَ ۾.
آيَمِ ريلي ريءَ سين، اَللهَ تو آهار،
ساهَڙَ! سائِرَ سِيرَ ۾.
تارِي تَرَندِيَسِ لُڙَ لَنگِهندِيَسِ، ويندِيَسِ وَٽِ وَڇارَ،
ساهَڙَ! سائِرَ سِيرَ ۾.
پُورِيندِيَسِ پارِ مَڻِي، سَهَسين جي سِيسارَ،
ساهَڙَ! سائِرَ سِيرَ ۾.
گولِي گهاگهائـٖي گِهڙي، جَکَنِ ٿا جانارَ،
ساهَڙَ! سائِرَ سِيرَ ۾.

بيت - 2

گهيڙان ڪَري نه گُهورَ، تَڙُ تَڪَڙِ کان نه لَهٖي،
جنهن کي سِڪَ ساهَڙَ جِي، پُورَنِ مَٿي پُورَ،
ڪارِيءَ راتِ ڪُنَنِ ۾، وَهَمنِ ڪِي وَهلُورَ،
جنهن کي ساڻُ پِريان جا سُورَ، تنهن کي نَدِي ناههِ نِگاهَ ۾.

بيت - 3

جِئان گِهڙي تِئان گهيڙُ، ڪَپَرُ پُڇَنِ ڪُوڙِيُون،
ڏَمَ سين جُسو ظاهِراً، مَنُ مهار سين ميڙُ،
سا نَدي ڀانئي نيڙُ، جنهن کي سِڪَ ساهَڙَ جِي.

بيت - 4

جِئان وَهي تِئان واٽَ، ڪَپَرُ پُڇَنِ ڪُوڙِيُون،
جَنِ کي سِڪَ ساهَڙَ جِي، سي گِهيڙَ نه پُڇَنِ گهاٽَ،
جَنِ کي عِشقَ جِي اُساٽَ، سي واهُڙُ ڀانئن وِکَڙِي.

بيت - 5

ڪنهن جنهن گهيڙَ گِهڙِي، جيئن اَوَتَڙان تَڙُ ٿِيوسِ،
سالِمَ ويئِي سُهِڻي، ڪُنَنِ ڪِين نه ڪِيوسِ،
اُهِسُ اَکَڙِيَنِ ۾، پِريان جو پِيوس،
حَقا حَق ٿِيوس، هُئِي طالِبِ حَقّ جِي.

بيت - 6

هُئِي طالِبِ حَقّ جِي، توڏِي لاڪُون توڙَ،
نه مَلاحُ نه مَڪُڙي، نَه ڪِين ٻَڌي نوڙَ،
پاڻِي پِنِيءَ ٻوڙَ، سُهِڻِيءَ ليکي سِيرَ ۾.

بيت - 7

توڏِي توڙائِين، نِينهن نَوازِي سُهڻي،
ڳِچِيءَ هارُ حَبيبَ جو، لائِقُ لَڌائِين،
سو تَڙُ سوٺائِين، جيڏانهن عالَمَ آسَرو.

بيت - 8

توڏِي! تُهائِين جي، سي هِتَهِين ڇَڏِ حِرَصَ،
ساهَڙَ ڌاران، سهڻي! کوٽِيُون ڪَنِ کِرَسَ،
وَڏِي اِيءَ وِرَسَ، جيئن ڏَمَ وَٽِ ڏينهن گُذارِييٖن.

بيت - 9

توڏِيءَ کي تَعظِيمَ، ٻينِ سَڀَنِئا اَڳَرِي،
اوڏِي ٿِي اَلفَ کي، مَنُ گَڏِيائِين سين مِيمَ،
جيلانَهن ذاتِ حَلِيم، مِلِي تـٖي ميهار کي.

بيت - 10

ساريٖ سِکُ سَبَقُ، شَرِيعَتَ سَندو سُهڻي!
طَرِيقَتان تِکو وَهي، حَقِيقَتَ جو حَقُ،
مَعرِفَتَ مَرَڪ، اَصلِ عاشِقَنِ کي.

بيت - 11

صَبرُ شاڪِرَنِ، اصل اوطاقُنِ ۾،
جي وَصلُ ٿِيا وِصالَ ۾، سي ذَرو نه ظاهِرُ ڪَنِ،
وِيَيتَ واهَرَ تَرَنِ، هينئڙا جَنِ هَڄِي وِيا.

بيت - 12

پَلَ پَلِ ٿـٖي پَلِي، ڏَمَ ڏِيهاڻِي ڪيتَرو،
پَسِي دُورُ دَرِياههَ جو، وِچان ڪِينَ وَلِي،
ڪارِيءَ راتِ قَرِيبَ ڏي، مَنجهان حُبَ هَلِي،
نه ڪنهن جهولَ جَهلِي، هُئِي سَمُنَ پُورِي سهڻي.

بيت - 13

جهولَ نه جَهلِي سُهڻي، سائِرَ سَٽَ سَندِياس،
جنهن اَهِڙي ڄائِي عاجِزا، سا مَرُ مَرَڪي ماسِ،
پَسين جي پِياسِ، ته ڪِين عِشقُ آڻِييٖن.

بيت - 14

نَه ڪا جهولَ جَهليسِ، نه تانگهو، نه تارِ ڪِين،
ڏمُ ڏِيهاڻِي ڪيتَرو، پَرِ ۾ ٿو پَليسِ،
تان تان جِيءُ جَليسِ، مِلي جان نه ميهارَ کي.

بيت - 15

سِهَه سِيارو، پاڻِي پارو، جِت جُهڙُ جَهڪَ ۽ جهولَ،
مَنَ اندَرِ ميهار جا، هينئڙي اَچَنِ هولَ،
جيلانهَن ٻَڌِيَسِ ٻولَ، تـٖي اَڙانگا آرَ تَران.

بيت - 16

سِياريٖ سِهَه راتِ ۾، جا گِهڙيٖ وَسَنديٖ مينهن،
هَلو ته پُڇُون سُوهَڻِي، جا ڪَرَ ڄاڻٖي نينهن،
جنهن کي راتو ڏينهن، مِيهار ئِي مَنَ ۾.

بيت - 17

سانوَڻِ گِهڙيٖ سَڀَڪا، هِيءَ سَرَهِي سِياري،
تَنُ وِڌائِين تارِ ۾، اَرواحَ جي آريٖ،
مَحَبَتِي ماريٖ، ڪونِهي دادُ دَرياهَه ۾.

بيت - 18

ٻانڊِي! جي ٻيلِي ٿِييٖن، ته حالُ ڳَرَهِيان هِيءُ،
سَگهو ساعَتَ نه ڄِندَڙو، جَرَ ري منهنجو جِيءُ،
سانوَڻُ سِيارو ڀانئِيان، وَهِه پِريان جي وِيءُ،
پارِ جَنِين جو پِيءُ، وَڃَڻُ واجِبُ تَنِ تي.

بيت - 19

واهُڙَ! ڀَرِيُون مَ پاءِ، تو پُڻِ ليٖکو ڏِيَڻُو،
سَدا سانوَڻَ ڏينهَڙا، هِنئين نه هونداءِ،
وِهاڻِيءَ وينداءِ، وينداءِ اوڀَرَ اُتاهان لَهِي.

بيت - 20

واهُڙَ! وَهين مَ ڇالَ، سُڪِي ٻيلاٽِيُون ٿِييٖن،
پَسان تنهنجٖي پيٽَ ۾، لاڻا، لُوتَ، لِيارَ،
جُہُ تو سَڀَ ڄَمارَ، آسائِتِيُون ٻوڙِيُون.

بيت - 21

ڪَڙِ ڪَڙِ، ڪُنَ! مَ وَڄُ، ٻانڊِي ٻوڙِ مَ ٻارِ ۾،
مون تي جا ميهارَ جِي، سا ڪيئن ڌُئان ڌَڄ،
توءِ گِهڙَندِيَسِ اَڄُ، جي اُبَتا آرَ ڪَرِييٖن.

بيت - 22

اَدا! ڙي! ٻانڊِي! توکي ڪَڙهان ڪِ پاڻَ کي؟
سُوڌِي خَبَرَ سَڄَڻيٖن، تو ڪا تَڙِ آندِي،
تون پاتارئان پانڌِي، اَسان پَنڌُ پِرِيَنِ ڏيٖ.

بيت - 23

مَحَبَتِي ميهارَ جُون، دِلِ اَندَرِ دونهِيُون،
آِڻيو وِجهي اَرَ ۾، لُهاڻو لُوهِيُون،
جي ساهَڙَ جون سُونهِيُون، سِيرَ سِراڙو تَنِ کي.

داستان چوٿون
بيت - 1

اَدِيُون سَڀِ اَندامَ، چَڙَنِ منهنجا چورِيا،
لارُنِ جا لَنءُ لايِئِي، سا ڪيئن آڇِيان عامَ،
لَڳِيَسِ جنهن جي لامَ، سو دِلاسا دوستُ مُهـٖي.

وائي - 1

مون کي ڪا مَ جَهلـٖي، سَڀَڪا پاڻُ پَلــٖي،
آئون وِڌَڙِي نينهن اُڇَلـي.
وِيندِي آئون پارِ پِرِيان ڏي، مون کي ڪامَ جَهلـٖي،
آئون وِڌَڙِي نينهن اُڇَلـي.
تَنُ وِڌائِين تارِ ۾، آڌِيءَ راتِ اُڇَلي،
آئون وِڌَڙِي نينهن اُڇَلـي.
پَسي دونهِيُون دوستَ جُون، منهنجو جِيءُ جَلـٖي،
آئون وِڌَڙِي نينهن اُڇَلـي.

بيت - 2

چَؤڌارِي چَڙا، ٻُرَنِ ٻيلايَنِ جا،
سُتي سَنڀارَنِ جو پِيُمِ ڪَنِ پَڙاءُ،
وِهَڻُ مون نه وَڙاءَ، سُڻِيو جهانءِ جِهڄي هِنيُون.

بيت - 3

چَڙَنِ چورِي آهيان، سُکِ ٿِي سُمَهان ڪيئن؟
سارِيان ساهَڙَ ڄامَ کي، ڏَهَه ڏَهَه ڀيرا ڏينهن،
مِيهَار مَرَڻُ سينءَ، نِيئَرُ پاتُمِ نينهن جو.

بيت - 4

ڪارا ڪُنَ، ڪارِي تُڳِي، جِتِ ڪارِيهَرَ ڪَڙَڪا،
مَئـٖي مَتٖي مِهراڻ ۾، اَچَنِ دُپارا دَڙَڪا،
وِيندي ساهَڙَ سامُهان، جهولَ ڏِنَسِ جَهڙَڪا،
کَرِڪَينِ جا کَڙَڪا، سُونهان ٿِيَئڙَسِ سِيرَ ۾.

بيت - 5

کَرِڪيَنِ خُوشِ ڪِياسِ، مَحَبَتِي ميهار جي،
پَسَڻَ ڪارَڻِ پِرِينءَ جي، آڌِي اُٿِيياسِ،
سُتي جاڳياسِ، سانڀَرَ سُپيرِيُنِ جي.

بيت - 6

جِيارِيَسِ سَنڀارَ، ڪُههُ ڪَرِيندَمِ گَڏِجِي؟
ويروتارَ وُجُودَ ۾، پِريَنِ جِي پَچارَ،
سي سَڄَڻ ڌارَ، جي هِينئيٖن ۾ حَلُ ٿِيا.

بيت - 7

ٻيلـٖي پارِ ٻُرِي، مون کي چَڙَنِ چورِيو،
مَحَبتِيءَ مِيهارَ جِي، سُتي شاخَ چُرِي،
مَٿي جهوڪَ جُهرِي، پُونديَسِ پاريچَنِ جي.

بيت - 8

هُنَ ڀَرِ سُيِمَ هوءِ، سُتي سنڀارَنِ جي،
چِتُ چَڙَنِ چورِيو، ج‍ؤنڪَ ٿِيَڙَمِ جُوءِ،
مَحَبَتِي جي ميهارَ جِي، بِاللهِ پييَمِ بُوءِ،
وڃِي رُوءِ بَرُوءِ، ديکِيان دوستَ ميهار کي.

بيت - 9

هُنَ ڀَرِ سُيَمِ هاڪَ، سُتـٖي سَنڀارَنِ جِي،
مَحَبَتِي ميهارَ جي، چَڙَنِ چورِيا چاڪَ،
اُنِين جِيَ اوطاقَ، وَڃَڻُ واجِبِ مون پِيو.

بيت - 10

ڪيڏانهن گَهنڊَ گُڙِنِ؟ ڪيڏانهن اُٿِي وِيِئيون،
تيڏانهن ٿِيُون چَرَنِ، جيڏانهن پـُٺِ ميهار جِي.

بيت - 11

ڪِٿي ٿِيو ميهار؟ ڪِٿي ٿو گُهنڊُ گُڙيٖ،
ڪِٿي دونهِين دوستَ جِي، ڪِٿي پَرِيُون پارُ،
جنهن مون سَڀَ ڄَمارَ، جَرَ ۾ جهوتُون ڏِنِيُون.

بيت - 12

وَڇَنِ سين ويٺِي، سُورَ وِياڇـٖي سُهڻي،
آن ڪا ٿِي ڏيٖٺي، مٖينهُن جي ميهارَ سيٖن؟

بيت - 13

پُڄيو پِنگَهن پاندَ، ويٺِي روءِ وَڇِنِ سين،
ڪُهه ڪَرِيندِيَسِ ڪانڌَ، گَهڙو ڀَڳو گهوريو.

بيت - 14

ڳِچِيءَ پايو ٻانهن، ويٺِي روءِ وَڇِنِ سين،
لايان لالَ لِڱَنِ کي، آئِين جي چَرو ڪانهن،
آئون اوهان جي دانهن، سَدا ڀُڻان سَنَرِي.

بيت - 15

ڀيلِيان جِتِ ڀَڳِيُون، آيُون اُتِ وَرِي،
ڪانهي ٻِي ڳَرِي، مينهُنِ کي ميهارَ ري.

بيت - 16

مِيهاران مِرِڪَ، پِيتائِين پِرِيم جي،
تنهن مُنڌَ مَتوالِي ڪِي، سَندِيءَ ساءِ سُرِڪَ،
لَڳِيَسِ ڪامَ ڪِرِڪَ، لوهان تِکِي، لَطِيفُ چي.

بيت - 17

ميهاران مَهِي، پِيتائِين پِريمَ جِي،
اُرِڪَ سُرِڪَ، سَيدُ چي، لَڳِيَسِ ڏُوتُ ڏَهِي،
سَگهـٖي تان نه سَهِي، مِلي جان نه ميهارَ کي.

بيت - 18

مَريٖ شال مَ ميهارُ! وَٿاڻُ وِلَهو مَ ٿِئـٖي،
وَڇِنِ جي وَڇارَ جو، وِنگو ٿِئـٖي مَ وارُ،
ساهَڙَ مون سينگارُ، ماڙهُنِ ليکـٖي مِيهَڻُو.

بيت - 19

ميٖنهُون هِنَ مِيهارَ جُون، اَلا! سَڀ بَچَنِ،
وَڇُون جي ڪِيرَنِ سين، سَدا ٿِيون سُونهَنِ،
مون کي ماڻِڪِيَنِ، تاڻـٖي هَنيو تارِ ۾.

بيت - 20

ميٖنهُون هِنَ مِيهارَ جُون اَلا! سَڀِ جِيئنِ،
ڪارِيُون، ڪَڪِيُون، ڪُنڍِيُون، وارا ڪِيو وِيَنِ!
جُوءِ جا جاندارَنِ جِي، ٻيلا ٻَهَه ٻَهَه ڪَنِ،
اَچِي ريلَ رَهَنِ، مون سانڀارا سُپِرِين.

بيت - 21

چاهَڪَ چَرِي، تارِ تَري، آيُون مَٿـٖي آرَ،
ڪوڙِييٖن ڪَرَ کَڻَندِيُون، سُڻِي سَڏَ ڌَرارَ،
ميٖنهُون ساڻُ ميهار، پَرَچِي پارِ لَنگِهيندِيُون.

بيت - 22

چاهَڪَ چَري، تارِ تَرِي، آيُون مَٿي ٻيٖٽَ،
لُڙَ لَنگِهيندِيُون ليٽَ، لُطفَ ساڻُ، لَطِيفُ چـٖي.

بيت - 23

چاهَڪَ چَرِي، تارِ تَرِي، آيُون مَٿي ڪُنَ،
ڪوڙِييٖن ڪَرَ کَڻَندِيُون، ساهَڙَ جي سَمُنَ،
ميهيون ساڻُ اَمُنَ، پَرَچي پارِ لَنگِهيندِيُون.

بيت - 24

چاهَڪ چَرِي، تارِ تري، آيُون مَٿي کُوهَه،
سُڻِي سَڏُ ساهَڙَ جو، راضِي ٿِيندُن رُوحَ،
مينهُون ساڻُ صُبُوحَ، پَرَچِي پارِ لَنگِهندِيُون.

داستان پنجون
وائي - 1

اَکِيُون پيرَ ڪريٖ، وَڃِجِـٖي، وو! وَڃِجي،
سُپيرِيان جِي ڳالهڙِي، ڪنهن ڪينَ ڪِجي،
وَڃِجِـٖي، وو! وَڃِجي.
لِڪائي لوڪَ کان، ڳُجَهڙِي ڳوٺِ نِجي،
وَڃِجِـٖي، وو! وَڃِجي.
مَحَبَتِي مِيهارَ جو، سُورُ نه ڪنهن سَلِجي،
وَڃِجِـٖي، وو! وَڃِجي.

بيت - 1

ساندَهِه سَڀُ دَرِياههُ، پَريٖ ڪَنڌِي پارَ جِي،
ڇَڪِي ڇولِيءَ ۾ گِهڙي، جِتي جِيءَ وِڙاهه،
پَسِيو ڏوهَه ڏڪٖي هِنيُون، آرَ مَٿٖي اَرِواحُ،
جي تُوهه ٿِئٖي ڏاههُ، تي وِيرَ وِهيڻَون ناههِ ڪِين.

بيت - 2

ساندَهِه سَڀُ دَرِياهُه، پَري ڪَنڌِي پارَ جِي،
ڪَنبي هِنيُون ڪَمَاحَقُہَ آرَ مَٿي اَرِواحُ،
دِلاسِي دارَيَن جي، سانچِيو سانچي ساهُه،
جي تُوهه ٿِئٖي توڏانهن، ته وِيرَ وِهِيڻَو ناهِه ڪِين.

بيت - 3

سِڪَڻَ واريَنِ سُٿِرو، جي دَهَشَتَ سان دَرِياهُه،
اوڙَڪِ اُنهِين جو نه رَهٖي، آرَ بِنا اَرِواحُ،
وِيندي ساهَڙَ سامُهِيُون، صَدَقو ڪَندِيُون ساههُ،
جَنِ کي حُبَ اُنهيءَ جِي آهِه، ساهَڙُ ساڻِي تَنِ جو.

بيت - 4

گِهڙِيا سي چَڙِهِيا، ايهين اَٿيٖئِي،
مَئٖي مَتٖي مِهراڻ ۾، پئو ٽپو ڏِيئِي،
ته ميهار مِليئِي، سَنڀُوڙو سِيڻاهه سين.

بيت - 5

اَکِيُون مُنهن ميهار ڏي، رَکِيُون جَنِ جوڙيٖ
رِيءَ سَنڊَ، سَيّدُ چـٖي، تارِ گِهڙَنِ توڙيٖ،
تَنِين کي ٻوڙيٖ، سائِرَ سگَهيٖ ڪِينَ ڪِين.

بيت - 6

آڌِيءَ اُڌاڻا، سَرَتِيُون! سُکَ ميهار جا،
لنگهي سِيرَ سَنوان ٿِيا، ساهَڙَ سيباڻا،
ڀِنِيءَ تي ڀاڻا، پَسان مانَ پِرِيَنِ جا.

بيت - 7

آڌِيءَ اُڌاڻو، هينئڙو مون هَٿَنِ مان،
وَهَه پَئِي واهُڙَ تَري، ساهَڙَ سيباڻو،
ڀيڄَ ڀِنِيءَ ڀاڻو، پِيءَ جو پَسي آئِيو.

بيت - 8

جيڏانهن چِتَ چاههُ گَهڻُو، آرُ پِه اوڏاهِين،
وَڃي وَهُه واڪا ڪِيو، تِکو تِئائِين،
ميهار مِلائِين، لَهرنِ مَنجِهه، لَطِيف چـٖي.

بيت - 9

پَلِيان پَلِيو نه رَهي، نِرتُؤن نينهن نِبارُ،
گِهڙان، گهورِيو ڄِندَڙو! اُٿَلَ مون اَپارُ،
جَنِين مَنِ ميهار، هَلَڻُ تَنِين حَقُ ٿِيو.

بيت - 10

پَسُ! پَسَڻا پَري ٿِيا، اوري سَندُن آرُ،
دَرِياهَه ري سَهاڙُ، ڏِسَڻُ گَهڻُو ڏُهِلو،

بيت - 11

ڪاڏيٖ وَڃان ووءِ! جيئن وَهَڻُ وَڇارَنِ مَٽِيو،
ڏوڌِي پُڇـٖي ڏيهَه جا، جَرَ سِرِ اُڀـٖي جوءِ،
شِڪَستِي سَيّدُ چـٖي، چِيهان ڪَرِيو چوءِ،
ساهَڙَ! سانگُ سَندوءِ، اَچِي اورانهون ٿِئـٖي.

بيت - 12

سَندو ڏَمَ ڏَهَڪارُ، هڏهين ڪونهـٖي هِنَ کي،
هِيءَ پاڻيءَ سين پانهنجو، پُسائـٖي نه سِينگارُ،
ڪارَڻِ مُنڌَ ميهار، ڪارِيءَ راتِ ڪُنَ تَري.

بيت - 13

ڏَمُ ڏِيهاڻي ڏي، سَندا ميهَرَ مِيهڻَا،
جَهليمِ ٿي جهولِيءَ ۾، پَلئـٖي پايِو سي،
مَرُجان چالِيهَه چَئـٖي، سَڱان سُپرِيَنِ جي.

بيت - 14

جيهَرَ لوڪُ جَهپَ ڪري، ذَرو جاڳَ نه هوءِ،
اوهِيَرَ اَچيو، اَدِيُون! پَههُ پِرِيان جو پوءِ،
جي ڪَچو چُونَمِ ڪوءِ، ته مَرَڪُ ڀايان مِهَڻُو.

بيت - 15

ته ڪَر ڪيئن سُئِي، جي سِيرَ نه گِهڙِي سُهڻي،
هِتِ حَياتِيءَ ڏينهَڙا، هَڏِهِين ڪانه هُئِي،
چُڪيءَ تنهن چرِي ڪَئِي، جو ڏِنُسِ اُنِ ڏُهِي،
سُهڻيءَ کي، سَيّدُ چئي وِڌو قُربَ ڪُهِي،
هونهيـٖن هوند مُئِي، پَرَ ٻُڏِيءَ جا ٻِيڻا ٿِيا.

بيت - 16

ڪا جا ڪُنَ ڪَرِينِ، ڀِنَيءَ ڀُڻِ جُهڻِ پاڻَ ۾،
اَکِيُون تنهن آبَ کي، آڌِيءَ اُڪيـٖرِينِ،
توڻـٖي تِڪُون ڏِينِ، تَه پِه اُڃَ اُنين کي نه لَهي.

بيت - 17

دائِمُ جا دَرِياهَه ۾، سا مَڇِي ڪِنِي ڪوههُ؟
آهـٖيس اِيءُ اَندوههُ، پاڻِي ڪِٿي ته پِيان.

بيت - 18

ڪيرَ ڪُنَ، آئون ڪيرَ، ڪير ڏَمَرَ سَهـٖي ڏَمَ جا،
قَضا رِيءَ ڪيرَ ڌَري؟ مَٿي پاڻِيءَ پيرَ،
ڀَينَرُ! ڀِنِيءَ ويرَ، لِڌو تـٖي ٿِي لوڙِيان.

بيت - 19

جي ٻُڏان ته ٻَنِ، اولِجان اُنَ پارَ ڏي،
ڪَنڌِيءَ اَچِيو سُپِرِين، مانَ ”ٻَرِ ٻَرِ“ ڪَنِ،
مُيائِي سين تَنِ، جيڪَرَ اُٿِي نِڪَران!

بيت - 20

لَهرِ مِڙوئِي لالُ، وَهَڻُ کَٿُوريان وِتَرو،
اوٻَهارا عنبير جا، جَرَ مان اَچَنِ جالَ،
ڪُنَنِ گِهڙِي ڪالَ، سِڪَ پِرِيان جي سُهڻي.

بيت - 21

جيڪِين ڏِٺَئِـٖي تارِ ۾، ڪَنڌِيءَ سو ڪَهـٖيج،
جَرُ وڏو جهاجَهه گَهڻِي، پاندُ مَ پُسائيج،
ساهَڙُ ساڱاهـٖيجِ، ته ثابِتُ لَنگهيـٖن سِيرَ مان.

بيت - 22

ڳؤرا ٻَئِي پارَ، هِنيُون حَيرَتَ ۾ پِيو،
وِيهان تي ويرَم ٿِئـٖي، نينهن ۾ پوءِ نِهارَ،
وَڃان ته واڪو ٿِئـٖي، پاڙي پوءِ پَچارَ،
هُتِ ٿِي وَاعدي وارَ، هِتِ سُوٽُون ڏِينِمِ سَرَتِيون.

بيت - 23

جا هَڙَ اَندَرِ جِيءَ، ساهَڙَ ڏِنِي ساههَ کي،
سا هَڙَ ڇُڙي نه ساههَ جِي، سا هَڙَ ساهَڙَ رِيءَ،
ساهَڙَ ميڙِ سَمِيعَ! ته سا هَڙَ ڇُڙيٖ ساهَ جِي.

داستان ڇھون
بيت - 1

ساهَڙَ جا سِينگارَ، اَڻَ- لِکيا اَڳي هُئا،
نَه ڪا ڪُن فَيَڪُونُ هُئِي، نَه ڪا ٻِي پَچار،
مَلَڪَنِئان مَهِد هُئِي، توڏِيءَ جِي تَنوارَ،
مُحبَتَ ساڻُ ميهارَ، لايائين، لَطِيف چـٖي.

وائي - 1

ويٺِي ڪِينَ وِسارِي، مَحَبتَ وِڌَڙِي ماري،
ديوانِي يار، وو! مَستانِي، دِلبَرَ، جانِي! وو!
لا! ويٺِي ڪِينَ وِساري.
جنهن کي سِڪَ ساهَڙَ جِي، سا گهايَلَ گهرِ نه گهاريٖ،
لا! ويٺِي ڪِينَ وِساري.
ڏَمُ ڏُهيلو ڏُکِيو، سِرَ ۾ سؤنٽا ماريٖ،
لا! ويٺِي ڪِينَ وِساري.
ٻيلـٖي پاسِ ٻُرَنِ جي، تَنِ کَرِڪِينِ وِڌِيَسِ کاريٖ،
لا! ويٺِي ڪِينَ وِساري.
ٻيلـٖي ٻِنهِي ڪَنڌِييٖن، مُحبُ مينهُون ٿو چاريٖ،
لا! ويٺِي ڪِينَ وِساري.
هُوءِ هُنگارُون، پُونِ پُڪارُون، تَڙِ تَڙِ دوس تنواريٖ،
لا! ويٺِي ڪِينَ وِساري.
هُوءِ جا پِڪَ پِرِيَنِ جِي، آهِيان تنهن آساريٖ،
لا! ويٺِي ڪِينَ وِساري.

بيت - 2

سُهڻيءَ کي سِينگارَ، اَڻَ- لِکِيا اَڳــٖي هُئا،
ڪُن فَيَڪُونُ ڪانَه هُئِي، نَه ڪا ٻِي پَچارَ،
مَرَڪِي ساڻُ ميهارَ، لايائِين لَنءُ لَطِيفُ چي.

بيت - 3

گهيڙَ لَنگِهيو گهاريٖ، ميثاقان مِيهارَ سان،
اَلَستُ بِرَبِکم قَالوابَليٰ، پَرِ اِها پاريٖ،
ڏَسِيو، ڏيکاريٖ، پِرِت پِريان جو پيچِرو.

بيت - 4

”الست“ اَرواحَن کي، جَڏِهن چَيائُون،
مِيثاقان مِيهارَ سين، لَڌِيُون مون لائُون،
سو موٽـٖي ڪيئن پاهُون، جو مَحفُوظان مَعافُ ٿِيو.

بيت - 5

”الست“ اَرواحَن کٖي، جڏِهن چَيائِين،
”قَالُوا بَليٰ“ قَلبَ ۾، ٿِيو تَفائُلُ تيئن،
مَحَبِتِيءَ مِيهارَ جي، آئون نِهوڙِي نينهن،
سَرَتِيُون! ساهَڙَ سيئن، هَلَڻُ مون حَقُ ٿِيو.

بيت - 6

”الست“ ارواحَن کٖي، جڏِهن اَمرُ ڪِيو اَحَدَ،
هو مَنَ ڪاڍو مِيهارَ ڏي، سُهڻِيءَ سِڪَڻَ سَڌَ،
دِلو دَورَ دَرِياهه جي، ڪِيو ارادي اَڌ،
جِيڪِين آيُسِ ڏانهن عَهَدَ، سو پاڙيو مُنڌَ پاتارَ ۾.

بيت - 7

”الست“ ارواحَن کي، جَڏِهن فَرمايو فَتاحَ،
هو مَنَ ڪاڍو ميهارَ ڏي، سُهِڻيءَ سِڪَڻَ ساههَ،
دِلو دَورَ دَرِياههَ جي، ڪِيو اِرادي آداههَ،
جيڪِين آيُسِ کان اَللهَ، سو پاڙيٖ مُنڌَ پاتارَ ۾.

بيت - 8

”الست“ ارواحَن کي، جَڏِهن فائِقَ فَرمايو،
هو مَنَ ڪاڍو مِيهارَ ڏي، سُهِڻيءَ کي ساعِيو،
دِلو دَورَ دَرِياههَ جو، اوڏاهِين آيو،
جيڪِين هادِيءَ هَلايو، سو پاڙيٖ مُنڌَ پاتارَ ۾،

بيت - 9

”الستُ“ ارواحَنِ کي، جَڏِهن چَيائِين،
هو مَنَ ڪاڍو ميهارَ ڏيٖ، سُهِڻيءَ سَدائِين،
جيڪِين آيُسِ اوڏاهِين، سو پاڙيٖ مُنڌَ پاتارَ ۾.

بيت - 10

”الستُ“ ارواحَنِ کي، جَڏِهن جاڳايو جَلِيلَ،
سَنئِين راهه، سَيّدُ چـٖي، سوٺائُون سَبِيلَ،
وَحدَتَ جي وادِيءَ ۾، ڪوڙين ڪي قَلِيلَ،
درياههَ جـٖي دَليلَ، لوڙهي لَهوارا ڪيا.

بيت - 11

کامان، پَچان، پَڄُران، لُڇان ۽ لوچان،
تَنَ ۾ تؤنسَ پِرِيَنِ جِي، پِيان نه ڍاپان،
جِي سمُنڊَ مُنهن ڪَرِيان، توءِ سُرڪِيائي نه ٿئــٖي.

بيت - 12

کامان، پَچان، نه مَران، سَڙان سارِي راتِ،
ٻَنِ ٻيائِي کي وِجِهي، ڪَرِ پِرِيان جِي تاتِ،
سِيخُون سَندِيُون سَڄَڻيٖن، اُڀَرَنِ آڌِيءَ راتِ،
نه ڪِين هَٿِ نه ساٿِ، ڏِيهاڻِئو چَنگِ چَڙهان.

بيت - 13

ڪارِي راتِ ڪَچو گَهڙو، اوڻِٽيهِين اُونداهِي،
چَنڊَ نالو ناههِ ڪو، دَرِياههَ دَڙَ لائِي،
ساهڙ ڪارڻ سهڻي، آڌيءَ ٿي آئي،
اِيءُ ڪَمَ اِلاهِي، ناتَ ڪُنَنِ ۾ ڪيرَ گِهڙيٖ؟

بيت - 14

ڪارِي راتِ، ڪَچو گَهڙو، نَه ڪا سِيڻَهه ساڻُ،
وِجهـٖي، ويرَمَ نه ڪري، پِرِيان ڪارَڻِ پاڻُ،
مَحَبَتَ کـٖي مَهراڻُ، سُڪِي سَڀُ پَٽُ ٿِيو.

بيت - 15

ڪارِي راتِ ڪَچو گَهڙو، مَٿان وَسـٖي مِينهن،
هِڪو ڀَؤُ بيراههَ جو، ٻِيو سانڀارو سِينهُن،
شالَ مَ ڇِڄي نِينهُن، گِهڙان، گهورِيو جِندَڙو!

بيت - 16

اورارِ نه پَرارِ، ويچارِي وَههَ وِچَ ۾،
سُڪِي ڏنِيءَ سُپِرِين، ٻِيو مِڙوئِي تارِ،
تون گِهڙُ، ڪِيمَ نِهارِ، ٻُڏَندَنِ سين ٻاجُهون ڪري.

بيت - 17

هِنَ پارِ، نه هُنَ، ويچارِي وَههَ وِچَ ۾!
نِيَچُ نِهاريٖ نه گِهڙِي، تنهن ۾ پِيَسِ تُنَ،
اَللهَ! ساڻُ اَمُنَ، آران ڪنهن اُڪارِييٖن.

بيت - 18

سَهسَين سائِرَ ٻوڙِيُون، مُنڌَ ٻوڙِيو مِهَراڻُ،
وَهَه وِڃائِيو پاڻُ، هَڻـٖي ڪَنڌُ ڪَپَنِ سين.

بيت - 19

سَهسَين سائِرَ گَجَنِ، توءِ سَهَجَ نه مَٽي سهڻي،
ته ڪي نينهن ڇِڄَن، پَرِتَهِي پِرِيَن جي؟

بيت - 20

سُپيرِيان جي تُرَهـٖي، ٻُڏِي! هَٿُ مَ لاءِ،
صُباحَ تان چُونداءِ، ”اَسان تو اُڪاريو.“

بيت - 21

سُپيرِيان جي تُرَهـٖي، ٻُڏِين، توءِ مَ لَڳُ،
جي ڀانئييٖن پِرينءَ مِڙان، ته پُور اُبَتِي وَڳُ،
پاءِ تيڏانهين پَڳُ، ناهِه جيڏاهين نِجُهرو.

بيت - 22

سُڪِيءَ جي سانباههِ ۾، جَڏِهن ٻُڏِيُون جـٖي،
ساهَڙُ تِنين کـٖي، ٻيلِي ٻِنِهي ڪَنڌِييٖن.

بيت - 23

سُڪِيءَ ٻُڏَنِ جـٖي، ساهڙ ساڻِي تَنِ جو،
لَهِرِن سِرِ لَطِيفُ چي، ڪُلَهَنِ چاڙِهِيو نـٖي،
جي پُڇَنِ پَنڌُ پَريٖ، تَنِ اُماڻـٖي اورَهُون.

بيت - 24

سُڪِيءَ جي سانباههِ ۾، ٻُڏين، توءِ ٻُڏُ،
ڪَکَ، ڪانڊيرا، ڪاٺِيُون، ميڙيٖ ٻَڌُ مَ مَڏُ،
نه ڪو ساهَڙَ سَڏُ، نه ڪا سُڄـٖي سهڻي.

بيت - 25

جي تو بيتَ ڀانئِيا، سي آيَتُون آهِينِ،
نِيو مَنُ لائِينِ، پِرِيان سَنديٖ پارَ ڏي.

داستان ستون
بيت - 1

تَڙِ نه گِهڙي تُورُ، توءِ مَنَ ڪاڍو مِيهارَ ڏي،
ڏاڍو دَورُ دَرِياههَ ۾، سِڪَڻَ وَڏو سُورُ،
مَنَ ۾ موجَ مِيهارَ جي، پَهَس پِريان جو پُورُ،
ٻيلي ٻِنِهي ڪَنڌِييٖن، نِتُ نِهاري نُور،
مَنجهان جَرَ ضَرورُ، ڪَچي کي ڪو مَ ٿِئـٖي.

وائي - 1

آيُل! امڙ! تي جِيان، لا! جي سارِينِمِ سُپِرِين،
ساهَڙَ مَٿاءَ صَدَقو، ڏَهين ڏَمَ ڏِيان،
لا! جي سارِيِنمِ سُپِرِين.
مَٿان ماڻِڪَ هٖيڪَڙي، اَمُلههَ اَٺَ ڏِيان،
لا! جي سارِيِنمِ سُپِرِين.
اَچين، عَبدُاللّطِيفُ چٖي ته، جانِبَ! نِتُ جِيان،
لا! جي سارِيِنمِ سُپِرِين.

بيت - 2

ٻوڙييٖن، چاڙهِييٖن، تون ڌَڻِي، ٻئي جو دَعوي! نه دَمُ،
هِنَ منهنجـٖي حالَ جو، ميهَرَ ئي مَعَلمُ،
رَکُ ڀيلي جو ڀَرَمُ، جو اَچِي پِيو اَجهورَ ۾.

بيت - 3

ڪانڌِي ڪَنگَ ٿِياسِ، وَهَڻُ جَنازو سُهِڻي،
ٻگها جي ٻيٽَنِ جا، ڪُلها تَنِ ڏِناسِ،
اَکِييٖن مَلَڪَ ڏِٺاسِ، توءِ مَنَ ڪاڍو ميهارَ ڏي.

بيت - 4

اُڀو تَڙِ مِيهارُ، مَلاحَنِ سَڏَ ڪري،
آئون پُڻ وِجهان هَٿَڙا، اَئِين پُڻ وِجهو ڄارُ،
گهورِيُون ڪارُونڀارُ، مانَ مِڙَنِهُون سُپِرِين.

بيت - 5

مِيهارُ مَلاحَنِ کي، اُڀو آڇي اَڇَ،
آئون پُڻ وِجهان هَٿَڙا، اَئِين پُڻ وِجهو رڇ،
سَندِيءَ ڪُنَ ڪُڻِڇَ، مانَ هُونِ سَلاَمتَ سُپِرِين.

بيت - 6

مِيهارُ مَلاحَنِ کـٖي اُڀو ڪري سَڏَ،
اَدا! اِنَهين پارَ جو، موڙي اَچو مَڏَ،
وِيا جي وَهَه گَڏَ، هَلو ته ڏورِيُون اُنِ کي.

بيت - 7

ڪَنڌِيءَ جَهلِيو ڪانهَن، عاشِقُ اُڀو آهُون ڪري،
تو ڪيئن ٻوڙِي سهڻي، ٻيلِي! منهنجي ٻانهن،
دَرِياههَ! توتي دانهَن، ڏِيندُسِ ڏِينهن قِيامَ جـٖي.

بيت - 8

جِتي ڀيرَ ڀِرَنِ، ڀَرِيون پُونِ ڀَوارِيُون،
تانگَهه نه لَڌِي تارُئين، مَپُ نه ماٽِيئَڙن،
ڪَنڌِيءَ اُڀا ڪيتَرا، سِيڻايا سَڪَنِ،
تون ڪيئن تَنِ تَڙَنِ، اَچِيو اَسارِي گِهڙين؟

بيت - 9

ڀَرِيُون ڀَرِ دَرِياهه، پَسُ! جي پارِ پَوَندِيُون،
ٻَڌُ تَوَڪُلَ جو تُرَهو، آهَرَ ساڻُ اَللهَ،
جَنِ جِي ساهَڙَ ساڻُ صَلاحَ، سي ڪِينَ ٻُڏَندِيُون ڪَڏِهين.

بيت - 10

سانڀارا سَڏَ ڪِيو، اُڀا چُونِمِ ”آءُ“،
هِڪُ تِکو ئِي تارِ وَهـٖي، ٻِيو لُڙُ لَهِرِيُون ۽ واءُ،
ساڻِي جَنِ اَللهَ، ٻُجهان، سـٖي نه ٻُڏَندِيُون.

بيت - 11

سانڀارا سَڏَ ڪِيو، اُڀا چُونِمِ: ”اَچُ“،
هِڪُ تِکو ئِي تارِ وَهـٖي، ٻـِيو هَٿِ ڪَمِيڻِيءَ ڪَچُ،
ساڻِي جَنِين سَچُ، ٻُجهان، سي نه ٻُڏَندِيُون.

بيت - 12

هارِي! حَقُ رَکيـٖجِ، سانڀارا ساهَڙَ جو،
خوابَ، خِيالَ، خَطِرا، تَنِ کي تَرَڪُ دِئيجِ،
اَندَرُ آئِينو ڪري، پَرِ ۾ سو پَسيج،
اِنهين راههَ رَميج، ته مُشاهِدو ماڻِييٖن.

بيت - 13

هارِي! رَکِجِ حَقُ، سانڀارا ساهَڙَ جو،
خوابَ، خِيالَ، خَطِرا، تَنِين ڏيٖج تَرَڪُ،
ڪَرِييٖن غَيرَ غَرَق، ته مُشاهِدو ماڻِين.

بيت - 14

سانڀارا سـٖيئِي، تَنُ جَنِين جو طالِبو،
مَنُ پِرِيان نيٖئِي، پَڳَهِيو پاڻَ ڳَريٖ.

بيت - 15

لَيا ڏِٺَمِ لارَ، سانڀاران ساهَڙَ جا،
هِينئون هِتِ نه وِندُرِي، ڌراڙَنِئُون ڌارَ،
منهنجو مَنُ مِيهار، پَڳَهِيو پاڻَ ڳَريٖ!

داستان اٺون
بيت - 1

ٻُڏَنديٖ ٻُوڙَنِ کي، ڪي هاتِڪ هَٿَ وِجَهنِ،
پَسو لَڄَ، لَطِيفُ چـٖي، ڪيڏِي کي ڪَکَنِ،
توڻـٖي ڪَنڌِيءَ ڪَنِ، ناتَه ساڻُنِ وَڃَنِ سِيرَ ۾،

وائي - 1

مون پارِيچيءَ سارَ، آئون جا وِيندَڙِي وَٽِ وَڇارَ،
ڏَمُ مَ جاڳي، لو! مون پاريچِي سارَ.
مون کي تِتي ميڙييٖن، جِتِ ڪُنڍِيَنِ جِي قَطارَ،
آئون جا وِيندَڙِي وَٽِ وَڇارَ.
ٻُرَن ٻيـٖلايَنِ جا، سانڀارا سَنڀارَ،
آئون جا وِيندَڙِي وَٽِ وَڇارَ.
وِچُ مَ پوءِ وِصالَ کي، سَٻاجها سَتارَ،
آئون جا وِيندَڙِي وَٽِ وَڇارَ.
گَهرِ گَهرِ گِلا جا وَهـٖي، پاڙي پَنڌ پَچارَ،
آئون جا وِيندَڙِي وَٽِ وَڇارَ.
تاڪُنِ تَڪِي آهِيان، سِگهو رَسُ، سَهارَ!
آئون جا وِيندَڙِي وَٽِ وَڇارَ.

بيت - 2

ڪَچِي ڪانِي ڪانهن، ٻُڏا ڪَڍي ٻارِ مان،
يا لَنگهائي، لَطِيفُ چي، يا ڌُريان ڪري دانهَن،
ڪَماحَقُہ ڪَکَنِ جِي، آهي ڳالِهه آڳانهَن،
جيڪِين ڏي ٻُڏَنِ کي ٻانهَن، ناتَه ساڻُنِ وَڃي سِيرَ ۾.

بيت - 3

جان ڪِين ڪَنڌِيءَ ڪانهَن، تان تاڻـٖي ٻَڌِجِ تُرَهو،
هَٿُ پِرِيان جي هَٿَ ۾ ٻئـٖي کي ڏِجِ مَ ٻانهَن،
سَندِي ڪَپَرَ دانهَن، ڪِ تو ڪَنيٖن نه سُئِي؟

بيت - 4

هاواڻا هُلَنِ، ڪَپَرَ ڪارُونڀارَ جا،
لَهِرِيُون، لُڙَ، لَطِيفُ چـٖي، ڀيلـٖي تي ڀُلَنِ،”
جي ڪَچي ساڻُ ڪَهَنِ، آڪو تَنِ اوباهِييٖن.

بيت - 5

آهِييٖن هُتِ اُماڻَ، ٻَڌُ تُرَهو تارِ جو،
لَهِرِيُون، لَڙَ، لَطِيفُ چـٖي، جَهلِيا جُنگَ جُواڻَ،
اونهـٖي تَڙِ اَگهٽِيا، آڏِي پائـٖي آڻَ،
جي پِيا مُنهَن مِهراڻ، تَنِ ٻانڌِيَنِ ٻيٽُ نه اُڄهي.

بيت - 6

ڪَچو کان ڪُنڀارَ، اوڳِي! ڳِنهِيو اُٿِييٖن،
ڪِ تو ڪَنيٖن نه سُئِي، ڀيلـٖي تي ڀُلِڪارَ،
لوڙهِيا لَکَ، لَطِيفُ چـٖي، ڪوڙِييٖن ڪارُونڀارَ،
اُڪارِييٖن، آڌارَ! آران آڪي وارييٖن.

بيت - 7

ڪَچي ساڻُ ڪَهـٖي، پَڪو پُڇي نه سهڻي،
لَنگِهيو لُڙُ، لَطيفُ چي، وَڇارَن وَهـٖي،
سا ڪيئن نينهُن نَهـٖي؟ جنهن کي نينهَن نَڌو کَڻِي؟

بيت - 8

اُونهـٖي ۾ اوهَرِي، ڪَهي ڪَچي ساڻُ،
سُپَڪَ جو، سَيّدُ چي، پُڇي نه پَرِياڻُ،
عِشقَ وارِيُون، عَبدُاللطِيفُ چـٖي، سَڌَ نه کَڻَنِ ساڻُ،
جَنِين پاسٖي پاڻُ، سي اَوَتَڙان اُکَتِيُون.

بيت - 9

اَنگَ پَسِي رَنگُ، ڪِيو ڪوجو دَؤرُ دِلـٖي،
ٻَرِ! ٻَرِ! ٻيلِي نه ٿِيو، ڪَچو مَنجِهه ڪِلـٖي،
تَران ٿِي تارِ گَهڻو، تنهنجـٖي بَحرَ بِلـٖي،
سو ميهارومِ مِلـٖي، آهِيان جِنهن جي آسَريٖ.

بيت - 10

ڀانيُمِ نه ڀيـٖلو، مون کي ڌاءَ ڌُتارِيو،
آڪـٖي مَٿـٖي اُسَرِي، رُوحَ ڏِنو ريـٖلو،
تيلاهِين ويـٖلو، پِيُمِ واهُڙَ وِچَ ۾.

بيت - 11

ڪَڍِيا جي ڪِلالَ، سي پَسي خالَ خوشِ ٿِئـٖي،
پاڻِيءَ چِٽَ پُسائِيا، ڌاءَ نه جَهلِي ڌَمالَ،
سُپَڪَ ڀانيا سهڻي، جوڀَنَ جي جَمالَ،
آڪـٖي جا اَحوالَ، معلوم ٿِيا مهراڻَ ۾.

بيت - 12

ڪَچو تان ڪوههُ، پَڪو نَظَرُ پِرِيَنِ جو،
ساهَڙُ منهنجو سُپِرِين، ڏَمَ ڏِٺيـٖئِي ڏوههُ،
جي ڇَٽو جي ڇوههُ، ته پُورِينديَسِ پارَ مَڻي.

بيت - 13

آڪو ته آڪو، ڪَچو آيُم ڪَمِ،
جِيءَ جَنِين جا جَمِ، پَڪا سـٖي پُڇَندِيُون؟

بيت - 14

پَڪا رَڇَ ڪَنڀارَ جا، پَڪِي نِيهائِين،
مون کي تِئائِين، ڀـٖيلو ڀاڱـٖي آئِيو.

بيت - 15

ڪَچي ڪَٽُ نه جَهلِيو، ڀيلو پِيو ڀُرِي،
سارَ ڇَڏِيائين سِيرَ ۾، ٻانهُنِ کان ٻُرِي،
لَٽي لَهرِيُون ويئِيُون، چؤڌارِي چُرِي،
هِينئڙي مَنجِهه هُرِي، ماهِيَتَ مَلَڪَ المَوتَ جِي.

بيت - 16

ڪَچـٖي ڪَٽُ نه جَهلِيو، ڀيلو پِيو ڀَڄِي،
ماهِيَتَ مَلَڪَ المَوتَ جِي، مَنجِهه وُجُودَ وَڄِي،
ساهَڙَ کي سَڄِي، آڪٖي جي اَحوالَ جِي.

بيت - 17

ڪَچي ڪَٽُ نه جَهلِيو، ڀيلو سَهي نه ڀَرُ،
هَٿين پيرين، آڱَرييٖن، ٻانهُنِ ڇَڏِيو ٻَرُ،
ساهَڙَ! سِگهو وَرُ، پيٖيَسِ مُنهن مِهراڻَ جي.

بيت - 18

ڀيلـٖي ڀُلائِي، پَسِي چِٽَ چَرِي ٿِئـٖي،
”ٻَرِ! ٻَرِ! ٻُڏِي سُهڻي!“ وِيرِنِ ۾ وائِي،
ڪَچي ڪيرائِي، لالَ لَهرِنِ وِچ ۾.

بيت - 19

پَڪو کَڻِج پاڻَ سيـٖن، چَڱو چِٽائـٖي،
ڪَچو ڏيـٖجِ ڪُلالَ کي، مُنهن تي موٽائـٖي،
سو سُڻُ هِنييٖن سين، سهڻي! جيڪِين فائِقُ فَرِمائـٖي،
مَوجُون مُنجهائـٖي، مارِينِئِي مِهراڻَ جون.

بيت - 20

ڪو جو وَرِيو واءُ، جيئن ٻَرُ ٻانهُنِ ڇَڏِيو،
اَڳي اِنَ تَڙاءُ، اُونداهِيائِي اُڪِران.

بيت - 21

هَڻَندي ٿَڪَمِ هَٿَ، هينئڙيٖ حُجُون ڇَڏِيُون،
لَکُ لَهرِنِ گڏِيو، مَوجُون وَرِيُون مَٿَ،
نِيَمَ ڪُنَ قُوّتَ، ڀِرُ، ڀَليرا سُپِرِين!

بيت - 22

هينئڙيٖ حُجُون ڇَڏِيون، قُوّتَ رَهِيَم ڪانَ،
مون تي موٽِجِ، مون پِرِين! ساهَڙَ ڄامَ سُڄاڻَ،
آهِيان گَهڻُو اَڄاڻَ، ڀِرُ، ڀَليرا سُپِرِين!

بيت - 23

ڀِرُ، ڀَليرا سُپِرِين! ڀَلا ۾ ڀيراههَ،
تو ريءَ تارِي ناهِه ڪا، والِي! تو رِيءَ واهَه،
ساهَڙَ جِي صلاحَ، تَنَ کي ڪَڍيٖ تارِ مان.

بيت - 24

تَنَ کي ڪَڍي تارِ مان، صَلُحِ ساهَڙَ جو،
اُتِ آڏو اَچي ڪِينَ ڪِين، ٻيلِيپو ٻئي جو،
ميهَرَ! ڪِجِ منهنجو، ڪو اوڪَرُ ڪِهِين آرِ تان.

داستان نائون
بيت - 1

جَرِ ٿَرِ تِکَ تَنوارَ، وَڻِ ٽِڻِ وائِي هيڪَڙِي،
سَڀيئِي شَيءِ ٿِيا، سُورِيءَ سَزاوارَ،
هَمَه مَنصُورَ هَزارَ، ڪَهِڙا چاڙهِيو چاڙهِئيٖن؟

وائي - 1

هوئِجِ هوشيارِ، خَبَردارِ، تِرڪَڻِ آهي تَڙَ ۾.
کَڏُون، کُوٻا، چِڪَ، چِڪندِيُون، تان ڪِين نَئِي نِهارِ،
تِرڪَڻِ آهي تَڙَ ۾.
آڌِيءَ سـٖي آکُڙَندِيَون، اَکِيُون جَنِ ڪَپارِ،
تِرڪَڻِ آهي تَڙَ ۾.
مون سُؤ مَلاحَنِ کان، تَڙَ اڙانگا تارِ،
تِرڪَڻِ آهي تَڙَ ۾.
هوتُ هَلندِيَنِ کَٽِيو، ويهَڻُ، مُنڌَ! وِسارِ،
تِرڪَڻِ آهي تَڙَ ۾.
کُهِه آتُڻُ! ٻَنِ جيڏِيُون! ڏيراڻِيُون ڏُئارِ!
تِرڪَڻِ آهي تَڙَ ۾.
پَڪو کَڻِجِ پاڻَ سين، پِرِين تُنهنجو پارِ،
تِرڪَڻِ آهي تَڙَ ۾.
وِيندي واٽاڙُئَنِ کي، پَٽِيءَ ڪِيمَ پَچارِ،
تِرڪَڻِ آهي تَڙَ ۾.
پُوندييٖن مُنهَن ميهارَ جي، ڏَمَ وَٽِ ڏينهن مَ گهارِ،
تِرڪَڻِ آهي تَڙَ ۾.
ساهَڙَ کي، سُڻُ، سهڻي! ٻِڇَلِ آڏِي ٻارِ،
تِرڪَڻِ آهي تَڙَ ۾.
تارِ تَرَندِييٖن، لُڙُ لَنگَهندييٖن، عِشقَ جي آڌارِ،
تِرڪَڻِ آهي تَڙَ ۾.
پاندُ مَ ڇَڏِجِ پِرِينءَ جو، پِهين جي پانارِ،
تِرڪَڻِ آهي تَڙَ ۾.
ٿِيندوءِ سَڏُ ساهَڙَ جو، توڏِي! ٿِيءُ تَيار،
تِرڪَڻِ آهي تَڙَ ۾.

بيت - 2

سَڀَتِ پَچارَ پِرِيَنِ جِي، سَڀَتِ هوتَ حُضُورُ،
مَلڪُ مِڙو مَنصُورُ، ڪُهِي ڪُهَنديٖن ڪيتَرا؟

بيت - 3

لَهرِنِ لَکَ لِباس، پاڻِيءَ پَسَڻُ هيڪَڙو،
اُونهـٖي تنهن عَمِيقَ جِي، واريٖ ڇَڏِ وِماسَ،
جِتِ ناهِه نِهايَتَ نينهن جِي، کوءِ اُتِ پنهنجي کاسَ،
تَڙَنِ جِي تَلاسَ، لاههِ تَه لالَنَ لَڳِ ٿِييٖن.

بيت - 4

مَرِجِ وَٽِ ميهار، مَتان موٽين، سُهڻي!
ساهَڙَ جا سينگار، مَتان ڏَمَ ڏيکارِييٖن.

بيت - 5

چُونِمِ جي هيڪارَ، ”مَ وَنءُ موٽِي، سهڻي!“
دونهينءَ پاسي دوسَ جي، گهارِيان سَڀَ ڄَمارَ،
ٻَانڌيڻا ٻيهار هُوند نه لڱـٖين لائيان.

بيت - 6

وَڃان ڪينَ وَرِي، هُوندَ رِيءَ چئـٖي رَهي رَهان،
دونهين پاسي دوست جي ماڳهين پوان مَرِي،
صُورَتَ نه سُونهن ڪا، ڪِيَسِ چِتَ چَرِي،
وِصالان فِراقَ جِي، سُڄـٖي ڳالهه ڳَرِي،
تيلاهين تَرِي، مُنهن ڳِنيو موٽيو وَڃان.

بيت - 7

جي قيام مِڙَنِ، ته ڪَرَ اوڏا سپِرِين،
تِهان پَريٖ سُڄَنِ، واڌايُون وِصالَ جِون.

بيت - 8

آئون ڪِه نه ڄاڻان ايئن، ته جَرَ گِهڙِي جوکو ٿِئـٖي،
قَضا جا ڪَرِيم جي، تنهن کان ڪَنڌُ ڪَڍِبو ڪيئن؟
هِڪُ لِکئـٖي، ٻي نينهن، آڻي اوِليَسِ اولَ ۾.

بيت - 9

نه ڪانِيءَ، نه ڪانهَن، نَڪو ڏوههُ قَلَمَ جو،
اَنگُ اُتيئِي لِکِيو، جِتِ نه رَسـٖي ٻانَهن،
ڪِنهن کي ڏيان دانهَن؟ قَضا قَلَمُ وَهائِيو.

بيت - 10

تَڙَنِ جا طَعنا، سَهَنگا ڏِينِمِ سَرَتِيُون،
دَرِياههَ ديوانا! سُڻُ حَقِيقَتَ حالَ جِي.

بيت - 11

تَران لَئـٖي طَعنٖي، مَٿي وَهَه واڪا ڪِيو،
آڻي وِڌِيَسِ آرَ ۾، دَرِياهَه ديوانـٖي،
قَلَمَ جي ڪانـٖي، آڻـٖي اولِيَسِ اولَ ۾.

بيت - 12

تَران تان مَران، وَران تان وَهُه وِتَرو،
هينئڙيٖ ۾ هوتَنِ جا، اَچَنِ گُهور گهڻا،
پَسِيو پاڙي وارِيُون، ڏِسِيو ڏوهَه ڏَران،
وِچِان ڪيئن وَران، ڪَنڌِيءَ منهنجو ڪارَڻِي.

بيت - 13

نڪو سَنڌو سُورَ جو، نَڪو سَنڌو سِڪَ،
عَدَدُ ناهه عِشقَ، پُڄاڻِي پاڻَ لَهـٖي.

بيت - 14

عَدَدُ ناهه عِشقَ جو، سُڻِي ٿِي ساڻِي،
ڪانهي پُڄاڻِي، مهندان مُنڌَ! مِهارَ جِي.

بيت - 15

سِڪَ تنهنجي، سُپِرِين! جيئن تَران تيئن تارِ،
تونهين رَهِيو روح ۾، تونهين اکنئان ٻار،
پِرين! تنهنجي پارِ، مون واجهائيندٖي وَرهيه ٿِيا.

بيت - 16

سِڪَ تنهنجِي سُپِرِين! ڪَپـٖي ۽ ڪوريٖ،
سَگهان نه چوريٖ، ڏاڍو نِيَئرُ نينهن جو.

بيت - 17

سِڪُ تنهنجي، سُپِرِين! اَندَرِ ٿِي اَجَهلَ،
ٻَرَڪِيو ٻاهَرِ نِڪَريٖ، کُوري کانئِي کَلَ،
ريءَ سِيراهِيءَ سَلَ، مون کي ڏِنا سَڄَڻيٖن.

بيت - 18

سِڪَ تنهنجي سُپِرِين! اَندَرِ ٿي اَجهاڳَ،
مَنجِهيٖن ڀَريا ماڳَ، پَلُٽِيا پارِيُون ڪَري.

بيت - 19

ڪِين تَران، ڪِين تارِ مون، ڪِين سَگهان ڪِين سَگَهه،
آڏو ڏيٖج مَ لَڳُ، مون هيڪَلِيَ وَلَها!

بيت - 20

سِڪَ سِڪَندِيَنِ لاهِه، وِڇوڙيا ميڙِ پِرِين،
ايڏِي سَگَهه سَچا ڌَڻِي! توهِين کي جُڳاءِ،
تَنُ جَنِين جو طالِبُو، مِهرَ تَنِين کي پاءِ،
ميڙائـٖي جو ماءِ! ڪانگُ لَوَندو ڪَڏَهِين.

بيت - 21

ڏِٺـٖي ٿِيَمِ ڏِينهن، ڪُههُ ڄاڻان ڪِهَڙا پِرِين،
نيڻَ ڀَرجِي نينهن، پَلُٽِيا پارِيُون ڪَري.

بيت - 22

ڏِٺـٖي ڏينهن ٿِيامِ، ڪُههُ ڄاڻان ڪِهَڙا پِرِين،
وَلِينِ جيئن وَرِيامِ، گوندرَ غَمَ پِرِيَنِ جا.

بيت - 23

ڏِٺي ڏينهن ٿِيامِ، ڪُههُ ڄاڻان ڪِهَڙا پِرِين؟
سَهسِين سِڄَ اُلَهِي، واجهائِيندي وِيامِ،
تَنِين سالَ ٿِيامِ، جَنِين ساعَتَ نه سَهان.

بيت - 24

گَهرُ، نه وَرُ، نه وَٿُ ڪا، آهيمِ مَنِ ميهار،
اِنَ اوسيڙي اُٿِيان، سَنجهـٖي ڪَري سِينگارُ،
پِرِين! تنهنجو پار، پَسان مانَ پَرِ ڪَنهِين.

ابيات متفرقہ
بيت - 1

ساهَڙَ ڌاران سُهڻي، اَڌوتِي آهي،
ڪُنڍِيُون جو ڪاهي، پاسي تِهِين پاڪ ٿِئـٖي.

سُر سسئي آبري

داستان پھريون
وائي - 1

تَنَ مَنَ منجهه تَنوارَ هو! يارَ! سَدا آهي سِڪَ جِي.
تيئن چِڻِڪَنِ چِتَ ۾، جيئن سان گَهنڊِي لارَ،
هو يارَ! سَدا آهي سِڪَ جِي.
لَڳِي اُڃَ اَکِيَن کي، سِگهو موٽُ ستّارَ!
هو يارَ! سَدا آهي سِڪَ جِي.
پَسانِ ڪينَ پِرِيَتَڻُو، ڪاڏيٖ پِرِت پَچارَ،
هو يارَ! سَدا آهي سِڪَ جِي.
بَندِياڻِي ڀَنڀورَ ۾، آهِيان اَهُئان ڌارَ،
هو يارَ! سَدا آهي سِڪَ جِي.
مون کي ڇَڏِ مَ ڇَپَريـٖن، آرِياڻِي آڌارَ!
هو يارَ! سَدا آهي سِڪَ جِي.
ڏِيان خيزُ خِزانَ ۾، بي تو مَنجِهه بَهارَ،
هو يارَ! سَدا آهي سِڪَ جِي.
مُضِرّ تان مون کي ڪِيا، حَڪِيمَنِ هَزارَ،
هو يارَ! سَدا آهي سِڪَ جِي.
دَوا آهِييٖن دِلِ جي، دارو، واقِفَ ڪارَ!
هو يارَ! سَدا آهي سِڪَ جِي.
آڻٖي ڏي عَلِيلَ کي، مَعجُونُون، موچارَ!
هو يارَ! سَدا آهي سِڪَ جِي.
آهي عَبدُاللطيفَ کي، تنهنجي، پـِي! پَچارَ،
هو يارَ! سَدا آهي سِڪَ جِي.

بيت - 1

اَوَلِ آخَرِ آههِ، هَلَڻُ مهجو هوتَ ڏي،
پورهِيو سَندو پورِهِيَتين، والِي! ڪِيمَ وِڃاءِ،
سو مون ٿورو لاءِ، جيئن جيئري مِلان جَتَ کِي.

بيت - 2

ساهَڙَ ڌاران سُهڻي، نِسورِي ناپاڪَ،
نَجاسَتَ ناهِه ڪَري، اُنِين جِي اوطاقَ،
هوءِ جي کِيرَ پِياڪ، پاسي تَنِين پاڪَ ٿِئـٖي.

بيت - 2

ڏري ۽ ڏاريٖ، سَٽَ سُورَنِ جي سَسُئي،
پيٖيائِي پُنهُونءَ ڏي، نِرمَل نِهاري،
لالَنَ جِي، لَطِيفُ چي، سُونهَن سَتِي ساريٖ،
پِرِيَتَڻُو پاري، مارَڳَ ۾ مُنڌ مُئِي.

بيت - 3

جي سِجهائِي سِڪَ، ته پُڻ سِڪي سَسُئي،
پِيتائِين پُنهُونءَ سين، هَڏِ نَه ڀَڳِيَسِ هِڪ،
اِنَ تَڙَ مَنجهان تِڪَ، ڏني پاڻَ اُڃَ ٿِئـٖي.

بيت - 4

پَسِي جهاجَهه جَمالَ جِي، جَنِين پِيتِي پِڪَ،
اَپَرِ اُڳانجهو ٿِيو، سُورُ اُنِين کي سِڪَ،
هَڏِ نه ڀَڳِيَنِ هِڪَ، سَدا سائِر سِير ۾.

بيت - 5

مَحَبَتَ جَنِ جي مَنَ ۾، تَنِ تَشنَگِي تارِ،
پِي پِيالو اُڃَ جو، اُڃَ سين اُڃَ اُٿِيارِ،
پُنهُون پاڻَ پِيارِ، ته اُڃَ سين اُڃَ اُجهائِيان.

بيت - 6

مَحَبَتَ سَندو مَنَ ۾، پُرِ پِيالو جَن،
پِيَڻَ پَرَچا ناههِ ڪو، ڪنهن جنهن ڏاههِ ڏَنڀَنِ،
تنهن نِهايَتَ ناهِه ڪا، جنهن سُڃا سُڃ وَڃَنِ،
تيلانهن اُڃَ مَرَنِ، سَدا سائِرَ سِير ۾.

بيت - 7

سَدا سائِرَ سِيرَ ۾، اَندَرَ لَهِي نَه اُڃَ،
پَسَڻُ جو پِرِينءَ جو، سا سَڀائِي سُڃ،
تيلانهن مَرَنِ اُڃَ، سَدا سائِر سِيرَ ۾.

بيت - 8

ساڄَنَ ڪارَڻِ سُڃَ، مَرُ قَبُولِي سَسُئِي،
اَندَرِ جَنِين اُڃَ، پاڻِي اُڃَيو اُنِ کِي.

بيت - 9

پاڻِيءَ مَٿي جُهوپَڙا، مُورِکَ اُڃَ مَرَنِ،
ساهان اوڏو سُپِرِين، لوچي تان نه لَهَنِ،
دَمُ نه سُڃاڻَنِ، دانهون ڪَنِ مُٺَنِ جيئن.

بيت - 10

سَسُئِيءَ ڪِينَ سَمُجِهيو، اوري آرِيءَ ساڻُ،
ڪَري پيٖک پُنهونءَ سين، پاڌارِيائِين پاڻُ،
ڄَٽِ وِڃايو ڄاڻُ، ٻانڀَڻِ ٻَروچَنِ سين.

بيت - 11

لَڳي ڪوسو واءُ، لوڪُ مِڙوئِي لَهَسِيو،
اُڀَنِ مَنجهان آئِيو، ’هَئـٖي هَئـٖي!‘ جو هُڳاءُ،
طَيُورَن تَنواريو، پُنهونءَ پُڄاڻاءُ،
رَسِيو سُورُ شَبانَ کي، وُحُوشَنِ وَٽاءُ،
مِرُوئَنِ مَوتُ قَبُولِيو، اَپَرِ اَفسوساءُ،
بَرَ پُڻِ ڪَنِ بُڪاءُ، اُڪَنڊِيا آرِيءَ لئـٖي گَهڻُو.

بيت - 12

مَهِدِ مُحتاجِي ڪَري، پُٺِيءَ پيرُ کَڻـٖيج،
ڪُٻـٖيلياڻي! ڪيچَ ڏي، حُجَ مَ هَلائـٖيج،
پاڻان ڌارَ پِرِيتَڻُو، سَسُئي! ساڻُ کَڻـٖيج،
اوڏِي عَزازيلَ کي، ويجِهي تان مَ وَڃيـٖجِ،
نااُميدي نيـٖج، ته اوڏِي ٿِئييٖن اُميدَ کي.

بيت - 13

مَهِدِ مُحتاجِي ڪَري، حُجَ وِڃائي هَلُ،
عُذرَخواهِيُون، عاجِزِيُون، سَسُئي! ڪنهن مَ سَلُ،
ڏُونگَرَ ڏورَڻُ ڏاکَڙو، لنءُ رِيءَ ڪونهي لَلُ،
اِيءُ ڀَلائِيءَ جو ڀَلُ، جيئن پاسي ٿِيئَڻُ پاڻَ کان.

بيت - 14

وِيهُه مَ مُنڌَ! ڀَنڀورَ ۾، ڪرِ ڪو واڪو وَسُ،
ليڙَنِ جو، لطيفُ چي ڏُونگَرَ ڏِيندَءِ ڏَسُ،
پُنهون اُٿِي پَسُ، سِرَ ڀَرِ هَلِي، سَسُئِي!

بيت - 15

وِيههُ مَ مُنڌَ! ڀَنڀورَ ۾، ڪرِ ڪو واڪو وَسُ،
ٻانِهِي ٻاروچَنِ جِي، گولِي! ڇَڏِ مَ گَسُ،
ڏورَڻَ مَنجهان ڏَسُ، پُوندَءِ هوت پُنهونءَ جو.

بيت - 16

وِيهُه مَ مُنڌَ! ڀَنڀورَ ۾، هاڙيٖ هَڏِ مَ هَلُ،
ڪُوڙِي ڪَجِ مَ ڪَڏِهين، سَچي ڳالِهه مَ سَلُ،
جانِب لئـٖي مَ جَلُ، سُورُ وِسارِ مَ سَسُئِي!

بيت - 17

نااُميديءَ نِجُهريٖ، پيهِي پَسُ اَللهُ،
چِٽو رَبانِي راههُ، مُرادُن مَخِفِي ڪيو.

بيت - 18

سُکيٖن ٿِئـٖي مَ سَنَرِي. پَسِي ڏُکَ مَ ڏَرُ،
پَٽِي ڪَرِ مَ پانهنجو، گهورِي! اَڏِ مَ گَهرُ،
مارِي! هَڏِ مَ مَرُ، مَڇُڻِ، جِيءُ جِيارِييٖن.

بيت - 19

سُکيٖن ٿِئـٖي نه سَنَرِي، ڏُکيٖن تان نه ڏَريٖ،
اوري هَڏِ نه اُڀئـٖي، پُريٖ تان نه پَريٖ،
سَرَتِيُون! ٿو نه سَريٖ، ٻِنهي رِيءَ ٻانڀَڻِ کي.

داستان ٻيون
بيت - 1

پَسِي ڏُونگَرَ، ڏاهِه! جِمَ هَلَڻَ ۾ هِيڻِي وَهين،
لانچـٖي لَڪَ، لَطِيفُ چـٖي، پُٺِيءَ ڪيچِيَنِ ڪاههِ،
اِن وڙائِتـٖي ور جي، آسَرَ هڏِ مَ لاهه،
پُڇِي پُورِجِ، سَسُئِي! بَلوچاڻِي باههِ،
جو اَکِنِئُون اوڏو آههِ، سو پِرِين پَرانهُون مَ چَهو.”

وائي - 1

هو جي هَلِيا هوتَ، سونهارا،
مُون نَه وَهِيڻا، پَنهُونءَ سَڱِيڻا.
سَسُئِي پُڇـٖي ساٿَ جا، اوطاقُون اوتارا،
مُون نَه وَهِيڻا، پَنهُونءَ سَڱِيڻا.
آن ڪي ويندا گڏِيا آرِياڻِي اِهَه پارا،
مُون نَه وَهِيڻا، پَنهُونءَ سَڱِيڻا.
ٽَلِيُون، ٽَؤنرَ، هَلَوِيُون، مَيَنِ سِرِ موچارا،
مُون نَه وَهِيڻا، پَنهُونءَ سَڱِيڻا.
مُون کي نِيندا پاڻ سين، ڪامِلَ ڪُرَ اُجارا،
مُون نَه وَهِيڻا، پَنهُونءَ سَڱِيڻا.
اَدِيُون! عَبدُالَلطِيفُ چـٖي، دوسَ آيا دِلدارا،
مُون نَه وَهِيڻا، پَنهُونءَ سَڱِيڻا.

بيت - 2

هِتان کَڻِي هُتِ، جَنِ رَکِيو سي رَسِيُون،
ساڄَنُ سُونهَن، سُرِتِ، وِکائـٖي ويجهو گَهڻُو.

بيت - 3

جيڪس يادِ ڪِياسِ، وَرَ وَڃِي وَڻِڪارَ ۾،
جَلَدُ جَرِيدِي پَنڌَ ۾، اَدِيُون! اَڄُ ٿِياسِ،
وَڃِي ڪيچِ پُنِياس، ٻاروچاڻِيءَ ٻاجَهه سين.

بيت - 3

ساهَڙَ ڌاران سهڻي، هِيءَ تان جُنَبِي جوءِ،
هِنَ پاڻِيءَ سين پانهنجو، مورِ نه مَٿو ڌوءِ،
جي پِرِينءَ پاسـٖي هوءِ، ته ڪَرَ توڏِيءَ تَڙُ ڪِيو.

بيت - 4

واقِفَ نَه وَڻِڪارَ جِي، بارِي سُڄَنِ بَرَ،
وَرُ، وَسِيلا! سَپِرِين! ٿَڪِيَسِ ڏوري ٿَرَ،
لَهِجِ لَعلُ لَطِيفُ چـٖي، ڪانڌَ! مُئيءَ جِي ڪَرَ،
وِلَهِي ڪَري وَرَ، مَڇُڻِ مارَڳِ ڇَڏِييٖن.

بيت - 5

واقِفِ نه وَڻِڪارَ جِي، اَڳَ نَه ڏيههُ ڏِٺومِ،
ڏُونگَرَ ڏوراپَنِ سين، ڪاتِيءَ رِيءُ ڪُٺومِ،
جيلانهن مُحِبُ مِٺومِ، تي ڇُلُون ڪَرِيان ڇَپَرين.

بيت - 6

واقِفَ نَه وَڻِڪارَ جِي، پاڻِي کَنيُمِ نه پاءُ،
جَبَلَ جَلدايُون ڪَري، تِکَ ڏيکاريٖ تاءُ،
لَڳي لُڪَ، لَطِيفُ چي مَعذُورِن مَٿاءُ،
اُتي اوڏو آءُ، جِتِ هوتَ! هيڪَلِي آهيان.

بيت - 7

واقِفِ نَه وَڻِڪارَ جِي، جِتِ جَبَلُ جوراڻُو،
اُتٖي عَبدُاللطِيفُ چي، سُڄـٖي سَفَرُ سَٽاڻُو،
پِهروئِي پاڻُو، سَوَلو ڪَرِييٖن ساٿَ جو.

بيت - 8

وَڏا وَڻَ وَڻِڪارَ جا، جِتِ جائُو، جَمُرَ، جَرَ،
ڪوسا تَپَنِ ڪَڪِرا، ٻي دَمِدَمِ تَپي ڌَرَ،
ويچارِي ڏي وَرَ، پيرُ نه لهـٖي پرينءَ جو.

بيت - 9

وَڏا وَڻَ وَڻِڪارَ جا، جِتِ نانگَ سُڄَنِ نِيلا،
اُتي عَبدُاللّطِيفُ چـٖي، ڪِيا هيڪَلِيَنِ حِيلا،
جِتِ ڪُڙَمَ نه قَبِيلا، اُتِ رَسِجِ رَهَبَرَ! راههَ ۾.

بيت - 10

ويچارِيءَ وَڻِڪارُ، اَڳُ نَه ڏِٺو ڪَڏِهِين،
مِهَر نَه هُئِي ماڙُهيٖن، هو سَڀُ هِندوڪارُ،
جَتُ ڪِيائين يارُ، سُورَنِ ڪارَڻِ سَرِتِيُون!

بيت - 11

واقِفَ جي وَڻِڪارِ جا، وَنءُ تَنِين جي سَڏِ،
ساٿِينِ سان، سَيّدَ چي، لَڏو لَڏيٖ گَڏِ،
نيئِي نِماڻيءَ نِجُهرو، اوٺِيَنِ پاسي اَڏِ،
سُکَ ڀَنڀورَ جا ڇَڏِ، ته ڪاهي رَسِين ڪيچَ کي.

بيت - 11

وَڏا وَڻَ وَڻِڪارَ جا، چِٻُون جِتِ چِيها،
مَنِزَل دُورُ، مَنُ تَنَها، اُتِ ٻولِيُون ڪَنِ ٻِيها،
رائـٖي پيرَ رَتُ ڪِيا، لَڳِي لُڪَ ڏِيها،
لَڪَنِ جُون لِيها، لوڙِهيا، لالُ لَطِيفُ چي.

داستان ٽيون
بيت - 1

پُنهُون ڇَڏِيو پوءِ، جانِبُ جَبَلِ ڳولييٖن،
تيلاهِين تَنگُون ڪَرِييـٖن، جيلاهِين تُون جوءِ،
ساڄَنُ سُڃَ نِهارِييٖن، ڏُکِي! ڏوههُ ڪِيوءِ،
هاڙهـٖي هوتُ نه هوءِ، وَرِي پُڇُ ويٺِيَن کي.

وائي - 1

غَفَلَت يارُ گَنوايو، ٻَڙِي جيڏِيُون!
ڪيئن ڪَرِيان آئُون، ڪُھُ ٿِيو.
سُتِيَسِ تان ساٿُ وِيو، اُٿِيَسِ تان ڏُکُ آئِيو،
ڪيئن ڪَرِيان آئُون، ڪُھُ ٿِيو.
پُڇان پوءِ پُنهُونءَ کي، عَبَثُ تان اَنُ کائِيو،
ڪيئن ڪَرِيان آئُون، ڪُھُ ٿِيو.
هوتَ هَلنديٖ جا ڪِئي، سا مُون ڳالهه سُڻائِيو،
ڪيئن ڪَرِيان آئُون، ڪُھُ ٿِيو.

بيت - 2

وَرِي پُڇُ ويٺِيَنِ کان، سَندا پُنهُونءَ پارَ،
ساجَن سَڀَ ڄَمارَ، ڏُکِي! ڏورِجِ ڏِيلَ ۾.

بيت - 3

ڪونِهي اُتِ ڪوهِيارُ، جِتِ تو، ڀورِي! ڀانئيو،
پَنڌُ مَ ڪَرِ پَهاڙَ ڏي، وُجُودُ ئِي وَڻِڪارُ،
ڌارِيا ڀانئج ڌارَ، پُڇُ پِرِيان ڪَرَ پاڻُ تُون.

بيت - 4

سَڀَئِي ساري، سَسُئِي! گَهرَ ڪُنڊُون تُون گهورِ،
وَڃِي ڏُور مَ ڏورِ، دَران مَنجِهه دوسِتُ ٿِيو.

بيت - 4

ساهَڙَ ڌاران سهڻي، هيءَ تان جُهڪي زالَ،
توڏِيءَ تَپُ شُرُوع ٿِيو، هَئـٖي! هَيڻِيءَ جِي حالَ،
جَڏِي رِيءَ جَمالَ، اَگِهي ٿِي آهُون ڪَري.

بيت - 5

درَا مَنجهه دوسِتُ ٿِيو، موٽِي پُڇُ پاهِين،
عَبَثُ اَڳاهِين، وَڃِيو ڪُوڪيٖن ڪانڌَ کي.

بيت - 6

وؤڙِيَم سَڀِ وَٿاڻَ، يار ڪارَڻِ جَتَ جي،
”وَاللهُ بِڪُلِ شَيءِ مُحِيط اِيءَ آرِياڻِيءَ اُهڃاڻَ،
سَڀَ ۾ پُنُهون پاڻَ، ڪِيِنهي ٻِيو ٻَروچ ري.

بيت - 7

جان پيهي ڏِٺُمِ پاڻَ ۾، ڪَري روحَ رِهاڻِ،
تان نَه ڪو ڏُونگرُ ڏيههَ ۾ نَه ڪا ڪيچِيَنِ ڪاڻِ،
پُنهُون ٿِيَسِ پاڻ، سَسُئِي تان سُرَ هئا.

بيت - 8

پَرَ گَهران پاسو ڪَري، پُڇُ پِرِيان ڪَرَ پاڻُ،
سو تان تونهِين ساڻُ، جنهن لئي جَفائون ڪَرين.

بيت - 9

سوئي کَڻِيو ساڻُ، سوئِي ڏورِييٖن، سَسُئِي،
ڪَڏهِن ڪَنِهِين نه ڪِيو، ڄُلَڻَ مَنجهان ڄاڻُ،
پُڇُ پِرِيان ڪَرَ پاڻُ، تَه تُون تِئائِين لَهين.

بيت - 10

جو تُون ڏورِئيٖن ڏُور، سو سَدا آهي ساڻُ تو،
لالَنَ لَئـٖي، لَطِيفُ چئي، مَنجِهي ٿِيءُ مَعذُورِ،
مَنجهان پَئي پَروڙِ، تو مَنجِهه آهِسِ تَڪِيو،

بيت - 11

وَڃين ڇو وَڻِڪارِ، هِتِ نه ڳولِين هوتَ کي؟
لِڪو ڪِينَ لَطيفُ چي، ٻاروچو ٻئـٖي پارِ،
ٿِيءُ سَتِي ٻَڌ سندِرو، پِرتِ پُنُهونءَ سين پارِ،
نايو نيڻَ نِهارِ، تو ۾ ديرو دوستَ جو.

بيت - 12

ڪُوڙِيُون پُڇَنِ ڪيچَ، هوتُ نه پُڇَنِ هتهِين،
جَنِ پُنُهونءَ سين پيچُ، تَنِ پيرين پَنڌُ وِسارِيو.

بيت - 13

هَلُ هِنئين سين هوتَ ڏي، پيرين پَنڌ وِسارِ،
قاصِيداڻِي ڪارِ، ڪِينَ رَساڻِـٖي ڪيچَ کي.

بيت - 14

هَلُ هِنئين سين هوتَ ڏي، پيريٖن ڪَرِ مَ پَنڌُ،
رائـٖي پُڇُ مَ رَندُ رِڙههُ، رُوحانِي سَسُئِي!

بيت - 15

هَلُ هِنئين سين هوتَ ڏي، ڇَپَرِ هَڏِ مَ ڇُلَ،
آرِياڻِي اَمُلُ، ڪايا ۾ ڪانڌُ ٿِيو.

بيت - 16

هلُ هِنئين سين هوتَ ڏي، ڇَپَرِ ڇُلُ مَ تُون،
مَنجهان لَڌو مُون، ڪوهِيارو ڪيچَ-ڌَڻِي.

بيت - 17

هَلُ هِنئين سين هوتَ ڏي، سِسِي کَڻُ مَ ساڻُ،
جَنِين ڀانئِيو پاڻُ، سي آرِياڻِئان اوري رَهِيُون.

بيت - 18

ڪِجي پَنڌُ پُڇان تو، ڪيچَيَنِ ڪارَڻِ ڪيئن؟
بيخُود هَلِج بَرَ ۾، آئون ٿو چُئان ايئن،
سِڪَڻُ ساڄَنَ سِينءَ، مَتان مُٺِي! ڇَڏِييٖن.

بيت - 19

مَتان مُٺِي! ڇَڏِييٖن، پِرِيَتَڻُو پاڻا،
ڄاپَنِ جيئن ڄاڻان، تون پُڻِ هوئجِ تَنِ جيئن.

بيت - 20

مَتان مُٺِي! ڇَڏِيين، پاڻان پِرِيَتَڻُو،
کَٿُورِيءَ ڪَڻُو، مَڙهي مَڙِهِجِ مُنهن ۾.

داستان چوٿون
بيت - 1

هيجُ هوندو جَنِ، سي ڪيئنءَ وِندُرَ وِيندِيُون،
وِيهو وِچِ رَهَنِ، سَهسِين سَڌُنِ وارِيُون.

وائي - 1

مَعلُومُ حالُ حَبيبَ! مُون کي دَردُ قَدِيمِي وو!
دَردُ جَدِيدِي، حُبّ حَبِيبِي.
آلُودِي آزارَ کان، تو رِيءَ ٿِيَسِ، طَبِيبَ،
دَردُ جَدِيدِي، حُبّ حَبِيبِي.
شادِي ڏييٖن صِحَتَ جِي، غَمِي لاههِ، غَرِيب،
دَردُ جَدِيدِي، حُبّ حَبِيبِي.
آنهِيان ٿِي آهُون ڪَرِيان، نَهرو مَنجِهه نَصِيبَ،
دَردُ جَدِيدِي، حُبّ حَبِيبِي.
ڪاهِلِ آهِيان ڪُوڙِي، رَسِي لاه، رَقِيبَ،
دَردُ جَدِيدِي، حُبّ حَبِيبِي.
حاذِقُ آهِين هِنَ جو، اَچين شالَ عَجِيبَ،
دَردُ جَدِيدِي، حُبّ حَبِيبِي.
دَوا آهِييٖن دل جِي، پُڇ پُڇِ رَهِيَسِ، طَبِيبَ،
دَردُ جَدِيدِي، حُبّ حَبِيبِي.
اَلا! عَبدُاللطِيفَ کي، ڪوڙيٖ لاءِ، قَرِيبَ،
دَردُ جَدِيدِي، حُبّ حَبِيبِي.

بيت - 2

سَڌائِتِي سَڀَڪا، بُکَ نه باسي ڪا،
جيهِي تيهِيءَ ذاتِ جِي، جُنبَشَ ڪانِهي جا،
مُون سين هَلِي سا، جا جِيءُ مِٺو نه ڪَريٖ.

بيت - 3

ڪيچِ نه جُنبَڻَ جاءِ، تَه ڪا هَلي هوتَ ڏي،
مُون سين هَلي ساءِ، جا جِيءُ مِٺو نه ڪَري.

بيت - 4

آتَڻَ ۾ پِرِياڻُ، هو سَڀَنِي جيڏييٖن،
مُون سَڀاڳـِيءَ ساڻُ ڪيرَ ڇُلَندِي ڇَپَرين؟

بيت - 5

سُکَنِ وارِي سَڌَ، مَتان ڪا مُون سين ڪَري،
اَندَرُ جَنِين جو اَڌَ، ڏُونگرَ سي ڏورِيندِيُون.

بيت - 5

ساهَڙَ ڌاران سهڻي، آهي ۾ آزارَ،
ڏمَ پاسي ۾ ڏُکَندو، صِحَتَ وَٽِ سَنگهارَ،
توڏِيءَ سَندي تَنَ جِي، دَوا ۾ دِيدارَ،
جي پَسي منهن ميهار، تَه سِگهيائِي سَگِهي ٿِئـٖي.

بيت - 6

ڏُونگَر نه ڏوريٖ، سِڪَڻَ جون سَڌُون ڪَري،
ويٺِي گهرِ گهوريٖ، مَٿان پِرِيَنِ ڄِندَڙو.

بيت - 7

وَريٖتِيُون وَرو، آئُون نه وَرَندِي وَرَ ري،
جاڏيٖ هِنَ جَبَلَ جو، تانگِهيندِيَسِ تَرو،
جَتنِ ساڻُ ذَرو، نينهَن نِبيرَڻَ نه ٿِئي.

بيت - 8

وَڃو سَڀ وَرِي، اَئِين وَرَنِ وارِيُون،
ڦوڙائـٖي فِراق جِي، سُڄـٖي ڳالِهه ڳَرِي،
ٻُنڀان جَنِ ٻَرِي، ڏُونگَرَ سـٖي ڏورِيندِيُون.

بيت - 9

وَڃو سَڀِ موٽِي، اَئِين وَرَنِ وارِيُون،
ڪانَه هَلندِي ڪيچَ ڏي، ڪَريو مَ کوٽِي،
ڪَڍِيَمِ ڪاڇوٽِي، وِڌُمِ جوڳُ جَتَنِ لئــٖي.

بيت - 10

اَڄُ مَلِيندِيَسِ، ماءِ! ڌاڄا ڪَندِيَسِ ڪَپِڙا،
جِيجان! جوڳـِياڻِي ٿِيان، مُون کي جَهل مَ پاءِ،
هوتَ ٻَروچي لاءِ، ڪَنيٖن ڪُنِرَ پائيان.

بيت - 11

عِناتا! اُتاهِين، جانِي جَڙي ٻَنڌُ،
آهي گهڻُو اَهُکو، فَقِيرِيءَ جو فَنڊُ،
چَکين ته چَرِيو ٿِييٖن، مَيخانٖي جو مَنڌُ،
ڪِينَ ڪڍيو ڪَنڌُ مَنجهان سَڱَ سَيَدُ چي.

بيت - 12

مُون کي ڀانئي ڀاڄُ، ڏيرَ ڏُوراڻا هَلِيا،
اَڳـِيان اُٿِي اُنِ جي، خُوبَ نه پَڪَمِ کاڄَ،
ميڙي آپ سَرَتِيُون، نَه ڪي ڳايَمِ ڳاڄَ،
سا مُون هَٿان نه ٿِئـٖي، جيڪا رَسَمَ راڄَ،
آيلِ! آئون اُڪاڄَ، ٻولُ ٻَروچـٖي وِتَرو.

بيت - 13

تو جو ٻولُ، ٻَروچَ! ويهِي ڪِيو وَڻِڪارَ ۾،
سوئِي پارِج، هوتَ! وِلَهِيءَ مُون مَعذُورِ سين.

بيت - 14

پِهرِين تُون پاريج، پارَڻُ پوءِ پُنهُونءَ تي،
ٻولُ مَ وِسارِيجِ، هُو جو ڪِيوءِ هوتَ سين.

بيت - 15

توسين ٻولَ ٻَهُون، سَهَسين ساڄَنُ جي ڪَري،
ڪَندِييٖن توءِ ڪَهُون، جي نالو ڳـِيَڙُءِ نِينهَن جو.

بيت - 16

سُڻِي ٻولَ سَندانِ، جِمَ سُمَهِين سَسُئِي!
ڪَندِييٖن ڪُھُ ڪيڻانِ، جُهه سي اُنِ اورانگِهيا.

بيت - 17

سِڄَ اُلَٿـٖي، سَسُئِي، رَتَ وَرَڻو روءِ،
پَهِي، نه پانڌِي ڪو، جنهن ڪَرَ پُڇي لوءِ،
مُوڙهِي وَڃي توءِ، موٽَڻَ جِي ڪانَه ڪَري.

بيت - 18

ڇُلان، مَنجِهمِ نه ڇاڪَ، پُران، پُونِمِ پُرڪَڻا،
مَتان ڪا مُنڌ ڪَري، موٽَڻَ جِي مذاق،
چِتُ سَندو مُون چاڪَ، هاڙهي هَڏِ هَڻِي ڪِيو.

بيت - 19

پيرين پـِيَمِ پُرڪَڻا، رَهه ۾ گَهڻُو رُنومِ،
پاراتو پـِرِيَنِ کي، تَپـِي تان نَه ڏِنومِ،
چُڪِي تي چَيومِ، ’سُواهَرُو‘ سَڄَڻيٖن.

بيت - 20

چُڪِيءَ کي چَئِي، ڪا جاڳائي جيڏِيُون!
وِيئَڙو ساٿُ وَهِي، تو نِنڊا ئِي نه لَهـٖي.

بيت - 21

چُڪَسِ سَڀِ چَئِي، ماڙُهو شَهَر ڀَنڀورَ جا،
سا موٽي ڪِينَ مَئِي، جنهن جو جانِبُ جَتَ وَٺِي وِيا.

بيت - 22

موٽَڻَ جا مَذڪُورَ، جان ڪي چَيَسِ جيڏِييٖن،
پَرِيَٽ پِهرين پُورَ، نيٖئِي پَهُچائِي پُنهونءَ کي.

بيت - 23

موٽَڻَ جِي مَصلِحَتُ، مُون کي ڏِيو مَ، جيڏِيُون!
نِهارِيندِيَسِ نِڪَرِي، آرِياڻِي اَلبَتَ،
ڪَندِيَسِ اوٽَ عَيبَ جِي، لَڪَنِ ڏيئِي لَتَ،
سَرَتِيُون! شَرِيڪَتَ، آئون ڪيئن آگَنِ سين ڪَريان؟

بيت - 24

موٽِي مَران مَ ماءِ! موٽَڻَ کان اَڳي مَران!
لُڇِي لالَڻ لاءِ، شالَ پُونديَسِ پيرَ تي!

بيت - 25

نِماڻِيءَ جي نِجُهريٖ، رُئَڻِ ۽ راڙو،
ڪُٺلِ جي قَلبَ ۾، قُرِبَ جو ڪاڙهو،
هوتَنِ لَئـٖي هاڙِهو، سَڀُ رَڱِيندِيَسِ رَتَ سين.

داستان پنجون
بيت - 1

ڀَڄِي جان ڀَنڀورَ کان، ڏُونگَرُ ڏورِيو مُون،
ڪاهي رَسِيَسِ ڪيچَ کي، جِتي پاڻَ پُنهُون،
سَڀَت آهِييٖن تُون، قَضا ڪَندِين ڪَنِ سين؟

وائي - 1

اَهُکِيءَ آڳَھُ آهي، وو! آهي،
مون کي تان نَه ڇَڏِيندو تِکَ ۾.
پُڇي پوءِ- پينِ کي، لَڪَنِ ۾ لَڏَ لاهـٖي،
مون کي تان نَه ڇَڏِيندو تِکَ ۾.
آرِي اُگهاڙَنِ کي، پُنهُون ڄامُ پرَاهـٖي،
مون کي تان نَه ڇَڏِيندو تِکَ ۾.

بيت - 2

پيهِي جان پاڻَ ۾، ڪِيَمِ رُوحَ رِهاڻِ،
ته نَڪو ڏُونگَرُ ڏيهَه ۾، نَڪا ڪيچِيَنِ ڪاڻِ،
پُنهُون ٿِيَسِ پاڻِ، سَسُئِي تان سُورَ هُئا.

بيت - 3

ڏِنا جِيَئڻَ لَئـٖي، جيڏيُون! ڏيرَنِ مُون کي ڏُکَ،
ڀَڳِيَسِ جان ڀَنڀورَ کان، تان سُورَ مِڙيئِي سُکَ،
لَٿِي مُون تان لُکَ، پُنهُون ٿِيَسِ پاڻِهين.

بيت - 4

پُنهُون ٿِيَسِ پاڻِهين، وِيو سَسُئِي جو شَرمُ،
هيڪَلِيُون هَلَنِ جي، ڀَڄـٖي تَنِ ڀَرَمُ،
جو وِندُرَ ۾ وَرَمُ، سو سَودو سَرِيُسِ هِتَهِين.

بيت - 5

پُنهُون ٿِيَسِ پاڻِهِين، وِيو سَسُئِي جو سِينگارُ،
”مَن عَرَفَ نَفَسَہُ، فَقَد عَرَفَ رَبّہُ،“ اِهوئي آچارُ،
جو وِندُرَ ۾ واپارُ، سو سَودو سرِيُسِ هِتَهِين.

بيت - 6

پُنهُون ٿِيَسِ پاڻِهِين، ويئِي سَسُئِي جِي سُونهن،
”خَلَقَ آدَمَ عَليٰ صُورِتَہ“ اِيءَ وَڻَنِ مَنجِهه وِرُونهَن،
چَريءَ مَنجهان چُونهن، کَڻِي هوتُ هَنجِ ڪيو.

بيت - 6

مَتان گِهڙين، سوهڻي! اَڄُ دَرياهَه ۾ دَمُ،
ڪارِي راتِ ڪُنَنِ ۾، ڪِهَڙو اَٿَئِي ڪَمُ؟
مَتان جاڳي ڏَمُ، پُڇي پاڙي وارِييٖن.

بيت - 7

ويئِي سُونهَن سَسُئِيءَ جِي، پنهون ٿِيَسِ پاڻَ،
سَڀَنِ جِي، سَيِدُ چي، آهي اُتِ اُماڻَ،
ڀَنڀورَ جا ڀاڻَ، آڏا عَجِيبَنِ کي.

بيت - 8

وَهَمَ وِسارياسِ، پُنهون آئُون پاڻَ هُئِي،
پاڻُ وِڃايُمِ پانهنجو، پَئِي پِرِيان جي پاسِ،
رَتِي عِلمَ نَه راسِ، ڌاران پَسَڻَ پِرِينءَ جي.

بيت - 9

قافَئُون ڪاهِيندِياس، موٽان، تان ڪُرَ مِيهَڻُو!
ٻانِهي ٻاروچَنِ جي، سَڱُ نه ساهِيندِياسِ،
”الفِراقُ اَشَدُ مِنَ المَوتِ،“ هِتي نه هُوندِياسِ،
آهَه نَه لاهِيندِياسِ، جيئريٖ جَتُ ڏِسي مَران!

بيت - 10

جيئڻُ جَتَ ڌاران، مَعذُورِ جو مَسَ ٿِئٖي!
چانگَنِ سِرِ چَڙهِي وِيا، ساٿِي سَوارا،
اَکِيُون اوتارا پَسِيو رُونِ پُنهونءَ جا.

بيت - 11

هيڪَرَ هُئَڻُ ڇَڏِ، ته اوڏِي ٿِييٖن عَجِيبَ کي،
”مَارَاَيتُ شَيئاً اِلّا وَرَايتُ اللهَ،“ نيئِـٖي اَجها اوڏاهِين اَڏِ،
تَه هوتُ تونهِين کان هَڏِ، پِرِين پراهون نَه ٿِئـٖي.

بيت - 12

هوتُ تنهنجي هَنجَ ۾، پُڇين ڪوهُه پَهِي؟
”وفِي اَنفُسِڪُم، اَفَلا تُبصِرُونَ،“ سوجهي ڪَرِ سَهِي
ڪَڏهن ڪانَه وَهي، هوتُ ڳولَڻَ هَٽَ تي.

بيت - 13

هوتُ تُنهنجي هَنجَ ۾، پُڇين ڪوھ پَرِياڻ؟
”وَنَحنُ اَقرَبُ اِلَيہِ مِن حَبلِ الوَرِيدِ“، تنهنجو تونِهَين ساڻُ،
پنهنجو آهي پاڻُ، آڏو عَجِيبَنِ کي.

بيت - 14

وَؤڙِيَمِ سَڀِ وٿاڻَ، يارَ ڪارَڻِ جَتَ جي،
”وَالله بِڪُلِ شَيءِ مُحِيطُ“ اِيءُ آرِياڻِيَ اُهاڻَ،
سَڀَ ۾ پُنهون پاڻُ، ڪِينهـٖي ٻِيو ٻَروچَ ريٖ،

بيت - 15

ڄاڻِي سُڃاڻِي، وِهان ڪيئن ماٺِ ڪَريٖ؟
اَندَرِ آڳِ عِشقَ جِي، اَپَرِ اُڌاڻِي،
”اَلعِشقُ نارُ اَللهِ المُوقَدَه،“ کوريٖ جيئن کاڻِي،
آهي آرِياڻِي، ٻِيو، سَرِتِيون! سُڄـٖي ڪِينَ ڪِين.

بيت - 16

سَرَتِيُون! سَڀوئِي ٿِيو، اَندَرِ آرِياڻِي،
ويٺِي پَسان پاڻَ ۾، ڏونگَرُ ڏِهاڻِي،
هُيَسِ هوتَنَ-هاڻِي، تي ڪيچِي گَڏِيَمِ ڪَھَ ۾.

بيت - 17

ڪَڍَ پُنهُونءَ ڏي ڪاهي، چاٽِيءَ رُوحُ چَرِيو ڪِيو،
اُٿئـٖي ويٺي اوڏِهيٖن، سُتي پُڻ ساهـٖي،
”اَلعِشقُ حِجابُ بَينَ اَلعَاشِقِ وَالمَعشوقِ،“ لاشَڪُ ٿِي لاهٖي،
آرِياڻِي آهـٖي، ٻِيو، سَرَتِيُون! سُڄـٖي ڪِينَ ڪين.

بيت - 18

ڀينَرُ! آئُون ڀورِي، مُون سَڱُ سُڃاڻِي نَه ڪيو،
ڏِيندا مُون ڏيرَ وِيا، جهڄَڻُ ۽ جهورِي،
لَڳِي جَنِ لورِي، ڏُونگَرُ سي ڏورِينديُون.

بيت - 19

اَدِيُون! آئون اَڄاڻِ، مُون سَڱُ سُڃاڻِي نه ڪِيو،
هُوندَ نه سَٺِيَمِ هيتَرِي، ڪوهِياريٖ جِي ڪاڻِ،
رَتِيءَ جِيءُ رِهاڻِ، جِي اَڙايُمِ جَتَ سين.

داستان ڇھون
بيت - 1

جَدائيِءَ جو جامُ، ڏِنائُون ڏُکِيءَ کي،
مَنگَل منهنجي مَنَ ۾، ٻارِيو هوتَ حَمامُ،
آرَکِ ٿِيو آرامُ، ڪاڪُلُ پَسِي ڪانڌَ جو.

وائي - 1

مُون اَنڌِيءَ ڏي اِيندا، هوتَ سلامَتَ سُپِرِين.
پلَئِه لائي پانهنجي، نِيءَ کي اُتِ نِيندا،
هوتَ سَلامَت سُپرين.
سَڱُ نه ڪَندا سُکَ سين، سُور سَڱِيڻا ٿيندا،
هوتَ سَلامَت سُپرين.
رَکِي ڳلُ ڳَلَنِ تي، نينهن نِياپو ڏِيندا،
هوتَ سَلامَت سُپرين.
پَرِيَٽِ نيندا پاڻَ سين، ڇورِي تان نَه ڇَڏِيندا،
هوتَ سَلامَت سُپرين.

بيت - 2

دَردُ نه لَهي دارُئين، زُلفَ زورِ ڏِنومِ،
ڪاڪُلَ ڪالَهه ڏِٺومِ، رُخساريٖ تي رُوپَ سين.

بيت - 3

ڀَنڀو جو ڀَنڀور ۾، ڪاڪُلُ ڏِٺُمِ ڪالَ،
هَئـٖي تَنِين جي حال، زُلفُ جي زافُ ڪِيُون.

بيت - 4

پَرِينديئِي پاڻ وِيو، زلف ڪِيَسِ زافُ،
سَندو ڪاڪلَ ڪافُ، ماري معذُورِنِ کي.

بيت - 5

هاڻِ نَه جِيان، جيڏِيون! زُلفَ زافُ ڪِياسِ،
ڪاڪُلَ آئُون ڪُٺِياسِ، ڀَنڀو جو ڀَنڀورَ ۾.

بيت - 6

ڪاڪُلَ ڪُٺِي جا، ڪفنُ تنهن ڪِينَ ٿِئـٖي،
مَنجِهه شَهادَتَ سا، لُڏيٖ ۽ لاڏَ ڪَري.

بيت - 7

ڏَکا ڏنگَرَ ڄام! مَ ڪَرِ مَعذُورِنِ تي،
توتي لَڄ، لَطِيفُ چـٖي، آهي سَندِي عامَ،
مارِ مَ، چَئِي مَعذُورِ کي، وَهِيان ڪانڌ! ڪَلامَ،
پَرچِجِ پِيادِينِ سين، اَللهَ لَڳِ عَلام!
جا نَوازِي آنهَنجي نامَ، سا هوتَ! مَ ڇَڏِجِ هيڪَلِي.

بيت - 7

پُڇِي پاڙي وارِيُون، ڪوههُ ڪَرِيندو ڏَمُ؟
ڪارِيءَ راتِ ڪُنَنِ ۾، آهه ڪانِيارِنِ ڪَمُ،
هِيءُ هَڏو ۽ چَمُ، گهورِيو مُحِبُ ميهارَ تان.

بيت - 8

ڏَمَرَ ڏُونگَر ڄامَ! سَکَرَ، پاڻَ شَرِيڪَ سين،
ڪيٖهِي ڪُلفَتَ تنهن سين، جا گولِي آنهنجي گام،
وَرِجِ تُون، وَرِيام! مُنهنجو اَچَڻُ آن ڳَري.

بيت - 9

ڏَکا، ڏُونگَرَ! لاههِ، آئُون اَڳُ مُئِي آهِيان،
آرِياڻِيءَ سين آهه، ذاتي سَڱُ ضَعِيفَ جو.

بيت - 10

پيرَ پَٽائِين، ڪُونئَرا، ڏُونگَر مَٿي ڏي،
ڦَٽِيا ڦَڻَ فَقِيرِ جا، سِيرُون ٿِئَيَڙا سٖي،
جَهِڙي تَهِڙي حالَ سين، پُريٖ پُنهُونءَ ڏي،
وَڃي مانَ وَريٖ، ٻانِهيءَ ٻَنڌَڻُ جنهن سين.

بيت - 11

پيرَ پَٽائِين ڪُونئَرا، ڏُونگَرَ مَٿي ڏي،
پاڻُ نَه پَسـٖي ڦَٽِيو، ڪَڙَهـٖي ڪيچِيَنِ کي،
هاڙهو هوتَ پَري، ڪُھ ڄاڻان، ڪيئن لَنگِهيا؟

بيت - 12

سُمَهڻا ساڙو، جيڏِيُون! جيڏوئي ٿِيو،
پِرِينءَ جو پاڙو، مُون سين نِنڊَ نِبيريو.

داستان ستون
بيت - 1

ڏُورِ مَ، ڏيهِه وِيو، پيـٖرُ تُنهِنجي پِرِينءَ جو،
ويـٖهَڻُ واٽَڙِيَنِ تي، ڪيچِينِ رِيءَ ڪِهو؟
وِندُرِ جو وِيو، سو، اَللهَ! واري آڻِييٖن!

وائي - 1

ٻاروچان ٻاجَهه گهڻِي، آن ٿِي ڇُلان ڇَپَريٖن.
آءٌ پنهنجي پرينءَ سين، وِيندِيَسِ واڳَ وَڻِي،
آن ٿِي ڇُلان ڇَپَرين.
ڪونِهي هِنَ ڀَنڀورَ ۾، ڌاران دوسَ ڌَڻِي،
آن ٿِي ڇُلان ڇَپَرين.
هَٿان هَڏِ نه ڇَڏِيان، آرِيءَ جِي پِه آڻِي،
آن ٿِي ڇُلان ڇَپَرين.
آهي هوتَنِ هَٿَ ۾، سرندِي جِيءَ جَڻِي،
آن ٿِي ڇُلان ڇَپَرين.
ڪِينَ وِرمِيا ڪِٿَهِين، ڄُلِيا ڄَڻَ هَڻِي،
آن ٿِي ڇُلان ڇَپَرين.
مُون کي ڪوٺِيو پاڻ ڏي، هادِي هَٿُ کَڻِي،
آن ٿِي ڇُلان ڇَپَرين.
پُنهُونءَ ڌاران پَٻَ ۾، ٻيلي ناه ٻَڻِي،
آن ٿِي ڇُلان ڇَپَرين.
تورِيءَ تيلُ نه پائِيان، نَڪا سِينڌِ ڦَڻِي،
آن ٿِي ڇُلان ڇَپَرين.
اَدِيُون! عَبدُاللّطِيفُ چـٖي، لَڳِيَمِ تَنَ تَڻِي،
آن ٿِي ڇُلان ڇَپَرين.

بيت - 2

وِندُرِ جي وَڃَنِ، سي مَرُ ٻَنڌَنِ سَندِرا،
ٻِيُون ڪوه ٻَنڌَنِ؟ ڇوڙي جي ڇَڏِيندِيُون.

بيت - 3

ڏيهُه ڏيـٖهائِين ڏُورِ، پَرَڏيهان پَري ٿِيا،
سيَڻَنِ ڪارَڻِ سَسُئِي، پيئِي پَراهين پُور،
تُون وَڃين، هوتَ! حُضُورِ، منهنجو جيئن جيلانهِين ٿِئي.

بيت - 4

هيڪاندي هوئِي، اُٿِي راتِ رَوان ٿِيا،
ساهُ سَڳـٖي ۾ سُورَ جي، پُنهُون وِيو پوئِي،
رَههُ، قَضا! دَمَ ڪوئـٖي، ته هيڪَرَ هيڪاندِي ٿِيان.

بيت - 5

هَڏِ نه ساه سُڌِيرُ، دِلِ دَرماندِي دوسَ ريٖ،
پائي وِيئڙا پِرتِ جو، زوراوَرُ زَنجِيرُ،
جِيءَ، جُسو، جاڳـِيرُ، هاڻي مِلڪَ هوتَ جِي.

بيت - 6

عُمِرِ سَڀِ عِشقَ سين، پُنهُون جي پُڇَنِ،
رِيس ريذالِيُون تَنِ سين، ڪُڄاڙي کي ڪَري،
مارَڳِ جي مَرَنِ، وَڏو طالِعُ تَنِ جو.

بيت - 7

وَڏو طالِعُ تو، جيئن لَڳِينءَ پيرِ پُنهُونءَ جي،
سَسُئِي! اِنَ سُتُونَ کي، رويو رويو رو،
ويٺِي هِتِ مَ هو، هَلين ته هوتُ لَهِين.

بيت - 8

ويٺِيَنِ ناهِه وَراڪو، سُتِيَنِ ڪونِهي سَنگُ،
هوتُ هَلَندِنِ کَٽِيو، جَنِ اَنگُهنِ چاڙهيو اَنگُ،
باسي ڀَئِي ڀَنگُ، رِڙهِي ڄامَ رَسِيُون.

بيت - 8

ڏِيهاڻِي ڏمَرُ ڪَري، مَٿي مَحَبتَ مُون،
تنهن کي اَچي تُون، پِرِيَمِ! ڪوهُه نه پَلِييٖن؟

بيت - 9

ويٺـٖي وَرَ نَه پُون، سُتـٖي مِلَنِ نه سُپِرِين،
جي مَٿي رَندَنِ رُونِ، ساڄَنُ مِلي تَنِ کي.

بيت - 10

ڪَڙهي ۽ ڪُڙي، پَرِ ۾ پيرُ پُنهُونءَ جو،
سِڪَ ٻَڌائِين سَندِرو، جانِبَ لَئي جَڙي،
لَڪَنِ سِرِ، لَطِيفُ چي، مُنڌَ جهيڙي ۽ جَهڙيٖ،
پَٽِيءَ تان نَه پَڙي، جي عُمِرِ سَڀِ ائين ڪَري.

بيت - 11

ڪِ ڪي ڪَڙِيان پيرَ، ڪِ ڪَڙهان ڪيچَ ڌَڻِيَنِ لئِه؟
اِيُ ڏئُون ڏيئِي ڏيَر، پاڻان پرانهان وِيا.

بيت - 12

ڪَڙُهه پُڻِ ڪيچَ ڌَڻِيَنِ لَئي، ڪَڙِ پُڻِ پيرَ سَندانِ،
اِنَهِين پَرِ اُتانِ، پُوَندينءَ، مُنڌَ! پهاڙَ ۾.

بيت - 13

سُورَنِ سِجهائـٖي، چيلِهه ٻَڌِيو چوٽِييٖن چَڙهي،
سَڱَ پِرِيان جـٖي سَسُئِي، ميڙيٖ، مِلائـٖي،
لَڌائِين، لَطِيفُ چـٖي، لالَنُ لالائي،
ٻانَڀڻِ ٻاڏائـٖي، حَبِئان وارِيو هوتَ کي.

بيت - 14

رائـٖي ڪِي رَنجُورَ، ٽَڪَرَ توءِ ٽانڪِيو چَڙهـٖي،
لانچـٖي لَڪَ، لَطِيفُ چي، هَلِي ڏانهن حُضُورَ،
رَهِيا سَڀ رُڃُنِ ۾، سَسُئِيءَ جا سالُورَ،
ساڄَنُ ميڙِيُسِ سُورَ، سُکَ نه ميڙِيُسِ سُپـِرِين.

بيت - 15

مَنجهان پينِ پَرُوڙِ، سَڀَ مَ پُڇِج، سَسُئِي!
ويهِي وَڏي ڍِڳَ مان، ڌُڻِي وِجِهجِ ڌُوڙِ،
تَه تُون ماڻِيين مُوڙِ، جي پَندِ اِهائِي پارِييٖن.

بيت - 16

لُڇي ڪِينَ ڪُڇي، آٽي مُنڌَ اَندوههَ ۾،
پَرِ ۾ پـٖيـر پُڇي، لالَڻ جو، لَطِيفُ چي.

بيت - 17

ٻَرِيائِي ته ٻارِ، ڦُوڪِ تَه لَڳي اَنبَريـٖن،
هِتي جي هُئَڻَ جِيُون، وَٿُون سَڀِ وِسارِ،
سَمُورِي سَرڪارِ، نيئِي رَکِجِ نانهِه ۾.

بيت - 18

قَدُ ٻَڌِي، تُون ڪيئن، پهچندينءَ پُنهُونءَ سين،
جيئن سِينُون ساهِييٖن، سَسُئِي! ٿِييٖن تَهِوارُون تيئن،
مُٺِي! ٿِيُ مِسڪِينَ، هِمّتَ هوتُ وِڃائِيو.

بيت - 19

ٻَلَرِ لَڳو ٻاڻُ، پَسو! جوءِ جَرا ٿِـيـٖي،
سا مُنڌَ مَري نه جِيـٖي، پيئِي پَڇاڙي پاڻُ،
سَسُئِي سُورَنِ ساڻُ، سَنڀوڙي سَيّدُ چي.

داستان اٺون
بيت - 1

اَڌَرِ، نِڌَرِ، اَڀَرِي، اَسُونهِين آهِيان،
لُڙڪَ لَعلَ، لَطِيفُ چي، وَرَ لَئـٖي وَهايان،
هيجان هَنجُهون حَبَ ۾، هوتَنِ لَئـٖي هارِيان،
جانِبُ ضَعِيفِيءَ سين، پُنهُونءَ پَهايان،
پِيهان، پَچايان، جي مان نِهو پاڻَ سين.

وائي - 1

هوتَ سي هَلَڻَهارا، وو! جيڏِيُون!
ڪيئن ڪَرِيان آئُون اُنِ سين؟
کوءِ پَلَنگَ! ٻَنِ ماڙِيُون! کِيَڻَ سي ٿِيڙَم کارا!
ڪيئن ڪَرِيان آئُون اُنِ سين؟
سُونهَنِ سُپِرِيَنِ جا، آتَڻَ وَٽِ اوتارا،
ڪيئن ڪَرِيان آئُون اُنِ سين؟
ويٺو ڏي ڏُکِيَنِ کي، پُنهُون ڄامُ پُوڄارا،
ڪيئن ڪَرِيان آئُون اُنِ سين؟
آهِيان پَئٽِ پُنهُونءَ جِي، ڪَندِيَسِ ڪُنِرَ ڪارا،
ڪيئن ڪَرِيان آئُون اُنِ سين؟
پيرُ مَ ڇَڏِجِ پِرينءَ جو، هَئـٖي! هئـٖي! هَٺ اسارا!
ڪيئن ڪَرِيان آئُون اُنِ سين؟
ڪيچِينِ ڪَرَههَ پَلاڻِيا، مَيا ٿِيئَڙَمِ مارا،
ڪيئن ڪَرِيان آئُون اُنِ سين؟
اَنڌَنِ آهِييٖن آسَرو، موٽِجِ مُحِبّ موچارا!
ڪيئن ڪَرِيان آئُون اُنِ سين؟

بيت - 2

اَڌَرِ، نِڌَرِ، اَڀَرِي، آهِيان اَسُونهِين،
پَرَڏيهِي پِرِين ڪِيا، مَرَڻَ لئـٖي مُونهِين،
سَسُئِيءَ کي، سَيّدُ چي، تَنگُن ۾ تُونهِين،
هارِي! ڪيئن هُونهِين، رِيءَ سَمَرَ سَڌُون ڪَرين؟

بيت - 3

اَڌَرِ، نِڌَرِ، اَڀَرِي، اَسُونهِين آئُون،
چِيٽا، چورَ چُنجُن ۾، بَرَ ۾ بَلائُون،
موٽُ پُنهُون! پانهُون، مَتان، مُحِبَ! مَرِي رَهان.

بيت - 4

اَڌَرِ، نِڌَرِ، اَڀَرِي، اوڳِي، اَوائِي،
ڪِينَ ٽُهارِي ٽَڪَرين، ساڻَسِ سَڳائِي،
لاڳاپَنِ، لَطِيفُ چـٖي، مُنڌَ رائـٖي رَهائِي،
جَلَڻُ، جَڏائِي، آرِي! لاههِ اَصِيلِ تان.

بيت - 5

اَڌَرِ، نِڌَرِ، اَڀَرِي، گَمَنِ گَماٽِي،
سا ڪيئن وهي ويسَرِي، جا گهائِي، گُهماٽِي،
پيئِي پيشِ پُنهُونءَ جي، اُسُنِ ۾ آٽِي،
جا لُڪُنِ لُوساٽِي، سا سيڄَ چَڙهَندِي سَسُئِي.

بيت - 6

اَڌَرِ، نِڌَرِ، اَڀَرِي سَڌَرِ ٿِي سَچِي،
سُپَڪَ ٿِي، سَيّدَ چي، پَهڻَنِ مَنجِهه پَچِي،
مَعذورِ کي، مارو ڪِيو، اولاڪَنِ اَچِي،
مَنجهان راهَ رَچِي، ٿِيَڙي لالُ، لَطِيفُ چي.

بيت - 7

اَڌَرِ، نِڌَرِ، اَڀَرِي، ويچاري نه وَريٖ،
لالَنَ ڏي، لَطِيفُ چي، پُريٖ پيرَ ڀَريٖ،
ڪَمِيڻي ڪَريٖ، ڪارُون ڪيچ ڌَڻِينِ کي.

بيت - 8

اَچِي عزِرائِيل، سُتِي جاڳائِي سَسُئِي،
ٿِي دَواڙائي دَلِيلَ، ته پُنهُونءَ ماڙهُو موڪَلِيو.

بيت - 9

جان جان هُئِي جيئرَي، وِرِچِي نه ويٺِي،
وَڃِي ڀُونءِ پيٺِي، سِڪَندِي کي سَڄَڻيٖن.

بيت - 9

مُنڪِرَ ۽ نَڪِيرَ کي، جَڏِهن ڏِٺائِين،
اَڳِيان اُٿِي اُنِ کي، پُنهُون پُڇِيائِين،
اَدا اِهائِين، ڪو وِيو ساٿُ سَڄَڻَ جو؟

بيت - 10

ڀاياڻِي ٿِي ڀورِ، پُٺِيءَ ڪيچَينِ ڪَڪَرا،
رائو مِڙئي رَتَ سين، ڪارَڻِ ڪانڌَ ڪَڪورِ،
لانچـٖي لَڪَ، لَطِيفُ چـٖي، اُٿِي ڏُونگَرَ ڏورِ،
جَتُ وڃي ٿو زورِ، اُپُڙُ تان اوڏِي ٿِييٖن.

بيت - 11

پَئِي ٿِي پَئمالُ، سا مُنڌَ مَريٖ، نه جِيئـٖي،
بَريٖ هِنَ ڀَنڀَورَ سين، هَڏِ نَه ڳَرَهـٖي حالُ،
لالَنَ، جو، لَطِيفُ چي، وِساريٖ نَه وِصالُ،
ڀِرِي ڪِجا ڀالُ، هِيءَ ڏاههِ ڏورِيندِي ڪيتَرو؟

بيت - 12

جَهٽ پِٽي، پـِهُه جَهنگِ، هاڙهـٖي پُڇُ مَ هوتَ کي،
سُورُ سُٻيلِي، سَسُئِي! لَڪَ تِهـِين سين لَنگِهه،
ته سُپيرِيان جي سَنگ، مُنڌَ! ميڙائو تو ٿئـٖي.

بيت - 13

ٿَڪِيائِي، ٿَرَ ٿيل، چَڙههُ، چُڪِيائِي، چوٽِييٖن،
هَلَندي هوتَ پُنُهونءَ ڏي، ڀَؤ مِڙيئِي ڀيٖل،
اُٿِي رائو ريٖل، ويٺَنِ تان وارِي وَري.

بيت - 14

هِيءُ گِسِي، هِيءُ گَسُ، هِيءُ پَهَڻُ، هِيءُ پيچِرو،
ويچارِيءَ وَڏو ڪِيو، وِيندَنِ پُٺِيءَ وَسُ،
ليڙَن جو، لَطِيفُ چي، ڏُونگَرَ اَٿِي ڏسُ،
جَڳَ ۾ رَهِيُسِ جَسُ، سَڳَرِ ٿِي سَردارَ جي.

بيت - 15

ڪَرِ ڪو واڪو وَسُ، ويهَه مَ مُنڌَ ڀَنڀورَ ۾،
چَڙِهي ڏاڍيٖن ڏُونگَريٖن، پيرُ پُنهونءَ جو پَسُ،
ڏورَڻَ مَنجهان ڏسُ، پُوندءِ هوتَ پُنهُونءَ جو.

بيت - 16

سيڻَنِ ڪارَڻِ، سَسُئِي! وَڃَڻَ ڪِجي وَسُ،
جِمَ وِرِچِي ڇَڏِيين، سَندو گُنگَنِ گَسُ،
ڏوٿِي ڏيندَءِ ڏَسُ، اَڳـِيان، ٻاروچَنِ جو.

داستان نائون
بيت - 1

ويهُه مَ وِساريٖ، پُڇا ڪَرِ مَ پَنڌَ جي،
نِرِمَلُ نِهاريٖ، هَلَندِنِ تان هَٿِ ڪيو.

وائي - 1

وَڃِي وَڃِي ٿِيندِيَسِ ويجِهي، پَسَڻَ ڪارَڻِ پـِرينءَ جي.
آڏا ڏُونگَرَ، لَڪِيُون، موٽِج، مُحِبَ مِجيٖجِي،
پَسَڻَ ڪارَڻِ پـِرِينءَ جي.
پـِرِين، پَهُنوارَ! تو چُئان؟ ٻَٻَرَ آهِيان ٻـٖي جِي،
پَسَڻَ ڪارَڻِ پـِرِينءَ جي.
نَمُ گُهرِجي نينهن جو، آهِيان آئُون اَريٖجِي،
پَسَڻَ ڪارَڻِ پـِرِينءَ جي.
جا نَه هَلَندِي هوتَ ڏي، پـِيءُ تِنهـِين جو پاجِي،
پَسَڻَ ڪارَڻِ پـِرِينءَ جي.

بيت - 2

اَوَجَهڙِ اَسُونهِنِ، ڏيهُه گَهڻوئِي ڏوريو،
سَڳَرِ رِيءَ سُونهَنِ، پَهُتِي ڪانَه پَنڌُ ڪَري.

بيت - 3

واءَ! وِڃاءِ مَ سو، پُٺِيءَ جنهن پَنڌُ ڪَرِيان،
ڇَٽا! ڇَپَرِ پِرينءَ جو، پيرُ پَرِنِيان تو،
بَرِ بورائو جو، سو لَڳِي مَتان لَٽِييٖن!

بيت - 4

واءَ وِڃايَمِ ڪالَهه، پُٺِيءَ جنهن پَنڌُ ڪَرِيان،
وَڃَڻُ مُون وانٽـٖي پِيو، هوتَنِ ڪَارَڻِ حالَ،
جَبَلَ ڏورِيان جالَ، ڪارَڻِ پيرَ پُنهُونءَ جي

بيت - 5

کُهِجِ مَ، اُجَها کيھَ، گَردَ پسُ گُنگَنِ جي،
ڏُکِي مَنجهان ڏيهَه، نِڪِرُ نانهن ڪُلهـٖي ڪَري.

بيت - 6

ڏُورِ مَ تون ڏوريج، صَبُرُ ڪَرِ مَ، سَسُئِي!
پُرَڻُ ڇَڏِ پيرَنِ سين، وِهَڻُ وِساريج،
سُکنِ جا، سَيّدُ چـٖي، لاڳاپا لاهيج،
هِينئٖين ساڻُ هَليج، تَه پَنڌُ پاسي ڀَرِ نِبِريٖ.

بيت - 7

ويٺِيَسِ وِک نَه اُپُڙيٖ، تُون آرِياڻِي! آءُ،
ڇِڪِيءَ تو سين چاءُ، پاسي ڀَرِ پيئِي رِڙهـٖي.

بيت - 8

کُهِي جا کَنيائِين، وِکَ تنهن ويجِهي ڪَئِي،
ڇِڪيءَ ڇِنائِين، پَنڌ مِڙوئي پَٽ جو.

بيت - 9

سَؤُ ڪوهَ ڪري سَڀَڪا، تُون کُهِي کَڻِجِ وِکَ،
تاڻِج مَنجهان تِکَ، تَه پَنڌُ پاسي ڀَرِ نِبِري.

بيت - 10

جان جان هُئِي جيئري، ويٺي نَه ويساندِ،
لُڙهِي لَهرِنِ پاندِ، مُيائِي ميهار ڏيٖ.

بيت - 10

وِيو جاڳائي جَتُ، ويرِي ڪنهن وِلات جو،
سَندو سُورَنِ خَطُ، ڏِنُم هوتَ هَٿَنِ سين.

بيت - 11

ڏُهِلا مُون ڏينهن ٿيا، پيٖيَمِ، ڄامَ! ڄَيُون،
ڪَندي پَنڌُ پَهاڙَ ڏي، ٿِيئڙمِ رُوحَ رَيُون،
لُڇِيو ٿِيان، لَطِيفُ چي، ڪارَڻِ دوسِتَ دَهيُون،
ڀانِيان لَڪَ لَيُون، جـٖي سُورَ پِرِيان جا ساڻُ مُون.

بيت - 12

هيڪَلِيائي هاڻِ، پُورِيندِيَسِ پُنهُونءَ ڏي،
ڪَندِيَسِ ڪوهِيارَلَ سين، رُچِي رُوحَ رِهاڻِ،
رُلِي ڇُلِي ڇَپَرين، ڪنهن پَرِ لاهِيان ڪاڻِ،
آهِيان گهڻُو اَڄاڻِ، پَرَ سُورَ پِرِيان جا ساڻُ مُون.

بيت - 13

هيڪَلِيائِي هيٖل، پُورِيندِيَسِ پُنهُونءَ ڏي،
آڏا ڏُونگَرَ لَڪَيُون، سُورِيُون سُڄَنِ سيٖل،
تَه ڪَرَ ٻيلِي آهِنِ ٻيل، جي سُورَ پِرِيان جا ساڻُ مُون.

بيت - 14

دوسِتَ ڏِٺائِين دِلِ سين، وِرِچِي تان نَه وِهي،
لانچـٖي لَڪَ، لَطِيفُ چي، پَهَڻَنِ مَنجِهه پِهي،
سَندي نينهن نِهـٖي، ڪِي سَرِفرازُ سَسُئِي.

داستان ڏھون
بيت - 1

آءُ اوراهُون، سُپِرِين! وَڃ مَ اَڳانهُون،
ٿَڪِي کَڻي ٿَرَنِ ۾، ٻاڪارِيو ٻانهُون،
دَردَ جون دانهُون، مُون مارِيندِيُون موٽُ تُون!

وائي - 1

پَلَڪَ نَه رَهي دِلِ تو ري، وَرُ، مِيان خانَ بَلوچا!
اُٺَ چارِينديَسِ اُنِ جا، مَٿاءَ ٽَڪَرَ ٽوري،
وَرُ، مِيان خانَ بَلوچا!
ڏيندِيَسِ ماهُه مِرُئَن کي، مَٿاءَ ڪُلهن ڪوري،
وَرُ، مِيان خانَ بَلوچا!
ڪانگَ کِيَنَمِ ڪيچَ جا، ماسُ چِنجُنِ سان چوري،
وَرُ، مِيان خانَ بَلوچا!
ڏُکَ لاهِيندِيَسِ ڏِيلَ جا، ساڻُ عَجِيبَنِ اوري،
وَرُ، مِيان خانَ بَلوچا!
آرِياڻِي عَبدُاللّطِيفُ چي، سارَ لَهَندَمِ سوري،
وَرُ، مِيان خانَ بَلوچا!

بيت - 2

آءُ اوراهُون، سُپِرِين! وَڃُ مَ پِيءَ! پَري،
مُون ڏِٺِي، مُون وِسَهو، وِرِچِي تان نَه وَري،
ڌاران مَنهَن مَري، ڏُکِيءَ جي ڏيکارِيين!

بيت - 3

آءُ اوراهُون سُپِرِين! پَري وَڃُ مَ پِيءَ!
موٽُ، مَرَندِيَسِ ڇَپَرين، تون جِيارو جِيءَ،
هوتَ! مَ ڇَڏِج هِيءَ، پُنهُون! پِيادِي پَنڌَ ۾.

بيت - 4

آءُ اوراهُون سُپِرِين! ڏُکِيءَ ڏيج مَ ڏاگُهه،
وَٽِ ڇَڏي مُون واگُهه، آرِي وِئين عِشقَ جو.

بيت - 5

آءُ اوراهُون سُپِرِين! ڏُکِيءَ ڏاگُهه مَ ڏيج،
پيهِي گَهرِ پُڇيٖجِ، تَه هوتَ! هَلاڪَتَ نه ٿِئـٖي.

بيت - 6

مَڇُڻ، وَرَ! وِسارييٖن، آرِي! لَڳِ اَللهَ،
توکي سارِيو ساهُ، اُڪنڊِيو آهُون ڪَري.

بيت - 7

مَڇُڻ وَرَ! وِسارييٖن، صَبرُ نه سارِيان،
توکي نِهارِيان، آءُ مُنهنجا سُپِرِين!

بيت - 8

هَٿان هَڏِ نَه ڇَڏِيان، صَبرُ شُڪرانو،
ذَوقَ زَمانو، مُون، وَرَ وِيو وِسَرِي.

بيت - 9

صَبرَ ۽ شُڪرَ کي، ڪاڏي آئُون ڪَندِي؟
آهِيان جنهن سَندِي، سو تَه گُهرجي ساڻُ مُون.

بيت - 10

صبرَ ۽ شُڪَر کي، وَٺِي آئُون ويٺِي،
ڏُکِيءَ سين ڏيٺِي، ڪا ڪِجِ اَچِي ڪَڏِهِين.

بيت - 11

وَرُ اُونداهِي راتَڙِي، چانڊُوڻِيءَ چانڊا،
اوري ميهارا، منهن مَ پَسان ڪو ٻيو!

بيت - 11

صبرَ ۽ شُڪَر کي، هَٿِ ڪيو مُون هاڻِ،
پِرِيَمِ! اَچِي پاڻِ، پَٽِيءَ کي پُڇيج تُون.

بيت - 12

ناههِ جَمِعيّتَ جانِ کي، هوتَ پُڄاڻان هاڻِ،
اَللهَ! سيئِي آڻِ، جَنِ ساءُ چَکايُمِ سِڪَ جو.

بيت - 12

ناههِ جَمِعيّتَ جانِ کي، هوتَ پُڄاڻان هاڻِ،
اَللهَ سيئِي آڻِ، جَنِ ساءُ چَکايُمِ سِڪَ جو.

بيت - 13

ناهِه جَمعيّتَ جِانِ کي، هوتَ پُڄاڻان هِتِ،
پُنهُونءَ جِيَ پِرِتِ، ساءُ چَکايُمِ سِڪَ جو.

بيت - 14

ناههِ جَمِعيّتَ جِانِ کي، پُنهُونءَ پُڄاڻان،
سي مُون سيباڻان، جَنِ چَکايُمِ سِڪَ جو.

بيت - 15

ناههِ جَمعيّتَ جِانِ کي، هوتَ پُڄاڻان هيرَ،
ساڄَنَ ڪارَڻِ سيرَ، وؤڙِيندِيَس وِندُرَ جا.

داستان يارھون
بيت - 1

ڪَنُ ٿِيءُ، ڪيچِيَنِ ڪُڇِيو، ڪُڇُ مَ، ٿا ڪُڇَنِ،
اِشارَتُون اُنِ جون، سُڪُوتان سُڄَنِ،
وَٽان ويهِي تَنِ، سُڻُ تَه سوزُ پِرائِييٖن.

وائي - 1

دَرِدَ مُئيءَ جي جا دارون،
وو! موٽُ، سَٻاجها سُپِرِين!
مُون لَڳِيُون، مون وِسَهو، مَحَبَتَ جُون مارُون،
وو! موٽُ، سَٻاجها سُپِرِين!
مائِٽَنِئان مون سين گَهڻا، ڪُسَڻَ ڪِيا ڪارُون،
وو! موٽُ، سَٻاجها سُپِرِين!
سُکَنِ مُون سين ڪِين ڪِيو، سُورَنِ لَڌِيُمِ سارُون،
وو! موٽُ، سَٻاجها سُپِرِين!
منهنجون شَهرَ ڀَنڀورَ ۾، پَلِپَلِ پُونِ پَچارُون،
وو! موٽُ، سَٻاجها سُپِرِين!
اَدِيُون! عبدُاللطيفُ چـٖي، لَڳِيُمِ تَنِ اَندَرِ تارُون،
وو! موٽُ، سَٻاجها سُپِرِين!

بيت - 2

سُڻُ تَه سوزُ پِرائِين، ’آءُ‘ چَيائون اَڄُ،
ٻولِي ٻي نَه سِکِيا، ’پاڻان‘ چُوندءِ ’ڀَڄُ‘،
واڄـٖي وَٽِ مَ وَڄُ، ٻُڌُ تَه ٻيائِي لَهـٖي.

بيت - 3

ٻُڌُ ته ٻِيائي لَهـٖي، ’آئون‘ اُتِ نَه آهِه،
ڪُڇَڻَ ڪَنڍِي لاهِه، ڪَنُ ٿِيءُ، ڪيچِيَنِ ڪُڇِيو.

بيت - 4

ڪَنُ ٿِيءُ، ڪيچِيَنِ ڪُڇيو، ڪُڇُ مَ ڪُڇِيائُون،
رَهِي نَه رَتِيءَ جيتَرِي، اُنِين وَٽِ ’آئون‘،
وَڍيٖ وِڌائُون، هو جو وَڻُ ’هُئَڻ‘ جو.

بيت - 5

ڪَڏِهن پِئَجي ڪَنُ ٿِي، ڪڏهن ٿِيجي واتُ،
ڪَڏِهن ٿِيجي ڪاتُ، ڪَڏِهين ٿِيجي ٻَڪَرو.

بيت - 6

ڪَٽارو ۽ ڪوسُ، اَڱڻِ آرِيءَ ڄامَ جي،
دِيَتَ آهي دوسُ، ماَرڳَ ۾ مُيَنِ جي.

بيت - 7

ڪامُون مُڇيجاهُ، گَهِڻُيون گُهرِجَنِ آن،اوٺِيا!
هي وَڻَ نَه لَهَنداهُ، هُو وَڻَ اوڏاهِين گَهڻا.

بيت - 8

اَکِيُون لَٽَ اوراٽِيُون، ڪنهن پَرِ ڪَڙِيان پيرُ،
لَٽَ لاهِيندو ڪيرُ، مُون جيهِي مَعذُورِ کي.

بيت - 9

اَکِيُون آرِيءَ ڄامَ جِون، اَنڌِيءَ سين آهِين،
هو جي وَڻَ وِندُرَ جا، سي مون سُونهائِين،
ڏِسِيو ڏيکارِين، پيشانِي پُنهُونءَ جي.

بيت - 10

اَکِيُون آريءَ ڄامَ جِون، آهِينِ اَنڌِيءَ ساڻُ،
پَسِي ڪَندِيُون پاڻُ، پيشانِي پُنهُونءَ جي.

بيت - 11

سَڏَ مَ ڪَرِ سَڏَنِ ري، هَلَڻَ رِيءَ مَ هَلُ،
جَلَڻَ ريءَ مَ جَلُ، روئَڻَ رِيءَ مَتان رُئين.

بيت - 12

سَدا پُڇُ مَ سهڻي! اونداهِيءَ اَڌ راتِ،
پِريان ڏي پِرڀات، وانءُ ڏيٺاريٖ ڏينهن کي.

ابيات متفرقہ
بيت - 1

اُٿِيو ۽ اُٿِياڪُ، ڪالهوڪو ڪاڏي گَيو؟
وِيو جاڳائي جيڏِيُون! بِرهُه، هِيءُ بيباڪُ،
چُرِڦُرِ ڪاريٖ چاڪُ، سُورُ سُمَهاري ڪِينَ ڪِين!

وائي - 1

ڳالِهيون هوتَ ٻَروچـٖي ساڻُ،
وو! منهنجـٖي جِيءَ جُون، جيڏِيُون!
ڇهِي پيٖٺِيَسِ ڇَپَرَيٖن، سَڱ تُهِين جي ساڻُ،
وو! منهنجـٖي جِيءَ جُون، جيڏِيُون!
چَڙهِي ڏاڍيٖن ڏُونگَريٖن، پُرزا ڪَندِيَسِ پاڻُ،
وو! منهنجـٖي جِيءَ جُون، جيڏِيُون!
رُلِي ڇُلِي ڇَپَرين، ڄامَ وِڃايُمِ ڄاڻُ،
وو! منهنجـٖي جِيءَ جُون، جيڏِيُون!
هَٿان هَڏِ نه ڇَڏِيان، سَرَندو نينهن نِڌاڻُ،
وو! منهنجـٖي جِيءَ جُون، جيڏِيُون!
نَصِيبُ ڪَرِ نسُئيءَ کي، پُنهُونءَ اُٺَ وَٿاڻُ.
وو! منهنجـٖي جِيءَ جُون، جيڏِيُون!

بيت - 2

سَنڌِيُون سُورَ ڪَرِينِ، هَڏَ پُڻِ ڏُکَنِ هوتَ لَئـٖي،
پِرِينِ جـٖي پاڻَ ڏِنا، سي سُتي سُکُ نَه ڏِينِ،
جي ماڙُهنِ کي مارِين، تَنِ سُورَنِ کي سَڏَ ڪَرِيان!

وائي - 2

مون کي تان جَهلَ مَ پائِيو،
وو! جيڏِيُون! آئُون هَلَندِي هوتَ ڏي.
مون کي تان جَهلَ مَ پائِيو.
هِيءُ جو بارُ ڀَنڀورَ جو، لُوٺِيءَ تان سَڀ لاهِيو،
مون کي تان جَهلَ مَ پائِيو.
آهي عاجِزِنِ تي، پَسَڻَ سَندو ساعِيو،
مون کي تان جَهلَ مَ پائِيو.
ڪِينَ وِهَندِيَسِ ڪُنڊَ ۾، مون ڀئَو، نه ڀايو،
مون کي تان جَهلَ مَ پائِيو.
وِهاري وَطنِ ۾، شُهدِيءَ کي مَ سِڪايو،
مون کي تان جَهلَ مَ پائِيو.
ڪُٺَلِ ڪَجائَنِ ۾، چاڙهي هِيءَ هَلايو،
مون کي تان جَهلَ مَ پائِيو.
منهنجو پَنڌُ پُنهُونءَ ڏي، ريبي تان مَ رَهايو،
مون کي تان جَهلَ مَ پائِيو.
اَدِيُون! عَبدُاللّطِيفُ چي، مولي مُحِبُ مِلايو.

بيت - 3

صَدا! وِڌِيَمِ سُورَ جِي، اَڳِيان ڪوهِياريٖ،
جو نِجَسَ نِکاريٖ، سو پُنهُون وِڌُمِ پاندَ ۾.

وائي - 3

ڪَرها مَ ڪاهِيو، مِيان! ڪيچِي!
آئُون آرِياڻِيءَ عَرضُ چُوندِي.
ڪَري، هوتَ! هَلَڻ جِي، لُوٺِيءَ کي مَ لَڄايو،
آئُون آرِياڻِيءَ عَرضُ چُوندِي.
وَسِيلو وِلَهِيءَ جو، آڳانڍو آئِين آهِيو،
آئُون آرِياڻِيءَ عَرضُ چُوندِي.
پاسي ۾ پَرِيَٽِ جي، جهيڪـٖي اُٺَ جُهڪايو،
آئُون آرِياڻِيءَ عَرضُ چُوندِي.
وِلَهِيءَ جي وِهانوَ ۾، واڄَٽَ سَڀ وَڄايو،
آئُون آرِياڻِيءَ عَرضُ چُوندِي.
اُگهاڙِيُون آتَڻَ ۾، پنهنجيون پاڻَ پَراهِيو،
آئُون آرِياڻِيءَ عَرضُ چُوندِي.
سائِينءَ ڪارَڻِ، سُپِرين! صُورَتَ کي مَ سِڪايو،
آئُون آرِياڻِيءَ عَرضُ چُوندِي.
ساڪِنَ ٿِي شَهَرَ جا، مَعذُورِ کي مَرَڪايو،
آئُون آرِياڻِيءَ عَرضُ چُوندِي.
پُنهُون ڄامَ! پَرِٽِ سين، ويهِي سَورَ وِراهِيو،
آئُون آرِياڻِيءَ عَرضُ چُوندِي.
لاهي بارُ ڀَنڀورَ ۾، وِيندو گهوٽُ وَناهِيو،
آئُون آرِياڻِيءَ عَرضُ چُوندِي.
پُنهُونءَ ڄاڃيئڙَنِ کي، رَڌي کِيَڻَ کارايو،
آئُون آرِياڻِيءَ عَرضُ چُوندِي.
پَرڻائـٖي پُنهُونءَ کي، نيکيٽِي نِکڙايو،
’آئُون آرِياڻِيءَ عَرضُ چُوندِي.
ٻيلِي ٿِي ٻانڀَڻِ سين، ڏِکِيءَ ڏيجُ ڏيکارِيو،
آئُون آرِياڻِيءَ عَرضُ چُوندِي.
اَدِيُون! عَبدُاللّطيفُ چي، سَڄَڻَ کي ساراهيو.
آئُون آرِياڻِيءَ عَرضُ چُوندِي.

بيت - 4

جان ساماڻِينءَ، سَسُئِي، تان ويٖسُ وِڙَن جو ڪَرِ،
لاهي لَڄَ، لَطِيفُ چي، ٿِي بيگارِياڻي بَرِ،
تَه ويندِينءَ پوئِي وَرِ، اَڳِيان هوتُ حُضُورَ ۾.

وائي - 4

اَدا! اڙي! ڏوٿِي! آئون پُڇان تو ٿِي:
ڪيچِ رَسَندِيَس ڪيئن، ڏَسُ مُون ڏي.
نَه سَمِي، نَه سُومِرِي، نَه آئون جَتِ، اوٺِي،
آئون پُڇان تو ٿِي.
آئُون اُنِين مان آهِيان، جي ٻانڀَڻَ پَڙَهَنِ پوٿِي،
آئون پُڇان تو ٿِي.
پَرِٽَ ٿيندِيَسِ، پِرِين پُڇَندِيَسِ، پَڇاڙِيندِيَسِ پوتِي،
آئون پُڇان تو ٿِي.
سَنجهي وِيئڙو سُپِرِين، ساڄَنُ پُڇان سو ٿِي،
آئون پُڇان تو ٿِي.
ساجَهرِ ساٿَ پَلاڻِيو، تو پَلاڻيو پوءِ ٿِي،
آئون پُڇان تو ٿِي.
هِتان ٿي هوتُ وِيو، جَتُ پُڇين جو ٿِي،
آئون پُڇان تو ٿِي.
هَلِجِ هوتَ پُنهُونءَ ڏي، مَنجهان نينهن نِڪو ٿِي،
آئون پُڇان تو ٿِي.
آتَڻُ وِجِهي آڳِ ۾، مَنجهان جوئِنِ جوءِ ٿِي،
آئون پُڇان تو ٿِي.
رويو رُئان رُڃُنِ ۾، هَئـٖي هَئـٖي! آئُون هِتِ ڪوههُ ٿِي؟
آئون پُڇان تو ٿِي.

بيت - 5

سَسُئِيءَ کي سَڏُ ٿِيو، آسان اولاڻُو،
پَنڌ نَه پُڄاڻُو، اَڻَ ڪوٺِي ڪانه ڪَري.

وائي - 5

ڪِهَڙو سَڱُ سِياڪو، هارِيءَ مُون هوتَنِ سين.
آئُون هيڪَلِي حَبَ ۾، نَه مُون مِٽُ نَه ڪاڪو،
ڪِهَڙو سَڱُ سِياڪو.
مُنڌَ پِيادِي، پَنڌُ گَهڻَو، نَه مُون اُٺُ، نَه ناقو،
ڪِهَڙو سَڱُ سِياڪو.
چَڙهِي نه سَگهان چوٽِييٖن، ڏُونگَرَ ڪونهي ڏاڪو،
ڪِهَڙو سَڱُ سِياڪو.
پِرِين پُڇَندِيَسِ پَٻَ ۾، وَڻِ وَڻِ وِجَهندِيَسِ واڪو،
ڪِهَڙو سَڱُ سِياڪو.
هُوءَ جا پِڪَ پُنهُونءَ جِي، چَٽِيان تنهن چُئاڪو،
ڪِهَڙو سَڱُ سِياڪو.
پَسَڻَ ڌاران پِرِينءَ جي، فِقيرِ پوءِ مَ فاقو،
ڪِهَڙو سَڱُ سِياڪو.
وِچُ مَ پوءِ وِصالَ ۾، لِکَ مَ پوءِ لِياڪو،
ڪِهَڙو سَڱُ سِياڪو.
آتَڻُ وِجِهي آڳِ ۾، پُڇَندِيَسِ پوءِ پَهاڪو.
ڪِهَڙو سَڱُ سِياڪو.

بيت - 6

پَسو! پَراوَنِ، سُورَنِ آڏِي سَسُئِي،
پَرايا پنهنجن، وِجَهنِ ويچارِيءَ تي.

وائي - 6

پانڌِي پِرِيَنِ جو، اي! مانَ ڪو پَسان!
ڀينَرُ! ڀنِيءَ اُسَهو، ڏُونگَرُ ڏورَڻُ آسان،
مُندائِتـٖي مِينهَن جيئن، ويلو ويلَ ٿِي وَسان.

بيت - 7

مُنڌ نَه مَنجهان تَنِ، پَسِي لَڪَ لُڏَنِ جي،
جا پَرِ کاهوڙِيَنِ، سا پَرِ سِکِي سَسُئِي.

وائي - 7

آتَڻَ ۾ ويهِي، سَڀِ دعُا ڪَريجاهُ، جيڏِيُون!
ڪانهي بَسِ بَهِيرَ کي، هَلُ چَلُ پَئـٖي پيٖئِي،
راهَ مُسافِرُ سَڀُڪو، ڪونَه ڏِٺوسُون هِتِ ڏيهِي،
سارِيندا صَلواتَ کي، مَنجِهه قَبَرَ سَڀِ پيهِي،
ڪوٺائُو ڪَرِيمَ جو، ڳالِهه پُڇَندُمِ ڪيهِي،
نَوازِيندو نُورَ سين، ناقِصِ کي اُتِ نيئِي،
اَللهُ هيڪُ مُحمّدُ بَرحَقُ، شالَ چُئان مان حَرفَ اِهيئِي.

بيت - 8

مُنڌَ! مَ مَنَههِ ويههُ، اُڀِي اوسِرُ اُسَ ۾،
تو سيٖئِي سيڻَ ڪِيا، ڏُورِ جَنِين جو ڏيههُ،
پاڙيٖ پاڙيٖ پيٖهُه، وَتُ پُڇَندِي پِرِينءَ کي.

وائي - 8

جيڏِيُون! آئُون تان نَه چَوَندِي، لو!
ڏُکُ ڏوراپو سيڻَنِ کي صَرِيحُ، لو!
سَڱِ نَه وَرَنِ سُپِرِين، مِنتَ موٽَنِ مانَ،
ڀينَرُ! ڀيڻِي حُجَ جِي، ڪوهِياريٖ سين ڪانَه،
سو تُون صاحِبُ آهِييٖن، جو نَه ڀيراييٖن ڀانَ،
سَئين سُوالِي سَمَگيا تو، داتا! ڏيئِي دانَ.

بيت - 9

ٻيلِي ناههِ ڀَنڀورَ ۾، تِنهن سَسُئِيءَ جو سَهِي،
ڏَمَرُ ڏيرَنِ مَنَ ۾، ڪَندا ايئن ڪَهِي،
لَنگهائي، لَطِيفُ چي، کَڻِجِ، ڄامَ! کُهِي،
هِيءَ مَعذُورِ هَڏِ مُئي، تُون، ڪامِلَ! وَڃُ مَ ڪيڏَهِين.

وائي - 9

ڪا جا ڳالِهه هُئِي، سا جي لوڪَ سُئِي،
لو! ٻاروچي جي مَنَ ۾.
سَرِ سَڳَرِ، پُرِ پيچَري، تو جا لوڪَ سُئِي،
سَسُئي سَڳَرَ پَٽِييٖن، ڪيرُ چَوَندو مُئِي؟
پَنڌُ ڪَرِيندي پِرينءَ ڏي، ڪَڏِهن ڪانَه کُهِي،
آن ڪا ڏِٺِي ڏوٿيا! کيرِن پاسِ کُهِي؟

بيت - 10

اولاڪَنِ اَچِي، مَعذُورِ تي مارو ڪيو،
مَتان، وَرَ! وِسارييٖن، مَنجهان ڪُرَ، ڪَچِي!
سُپَڪِ ٿِي سُورَنِ سين، پَهُچَندِينءَ پَچِي،
لاهي لاڳاپا، لَنگِهه تُون، سيڻَنِ ڏانهن، سَچِي،
مَنجهان راهَه رَچِي، ٿيندِينءَ لَعلَ لَطِيفُ چـٖي.

وائي - 10

ويجِهي وِندُرِ جَنِ وڻَنِ،
اي! اوڏِي آيَس، چان، پرِيان جي پيچري،
جي تو اوڏا ڀانِئيا، سي ڏُونگَرَ ڏُورِ ڏِسَنِ،
مَدِي نَه هُيَنِ مَنَ ۾، ته ڪيچان ڪوههُ اَچَن؟
مَرَڻَ منهنجي کي ڪِيو، هِيءُ پَههُ ٻاروچَنِ،
سُونهَنِ سَڳَرَ پَٽِييٖن، مَنَھَ مَعذورَنِ،
وِندُرِ وائِي جا وَهي، مُون کي سا نَه سَلَنِ،
آڻِ ٻَڌا اوٺِييٖن، موتِي کي مَيَنِ،
لاٿائُون لَطِيفُ چـٖي، لَڏُون سِرِ لَڪَنِ.

بيت - 13

سائِرَ ٻوڙِي سهڻي، نَه ڍوري، نه ڍَنڍَ،
اَکين مَنجِهه اُڪَنڊَ، مُيائِي ميهار ڏي.

سُر معذُوري

داستان پھريون
بيت - 1

هلندي هوت پنهونءَ ڏي، کهجن ڪي کوٽيون،
پهڻ تنين پٽ ٿئي، جي لءِ لالن لوٺيون،
سڀ سهيليون سڪ کي، چنجهون ۽ چوٺيون،
ٻانڀڻ! ٿيءَ ٻوٽيون، ته ڪتا کينئي ڪيچ جا.

وائي - 1

خُوبِي مَنجِهه خِفَتَ، اي دوستَ! دِقَتَ،
آهي عَبدُاللّطِيفُ کي.
مَدَحَ مُون کان نه ٿِئـٖي، سَندِي سُورَ صِفَت،
آهي عَبدُاللّطِيفُ کي.
هِجي ڪَرِيان هيجَ سين، مُطالِعُ مَحَبتَ،
آهي عَبدُاللّطِيفُ کي.
حُزنُ هوتَ پُنهُونءَ جو، رُڳِيائِي راحَتَ،
آهي عَبدُاللّطِيفُ کي.
پِرِيان جي پِستان جو، فاقو ئِي فَرَحَتَ،
آهي عَبدُاللّطِيفُ کي.

بيت - 2

ڪُتا کِيَنَئِي ڪيچَ جا، سَندا جي پُنُهونءَ،
اَگهيٖن هوند اَسونهَن، جي جانارَنِ يادِ پُئين.

بيت - 3

تَنِ پيئِي جانارَنِ ياد، جي پارِيلَ پُنهُونءَ ڄام جا،
سَندِي لالَنَ لاڌ، مُئِيان پوءِ مُنڌَ ٿِئٖي.

بيت - 4

جاڳايَسِ جَنبُورَ، ڪُتـٖي قَرِيبَنِ جي،
بَهِي بَهُڪِي اُٿِيو، گِهڏِي مَنجهان گُهورَ،
سَڀِ لاهِيندو سُورَ، گِرِي هِنَ غَرِيبِ جا.

بيت - 5

نَه ڪِين آهِيُون چُوهَڙا، نَه ڪِي آهِيُون چورَ،
هنگامان ۽ هورَ، ڪُتا! ڪَرِييٖن ڪَنِ تي؟

بيت - 6

ڪُتو چـٖي قَرِيبَ جا، آهِيُون ساڌَ سَهِي،
پِهرِين بات بَهِي، پُڇُون پوءِ پانڌِيَنِ کي.

بيت - 7

ڪُهين، ته آپُ ڪُهُه، ڏَسِ مَ چُوهَڙِيان،
سَندا آهيڙِيان، آن نه سَهَندِي هَٿَڙا،

بيت - 8

ڪُتو طالِبُ ڍُونڍَ جو، اَسين ڪُتي ڪِيڙَ،
چَهُٽِي آهي چِيڙَ، ڪارايي جي ڪَنَ ۾.

بيت - 9

ڪُتو ڪُرِٽي هَڏِيُون، جُوان مَڙدُ جِڳِرُ کاءِ،
اَلدُنِيَا جِيفَہ وَ طُلاّبُهَا کِلَاب، ايئن هِنئين سين لاءِ.

بيت - 10

جُھ يارُ ڏِٺائُون يارَ جو، پُٺِيءَ پيرُ ڪَڙِينِ،
ڦِرِيا نه فَرمانَ کان، اُنهيءَ ۾ آهِينِ،
ڏِسِي نَه ڏاڙِهين، شَبانَ جي سَڳَ کي.

بيت - 11

سَگِبانَ سِينڍارِيا، بَڇِيا تي بَهَنِ،
ڦِريا نه فَرمانَ کان، مُلُهه نه موتِيَئڙَنِ،
ڪونهي ڏوهُه ڪُتَنِ، ڏاڪارِيا، ڏاڙِهينِ ٿا.

بيت - 12

ڏَکا، ڏُونگَرَ جا مِرُون، مَرُ ٿا مُون تي ڪَنِ،
پُڙَندا ڪِينَ پَرِيَٽِ تي، هِنَ جا سَڌَرَ سُڄَنِ،
سَڳائِيءَ جِي، سَيّدُ چي، آهي سُڌِ سَڀَنِ،”
هوند نه هِتِ ٽَرَنِ، پَرَ قَرابَتَ ڪَمُ ڪِيو.

بيت - 13

ڪَمِ قَرابَتَ جَنِ جِي، هِتي آيم هيئَن،
رِفاقَتَ راکَنِ جي، پَهُتَسِ پاهَڙَ سِيئَن،
ماڙهُو مُلاحظو تنهن جو، ڪيچِ نه ڪندا ڪيئن،
ذاتِ نسورِيائِي نِيئَن، پَرَ سَڌَرَ سين سَڱُ ٿِيو.

بيت - 14

ساهَڙُ سُڪيءَ ۾ ٿِيو، پاڻيءَ مَنجِهه پُنوههُ،
سَندو ڪَچَ ڪُنو، تارِ تَرَندو ڪيتَرو؟

بيت - 14

سَڌَرَ سين سَڱُ ڪَري، پَرَکَنڊيٖن پيٖياسِ،
ڪيرَ بِرَهَمِڻِ ڪَنِ جِي، ڪيرُ ڄاڻي ڪيٖڻاسِ،
هوند نه سِنڌِ سُياسِ، هِنَ پُرئين ڪِيَسِ پَڌَرِي.

داستان ٻيون
بيت - 1

ڏُکِيءَ ڏَمَرُ ناههِ، بُکِيءَ کِلَ نَه اُڄَهي،
اُگهاڙِيءَ وِهانءُ، وِيو ويچارِيءَ وِسَرِي.

وائي - 1

هَلُ هوتَنِ ڪارَڻِ حالَ، شالَ سَڳَرِ ٿيندينءَ ساٿَ جي!
پيرَ پنهنجي پرينءَ لئـٖي، ڪوڏِ رَتائِين ڪالَ،
شالَ سَڳَرِ ٿيندينءَ ساٿَ جي!
چَڙهندي سِرِ چوٽِييٖن، لَڪَنِ ڪِيَڙُسِ لالَ،
شالَ سَڳَرِ ٿيندينءَ ساٿَ جي!
جي ڀاييٖن جَتَنِ جـٖي، ويجِهي ٿِيان وِصالَ،
شالَ سَڳَرِ ٿيندينءَ ساٿَ جي!
ٻُري پَٻَ وَڻنِ ۾، وِجِهجِ ڪا وَڙالَ،
شالَ سَڳَرِ ٿيندينءَ ساٿَ جي!
ڪيچان آيو قافِلو، مَيَنِ مَٿي مالُ،
شالَ سَڳَرِ ٿيندينءَ ساٿَ جي!
اِيندِيَئي بُو بوتَنِ جِي، تُون جَهلِجِ پَٻَ پَيالَ،
شالَ سَڳَرِ ٿيندينءَ ساٿَ جي!
جِتي جَمازَنِ کي، جَبَلَ ٿِينِ جَنجالَ،
شالَ سَڳَرِ ٿيندينءَ ساٿَ جي!
پُڇـٖي پِيادِيَنِ کي، اُتِ آرِياڻِي اَحوالَ،
شالَ سَڳَرِ ٿيندينءَ ساٿَ جي!
اَدِيُون! عَبدُاللّطِيفُ چـٖي، سَڄَڻُ مِلَندُمِ شالَ!
شال سڳر ٿيندينءَ ساٿ جي!

بيت - 2

اَدِيُون! وَرُ اُگهاڙَ، وِهانءُ جنهن وِسارِيو،
جيڏِيُون! ڇَڏي جاڙَ، سَڀِ نَنگيُون ٿِي نِڪَرو.

بيت - 3

سَڀَ نَنگِيُون ٿِي نِڪَرو، لالَچ ڇَڏي لوڀَ،
سُپيرِيان سين سوڀَ، نِنڊُون ڪَندي نه ٿِئـٖي.

بيت - 4

سَڀِ نَنگِيُون ٿِي نِڪَرو، پَڙهَڻَ ڇَڏي پوءِ،
مُنهَن مِڙَنِئان هوءِ، ڪَهـٖي جا ڪِينَ کَڻِي.

بيت - 5

ڪَهـٖي جا ڪِينَ کَڻِي، پِرِينءَ پَهُتِي سا،
وِهـٖي ويڙِهجِي جا، وَصلُ تنهن وِڃائِيو.

بيت - 6

وَصلُ تنهن وِڃائِيو، سِينڌِ سُرمي سِيئن،
سا لُوٺِي لِيلا جيئن، مَڻيو جنهن مِٽُ ڪيو.

بيت - 7

هُوندِئان هوتُ پَري، اوڏ آ اَڻَ-هُوندِ کي،
ساجَنُ تَنِ سَري، ’لا‘ سين لَڏِينِ جي.

بيت - 8

لائـٖي خَنجَرُ ’لا‘ جو، هَئٖي خَچَرَ کي هَڻُ،
سَڌُنِ جِون، سَيّدُ جي، وَٿُون سَڀ وِڪَڻُ،
پيرُ پَرُوڙي کَڻُ، تَه هَلَڻَ ۾ هورِي وَهين.

بيت - 9

هورِنِ هاڙهو لَنگِهيو، ٿِيءُ جَرِيدِي جوءِ!
هُوندِ جَنِين سين هوءِ، هوتَ نَه هُوندو تَنِ سين.

بيت - 10

هورِنِ هاڙهو لَنگِهيو، مُٺِي! مُوسَٽُ ڇَڏِ،
’لا‘ سين اُٿِي لَڏِ، ’ڪِينَ‘ رساڻـٖي ڪيچَ کي.

بيت - 11

هورِنِ هاڙهو لَنگِهيو، ڳورِيُون پاسي ڳوٺِ،
ڪيچِ تَنِين کي ڪوٺَ، ’ڪِينَ‘ جَنِين جي ڪَڇَ ۾.

بيت - 12

هورِنِ هاڙهو لَنگِهيو، ڳَورِيُون ٿِيُون ڳَمَنِ،
هاڃـٖي تنهن هَڄَنِ، ڌاران سِڪَ، سَيّدَ چـٖي.

بيت - 13

نه ڪا هِتِ نه هُتِ، ڪا ڳَورِيءَ سَندِي ڳالِ،
ڪِينَ پَهُتِي مالِ، حالِ پَهُتِي هوتَ کي.

بيت - 15

سانوَڻَ لَهَرِيُون، ٿَرَ وارِي، تَرِ وارَ،
اِنِهان ئِي اَپارَ، مُون سين ڀَلـٖي ڀال ڪِيا.

داستان ٽيون
بيت - 1

هَلَندي هاڙهو مَڻِي، ڪَرَڻُ ڪوهَه پِيامِ،
اَرِڏا آرِيءَ ڄامَ ريءَ، گُوندَرِ گُذَرِيامِ،
لَڪِيُون، لَڪَ، لَطِيفُ چـٖي، اورانگَهڻُ آيامِ،
پُرَڻُ پُنهُونءَ پُٺِ ۾، اِيءَ سَعَادَتَ سَندِيامِ،
مَٿِسِ ڪَمَ وِڌامِ، وِهان تان نَه وَسِ پِيو.

وائي - 1

جيڏِيُون! جا جَڙَ لائِي، جِيءَ جَتَنِ سين،
سا مُون، سَيباڻِيام، تنهن جِيئَڻُ جالَ ڪِيام،
جِيءُ جَتَنِ سين، جيڏِيُون!
مَهَرَ جا مَيَنِ جِي، سَنجهـٖي هَٿِ هُيامِ،
جِيءُ جَتَنِ سين، جيڏِيُون!
صُبح سُتي سُکَ ۾، ويسَلي وييامِ،
جِيءُ جَتَنِ سين، جيڏِيُون!
هَڪَل هوتَ پُنهُونءَ جِي، سَڳَرَ مَنجِهه سُيامِ،
جِيءُ جَتَنِ سين، جيڏِيُون!
ڏورِينديٖ منجهه ڏُونگَرين، ٿَهَرَ ٿوڀَ ٿِيامِ،
جِيءُ جَتَنِ سين، جيڏِيُون!
ڪوڙييٖن ڀالَ ڪَرِيمَ جا، گَنجي مَنجِهه گُهرِيامِ،
جِيءُ جَتَنِ سين، جيڏِيُون!
سُتِي سَنگَهرَ پَٽِييٖن، سِگَهڙِي سارَ لَڌِيامِ،
جِيءُ جَتَنِ سين، جيڏِيُون!
ڪِيهُون ڪوهَنِ پَٽِييٖن، ڪُوڪُون جَماجانِ،
جِيءُ جَتَنِ سين، جيڏِيُون!
هوتاڻِي هَٿُ کَڻٖي، پُنهُونءَ پِيادِيانِ،
جِيءُ جَتَنِ سين، جيڏِيُون!
ڏُکُون، بُکُون، ڏاکِڙا، ڪارَڻِ جَنِ ڪِيام،
جِيءُ جَتَنِ سين، جيڏِيُون!
موٽِي، ماءِ! ڀَنڀورَ ۾، اَڱڻِ سي آيامِ،
جِيءُ جَتَنِ سين، جِيڏِيُون!

بيت - 2

هَلَندي هاڙهو مَڻِي، ڏَڪَنِ منهنجا ڏوهَه،
هو اَوڇَڻَ سِرِ اُٺَنِ تي، هِيءَ پَنڌِ پَڇاڙي پوءِ،
ليڙَنِ ريٖ، لَطِيفُ چـٖي، ڪيئن ڪَرِيندِيَسِ ڪوههَ؟
اَڳِيان رائو سُڄـٖي روههَ، وِهان تان نَه وَسِ پِيو.

بيت - 3

هَلَنديٖ هاڙهو مَڻِي، سِسِي ڏِيندِيَسِ ساههُ،
لِڱَنِ تان، لَطِيفُ چي، پاري نِيُمِ پاههُ،
ڪَندو ٻاجَهه اَللهُ، وِهان تان نه وَسِ پِيو.

بيت - 4

هَلَنديٖ هاڙهو مَڻِي، گَسان تان مَ گُسان،
لَڪَنِ تان، لَطِيفُ چـٖي، رِڙهِي مانَ رَسان!
پُنهُون شالَ پَسان، وِهان تان نه وَسِ پـِيو.

بيت - 5

ڀائِي حالَ هَلِي وِيا، ڪنهن کي سُورُ سَلان؟
کَڻِيو لَڄَ، لَطِيفُ چـٖي، لَڪَنِ مَنجهه لُڇان،
پانڌِي ڪيرُ پُڇان، وِهان تان نه وَسِ پِيو.

بيت - 6

وَڌو ڪِيمَ، وَڻاههُ! اُونچا ڏُونگَرَ! مَ ٿِيو،
ٽِمو مَ، نيڻاههُ! تَه پيرُ نِهارِيان پِرِيَنءَ جو.

بيت - 7

وارو مُون، وَڻاههُ! ڪا سُڌِ سُونهَپَ جِي نه ڏِيو؟
اِيءَ! اِهائِي ڳالَهڙِي، شَجَرَ! سُڻيجاهه،
چوٽِي چاڙهيجاههُ، ته مُوڙِهيءَ ڪو منهن ٿِئـٖي.

بيت - 8

وارو! مُون، وَڻِراهه! ڪا سُڌِ سونهَپَ جِي نه ڏِيو؟
وِجِهي وَراڪَنِ ۾، مَعذُورِ کي مَ مُنجهاءِ،
مَنجهان پاڻَ پِيادِيُون، هادِي ٿِي هَلاءِ،
پِرِيان کي پَهُچاءِ، ته لَڳِي لُوٺو نه ٿِييٖن.

بيت - 9

وارو مُون وَڻِڪارَ، ڪا سُڌِ سونهَپَ جِي نَه ڏِيو؟
آهي اَسُونهِينءَ جِي، مَٿي تو مَيارَ،
وِڙهِيا ويراڳِڻِ سين، لَڪَنِ جا لِيارَ،
ڪَرِيان ٿِي ڪُوارَ، ڪَنڊَنِ، ڪانڊيرَنِ جِي.

بيت - 10

ڪَنڊا مُون پيرَنِ ۾، توڻي لَکَ لَڳَنِ،
آڱرِ آڱوٺـٖي نه مِڙيٖ، ڇِپُون پيرَ ڇِنَنِ،
وِينديٖ ڏانهن پِرِيَنِ، جُتِي جاتِ نه پائِيان.

بيت - 11

جُتِي سي پائِيندِيُون، جَنِين پيرَ پِرِين،
لاٿِيون سَڀِ پَرِين، سَسُئِيءَ سُپِريَنِ کي.

بيت - 16

نه مُون نانَاڻِئان کَٽِيو، نه ڪِي ڏاڏاڻِئا،
پِرِيَنِ جي پارا، مُون سين وَڏائِي وَڙَ ٿِيا.

داستان چوٿون
وائي - 1

توڏنِ تان نه تَنوارِيو، منهنجو لالَن وارِيو،
اَللهَ ڪارَڻِ، مِيان اوٺِيا!
شَرَفُ لَهـٖي سَسُئِي، ڪُٺَلِ کي ڪَمُ ڪارِيو،
منهنجو لالَن وارِيو،
ميندِيءَ مورَ مَلِيرَ جا، چانگَنِ کي سَڀِ چارِيو،
منهنجو لالَن وارِيو،

وائي - 2

ڪُهُه ڄاڻان ڪيڏاهِين؟ منهنجو تَنُ تَڻـٖي تيڏاهِين،
سائِين نيڻيٖن نينهَڙو لَڳائي وِيڙا.
جيڏاهن عالَمَ آسَرو، مون پُڻ آهي اوڏاهين،
دُونهِين دوسِتَ ميهارَ جِي، ڏِيئـٖي جيئن ڏِٺائِين،
ساري سُپِرِيَنِ کي، رَهَه پَرِ رَتُ رُنائِين،
دامَنَ تيڏِي، چَنگُلُ ميڏا، روزَ قِيامَتَ تائِين،
پِيرُ اَسان ڏا حَضرَتُ مِيران، ڪُلَ دِي آسَ پڄائِين!

بيت - 1

مَرِي جِيءُ ته ماڻِيين، جانِبَ جو جَمالُ،
ٿِيين هوند حَلالُ، جي پَندِ اِهائِي پارِييٖن.

بيت - 2

مَرُ ته موچارِي ٿِييٖن، اَجَلان اَڳي اَڄُ،
جان ڪِي هُئينءَ جيئرِي، ته مُنڌَ! ڀَنڀورا ڀَڄُ،
پُنهُونءَ ساڻُ پَهَڄُ، ته مَلَڪَ المَوتُ ماڻِييٖن.

بيت - 3

مَرُ ته موچارِي ٿِييٖن جِيئَڻ آڏو جَتَ،
هارِي! ڪَرِ هِمَتَ، تَه ڏيئِي دَمُ، دوسُ لَهِين.

بيت - 4

مَرُ ته موچارِي ٿِييٖن، ويهِي وِجُهه مَ ويرُ،
دِلِ ۾ آڻِ مَ دَورُ تُون، ڦِرَڻَ سَندو ڦيرُ،
توڻـٖي لَهيٖن نه پيرُ، توءِ راحَتَ آهه رِڙهَڻَ ۾.

بيت - 5

مَرُ ته موچارِي ٿِييٖن، ويهِي جِيءُ مَ، جوءِ،
مُنڌَ! مَرَڻان پوءِ، پَهُچَندِينءَ پُنهُونءَ کي.

بيت - 6

اَجَلان اَڳي، سَسُئِي! مُنڌَ جِيَئرِيائِي مَرُ،
ٽولِيان تنهن مَ ٽَرُ، جنهن رُوحُ وِڃايو راههَ ۾.

بيت - 7

مَرَڻان اَڳي جي مُئا، سي مَرِي ٿِينِ نه ماتِ،
هوندا سٖي حَياتِ، جِيئَڻان اَڳـٖي جي جِيا.

بيت - 8

جيئڻان اَڳي جي جِيا، جُڳِ جُڳِ سي جيئَنِ،
اوءِ موٽِي ڪِينَ مَرَنِ، مَرَڻان اَڳي جي مُئا.

بيت - 9

اُونچو اُتاهُون گَهڻُو، جيئڻَ کي جَبَلُ،
مَرَڻَ! مُون سيٖن هَلُ، تَه پُٺِيءَ تو پَنڌُ ڪَرِيان.

بيت - 10

تو سَڱُ، ساهَ گَهڻَنِ سين، جِيئَڻَ! گوشٖي جاءُ،
مَرَڻَ! مُون سين آءُ، تَه پُٺِيءَ تو پَنڌُ ڪَرِيان.

بيت - 11

تو سامائي سَسُئِي! مَرَڻُ ڪِيو مُردارُ،
ڪُپَرِ سين ڪوهِيارُ، لُوٺِي! تو لَڄائِيو.

بيت - 12

پَرِ ۾ پَچِي پِرِينءَ کي، مَرِي نه ڄاتوءِ،
’مُوتُوا‘ مُنڌَ نه سوءِ، ڪَنڌُ ڪُڄاڙِيان ڪاٽِييٖن؟

داستان پنجون
بيت - 1

هٿين، پيرين، مُونَڙِيين، هَلِجِ ساڻ هيئن،
عِشقُ آرِيءَ ڄامَ جو، نِباهي نئين،
جان جان ٿِي جيئيٖن، تان پاڙِجِ ڪو مَ پُنهُونءَ سين.

وائي - 1

وِهُه مَ واٽَ وِرچِي، هو! اَلَا! مِيان!
جيئن ڪَهندينءَ، تيئن لَهندينءَ.
ڪَنِين اَچِي ڪا ڪَهِي، ڪَنِين اَچي ڪا چَئي،
جيئن ڪَهندينءَ، تيئن لَهندينءَ.
اَمُلُهه ڀايان اُنَ کي، ساڄَنَ مون کي جا چَئِي،
جيئن ڪَهندينءَ، تيئن لَهندينءَ.
پيٖرَ پٽائِين ڪُونئَرا، رائـٖي ڪِيَسِ رَچِي،
جيئن ڪَهندينءَ، تيئن لَهندينءَ.
مُنهُن ڪَرِ مَعذُورِيَنِ ڏي، پُنهُون ڄامَ! پَرَچِي،
جيئن ڪَهندينءَ، تيئن لَهندينءَ.
مُون کي تِنهِين ماريو، جَتَنِ جا چَئِي،
جيئن ڪَهندينءَ، تيئن لَهندينءَ.
وِندُرَ واٽَڙِيَنِ تي، ڪانڌِي ٿِيندَمِ ڪيچِي،
جيئن ڪَهندينءَ، تيئن لَهندينءَ.

بيت - 2

هَٿيٖن، پيريٖن، مُونَڙِييٖن، ڪَهِجِ ڀَرِ ڪَپارَ،
مَتان، ڇورِي! ڇَڏِييٖن، پَرِيَتَڻـٖي پَچارَ،
توکي سَنَدَ، سَسُئِي! سَندِي لَنئُون لَغارَ،
جي هوَنِئي هوتَ هَزارَ، ته پاڙِجِ ڪو مَ پُنهُونءَ سين.

وائي - 2

توکي مَڱان، جو تون آهِييٖن، ٻِيو دَرُ ڪونَه سُڃاڻان.
اِلاهي! عِنايَتَ سين، نوازئين نِماڻا،
اَنڌا ڪَرييٖن اَڳَ ۾، ڪوٺائِييٖن ڪاڻا.

بيت - 3

هَٿين، پيرين، مُونَڙِيين، ڪَهِجِ ڀَرِ قُدام،
وِچ وَسِيلو ناهه ڪو، اوري آرِيءَ ڄامَ،
هِينئين لائي هامَ، پاڙج ڪو مَ پُنهُونءَ سين.

بيت - 4

هَٿين، پيرين، مُونَڙيين، پُرِي ڪج پَرَکَ،
قَدَمُ ڪيچ- ڌڻِين ڏي، پاءِ وڌندي وِکَ،
جي هُونَئي هوتَنِ لَکَ، ته پاڙجِ ڪو مَ پنهونءَ سين.

بيت - 5

هَٿيٖن، پيريٖن، مُونَڙِييٖن، سِرِج ساههَ پَساههَ،
هوتُ گَڏِبُئِي حَبَ ۾، رَهَبَرُ مَٿي راهَه،
جان جان ساڻُءِ ساههَ، تان پاڙِج ڪو مَ پُنهُونءَ سين.

بيت - 6

ٿَڌِيءَ ٿَڪِي نه وِهٖي، تَتِيءَ ڪَري تاڻَ،
وِڌائِين وَڻِڪارَ ۾، سَسُئِيءَ پاڻُ سُڪاڻَ،
پُڇي پَهَه پَکِينِ کي، پيئِي مُنڌَ پَرِياڻَ،
ڏِنَسِ ڏيهَه وَڻَنِ جا، تَنِ اَللهَ لَڳِ اُهڃاڻَ،
مانَ پَرَچِي پاڻَ، اَچي آرِياڻِي وَرِي.

بيت - 7

توڻي وِلاڙُون ڪَرين، توڻي هلٖين وِکَ،
لِکِيي منجها لِکَ، ذَرو ضايَع نه ٿِيي.

بيت - 8

لِکِيو جو نِراڙِ، سو اَنگُ ڪِياڙِيءَ نَه ٿِئـٖي،
پارِيو ويٺِي پاڙِ، جيڪِين لالَنَ لِکِيو لوحَ ۾.

بيت - 9

جِتـٖي جـٖيتَرِيُون، لِکِيُون لوحَ قَلَمَ ۾،
تِتي تيٖتَرِيُون، گَهڙِيُون گهارَڻُ آئِيُون.

بيت - 10

ڪِيائِين ڪيچِيَنِ لئـٖي، جُسو جَلاوَتَ،
ڇَڏي پيٺِي ڇَپَرين، هارِي سَڀِ حُجَتَ،
هَئِي نِماڻِي نِسَتَ. پَنڌُ وَڌائِين پاڻَ تي.

بيت - 11

ڏُکِيءَ ڏورَڻُ پاڻَ تي، وِيچارِيءَ وِڌو،
ڏِيلُ جنهن جو ڏُکَ سين، سَڀوئِي سِڌو،
هُيَڙُسِ اَڳَ لِڌو، پوءِ ٿِي ڪَري پَنڌَڙا.

بيت - 12

پَنڌ نه پَنڌَنِ جيتَرو، ڪيئن سُڄَندِي ڪِيھَ؟
جيڪَرَ ڪَرِيان رِيهَه، پَرَ چوندا مُنڌَ چَرِي ٿِئِي.

بيت - 13

چُونِمِ مَرُ، ’چَرِي ٿِئِي‘، پَرَ جي سَڏُ سُڻِينِ،
مَرُ مُنهِين کي ڏِينِ، ماڙهُو اَچِيو مِيهَڻا.

بيت - 14

ماڙهُو ڏيئِي مِيهَڻا، مُون کي ڪَندا ڪوههُ؟
جنهن ڇورِيءَ ۾ ڇوه، سا پِٿُون ٿِيندِي پيرَ تي.

داستان ڇھون
بيت - 1

جَهلِي تان نَه رَهان، ڌاران پَسَڻَ پِرينءَ جي،
اَپَرِ عاجِزِ آهِيان، لالَنُ جان نَه لَهان،
فَردا مُون ڦِٽِي ڪِي، وَعدي ڏي نَه وَهان،
صُباحَ سِين نه سَهان، خواه مـٖيڙِييٖن، خواهِ مارِييٖن.

وائي - 1

اَچِي لالَنَ! لَٽِ، مِيان! مُئِيءَ جو لوڙههُ لَڪَنِ ۾.
هو کانُ کَٿَورِيءَ هيرَئُون، مُون ۾ صابُڻَ ڇَٽِ،
مُئِيءَ جو لوڙههُ لَڪَنِ ۾.
آرِياڻِي! اَچي ڪَري، ڪا گَهڙِي مُون وَٽِ جَٽِ،
مُئِيءَ جو لوڙههُ لَڪَنِ ۾.
کَٿُوريءَ کَشبوءِ سين، هارِيائُون هَٽِ هَٽِ،
مُئِيءَ جو لوڙههُ لَڪَنِ ۾.
دَردُ منهنجي دِلِ جو، تُون، ڪامِلَ! اَچِي ڪَٽِ،
مُئِيءَ جو لوڙههُ لَڪَنِ ۾.
اَدِيُون! عَبدُاللّطِيفُ چٖي، سِرَ تائِين آهي سَٽِ،
مُئِيءَ جو لوڙههُ لَڪَنِ ۾.

بيت - 2

فَردا مُنڌَ ڦٽِي ڪِي، نَقدُ کَنيو نارِ،
هِيءَ جا واڳَ وِلَهِيءَ جِي، ويٖرَمَ ڏي مَ وارِ،
جيٖڪِين مُٺِيءَ مارِ، جيٖڪِين ميڙ مُٺِيءَ کي.

بيت - 3

مُٺِي ٿِي مُدَعا گُهريٖ، موتُ ٿِيو مَوجُودُ،
اَچيٖن تَه اَڄُ ڪَرِيان، صُباحَ جو سُجُودُ،
جيٖڪِين نـٖي وُجُودُ، جيڪِين ميڙِ مُٺِيءَ کي.

وائي - 2

نَهِين نَهِين ميڏي وَسِ، وو!
بِنا دِلبَرَ هِيءَ دِلِ ماندِي.
سِڪان ٿِي سَنگهارَ کي، بابِ نه منهنجي بَس،
مون کي مَتِ ميهارَ جي، ڪان اَچي ٻِي ڪَسِ،
دَردَ دَسِي آهِيان، دَرِدڦ مُونهيٖن جو دَسِ،
سُکُ نه پُڇـٖي سهڻي، ڏُکُ ڏُکِيءَ کي ڏسِ.

بيت - 4

جيٖڪِين ميڙِ مُٺِيَ کي، جيڪِين مُٺِيءَ مارِ،
ڏُکِيءَ کي ڏيٖکارِ، هيڪَرَ هوتُ اکين سين.

بيت - 5

ڏُکِي ٿِي ڏَڌورَ، لَهَسِي لَنئون پُنهُونءَ جي،
ڏيٖئي آڳ اَتور، سَڀَ نهَ کانئـٖي سَسُئي.

بيت - 6

ڏُکِي! ڏِکَ وِسارِ، سٖيجَ ڦِٽِي ڪَرِ، سَسُئِي،
پَٽِييٖن پيرُ نِهارِ، تَه آرِياڻِي اُتان لَهيٖن.

بيت - 7

ڏُکِي! ڏُکُ مَٿـٖي ڪَري، وانءُ ڇَپَرِ پيٖهِي،
گَڏِبَئِي ڏيٖهِي، سُوڌِيُون ڏِيندَءِ خَبَرُون.

بيت - 8

ڏُکِيءَ ڏِيهاڻِي، مُٺِيءَ مَٿي هَٿَڙا،
تنهن پَرِ نه کاڻِي، جنهن پَرِ جِئـٖي، جيڏِيون!

بيت - 9

ڏِسَڻُ ڏِکان اَڳَرو، سَسُئِي! آڻِ مَ شَڪُ،
ٿِيءُ ٻانِهِي، ڀَرِ اوئِيُون، لُڏُ مَ پَسِي لَڪُ،
وَرُ پُنهُونءَ سين پَلَڪُ، ٻارَهَن ماهَ ٻِيَنِ سين!

بيت - 10

هَر دَمُ هوتَ پُنهُونءَ جو، ڏِسَڻُ ڀانئج ڏِکَ،
وَرُ پُنهُونءَ ساڻُ پَلَڪَ! ٻَنِ ٻارهن وَرِهَيه ٻِيَنِ سين.

بيت - 11

ٿورَ ويرَمِي ٿِيءُ، وَڃَڻُ ويرَمَ نه سَهي،
ڏيئِي مَرِجِ ڏُونگَرين، جَتَنِ ڪارَڻِ جِيءُ،
هُڏِ نه هوندو هيءُ، ساهُه پِرِيان تان صَدَقو!

بيت - 12

ڏُکِيءَ سَندِيُون ڏُونگَرين، آڌِيءَ آهُون پُونِ،
ڏاري جو ڏُونگَرَ کي، سو ڪِين چَيو چُونِ،
آرِيءَ جي اَرِمانَ ۾، ماڙهُو، مِرُون رُونِ،
اِنَ پَرِ سيٖئِي هُونِ، هينئڙا جَنِ هَڄِي وِيا.

بيت - 13

ڏُکِيءَ سَندِيُون ڏُونگَريٖن، پَسو! پِٽُون پُون،
مُئي پُڄاڻا مُنڌَ کي، روجَهه رُڃُنِ ۾ رُونِ،
ڀُوڻان اِيَهِين چُونِ، تَه مُئِيءَ اَسان کي مارِيو.

بيت - 14

ڏُکِيءَ سنَدِيُون ڏُونگرين، اوڇِنگارُون اَچَنِ،
هَڻِي سانگِ سَسُئِيءَ کي، ڪِلو ڪِيو ڪيچَينِ،
جي هَٿان هوتَ مَرَنِ، هوتُ تَنِين جي هَنجَ ۾.

بيت - 15

ڏُکِيءَ سَندِيُون ڏُونگَرين، وَڻَ ٽِڻَ وايُون ڪَنِ،
وَٽان ويهِي جَنِ، وَڍِيءَ سي واڍوڙِيا.

بيت - 16

وَڍِيءَ سي واڍوڙِيا، رَتُ نه ڏِٺو جَنِ،
مَوتُ قَبُولِيو تَنِ، ڏِٺو جَنِ ڏُکِيءَ کي.

بيت - 17

ڪنهن جنهن ڏُکا ڏيٖ، پارانڀا کي پانڌِييٖن،
سُورَ ڀَرِيائِين سٖي، ڳالِهه ڪِيائِين جَنِ سين.

بيت - 18

ڪو جو وَڍِيءَ وَڍُ، جيئن وِڻَ وَڍِيائِين وَڍَ سين،
ڏُکُ ڏُکِيءَ کي ڏَڍُ، جَنِ ڏِٺِي سي ڏُکِيا ٿِيا.

بيت - 19

وَڍيَلِ ٿِي وايُون ڪَري، ڪُٺَلِ ڪُوڪاريٖ،
هُنَ پَنَ پنهنجا سارِيا، هِيءَ هَنجُون هَڏَنِ لئـٖي هاريٖ.

بيت - 20

ڏُکِيءَ توءِ ڏُڪارَ، توڻٖي وَسَنِ مينهَڙا،
صاحِبَ هَٿِ سُڪارُ، هِنَ وَسِ آهِينِ هَٿَڙا.

بيت - 21

ڏُکِيءَ توءِ ڏُڪارَ، سيڻَنِ ڏيهُه سُڪارِيو،
ٻاروچاڻُو ٻارُ، سَڀوئِي سُواءَ سين.

داستان ستون
بيت - 1

آئُون نَه گَڏِي پِرِينءَ کي، ٿورا ڏينهن ٿِيا،
راتيٖن روزَ وِيا، عَبَثُ آرِيءَ ڄامَ ري!

وائي - 1

هِيءَ گهايُلِ هَڏِ گهورِي، وو! الا! ميان! ڪيچِي مُونَ نَه سَڱِيڻا.
عِشقَ آرِي ڄامَ جـٖي، هِيءَ جُهونَڙيٖ هِڏِ جهورِي،
وو! اَلا! ميان! ڪيچِي مُون نَه سَڱِيڻا.
رَهِي جا رُڃُنِ ۾، سا ڇَپَرِ ڇَڏِيو مَ ڇورِي،
وو! اَلا! ميان! ڪيچِي مُون نَه سَڱِيڻا.
اَدِيُون! آرِيچنِ لئـٖي، ڏُونگَرِ ٿيِندِيَسِ ڏورِي،
وو! اَلا! ميان! ڪيچِي مُون نَه سَڱِيڻا.

بيت - 2

آئُون نَه گَڏِي پِرِينءَ کي، سَهسَيٖن سِڄَ وِيا،
هَلَڻَ ويرَ هِئا، ديٖکٖي شالَ دَمُ ڏِيان!

بيت - 3

آئون نَه گَڏِي پِرِينءَ کي، تُون ٿو لَهين سِجِ!
آئُون جي ڏيَئيٖن سَنِيها، نيئِي پِرِيان کي ڏِج،
وَڃِي ڪيچِ چَئِج، ته ويچارِي واٽَ مُئِي!

بيت - 4

آئُون نَه گَڏِي پِرِينءَ کي پويُون ٿِيو پَساهه،
سِڪان ٿِي سَڪَراتَ ۾، رويو پُڇان راهه،
شالَ مَ وَڃيمِ ساهه، ڌاران پَسَڻَ پِرِينءَ جي!

وائي - 2

لَڙَڪيءَ لَنءُ نَه سُڃاتو، راندِ ڀايائِين راز کي.
اَنڌو اُلُوهِيَتَ کان، آهي اِيءُ اُمُاٿو،
صُباحَ سو نَه شُمارَ ۾، ليکِئان جو اَڄُ لاٿو،
پيٖيَسِ ڪاڻِ ڪَرِيمَ سين، ٿِيُسِ نِمرُودِي ناتو.

بيت - 5

آئُون نه گَڏِي پِرِينءَ کي، عُمِرِ تان ويئِي،
وِلَهِيءَ ڏينهن وِڃائِيا، سَرِتيُون! سَڀيئِي،
پِيرِيءَ ۾ پيئِي، اَکِيُون آرِيءَ ڏي کَڻـٖي!

بيت - 6

آئُون نَه گَڏِي پرينءَ کي، جوڀَنُ وِيو جاڙَ،
آڏا آرِيچَنِ کي، چاڙهِيڪا ۽ چاڙَ،
مُون مُٺِي کان نَه ٿِئـٖي، وَڏَپَڻَ مَنجِهه وِلاڙَ،
عُمِرِ سَڀ اَواڙَ ويَـٖيم، ٿِي وَاڪا ڪِرِيان!

بيت - 7

آئُون نَه گَڏِي پِرِينءَ کي، هِيءَ پُڻِ ڏينهن وِيو،
نِهوڙيٖ ناڀُنِ سين، مُون کي نينهن نِيو،
مُٺِيءَ مَوتُ ٿِيو، “پِيُ، پِيُ ڪَندي پَنڌَ ۾!

بيت - 8

آئُون نَه گَڏِي پِرِينءَ کي، آيو عزِرائِيل،
جوراڻـٖي سين، جيڏِيُون! نڪو قالُ نه قِيلُ،
آيو مَوتَ دَلِيلُ، ماريندو مُرادَ کان!

بيت - 9

آئُون نَه گَڏِي پِرِينءَ کي، مَٿان آيو مَوتُ،
واجهائيندي وَرِهَه ٿِيا، هَڏِ نه گڏِيُمِ هوتَ،
جيڪُسِ ٿِيندِيَسِ فَوتُ، فَنا هِنَ فِراقُ ۾!

بيت - 10

وِلاڙِيو وَڻين چَڙهٖي، ڳِجُهنِ ٿيندي ڳاهُه،
سَسُئِي سُورِيءَ چاڙهِيو، پِرِيان لَئـٖي پَساهه،
هُو مِرُون، هيءُ ماهه، ڪِينَ ڪَمِيڻِيءَ رَکِيو.

بيت - 11

وِلاڙِيو وَڻين چَڙهي، رَئِي پَسِيو روءِ،
”وِچان جو وِچُ پوءِ، سو ڪنهن پَرِ ڪَهِي لاهِيان!“

بيت - 12

وِلاڙيون وَڻيٖن چَڙهي، اُونچَنِ مَٿي اَڄُ،
لالَنَ ڪارَڻِ لَڄُ، باسِيائِين بردارَ جو.

بيت - 13

وِلاڙِيو وَڻيٖن چَڙهي، ڏِيو پَٽولي لانگَ،
ٽارِيءَ ٽارِيءَ ڇانگَ، سَسُئِي مورَ ٻَچَنِ جيئن.

بيت - 14

وِلاڙِيو وَڻيٖن چَڙهي، پَسو سَگَهه سَندياس،
آڌِيءَ وَڃِيو آکُڙي، نَه ڪو پِيءَ نَه ماسِ،
سوئِي سو سيڻاسِ، پَري پَڙاڏا ڪَري.

بيت - 15

وِلاڙِيو وَڻين چَڙهـٖي، ڏاڍو ڏوريٖ ڏُورِ،
سُپيٖرِيان جي سُورِ، پَري پَڙاڏا ڪَري.

بيت - 16

پَريٖ پَڙاڏا ڪَري، اوريٖ نه آهي،
ڪَمتَرِ ڪا ڪاهـٖي، پَهُچي هِنَ پَٽَيءَ کي.

بيت - 17

رُڃُنِ ۾ رَڙِ ٿِي، ڪَرَ ڪووَلَ جِي ڪُوڪَ،
وَلوَلو ۽ وُوڪَ، اِيءَ تان آههَ عِشقَ جِي.

بيت - 18

رُڃُنِ ۾ رَڙِ ٿِي، ڪَرَ چَتُونءَ جِي چانگارَ،
اِيءَ عِشقَ جِي اُٻَڪارَ، نَعرو آهي نينهن جو.

بيت - 19

رُڃُنِ ۾ رَڙِ ٿِي، ڪَرَ ڪُرَڪي ڪُونجَ،
نَعرو مَنجِهه نِڪُونجَ، اِيءَ تان آهَ عِشقُ جِي.

بيت - 20

رُڃُنِ ۾ رَڙِ ٿِي، ڪَرَ ڪُرَڪي ڪُونجَ،
نَعرو مَنجِهه نِڪُونجَ، اِيءَ تان آهَ عِشقُ جِي.

بيت - 21

رُڃُنِ ۾ رَڙِ ٿِي، ڪرَ سارَنگِيءَ سازُ،
اِيءُ عِشقُ جو آوازُ، ماڙهُو رَکَنِ مُنڌ تي.

سُر ديسي

داستان پھريون
وائي - 1

ڏاگَهنِ، ڏيرَنِ ساڻُ، ڪَرَهِنَ، ڪيچِنِ ساڻُ،
مَتان ڪا ٻـِي لَنئونءَ لائـٖي!
آئُون سُتِي، هو هَلِيا، وِيَئڙا ڪَرَهَلَ ڪاهـٖي،
مَتان ڪا ٻـِي لَنئونءَ لائـٖي!
آسَڻَ اَڳِيان اُنِ جي ’ٻَرِ! ٻَرِ!‘ ڪِيو ٻاڏائـٖي،
مَتان ڪا ٻـِي لَنئونءَ لائـٖي!
چَتُرَ ڏيئي چِتَ کي، وِيَئِڙا هوتُ ڇُپائـٖي،
مَتان ڪا ٻـِي لَنئونءَ لائـٖي!
جيڪا هُيَنِ مَنَ ۾، وِيَئڙا پنهنجي پُڄائـٖي،
مَتان ڪا ٻـِي لَنئونءَ لائـٖي!
اَدِيُون! عَبدُاللّطِيفُ چـٖي، اِيندَمِ واڳَ وَرائـٖي،
مَتان ڪا ٻـِي لَنئونءَ لائـٖي!

بيت - 1

مٺيس! جهل مهار، ڪٺيس ڪاهه مَ ڪرهو،
مون نماڻيءَ جي نجهري، ڀيرو ڪج ڀتار!
ساجن! توهان ڌار، ڏٺم ڏينهن قيام جو.

بيت - 2

ڏاگَهنِ، ڏيرَن، ڏُونگَرَنِ، ٽنهي ڏِنَمِ ڏُکَ،
سي سَڀ ڀانَيَمِ سُکَ، هيڪاندِ ڪارَڻِ هوتَ جـٖي.

بيت - 3

ڏاگَهنِ، ڏيرَنِ، ڏُونگَرَنِ ڏُکَنِ آئُون ڏَڌِي،
پُڇان پيرُ پُنهُونءَ جو، وِجهان وِکَ وَڌِي،
لِکِئي آئُون لَڌِي، ناته پَٽنِ ڪيرَ پَنڌَ ڪَريٖ؟

بيت - 4

ڏاگها! ڪِيمَ ڏَرو، اَڃا آرِياڻِي اَڳي ٿِيو،
موڙيٖ مَڃَرَ ٽارِيُون، چانگا! پيا چَرو،
آن تان حَرَفُ هَرو، مُورائِين مَعافُ ٿِيو.

بيت - 5

اَڱَڻَ مَٿي اوپِرا، جَڏهِن ڏاگها ڏِٺَئـٖي ڏينهن،
وَٺِي سَڙَڪَ، سَسُئِي! ويههُ وِهاڻِيءَ سِينءَ،
چوٽي سين چانگَنِ کي، جَڙِ زَنجيرَنِ جِيئن،
ته هوتُ تنهنجو هِيئن، پُنهُون نِيائُون نَه پاڻَ سين.

وائي - 2

وَڃي سا رات وِهاڻِي، رِيءَ پَسَڻَ پِرِيَنِ جي!
هِهَڙا اوڏا سپِرِين، تو ڪيئن نِنِڊَ رِهاڻي؟

بيت - 6

اَڱَڻَ مَٿي اوپِرا، جَڏِهن ڏاگها ڏِينهَن ڏِٺاءِ،
ڪُنجُون جي قُفِلَنِ جُون، تان ڪنهن لَلِ لِڪاءِ،
ته سُڀاڻي سَندِياءِ، ٿِئي سارُوڻي، سَسُئِي!

بيت - 7

اَڱَڻَ مَٿي اوپِرا، جَڏِهن ڏِٺَئـٖي اُٺَ،
ڏايُئِي نه ڏاگَهنِ کي، اوڳِي ساڻُ اَڳَٺَ،
ته هوند نه تنهنجي هَٺَ، سُورَ پِرايا، سَسُئِي!

بيت - 8

اَڱَڻَ مَٿي اوپِرا، جَڏِهن ڏِٺَئـٖي توڏا،
دَنگيِئـٖي نَه وارَنِ سين، تَنِ گورَنِ جا گوڏا،
ته لَڪَنِ جا لوڏا، هوندَ نَه سَٺَئِي سَسُئِي!

بيت - 9

ڏاگَهنِئُون ڏيرَنِ، جي آندا ٻَردَ ڀَنڀورَ ۾،
هَڻِي چِيلَ چَرا ڪِيا، وَهِه پَئِي وَهُڙَنِ،
کُڙِيءَ کُڙِڪو اُنِ جو، هوندَ سُتي سو سَڀَنِ،
ڏاندَنِ ساٿِ سَيّدَ چي، پِيادِيُون پَهُچَنِ،
جَن جو پيرُ نه لَڳو پَٽِيـٖين، تَنِ آيَمِ ساڻُ اُٺَنِ،
گُنگَنِ ۽ جُنگَنِ، مُنڌَ اَسُونِهين ميڙِييٖن!

بيت - 10

اَڳي اُٺَ رَڙَنِ، مُون ڀيري ماٺِ ٿِئِي،
پلاڻِيندي، پاڻَ ۾، ڪُڇيو ڪِينَ ڪُٺَنِ،
ڪا جا مامَ مُٺَنِ، هِنِ پُڻِ هُئِي هُنِ سين.

بيت - 11

ڇا جي ڏِنگا ڏيرَ، مُنهنجو ڏينهن ڏِنگو مَ ٿِيٖي!
اُٺَنِ، اوٺِيَڙِن جـٖي، ڇا وَهِيڻُو ويٖرَ،
هِيءَ ڪَمِيڻِيءَ ڪيرَ، جا اَمُرَ کي آڏِي ڦِريٖ.

بيت - 12

ديسِي سيڻ ڪِجَنِ، پَرَديسِي ڪِهڙا پِرين،
لَڏِيو لاڏُوڻا ڪِيو، پنهنجـٖي ديسِ وَڃَن،
پُڄاڻا پِريَنِ، ڪِجي بَسِ ڀَنڀورَ کان.

بيت - 13

ڌُرِيائِين ڌاريان، مِٽَ مُئِيءَ جا نَه ٿِيا،
مَدِي ڏيرَنِ مَنَ ۾، کِلِيو کِيڪارِيان،
صُبُوحِ ٿِي سارِيان، ته اُٺَ نَه اوطاقُنِ ۾.

بيت - 14

اُٺَ مَ اوري آڻِ، ڏاگَهنِ ڏَڌِي آهِيان،
هَڻِي هَٿُ هَيَنِ کي، پَري نيئِي پَلاڻِ،
هوتُ منهنجو هاڻِ، پُنُهون نِيائُون پاڻَ سين.

بيت - 15

جَتا! شالَ جِيو، جِيو! ٿا جاڙُون ڪَرِيو،
ٻانَڀڻِ کي ٻَروچَ ري، ٻيِلي ناهِه ٻِيو،
ڇِنَڻ تان نَه پِيو، هِيءُ سڱ نه ڇِنَڻَ جهَڙو.

بيت - 16

جَتَنِ جا جيٖلان، ٿِي ساٿَ پُڇائي سَسُئِي،
آيَسِ آرِيءَ ڄامَ جا، تَڙِ توڏا تيلان،
اُنِ کي ناڪيليُون، نَڪَنِ ۾، دُهِرِيُون دَليلان،
سِرِ هَڻِيو سيلان، لايو نِينهُن، نِنڊُون ڪَرييٖن.

بيت - 17

جَتَنُ ڪِج جَتَنِ جو، آئِيا ڪِ اِيندا،
وَٺِي پُنهُون پانهنجو، وَٽان تو وِيندا،
دَم نه دَمِيندا، سِڌارِيندا ساڻيهَه ڏيٖ.

بيت - 18

جَتَ هَڏِهِين هُتِ، مُون هِتِ هينئڙي ۾ حَلُ ٿِيا،
چَنگُلَ جَنِين چؤڦرا، راحَتَ تَنِ جِي رُتِ،
گُنگَنِ جِي گُپُتِ، ڇيڙيٖ وِڌِيَسِ ڇَپَريٖن.

بيت - 19

جَتَنِ وِڌِيَس جارِ، ناتَ هُيَسِ نِماڻِي نِڪَڻِي،
ٿِيئَڙا پاڻَ قَرارِ، مُون مَنُ گَڏيٖ گُندريٖن.

بيت - 20

جي ڄاڻان جَتَنِ، پوءِ پَٽاندَرُ هيتَرو،
آئُون ڪيئن مُلا تَنِ، سَرَتِيُون! سُورَ پِرائِيان؟

بيت - 21

هـٖي جـٖي آيا هِيرَ، مُون اَڳَ نه ڏِٺا ڪَڏِهِين،
آئون تَرَسان، هو تَڪِڙا، پَٽ نَه لائِن پيرَ،
ڀَنڀولِيَسِ برنِ ۾، پَسِي ڀِينڊِيَنِ ڀيرَ،
آءُ آرِياڻِيءَ! اُسَرِي، ٿِي واهَرَ جِي ويرَ،
هِيءَ ڪَمِيڻي ڪِيرَ؟ تُون، پارِسَ! رسِج پَٻَ ۾.

بيت - 22

جَتَنِ يارانُو، ڪيچِنِ مون سين ڪونَ ڪيو،
نالي سُيَسِ هوتَ جي، مَٿِمِ ٻارانُون،
تيلاهِين طَعنُو، ڏيندا مُون ڏيٖر وِيا.

بيت - 23

گورا وَڃَنِ گامَ، ڏيرَنِ سَندا ڏيهَه تي!
توڏَنِ جُون تَڙَڀيڙَ ۾، تَرِيُون تِرڪَنِ تان مَ!
اوٺيئڙا آرامَ، لَنگهي پَٻُ پَري ٿِيا.

بيت - 24

گَھَ سِرِ ٿِئي مَ گسَ، پَڻِي پوءِ مَ پرينءَ تي،
جنهن سِرِ ساجَنُ سُپِرِين، تنهن اُٺَ لَڳـٖي مَ اُسَ!
پُنهون پاڪَ پُرِسَ! هوتَ نه ڪِجَنِ هيڏِيُون.

بيت - 25

اُسَ مَ لڳي اوٺِييٖن، ليڙان لُڪَ مَ لَڳَ!
اَللهَ! آرِيچن کي، ڪوسو واءُ مَ وَڳَ،
جَتَ ججها ۾ جَڳَ، منهنجي پِرِتِ پُنهُونءَ سين.

بيت - 26

لَڏِينديٖ لِباسُ، جَتَنِ جيڏو ئِي ڪِيو،
اَچـٖي آرِيءَ ڄامَ جو، وَڻَ وَڻَ مَنجهان واس،
مِرُون کِيِنَمِ ماسُ هَڏَ هَلندا هوتَ ڏيٖ.

بيت - 27

اُٺَ ويرِي، اوٺارَ ويرِي، ويرِي ٿِيئڙَمِ ڏيرَ،
چوٿُون ويرِي واءُ ٿِيو، جنهن لَٽِيا پُنهُونءَ پيرَ،
پُنجُون ويرِي سِڄُ ٿِيو، جنهن اُلَهِي ڪِي اَويرَ،
ڇَهُون ويرِي ڇَپرُ ٿِيو، جنهن سَنوان نه ڪِيا سيرَ،
سَتُون ويرِي چَنڊُ ٿِيو، جو کِڙِيو نه وَڏِيءَ ويرَ،
واهيري جي ويرَ، ڇُلُون ڪَرِيان ڇَپَرين!

داستان ٻيون
بيت - 1

اَڄُ پِه وَسائِي اوٺِيين، مَٿي مارَڳ ماڪَ،
پُنهُون نِيائُون پاڻَ سين، تاڙِيُون ڀَڃِي طاقَ،
هَيهَاتَ هَيهَات لِمَا تُوعَدُونَ، سُڃِي ٿِي اوطاقَ،
چُڪِيءَ چوري چاڪَ، هاڙهي هوتَ هلي وِيا.

وائي - 1

لالَڻُ آيَو پيهِي، ويَئڙا سُورَ سَڀيئِي،
جِيَسِ جِيَسِ، وو جيڏِيُون! منهنجو لالَنُ آيو پيهي،
ڳالهيون ڪَندِيَسِ ڳُجهيُون، مُنهن مقابِلِ ويهِي،
جِيَسِ جِيَسِ، وو جيڏِيُون!
کَٿُورِيءَ بارُ ڀَري، آيو ڏُونگَرَ ڏيهِي،
جِيَسِ جِيَسِ، وو جيڏِيُون!
سَرڪَشي سَردارَ سين، مون ڪَمِيڻِيءَ ڪيهي،
جِيَسِ جِيَسِ، وو جيڏِيُون!
هُئِي شِڪسِتي سَسُئي، رازَ پُنهُونءَ جي ريهِي،
جِيَسِ جِيَسِ، وو جيڏِيُون!
اَدِيُون، عَبدُاللطِيفُ چئي، سَڄَڻَ آيَمِ سيئِي،
جِيَسِ جِيَسِ، وو جيڏِيُون!

بيت - 2

مِڙِي مُنڌَ ڏي آئِيُون، ساهيڙِيُون سَهجان،
“اَلسّفَرُ قِطعَہُ مِنَ النّارِ، هارِي موٽُ هِتان،
سَڱُ صِرَاطَ المُستَقِيمَ جو، اَٿِئِي تان اَڳـِيان،
سي ڪيچِي نيندءِ ڪِئان، تُنهِنجو نينهن نِفاقَ سين.

بيت - 3

جَڏان ڪُن فَيَڪُونُ چَئِي، نِيو آرِياڻِيءَ اَرواحُ،
انگُ اَڳهِين لِکِيو، مُنهِنجو ميثاقاءَ،
مَن طَلَبَ شَيئا وَ جَدّ وَجَدّ اُتو عَلِيءَ شَاهه،
اَڃا هِنَ حَدِيثَ جو، مُون آسَرو آهه،
پُنهُونءَ جي پَيغامَ تان، منهنجو موتَ مُباحُ،
سَرَتِيُون! دُعا ڪِجاههُ، ته ميڙائو مُون ٿِئي.

بيت - 4

سَبَہَ سِياهي، آهي آرِيءَ ڄامَ ري،
ڪَڏِهن پَسي ڪانَه ڪا، رِيءَ لالَنَ لالائِي،
دُودَ دِلِ تان دُورِ ڪَري، ڪَرِ، ساڄَنَ صَفائِي،
’مَن لَا شَيخَ لہُ، فَشيخُہُ الشَيطانُ‘ اِنَ رِيءَ اُونداهِي
هُوءَ جا هَلِي هيڪَلِي، سا گِيرَبَ گَمائِي،
’ِبلا شَيخ مَن يَمشِي فِي الطّرِيق‘ اِهَڙِي اَوائِي،
تنهن رِيءَ تَوائِي، ڪوڙين ٿِينِ ڪِيتَريُون.

بيت - 5

بَرُ وَڏو، بارُ گَهڻُو، وِيجهو نَه وَڻِڪارُ،
ليڙَنِ جو، لَطِيفُ چي، کَنيو مُنڌَ مَدارُ،
وَڻَندُنِ ته وَڙِ ڪَندا، نَاتَ اَڳِينِ جو اختِيارُ،
ڪاڏي ٿِيو ڪوهيارُ، ڪِٿي ٿِي هَٿَ کَڻي!

بيت - 6

ڪيڙي ڪيچايَنِ، گورا گَسِ هَلائِيا،
لَڙِيو، چَڙهِيو چوٽِيين، ڪَرِيو ڪوههَ ڪِڙَنِ،
سُونهَنِ جي سَردارَ سين، سي توڏَ مَ تَرٽِجَنِ!
لُطِفَ ساڻُ، لَطِيفُ چي، لنگِهيو بَرُ بوتُنِ،
تَنِ ڪِهڙو غَمُ گُنگَنِ، هوتُ حِماتِي جَنِ جو.

وائي - 2

مُنهِنجِيُون سَڀيئِي، آيَلِ! ماءِ! مَنَ مُرادُون پُنِيُون.
جِهَڙي پِرِيان ڳالَهڙِي، تِهَڙِي ٻِي نه ڪاءِ،
ڪِجي تان ڪوڏ ٿِئي، سُڄي سِيباءِ،
ويهُه داتا جي دَرَ تي، شُڪُر جنهن جُڳاءِ،
ڪانهي حَدَ حَمدَ جِي، ته ڪَرِيان لالَنَ لاءِ،
ڳَڻِيو ڳَڻِيان ڪيتَرِيون، وَڏِيُون وَڏاياءِ؟
سو مُون هَٿان نه ٿِئـٖي، جيڪِيِن تو جُڳاءِ،
تو سَڄِيُون، تو سَندِيُون، سِڪَن توهِين ساءِ،
اُڃَ تنهنجي اُڃِيُون، لوچِنِ توهِين لاءِ،
دِلِ دانهَنِ ريءَ نه رَهي، مون کي ماٺِ جُڳاءِ.

بيت - 7

جاڳائي جَتَنِ، گنئورا گَسِ هلائِيا،
پَهُتي رِيءَ پَهاڙَ ۾، اُٺَ مَ آگَهٽجَن،
لَتاڙي، لَطِيفُ چي، لنگِهيو بَرُ بوتَنِ،
تَنِ ڪِهڙِي چُڪَ چانگَن، هوتُ حِماتِي جَنِ جو.

بيت - 8

ڀِنِي ٿا ڀَرِينِ، ساٿِيَنِ سَنڊَ هَٿَنِ ۾،
ليڙَن جو، لَطِيفُ چي، مُون کي مَنجُهه نه ڏِينِ،
هوتُ پُنهُون ٿا نِين، اَسُونهِيءَ جو آجِڪو!

بيت - 9

پُڻِ ٿا پَلاڻِينِ، اوٺِي اَڄُ اُباکَرا،
پَہَ پَاريسِيُون پاڻَ ۾، ڏيرَ ڏِيهاڻِي ڏِينِ،
هوتُ پُنهُون ٿا نِينِ، ٻاروچِي ٻولِي ڪِيو.

بيت - 10

پُڻِ ٿا پَلاڻِينِ، اوٺِي گَهڻُو اُٻاهَرا،
هُوءِ جي هَلَڻَ سَندِيُون، ڳاهُون ڳالهائِين،
مون کي ٿا مارِينِ، سَڄَڻَ سانباهِي ڪِيو.

بيت - 11

اوڳارِين نه آنِر، ٻڌا چَرَنِ نه ٻُورُ،
ليڙَنِ کي، لَطِيفُ چي، هَلَڻَ جو مَذڪُورُ،
مَيَنِ کي مامُورُ، آهي اُڻِتُڻِ اَڳِيين پَنڌَ جِي.

بيت - 12

ويٺِي ٻُڪي ٻاڦَ، جهولي جُهنڪَ جُهڻِي ڪِي،
آيَمِ تَنِ اُٺَنِ سين، جَنِ جا پيرَ دُدا، ڌَڙَا داڦ،
لَنگِهيا لَڪَ، لَطِيفُ چي، توڏا تَڙَ ٻَنگَ، طاڦ،
ڪيرَ لَنگهندِي قافَ، اِيءُ بَرَ بِرَهمَڻِ باسِيو.

بيت - 13

دوڪَ دَهِلِيا جِتِ، گنؤرا هَلَنِ نه گَسَ ۾،
چَؤ سالَ ئِي نه چَلِڻا، ٿِي تَنگَ نِهاري تِتِ،
سُوڌِي اُنِين، سَيّدُ چي، پوءِ پانچارِيَنِ پِرِتِ،
اِنَ اَڙانگي پَنڌ جِي، ڪا نيشَنِ پوءِ نِرِتِ،
سَسُئِي وَڏي سَتِ، جا اِهَڙِيءَ پَرِ پَنڌُ ڪَري.

بيت - 14

هَئي هَئي ڪِيو ’هاءِ‘، ٿِي پاڻُ هَڻي سِرِ پاهَڻين،
لَڌائِين، لَطِيفُ چي، جُوءِ، جَتَنِ جِي جاءِ،
شُڪرَ يارِ سَنداءِ، سَٽاڻي ساٿِ مِڙِي.

داستان ٽيون
بيت - 1

اللهَ ڪارَڻِ، اوٺِيا ڪَرَها مَ ڪاهِيو،
جانِبَ! جَڏي جِيءَ جو، آڳانڍو آهِيو،
لاڳاپو لاهِيو، مَتان منهنجو سُپِرِين!

وائي - 1

هوتَ! نه ڀانيُمِ هيئن، آئون جا مارِي، سَڄَڻَ تنهنجي نينهن،
وو! ڇَڏي تُون ڪو ڇپَرِ وِيندين.
لُڪُون لَڳَنِ ڪوسِيُون، ڏاڍا تَپَنِ ڏينهن،
وو! ڇَڏي تُون ڪو ڇپَرِ وِيندين.
عِشِقَ آرِيءَ ڄامَ جي، ڪِيَسِ نِماڻِي نينهن،
وو! ڇَڏي تُون ڪو ڇپَرِ وِيندين.
جهونگاريندي جَهنگَ ۾، ڏوٿِيَنِ ڏِٺَڙِي ڏينهن،
وو! ڇَڏي تُون ڪو ڇپَرِ وِيندين.
آن جا ڇَڏِي ڇَپَرين، ڪيچِ رَسَندِي ڪيئن،
وو! ڇَڏي تُون ڪو ڇپَرِ وِيندين.
وِلَهِي هِتِ وَسائِيا، سَندا مَحَبَتَ مينهن،
وو! ڇَڏي تُون ڪو ڇپَرِ وِيندين.
اَدِيُون! عَبدُاللّطِيفُ چي، پَهُچان سيڻَنِ سِينءَ،
وو! ڇَڏي تُون ڪو ڇپَرِ وِيندين.

بيت - 2

اَللهَ ڪارَڻِ، اوٺِيا! ليڙا نِهو مَ لُرَ،
نِهو نِماڻِي پاڻَ سين، ٻانهِيءَ جَهلي ٻُرَ،
مون کي ماري مَنجِهه ٿِي، سَندي هوتَنِ هُرَ،
ڪَچو لائِيان ڪُرَ، ڪيچان اوري جي وَران.

بيت - 3

ڪيچان اوري ڪِٿَهِين، وَڻُ نه ويساهين،
ڪَمِيڻِي! ڪيچِين لَئي، پُورِج پَرانهين،
تاڻِج تيڏانهِين، وارِج ڪا مَ وَرَڻ جِي.

بيت - 4

ڪيچان اوري ڪيتِرِيون، مَعذُورِيُون مُيُون،
واٽُون وِيهَه ٿِيُون، ڪُهُه ڄاڻان ڪيهِيءَ وِيا.

بيت - 5

اَلا! اَچَنِ اُوءِ، جَنِ آئي مَنُ سَرَهو ٿِيئي،
پسان مانَ پَرِ ڪنهين، جَتَنِ سَندِي جُوءِ،
لَنگهي لَڪَ، لَطِيفُ چئي، سُڻِيان هوتَنِ هُوءِ،
گولِي ٿِيان گُلبُوءِ، جي سُڃاڻَان ساٿَ ڌَڻِي.

بيت - 6

ڪيچان آيو قافِلو، راتِ موچارِيءَ رُوءِ،
بوتي ۽ بَلوچَ جِي، رِڙهِي پَسان رُوءِ،
لَنگهي لَڪَ، لَطِيفُ چئي، پُڇان ڪيچِيَنِ ڪُوءِ،
گولِي ٿِيان گُلبُوءِ، جي مُون نِهو پاڻَ سين.

بيت - 7

ڪيچان آيو قافِلو، ڀَليرو ڀانئيان،
پَڻِي جا پيرَنِ جِي، لِڱَنِ کي لايان،
چَنبيلِي چايان، جي مُون نِهو پاڻَ سين.

بيت - 8

ڪيچان آيو قافِلو، ڄامَنِ سَندو ڄامُ،
پَسَندي پُنهُوءَ کي، اکين ڪِيو آرامُ،
ناتَرِ چايان نامُ، جي مُون نِهو پاڻَ سين.

بيت - 9

ڪيچان آيو قافِلو، جُنگُ سُونهارِيءَ جوڙَ،
تَلِيارا توڏنِ کي، ڳِچِيءَ سُونهَنِ موڙَ،
دؤلَتَ چايان دوڙَ، جي مُون نِيو پاڻَ سين.

بيت - 10

ڪيچان آيو قافِلو، طَرَحَ موچارِيءَ توڏَ،
سِينگارِيائون سَيدُ چي، ڪَرَها مَنجهان ڪوڏ،
لَکُ لَهي ٿِي لوڏَ، جِيجان! تَنِ جَتَنِ جِي.

بيت - 11

ڪيچان آيو قافِلو، ساٿَ ڌڻِي سَرواڻُ،
وارَ وَڍي واڳون ڪَرِيان، پُئان هُوند پَلاڻُ،
جِهَڙو پُنهُون پاڻُ، تَهِڙِي سِٽا ساٿَ جِي.

بيت - 12

جُهوڙا جَنِ جُهلُنِ ۾، هِيرا لَکَ هَزارَ،
لَڳا واٽَ وَڻَنِ جا، پُنهُونءَ کي پالارَ،
آن ڪي وِيندا گَڏِيا، اِهَڙِي سِٽَ سُوارَ،
لَنگهي ڪالهَه قَطارَ، تُون، آئِي! اَڄُ نِهارِيين.

بيت - 13

مِزِمانَنِ مَهِرِي، آڻي جهوڪِيا جهوڪَ ۾،
چائي چَنبَنِ ۾ وِيا، جيئن بَازُ سٽي بَحرِي،
ڪوهِيارو قهرِي، وِيو نِهوڙي نِنڊَ ۾!

بيت - 14

ڪيچِي ڪالَهه ڪَهِي وِيا، اَدِيُون! آڌِيءَ راتِ،
جاڳان تان جيڪِين ٿِيو، وِهاڻِيَ پِرِڀات،ڦوڙائو فقير کي، ڏنو جتاڻي ذات،
ڦوڙائو فَقِيرِ کي، ڏنو جَتَنِ ذاتِ،
رَفِيعَ الدّرِجَاتِ، پَرَمَلَ پُنهُون ميڙِيين!

بيت - 15

موُن ڀانيو مُون وَٽِ، هَميشَه هُوندا پرين،
ويڙهو ڏيئِي ويڪَرو، پَهرِي ويا پُٽِ،
ساههُ جَنِين جي سَٽَ، وِڪِيمُ ٿي وَڻِڪارِ ۾.

بيت - 16

مُون ڀانيو مِزِمانَ، هَميشَه هُوندا پِرِين،
ڪُهِي ڪَمِيڻِي هَلِيا، ڪَهَلَ ڪِيائُون ڪانَ،
ڏيئي وِيا ڏاههِ کي، سُورَنِ جا سامانَ،
جورو راتِ جُوانَ، جِيڏِيُون! جَتَ ڪَري وِيا!

بيت - 17

ڀانيُمِ جي سَرِواڻَ، ڇُلائِيندَمِ ڇَپَرين،
کانيَمِ هوند پَلاڻَ، اُٺَ گُڏايَم اُنِ جا.

بيت - 18

ڪاڏي مُنهن مَڪرانَ جو، ڪاڏي ڪيچُ ٿِيو؟
هِهَڙو ساٿُ ڀَنڀورَ ۾، ڪَڏِهِين ڪونَه پِيو،
ڪوهِيارو ڪامَ هَڻِي، چوري چِتُ وِيو،
جَنِين جَتُ نيو، تَنِ اُٺَنِ گهورِي آهِيان.

بيت - 19

بِرههَ مَڻايُسِ بَرُ، ناتَ سُکِي ڪيرَ سَڌون ڪَري،
گَهڻُو ڏورِيائِين ڏُکَ سين، ڏيرَنِ لئي ڏُونگَرُ،
وَرِي آيسِ وَرُ، سَفَرَ مُييءَ جا سابِ پِيا.

بيت - 20

وَرَ ۾ ڪونهي وَرُ، ڏيرَنِ وَرُ وَڏو ڪيو،
نِهارِيندِيَسِ نِڪَڻِي، بوتَنِ ڪارَڻِ بَرُ،
آڏو ٽَڪَرَ ٽَرُ، مَتان روههَ رَتيُون ٿِيين!

بيت - 21

وَرَ وَراڪا وِچَ ۾، لَکين آڏا لَڪ،
هُو جي آڏا حَقَ، سي ڪَندا ڪوهُه ڪَندِيَنِ کي؟

داستان چوٿون
بيت - 1

وارو! وَرُ وَٺِي وِيا، آرِيچا اَظلامَ،
آندائُون آرِيءَ جا، پُنهُونءَ ڏي پَيغامَ،
پَهَه ڪِيائُون پاڻَ ۾، مُونهان مَخفِي مامَ،
سَنڀُوڙا ساٿُ کَڻِي، وِيساهي وَرِيامَ،
ڪاڪِيُون! راتِ قِيام، جِيڏِيُون! جَتَ ڪَري وِيا.

وائي - 1

ڇاکي ٿا ڪَرَههَ قَطارِيو، وو، مُون نِماڻِيءَ تان ڪِين نه چَيو،
اَللهُ ڪارَڻِ، اوٺِيا! اَئين واڳَ وَٺِي وَرُ ورِايو،
وو! مُون نِماڻِيءَ تان ڪِين نَه چَيو.
رَهو راتِ ڀَنڀورَ ۾، تان ڪا گَهڙِي هِتِ گهارِيو،
وو! مُون نِماڻِيءَ تان ڪِين نَه چَيو.
سِڪِي جنهن سَڱُ ڪِيو، تنهن مَعذورِ کي مَ مارِيو،
وو! مُون نِماڻِيءَ تان ڪِين نَه چَيو.
سائِينءَ ڪارَڻِ، سُپِرِين، دوسِتَ! دَرَسَنُ ڪارِيو،
وو! مُون نِماڻِيءَ تان ڪِين نَه چَيو.
موڙي مَڃَرَ ٽارِيُون، چانگَنِ کي اَئِين چارِيو،
وو! مُون نِماڻِيءَ تان ڪِين نَه چَيو.
اَڀَري عَبدُاللّطِيفَ ڏي، واڳَ وَنهِيَلَ اَئِين وارِيو،
وو! مُون نِماڻِيءَ تان ڪِين نَه چَيو.

بيت - 2

وارو! وَرُ وَٺِي وِيا، جابِرَ ڪَري جورُ،
بيدِي ٿِي ڀَنڀورُ، حَشَرُ ڪَري هَلِيا.

بيت - 3

وارو! ور وٺي ويا، ڪَري ڏيرَ ڏَمَرُ،
هاڻي ٿِيو حَشَرُ، پُنا قولَ قِيامَ جا.

بيت - 4

وارو! وَرُ وَٺِي وِيا، ڏير ڪَري ڏورو،
ساجَنَ رِيءَ سَرَتِيُون! آتَڻُ اَڌُورو،
نِيءَ سين نسورو، حَشَرُ ڪَري هَلِيا!

بيت - 5

وارو! وَرُ وَٺِي وِيا، جوري سين جابِرَ،
صَبُرُ ڪيئن صابِر! اَچي عَجِيبَنِ ري.

بيت - 6

وارو! وَرُ وَٺِي وِيا، ڏاڙِهِيءَ ڀَنڀا ڏيرَ،
ڏِيندِيَسِ ڏاڍين ڏُونگَرِين، اُنِين لَئي اُلِيرَ،
ڪَيچِ پَهُچي ڪيرَ؟ وَڃَڻَ سين وَسُ ڪَرِيان.

بيت - 7

سَنجهي مُون نَه سَنڀالِيو، تَه ڪِي اوٺِي ڪَندا ايئن،
ڪُهِي ڪَميڻِي ڪيئن، جَڏِي راتِ جَتَنِ ڪِي!

بيت - 8

سَنجهي مُون نَه سَنڀالِيو، صُبُحِ سارِيَمِ سُورَ،
جَتَنِ لاءِ ضَرُورَ، گَهڻا گهارِيَمِ ڏينهڙا.

بيت - 9

سَنجهي مُون نَه سَنڀالِيو، صُبُح سارِيَمِ سُورَ،
آڌيءَ راتِ اُڌَمِيو، ڏِينِ پَلُٽِيو پُور،
جَتَنِ جي ضَرُورَ، مادَرِ! مارِي آهِيان!

بيت - 10

سَنجهي مُون نَه سَنڀالِيو، مارِيَسِ سُورَ صُبُوحِ،
نيڻَ هيرايئه نِنڊَ سين، جِتَنِ لَنگِهي جُوءِ،
هاڃو ڪَري هُوءِ، آڌِيءَ راتِ اُٿِي وِيا!

بيت - 11

آڌِيءَ اوءِ اُٿِي وِيا، ڪَرُ رَکِيائُون ڪيچَ،
ٻاروچاڻي پيچَ، مُنهِنجو مَنُ مُنجهائيو!

بيت - 12

جَڏِيءَ وَٽِ جالي، مانَ لِلهِ ڪارَڻِ لِکَ سِينءَ،
آهي آرِيءَ ڄامَ جي، هِتِ هُتِ حَوالي،
عَيبَ مُون ۾ اَڳَرا، مانَ نِرمَلُ نِڪالي!
پَرِٽِياڻي پالي، ڪامِلُ نيندو ڪيچَ ڏي!

بيت - 13

پَرِيَٽَنِ پاليياسِ، ٻانڀَڻِ ٻيٽِي آهِيان،
حُسنَ هوتَ پُنهُونءَ جي، ماري مَوتِ وِڌِياسِ،
جانڪِين تان جيندياسِ، پَيسِ وَرِ وِصالَ جي.

بيت - 14

پَرِٽَنِ جي پاڙي، جاڙَ گُذارِيَمِ جيڏِيُون!
جَنِين مُون کي مارِيو، سُورَنِ سين ساڙي،
ايرادي آڻي، سانگِيَنِ سين سَڱُ ڪِيو.

بيت - 15

اَسِين پاڻَ پَرِٽَ، پورهِيَتَ پُنهُونءَ ڄامَ جو،
هوتُ کَٿُورِيءَ هيرَئُون، مُون ۾ صابُڻَ ڇَٽَ،
آتَڻَ مَنجِهه اُگَهٽَ، ڪانڌُ ڪِهِين جِي مَ ڪَري!

بيت - 16

گَڏِيو ڌوٻِيَنِ ڌوءِ، پُنهُونءَ پارِچو هَٿَ ۾،
اُتي آرِيءَ ڄامَ جو، قاصِدُ آيُسِ ڪوءِ،
اِيءُ ڪامِلَ! ڪَمُ نَه سَندوءِ، جيئن پَهَسَ پڇاڙِين پوتيين.

بيت - 17

نه ڪو ڪيچُ ڀَنڀورُ، نه ڪو مائِٽُ مُنڌَ جو،
هورُ مِڙوئِي هِنَ کي، هوتَنِ ڪونهي هورُ،
زاريءَ ڌاران زورُ، هَلي ڪونَه حَبِيبَ سين.

بيت - 18

ڇورِي نِدورِي، نه ڪو مائِٽُ مُنڌَ جو،
سَوين هَلَنِ ساٿَ ۾، ڪَمِي ۽ ڪورِي،
آئُون پُڻ آهِيان اُنِ ۾، لَنگِهي ۽ لورِي،
لَنگهائِن، لَطِيفُ چئي، ٿَرَنِ جا ٿورِي،
آهِيان اَزورِي، تُنهنجي جوري جَبَلُ لَنگِهيان.

داستان پنجون
بيت - 1

جيئن سو هَرَڻُ هُماءُ، سَرگَردان سَنسارَ ۾،
هِيءَ پَڳُ نَه ڌري پَٽِيين، هُو ڌَڙَ سِرِ ڌَري نَه ساهُ،
جيڪُسِ تَنِ مُلاءُ، سَسُئِيءَ سُورَ پِرائِيا.

وائي - 1

هينئڙو ٿو هُنِ ساري، منهنجو ساهُ سَيدَ کي ٿو ساري،
جيڏِيُون! آئُون هَلَندِي وِيندِي هوتَ ڏي.
سَرَتِيُون! آئُون ڪَهَندِي، وِيندِي ڪيچَ ڏي.
هوتَنِ هَلَڻُ مَنَ ۾، ڪيرَ گَهڙِي هِتِ گهاري،
جيڏِيُون! آئُون هَلَندِي وِيندِي هوتَ ڏي.
سَرَتِيُون! آئُون ڪَهَندِي، وِيندِي ڪيچَ ڏي.
آسَرَ ڀَرِي آهِيان، مانَ واحِدُ آڻِينِ واري،
جيڏِيُون! آئُون هَلَندِي وِيندِي هوتَ ڏي.
سَرَتِيُون! آئُون ڪَهَندِي، وِيندِي ڪيچَ ڏي.
پَنڌَ اڙانگا پَٽِيين، مون کي ڪوهِيارو ٿو ڪاري،
جيڏِيُون! آئُون هَلَندِي وِيندِي هوتَ ڏي.
سَرَتِيُون! آئُون ڪَهَندِي، وِيندِي ڪيچَ ڏي.
سَچو سُخُنُ سُپِرِين، مانَ پُنهَلُ پنهنجو پاري،
جيڏِيُون! آئُون هَلَندِي وِيندِي هوتَ ڏي.
سَرَتِيُون! آئُون ڪَهَندِي، وِيندِي ڪيچَ ڏي.
ڄيرو اَندَرِ ڄِندَڙي، وِيو ٻاروچَلُ ٻاري!
جيڏِيُون! آئُون هَلَندِي وِيندِي هوتَ ڏي.
سَرَتِيُون! آئُون ڪَهَندِي، وِيندِي ڪيچَ ڏي.
وِڌا ڪَمَ ڪَرِيمَ تي، هِنَ ويچارِيءَ واري،
جيڏِيُون! آئُون هَلَندِي وِيندِي هوتَ ڏي.
سَرَتِيُون! آئُون ڪَهَندِي، وِيندِي ڪيچَ ڏي.
اَدِيُون! عَبدُاللّطِيفُ چِي، وِهَندُمِ ڪِينَ وِساري،
جيڏِيُون! آئُون هَلَندِي وِيندِي هوتَ ڏي.
سَرَتِيُون! آئُون ڪَهَندِي، وِيندِي ڪيچَ ڏي.

بيت - 2

راتِ ڏِٺائِين روجَهه، ڀانءِ ڪِ اوٺِي آئِيا،
پِرِيَتَڻي پِرِيَنِ جي، سِڪَڻَ ڪِي سَٻوجَهه،
هُئِي گَهڻُو اَٻوجَهه سُورَنِ سُونهائي سَسُئِي.

بيت - 3

روجَهه ڏِٺائِين راتِ، هوتُ ڳولِيندي حَبَ ۾،
ڪيچِيَنِ جي ڪَڙِي ٿِيئي، توءِ تَنِين جي تاتِ،
ٻاروچاڻِي ذاتِ، مَناءَ مُئِيءَ نَه وِسَرِي.

بيت - 4

جَبَلَ ۾ جانارَ، سَرَههَ گَڏِبئي، سَسُئِي،
ڀِنِيءَ پوءِ ڀَوارِئِي، ٻانڀَڻِ جِي ٻاڪارَ،
هوتاڻِي هيڪارَ، مولا! مون کي ميڙِيين.

بيت - 5

سَمَرُ جَنِين نَه ساڻُ، هوتُ حِماتِي تَنِ جو،
ڪَري ڇيڄَ ڇَپَرَ ۾، پُنهُون اِيندو پاڻَ،
ٿِيندِي رِيجَهه رِهاڻِ، لَحظي مَنجِهه، لَطِيفُ چئي.

بيت - 6

پَسِي سي سَرَهِي ٿِيئي، جي مَيَنِ لَنگِهيا مَسَ،
تِٿُ تنهن کي ناههِ ڪو، لَڪَ مِڙيئِي لَسَ،
حُبَ جَهِين کي هوتَ جِي، وندُرُ تنهن کي وَس،
سَندِيءَ چانگَنِ چَسَ، پيرَ ٺَرَندَءِ پَٻَ ۾.

بيت - 7

سَسُئِي لَنگِهيو سو، مَردَ جنهن ماتُ ڪِيا،
جَبَلُ وَڏو جو، نُوڻِ مِڙوئِي نينهن کي.

بيت - 8

جَبَلُ ماري جَکَ، جو آڏو آرِيچَنِ کي،
توڻي لَڪَنِ لَکَ، سَڀ لَنگِهيندِيَسِ سِڪَ سين.

بيت - 9

جَبَلُ جيڏوئِي، جو آڏو آريچَن کي،
وَٺِي وَرُ واٽَ وِيا، بُرفَتَ بِروهِي،
رُڃُنِ ۾ روئِي، پَسان شالَ پُنهُونءَ کي!

بيت - 10

جَبَلَ سُڄَن جالَ، آڏا آرِيچَنِ کي،
هاڙهي ڏانهن هَٿُ کَڻِيو، ڇَپَرِ مِڙان شالَ،
ڪيچِي وِيئڙَمِ ڪالَ، تي ٿِي ڏُونگَرَ ڏورِيان.

بيت - 11

ڇَپَرَ ڇَمَرَ ڀانئيان، ڪانڀو ۽ ڪارو،
پَٻُ وِجَهنديَسِ پُٺِ تي، صُبُحِ سَوارو،
وَڃَڻَ مُون وارو، ڪِينَ وِيهَنديَس وِچَ ۾.

بيت - 12

ڇَپَرَ ۽ ڇَمَرَ، ٿا لَڳَههَ لَڳَنِ پاڻَ ۾،
آڏا ڏُونگَرَ ڪَرڪَرا، ويڌَ، وِنگايُون وَرَ،
آئُون پِيادِي پَٽِيين، نِماڻِي نِڌَرَ،
سُورِيُون جِتِ سَڳَرَ، اُت ٻاتاڙِيءَ ٻيلِي ٿِيين!

داستان ڇھون
بيت - 1

آڏَ تِراڇا، آهُڙا، ڏُونگَر کي ڏاڪا،
ڪَيِم آهَه عَجِيبَ کي، سِڪَ مَنجهان سا ڪا،
پيئِي هَٿِيڪِي هوتَ کي، ڪُوڪَ وَڃِي ڪَن ڪا،
منهنجو وَسُ واڪا، ٻَڌَڻُ ڪَمُ ٻَروچَ جو.

وائي - 1

ويندِيَسِ ڪيچِ ڪَهِي، سيڻَنِ ساڻُ سَهِي،
وو! ڀينَرُ! آئُون جِيَئندِيَسِ تان نَه جَتَنِ ري.
وِهان ڪيئن ماٺِ ڪَري، هيڏو سُورُ سَهِي؟
وو! ڀينَرُ! آئُون جِيَئندِيَسِ تان نَه جَتَنِ ري.
هيڏي شَهَرَ ڀَنڀَورَ ۾، سارِيان ڪونَه سَهِي،
وو! ڀينَرُ! آئُون جِيَئندِيَسِ تان نَه جَتَنِ ري.
اَڳِيان آرِيءَ ڄامَ جو، وِيَڙو ساٿُ وَهِي،
وو! ڀينَرُ! آئُون جِيَئندِيَسِ تان نَه جَتَنِ ري.
صَبحَ ڏُونگَرُ ڏورِيان، ڪنهن پَرِ راتِ رَهِي،
وو! ڀينَرُ! آئُون جِيَئندِيَسِ تان نَه جَتَنِ ري.

بيت - 2

آڏَتِراڇا، آهُڙا، ڏُونگَر کي ڏاڪا،
وَٺِي وَرُ واٽَ ٿِيا، بَرِ چَڙهِي باڪا،
ڦَٽِيا پيرَ فَقِيرَ جا، چَڙَهندي چَڙهاڪا،
هُيَنِ جِيءَ اَندَرِ جا ڪا، وِيا پُڄائي پانهنجي.

وائي - 2

گُهمان جالَ جَبَلُ، مِيان! جيڏِيُون! جانِبَ جَتَ لَئي،
ڏورِيندِيَسِ ۾ ڏُونگَرين، ڪَندِيَسِ آئُون اُڇَلُ،
جيڏِيُون! جانِبَ جَتَ لَئيِ.
هيڏي شَهَرَ ڀَنڀورَ ۾، رَهان نا هِڪُ پَلُ،
جيڏِيُون! جانِبَ جَتَ لَئيِ.
پُنهُون پاڻَ نَه وَڃِڻو، ڪو مُنهِين ۾ وَلُ،
جيڏِيُون! جانِبَ جَتَ لَئيِ.
اوڏي ٿِي، عَبدُاللّطِيفُ چي، هوتَ ڪارَڻِ هَلُ،
جيڏِيُون! جانِبَ جَتَ لَئيِ.

بيت - 3

آڏَتِراڇا، آهُڙا، ڏاڪا ڏُونگَر کي،
هُو جي وَرَ وِندُرَ جا، مارِيندا مُون کي،
هاڙهو هيڻِيءَ کي، لَنگهائِجِ، لَطِيفُ چي.

بيت - 4

آڏَتِراڇا آهُڙا، وِندُرَ وَراڪا وَرَ،
حُبّ جِنهِين کي هوتَ جِي، سا ڏورِيندِي ڏُونگَرَ،
پَهُچايين پَرَوَرَ! لَطِفَ ساڻُ، لَطِيفُ چي.

بيت - 5

آڏَتِراڇا آهُڙا، وِندُرَ وَراڪا، واڪَ،
اُجهايَسِ اُٺَنِ جي، ڦوڙائي فِراقَ،
پُنهُون، پَرَمَلَ پاڪَ! واحِدَ لَڳِ، وَريجِ تُون.

بيت - 6

آڏَتِراڇا آهُڙا، وِنگا وَرَ واٽُنِ،
جيرا جِڳَرِ، بُڪِيُون، آرِيَ لَئي آٽَنِ،
ڪَسي ڪَنواٽَنِ، سَنڀُوڙا، سَيّدُ چي.

بيت - 7

ڪوڏَرِ نَه ڪاتِي جنهن سان ٽَڪَرُ ٽانڪِيان،
جيڪو جَبَلُ لَنگِهيان، سو هَيبَتَ جو هاٿِي،
پِرِيَنِ جا پاتِي، سا جَڙَ جِيئَري نَه لَهي.

بيت - 8

ڪَرِڙا ڏُونگَرَ ڪَهَه گَهڻِي، جِتِ بَرَ پَٽَ بَيرانُ،
ڏاهَنِ ڏاهَپَ وسَرِي، ٿيا حَرِيفَ ئِي حَيرانُ،
سَسُئِيءَ لَنگِهيو سَيّدُ چي، مَحَبّتَ سين مَيدانُ،
جنهن جو آرِياڻِي اَڳواڻُ، تنهن جِي ڪونهي باکَ بَهيرَ ۾.

بيت - 9

ڪَرِڙا ڏُونگَر، ڪَههَ گَهڻِي، جِتِ واٽُنِ تي وارِي،
آڏا لَڪَ، لَطِيفُ چي، بَرَ سُڄَنِ بارِي،
جا مَنزَلُنِ مارِي، سا، قادِرَ ڪيچِ رَسائِيين!

بيت - 10

ڪَرِڙا ڏُونگَرَ، ڪَههَ گَهڻِي، جِتِ جَبَلَ گُوناگُون،
ليڙَنِ جون، لَطِيفُ چي، تَنگِ تَنوارُون پُونِ،
جَن ڏِٺو پيرُ پُنهُونءَ جو، سي نه ڪِين رُونِ نَه چُونِ،
هُوندَنِ مَٿي هُونِ، لاڳاپا هِنَ لوڪَ جا.

بيت - 11

ڪَرِڙا ڏُونگَرَ، ڪَههَ گَهڻِي، جِتِ ماتَرِ مَٿانهِين،
سُڄَنِ ٿا، سَيّدُ چي، اُتِ مِرُون مَهائِين.
تُون، آرِياڻِي! آهِين، مَنَههِ مَعذُورِيَنِ جي.

بيت - 12

ڪَرِڙا ڏُونگَرَ، ڪَههَ گَهڻِي، جِتِ وِيا روڏا رِنگائي،
ساگَاپي سيڻَنِ جي، ٿِي وِندُرِ واجهائي،
رَهِيَسِ، رَسُ، لَطِيفُ چي، تنهن ڪَمِيڻيءَ ڪاهي،”
آرِياڻِي آهي، مَنَـــههِ معذُورِيَنِ جي.

بيت - 13

ڪَرِڙا ڏُونگَرَ ڪَههَ گَهڻِي، جِتِ رِڻُ تَتو رائو،
تِتِرُ ٿِئي مَ تَنِ کي، ڏُونگَرَ ۾ ڏائو،
جَڏهِن ڄامُ پُنهُون ڄائو، تَڏهِن ٿِي وَسَ وَڻِڪارَ ۾.

بيت - 14

سِڪِي جان سُتياسِ، تان سِڪَ سُمَهَڻُ نه ڏئي،
جاڳِي سُتِيَسِ جَنِ لَئي، سي آيا تان نَه اُٿِياسِ،
ڀينَرُ! آئون ڀُلِياسِ، نَه تَه سِڪَ سُمَهَڻُ ڇا لَڳي.

بيت - 15

ماڻِڪُ مِٽُ سَندومِ، اُونداهِيءَ ۾ سوجِهرو،
حَشَرَ ويلَ حِسابَ ۾، ڇَڏي نَه ويندومِ،
سارِيو سَڏُ ڪَندومِ، ڪوهِيارو ڪيچَ- ڌَڻِي.

داستان ستون
بيت - 1

پُنهُونءَ سين پِرِيتِ جو، ڪو جو پيچُ پِيومِ،
ڀَنڀي هِنَ ڀَنڀورَ ۾، وِهَڻُ وِهُه ٿِيومِ،
مَتِيُون موٽَڻُ سَندِيُون، ڪاڪِيُون! ڪِيمَ ڏِيومِ،
سَرَتِيُون! ساههُ سَندومِ، ٿِيو حَوالي هوتَ جي.

وائي - 1

لَڳَڙِي آههِ لَغارَ، وو! يارَ! لُونءَ لُونءَ ۾ لالَنَ جِي،
سَنڌَ سَنڌَ ۾ ساڄَنَ جِي.
آئُون سُتِي هُو هَلِيا، سَنجهي ٿِيَئڙا سُوارَ،
وو! يارَ! لُونءَ لُونءَ ۾ لالَنَ جِي.
جيڪِين اورَڻُ پِرِيَنءَ سين، جيڪِين پريَنِ پَچارَ،
وو! يارَ! لُونءَ لُونءَ ۾ لالَنَ جِي.
کُوءِ سي جيئڻ ڏينهڙا، جي پُونِ پِرِينَئا ڌارَ،
وو! يارَ! لُونءَ لُونءَ ۾ لالَنَ جِي.
لَڳِي آهي، نه لَهي، سَندِي عِشقَ پَچارَ،
وو! يارَ! لُونءَ لُونءَ ۾ لالَنَ جِي.
گَهڻُو اُڪَنڊِي آهِيان، تَنِ جَتَنِ جي جِنسارَ،
وو! يارَ! لُونءَ لُونءَ ۾ لالَنَ جِي.
گَڏِي ويندِيَسِ گَسَ ۾، ڪاڪِيُون! ساڻُ قَطارَ،
وو! يارَ! لُونءَ لُونءَ ۾ لالَنَ جِي.
ميخُون مَحَبتَ سَندِيُون، هينئَڙي مَنجهه هَزارَ،
وو! يارَ! لُونءَ لُونءَ ۾ لالَنَ جِي.
ڪانگَنِ قَطارُون ڪِيُون، چُڪِيءَ کي چَوڌارَ،
وو! يارَ! لُونءَ لُونءَ ۾ لالَنَ جِي.
آئُون نِماڻِي نِڪَڻِي دَمِجِ تُون دِلِدارَ!
وو! يارَ! لُونءَ لُونءَ ۾ لالَنَ جِي.

بيت - 2

ڪُڄاڙِئان ڪاهي، شُتَر اُنِ سيِنگاريا،
ٽَلِيُون، ٽؤنرَ، هلَوِيُون، وِيا ڇيرون ڇَمَڪائي،
لَنگِهيا لَڪَ، لطيف چي، وِيا ڪَرَهَلَ ڪُڏائي،
ٻانڀَڻِ کي ٻَروچَ جو، اڃا آسَرو آهي،
واڳؤن وَرائي، ڦِيرِينِ مانَ فَقِيرِ تي!

وائي - 2

هوتَنِ بِنا نِي، مِيان! دَردَ فِراقَ نِي، مِيان!
پُنهُونءَ سائِينءَ، جيڏِيُون! اَلولو! مارِي آهيان!
اَدِيُون! آرِيچَنِ جي، آئُون نِهوڙِيَسِ نِفاقَ،
هوتَنِ بِنا نِي، مِيان!
ڏُونگَرُ ڏورِيو نَه ٿِئي، مُون وِلَهِيءَ کان واڪ،
هوتَنِ بِنا نِي، مِيان!

بيت - 3

ڏانجَهنِ تي ڏانجها، ڏِنائُون ڏُکِيءَ کي،
لَڳِيَسِ نائُڪَ نينهن جِي، ڪُڙِهه اَندَرِ ڪا جا،
ٿَرَنِ ۾ ٿاجا، ڪَري مُنڌَ مِرُنِ سين.

وائي - 3

تَنِ پِرِيَنِ کي اُڪَنڊِي آئُون، لَڪَ لَنگِهيائُون،
ڏيرَ قَرارِيا ڏيههَ ۾، تَنِ اُٺَنِ گهورِي آئُون!
چَڙهِي ڏاڍين ڏُونگَرين، ٻانڀَڻِ اُڇَلي ٻانهُون،
ڏيرَ قَرارِيا ڏيهَه ۾.
هُيَسِ پاسِ پَرِٽَ جي، ٻانڀَڻِ ڌِيءَ نائُون،
ڏيرَ قَرارِيا ڏيهَه ۾.

بيت - 4

ڪو مُنهُن ڪُٺَلِ آئِيو، وَسِ نه ويچاري،
هوتَ! تنهنجي هَٿَ ري، پَهُچي نَه پارِي،
اَچين جي آرِي! ته پاندَ پُڄِي لَڪُ لَنگِهيان.

وائي - 4

ڇورِي ڇَڏِ مَ ڇَپَرين، ٻاروچَلَ! ٻانهِي.
جانِبَ جَهِڙو جَڳَ ۾، ناهي ڪو ثانِي،
ڇورِي ڇَڏِ مَ ڇَپَرين.
پُنَهَلَ! نِيو پاڻَ سين، پورِهيَتِ پَرِٽِياڻِي،
ڇورِي ڇَڏِ مَ ڇَپَرين.
پورِهيو ڪَندِيَسِ پِرَ جو، ڀَرِينديَسِ پاڻِي،
ڇورِي ڇَڏِ مَ ڇَپَرين.
هوتَ! مَ ڇَڏِيو هيڪَلِي، هِيءَ جا وِندُرِ وِڪاڻِي،
ڇورِي ڇَڏِ مَ ڇَپَرين.
اَدِيُون! عَبدُاللّطِيفُ چي، اِيندَمِ آرِياڻِي،
ڇورِي ڇَڏِ مَ ڇَپَرين.

بيت - 5

ڪو مِنهُن ڪُٺَلِ آئِيو، ناههِ ويچارِيءَ وَسِ،
هوتَ! تنهنجي هَٿَ ري، گولِي ٿِئي مَ گَسِ،
ڏُکُ ڏُکِيءَ کي ڏسِ، تَه مُوڙِهِيءَ ڪو مُنهُن ٿِئي.

بيت - 6

ڪَڏِهن تان ٻاجَهه پَئِي، ساجَنَ! مُج سَلامُ،
سِڪَ تنهنجي سُپِرِين! ڪِيو تَنُ تَمامُ،
هَٿين حاجَ وِههُ ٿِئي، نيڻين نِنڊَ حَرامُ،
دوسَ! نَه سَهان دامُ، تُون وِندُرِ ٿو ويلا ڪَرين!

بيت - 7

سُرَهي مَنجهان ساٿَ، آئِي بُوءِ ڀَنڀَور کي،
بِيٺا بازارِنِ ۾، لائي جَتَ جَباتَ،
سَندِي هوتَ حِمات، ڪيچِ پَهُتو قافلو.

بيت - 8

بَرُ مِڙوئِي بُوءِ، ڇَپَرَ ڇاٽُون مُڪِيُون،
ٻَھِ ٻَھِ ٿِي ڀَنڀورَ ۾، هَنڌ مِڙيئِي هُوءِ،
راڻِنِ وَرِي رُوءِ، گُوندرَ لَٿا گولِيين.

بيت - 9

جَڏِهن پيئِي ڇَٽَ، ڇَپَرِ هوتَ پُنهُونءَ جي،
پَرَهي وِيٺيُون پَٽَ، گُوندرَ لَٿا گولِين.

بيت - 10

جَڏِهن پيئِي باسَ، ڇَپَرِ هوتَ پُنهُونءَ جِي،
اَديُون! آرِيچَنِ جا، وَڻَنِ مُڪا واس،
آيَلِ! پُنِي آسَ، پُنهُون آيو ڪيچَ ۾.

بيت - 11

آيَلِ! اوطاقُون، ڪَري ڪيچِي هَلِيا،
سُڪِيُون نَه سيڻَنِ جي، ماڳَنِ تان ماڪُون،
نِسورِيُون ناڪُون، سَڃي هَلِيا سُورَ جُون.

بيت - 12

جَتَنِ سان جانڪُون، سَرَتِيُون! مُون سَڱُ ٿِيو،
ڪَري ڪوهِيارو وِيو، تَنِ ڇِنِي تانڪُون،
آئون پُڻِ تَڏاڪون، اَڌَ-ڏُکوئِي آهِيان.

بيت - 13

مَتان ڪا، ٻَڙِي! ٻولَ ٻاروچي وِسَهي،
هوندَ نَه سُتِيَس، سَرَتِيُون! وِيهِي رَهِيَسِ وَڙِي،
جَتَ پنهنجي جُوءِ ۾، گهارِنِ مانَ گَهڙِي،
ڪيچِيَنِ آن نَه ڪَڙِي، ڪنهن ڏُکِيءَ ڏاوَڻُ ڏائِيو.

بيت - 14

ڏيرَنِ ڏوههُ نَه جيڏِيُون! ماءِ! مِڙوئِي مُون،
آئون اَسُونهِين، اُو سُونهان، پِرِين سَندا پَرَڀُون،
اَصلِ آرِيءَ ڄامُ جو، پاندُ نه پُڄِتوسُون،
جنهن جو تونهِين تُون، سي پِيادِيُون پَهُچائين!

بيت - 15

اَدِيُون! آئُون نه تيئن، جيئن پِرِيَتَڻُو پِرِينِ سين،
ٻَڌِي سُتِيَسِ سوگهو، ڇَلوَرُ ڇاتِيءَ سِينءَ،
تَه ڪيچِي ڪاهي ڪَرَها، مونهان وَڃَنِ ڪِيئن؟
ڏوههُ منهنجي ڏينهن، پُنهُونءَ کي ڪامَ چَئي.

سُر ڪوھياري

داستان پھريون
بيت - 1

لَيلَ نَه جاڳِينءَ لِکَ سين، ڪُلّي نَومُ ڪِياءِ،
قِم ٿِي، پَهُچُ قَرِيبَ کي، اِجلِس تو نهَ جُڳاءِ،
مُٺِي! مِزمانَنِ سين، وِيهِي راتِ وِهاءِ،
جيلانهَن ننِڊَ ڪِياءِ، تي روزُ رَهين ٿِي راهَ ۾.

وائي - 1

گِلا ڪا مَ ڪَري، لِکِيو تان نَه ٽَري،
ٻَڙِي! جيڏِيُون! منهنجي، وو! شَهَرَ ڀَنڀورَ ۾.
جو سينگارُ سَرَتِييٖن، سو مُون ناههِ ڳَري،
منهنجي، وو! شَهَرَ ڀَنڀَورَ ۾.
جِهَڙي تَهِڙي حالَ سين، وَڃان پيرَ ڀَري،
منهنجي، وو! شَهَرَ ڀَنڀَورَ ۾.
جنهن وَڻَ هيٺان هَيلِا، سَڄَڻَ سانگُ ڪَري،
منهنجي، وو! شَهَرَ ڀَنڀَورَ ۾.
لامُون تنهن وَڻَ سَندِيُون، لوڏِيان، لايان ڳَري،
منهنجي، وو! شَهَرَ ڀَنڀَورَ ۾.
قَضا جا ڪَرِيمَ جِي، ڪِنهن تان ڪِينَ ٽَري،
منهنجي، وو! شَهَرَ ڀَنڀَورَ ۾.
جيڪِي لِکِيو لوحَ ۾، پَاڙِيان، تان نَه پَڙيٖ،
منهنجي، وو! شَهَرَ ڀَنڀَورَ ۾.
اَدِيُون! عَبدُاللّطِيفُ چي، شَلَ قادِرُ ڪَرَمُ ڪَري!
منهنجي، وو! شَهَرَ ڀَنڀَورَ ۾.

بيت - 2

لَيلَ نه جاڳينءَ لِکَ سينءَ، شامَ سُتِينءَ سَڀَ راتِ،
اوڳِي! اوٺيئَڙَن جا، ٿِي پَھَ پُڇين پِرِڀاتِ!
ٿِيءُ سَڳَرِ تَنِ جي ساٿِ، ته ڀورِي! ڀالَ مِڙين.

بيت - 3

لَيلَ نه جاڳينءَ لِکَ سين، سُتِينءَ راتِ سَڄِي،
هِتان هوتاڻِيَنِ جُون، ويٖيُون خُرِزِينُون کَڄِي،
ڀورِي! تُون نَه ڀَڄِي، سَڀِ ڪَنهيٖن ساٿَ مِڙين؟

بيت - 4

اِجلسِ ڪَري اُٿِيا، تَنوارِيو توڏَنِ،
نَومَ نوازيئه، اُنِ جي، مَرحَبا موڏَن،
رِڙهِي رَسُ روڏنِ، اَلَيوم سِيرُوا سَسُئِي!

بيت - 5

غافِلِ! غَفِلَتَ ڇوڙِ، تُون ڪيئن اَڻاسِي! اوجَهرين؟
چُپاتان چَڙهِي وِيا، وَڃي پَهُتا توڙِ،
نٖيڻين نِنڊَ اُکوڙِ، جِمَ وَرَنِ ۾ واڪا ڪَرين.

بيت - 6

سَنجهي رَهين سُمَهِي، غافِلِ! مَنجِهه گَهرَنِ،
ليٖڙَنِ جو، لَطِيفُ چي، ڪَرَڳَلُ سوءِ نَه ڪَنِ،
سي ڪيئن مُحِبَ مِڙَنِ، جي سَنجهي رَهَنِ سُمَهِي.

بيت - 7

آلوڙو اَکِيَنِ، آيمِ نِنڊَ اَڀاڳَ جي،
هاڻي هِنَ ڀَنڀورَ ۾، گهارِيان ڪارَڻِ ڪَنِ،
اَدِيُون! اوٺيئڙن، هِنئيٖن سين هاڃو ڪِيو.

بيت - 8

جَڏِهن سُتِيُون جي، پَٿَرِ پيرَ ڊِگها ڪَري،
تَڏِهن تَنِين کي، ساٿَ سُتيئِي ڇَڏِيو.

بيت - 9

سُتِينءَ پيرَ ڊِگها ڪَريٖ، وَڏِي جاڙَ ڪِياءِ،
دَرَ ڀَرِ اُڀِينءَ دوسَ جي، ته سُرِپُرڙ هُوند سُياءِ،
اَصلِ آرِيءَ ڄامَ جِي، سَڳِي تُون نه سِياءِ،
پُنهُونءَ سين پِياءِ، ٿِي، نِڀاڳِي! نِنڊُون ڪَرين!

بيت - 10

اِي ڪَمُ ڪَمِيڻِيَنِ، جيئن سُمهَنِ پيرَ ڊِگها ڪَري،
لوچين ڇو نَه، لَطِيفُ چي، هارِي! لَئـٖي هوتَنِ،
ننِڊان نِڀاڳِنِ کي، اوڀالا اَچَنِ،
سي پُنهُون ڪوههُ پُڇَنِ، جي سَنجهي رَهَنِ سُمَهِي.

بيت - 11

سُتِينءَ سَوَارِي، مُنهن ويڙهٖي مُئَنِ جيئن،
ڏِٺَئِي نه ڏيرَنِ جا، چوڌارِي چارِي،
تيلانهن، ويچاري! ساٿُ سُتٖيئِي لَڏِيو.

بيت - 12

سُتِينءَ سنجهي ئي، مُنهن ويڙهي مُئَنِ جيئن،
اوجاڳو، اَکِيَنِ کي، ڄاتوءِ نه ڏيئي،
هَٿان تو پيٖئِي، ٿِي ڪَچو ڪيچِيَنِ کي ڪَرين!

بيت - 13

اوڄاڳو، اَڄاڻِ! ڪِيُئِي نه ڪَمِيڻِيَنِ جيئن،
اَسارِي! اِهَڙِيءَ پَرِ، پيئِي، ڪيچِنِ سين ڪاڻِ،
ٻانِهِي چايو پاڻِ، ٿِي سَڄِيون راتِيُون سُمَهيٖن!

داستان ٻيون
بيت - 1

ڏُونگَرَ! تُون ڏاڍو، ڏاڍا، ڏاڍايُون ڪَرين،
مُون تَنَ اَندَرَ تيئن وَهين، جيئن وَڻَ وَڍي واڍو،
اِي ڪَرَمَ جو ڪاڍو، ناتَ پَٿَرِ ڪيرَ پَنڌَ ڪَري؟

وائي - 1

آهِيان جَنِ سَندي، ڙي! اَڙي! مِيان!
مُون کي تان سي نه ڇَڏِيندا هوتا.
پَهائِيندِيَسِ پُنهُونءَ کي، آئُون ڳِچيءَ پائي گَندِي،
مُون کي تان سي نه ڇَڏِيندا هوتا.
ويٺي آهِيان واٽَ تي، آهِيان آسَرَوَندِي،
مُون کي تان سي نه ڇَڏِيندا هوتا.
پِرِيَنِ پڄاڻا هِتَهِين، آئُون رَتِي تان نه رَهندِي،
مُون کي تان سي نه ڇَڏِيندا هوتا.
ڪَرَمَ ساڻُ ڪَرِيمَ جي، آئون پرينءَ مِلَندِي،
مُون کي تان سي نه ڇَڏِيندا هوتا.

بيت - 2

ڏُونگَرَ! ڏُکَ سَنداءِ، پرينءَ گَڏِجان ته چُئان،
ڀِنِيءَ ٿِييٖن ڀَوارَئُون، ٻيا وِنگا وَرَ سَنداءِ،
چَڱِي ڪانَه ڪِياءِ، پيرُ وڃايَئِي پرينءَ جو.

بيت - 3

ڏُونگَرَ! ڏَسُ پِرِيَنِ جو، قافَ! نه ڏِئيٖن ڪو،
قَطارِيا ڪالَهه وِيا، توڏا وَٽان تو،
هوت مُئِيءَ جو هو، ڪو ساڄَنُ اُنَهِين ساٿَ ۾.

بيت - 4

ڏُونگَرَ! ڏسُ پِرِيَنِ جو، قافَ! نه ڏئيٖن ڪَلَ،
قَطارِيا ڪالَهه ويا، توڏا توهِين جَهلَ،
سُڻِي هوتُ هَڪَلَ، مانَ ٻُڌِي ٻاروچو وَري.

بيت - 5

ڏُونگَرَ! ڏوراپو، پِهِريائين چُوَندِيَسِ پِرِينءَ کي،
”پَهَڻَ پيرَ پِٿُون ڪيا، تَرِيُون ڇِنيُون تو،
رَحم نه پِيَئِي رُوحَ ۾، قَدُرُ منهنجو ڪو،“
واڪو ڪَندِيَسِ، وو، مون سين، جَبَلَ ٿو جاڙُون ڪري.

بيت - 6

ڏُونگَرَ! مُون نه ڏُکوءِ، آنءُ اَڳَ ڏُکوئي آهِيان،
سارِيان ڪونَه سُکوءِ، سُورَ گَهڻييِي سَنڀَران.

بيت - 7

ڏُونگَرَ! ڏُکويَنِ کي، دِلاسا ڏِجَنِ،
گَهڻِو پُڇِجي تُنِ کي، جَنِ وَٽان هوتَ وَڃنِ،
تُون ڪيئن سَندا تَنِ، پَهَڻَ! پيرَ ڏُکوئِين؟

بيت - 8

ڏُونگَرَ! ڏُکِ پَئِي، ڪِيَمِ توسين ڳالهه،
پاڻا آئُون مُئِي، سُورُ سُڻائي پرينءَ جو!

بيت - 9

ڏُونگَرَ! مُون سين رو، ڪَڍِي پارَ پُنهُونءَ جا،
سَڄَڻُ هومِ هيڪَڙو، وِيو ڦوڙائي سو،
ڪنهن کي ڏِيان ڏوهه، مون سين ايراديٖ ايئن ڪِيو.

بيت - 10

ڏُونگَرَ! ڏُکويُون، تو ۾ اورَڻَ آئِيُون،
جي اَچَنِ ڦوڙائيون، ڏِجَنِ دِلاسا تَنِ کي.

بيت - 11

ڏُونگَرَ! ڏُکوينِ کي، ڳَلِ سُڪا ڳوڙها،
هو جي پَهَڻَ پَٻَ جا، ڀَڄِي ٿِيا ڀورا،
گوندَرَ جا گهوڙا، وَڃَنِ جانِ جُدا ڪِيو.

بيت - 12

ڏُونگَرَ! ڏِيهاڻِي، پاڻُ مَٿان تو گهورِيان،
تو مَنجِهه رِهاڻِي، سَدا ٻاروچَنِ جِي.

بيت - 13

ڪي جي ڪَڍِيا پارَ، ڏُکي، ڏُونگَرَ پاڻَ ۾،
سُڻِي سا تَنوارَ، مِرُون پِيا مامِري.

بيت - 14

ڏُونگَرَ ڀُونييٖنِ ڪِيرَ، سَڄَڻَ ميخُون ڏُونگَرين،
هَهِڙا سيڻَ سُڌِيرَ، ڪينَ لَهندينءَ ڪي ٻِيا.

بيت - 15

ٻَئِي ويٺا رُونِ، ڏُکِي، ڏُونگَرُ پاڻَ ۾،
ڪنهن کي ڪِينَ چُونِ، مَنجِهنِ جو پِرِيتَڻُو.

بيت - 16

اَڄُ پُڻِ ويٺو روءِ، ڏُکِيءَ، ڏُونگَرُ پاڻَ ۾،
ڪوهِياريٖ جو ڪوءِ، اَچِي سُورُ اُڌَمِيو.

بيت - 17

ڏُونگَرُ تَه ٻيٖلِي، ڏِجي ٻَنِ ٻيلِيَنِ ري،
ڪانَه ڇُلَندِي ڇَپَريٖن، ساڻُسِ سَهيلِي،
چوٽِيُون چَنبيلِي، جيئن تيئن جهاڳي اُکَتِي.

بيت - 18

ٻَڙي! ته ٻيلِي گهڻا، ساٿِي پُڇـٖي سُکُ،
رِفاقَتَ رُڃُنِ ۾، ڏُونگَرَ ڪاريٖ ڏُکُ،
آرِيءَ جو اَهُکُ، مُون رَهَنُما راهَ ٿِيو.

داستان ٽيون
بيت - 1

رويو ويٺِي راڳِ، اَمَڙِ! اورِيان نِجهريٖ،
لاٿو مُون ڏيهَه وَڻَنِ سان، لاڳاپو ۽ لاڳِ،
ڏُونگَرُ سي ڏورِيندِيُون، جَنِ اَندَرِ ٻَري آڳِ،
هوتاڻِي! هِنَ ماڳِ، مون کي ڇَڏِ مَ ڇَپرين.

وائي - 1

مون کي نِيندا ساڻُ، ٻاروچا ٻاجَهه پَئِي، اَلو! اَلو!
ڏيندا مون ڏُکِيءَ کي، اَللهَ لَڳِ اُهُڃاڻُ،
ٻاروچا ٻاجَهه پَئِي.
لاَ تَقنَطُوا مِن رحمَتِ اللهِ، پِرِيَنِ چَيو پاڻُ،
ٻاروچا ٻاجَهه پَئِي.
اِنَ اللهَ يَغفِرُ الذّنُوبَ جَمِيعاً، سَچو اِيءُ پَرِياڻُ،
ٻاروچا ٻاجَهه پَئِي.
اَديُون، عَبدُاللّطِيفُ چي، اِهَڙو آههِ اَڳِواڻُ،
ٻاروچا ٻاجَهه پَئِي.

بيت - 2

مون کي ڇَڏِ مَ ڇَپَرين، هِتِ، هوتاڻِي! هاڻِ،
اوڏِي مُنڌَ اُٺَنِ کي، اَللهَ ڪارَڻِ آڻِ!
پورِهيو ڪَندِيَسِ پاڻِ، اَڳِيان آرِيچَنِ جي.

بيت - 3

مون کي ڇَڏِ مَ ڇَپَرين، هوتاڻِيءَ هِنَ هَنڌ،
توسين پُوندِيَسِ پَنڌِ، ڏِيندِيَسِ باههِ ڀَنڀورَ کي.

بيت - 4

مون کي ڇَڏِ مَ ڇَپَريٖن، هاتِڪ هوتاڻِي!
توهِين لَئٖي کاڻِي، ڏُکِي ڏوري ڏُونگَرين.

بيت - 5

مون کي ڇَڏِ مَ ڇَپَريٖن، پوءِ رَهايَسِ ’پاڻ‘،
جي ڀُلايُون ڀاڻِ، تَنِ کي رَسُ، رَسِيلا! راهَ ۾.

بيت - 6

سُتٖي پُونِ ڇِرِڪَ، آيَلِ! ٻاروچَنِ جا،
وَمَ وِهاٽِي، وو! ڙي، ڪوهِياري ڪِرِڪَ،
ڌَڙُ ڌوڻِيو تنهن ڌَڪَ، جَڏِيءَ جيئڻ نه ٿِئي.

بيت - 7

سُتي پُونِ ڇِرِڪَ، آيَلِ ٻاروچَنِ جا،
پُنهُونءَ جي پَيڪانَ جون، راسِيُون مَنجهان رُڪَ،
هَنَيمِ هوتَ ڪِرِڪَ، لوڏيان، لوههُ نه نِڪَري.

بيت - 8

جيهِي جي تيهِي، تَه پِه ٻانهِي ٻاروچَنِ جِي،
حُجَتَ هوتَ پُنُهونءَ سين، مُون ڪَمِيڻِيءَ ڪيهِي،
اَصلِ آرِيءَ ڄامَ جي، پَلئـٖـي آئُون پيئِي،
هُوءِ جا پائِين پيرَ ۾، تنهن جُتِيءَ نه جيهِي،
وِساري ويهِي، تَنِ ڪيچِيَنِ کي ڪيئن رَهان؟

بيت - 9

هُئِي جي نه هُئِي، ته به ٻانِهي ٻاروچَنِ جِي،
اِنَ سڱ مُقابِلِ سَسُئِي، سَندِيَنِ ٿـٖي سُئِي،
هُنِ تان لَڄَ لُئِي، هِنَ جو هَلَڻُ هوتَ ڏي.

بيت - 10

ڪَنِيزَڪَ ڪيچِيَنِ جِي، ٻانهي، ٻانِهوٽِي،
ٻَئِي ٻاروچي هَٿَ ۾، چَڳُنِ سِرِ چوٽِي،
ٻانڀَڻِ کي موٽِي، پاڻيهي پَڇَندو پَٻَ - ڌَڻِي.

بيت - 11

ڪَنِيزَڪَ ڪيچِيَنِ جِي، ٻانِهيوٽِي ٻانِهي،
سي ڪيئن وَڃَنِ وِسَرِي، جي جِيءَ اَندَرِ جانِي،
اَڱَڻِ اَمانِي، شالَ ڪيچِيَنِ جــٖي ڪا مَ ٿِئــٖي.

داستان چوٿون
بيت - 1

ڳائو، نَه وائو، اَدِيُون! آرِيچَنِ جو،
لَنگهي پَٻُ پَري ٿِيا، ڇَڏي رِڻُ رائو،
ڏيئِي ڦوڙائو، وِيا وِيچارِيءَ سُپِرِين.

وائي - 1

ٻاروچي ساڻُ، ٻَڙِي! اي جيڏِيُون! هيڪَرَ ٿِيان هيڪاندِي.
چَڙهِي نَه سَگهان چوٽِييٖن، يارَ بنا، دِلِ ماندِي!
هيڪَرَ ٿِيان هيڪاندِي.
پَهُچائِج پُنهُونءَ کي، هِيءَ پِيادَڙِي، پانڌِي!
هيڪَرَ ٿِيان هيڪاندِي.
ڀينَرِ! هِنَ ڀَنڀورَ ۾، آئُون ايرادي آندِي،
هيڪَرَ ٿِيان هيڪاندِي.
پورِهيتِ پُنهُونءَ ڄامَ جِي، باندِينِ جِي باندِي،
هيڪَرَ ٿِيان هيڪاندِي.
ڪَرَمَ ساڻُ ڪَرِيمَ جي، ڪيچِي ٿِيندَمِ ڪانڌِي،
هيڪَرَ ٿِيان هيڪاندِي.

بيت - 2

ڳائِي نَه وائِي، اَدِيُون! آرِيچَنِ جِي،
ڪنهن پَرِ ڪَهِي لَنگِهيان، جَبَلَ جهاجهائِي،
جيڪُسِ واجهائِي، هاڻي مَرَندِيَسِ هوتَ لئي.

بيت - 3

هَلَڻُ سَهان نَه هوتَ جو، وَڃَڻُ آئون گهورِيان،
هُونِ هَمِيشه هِتَهِين، تَه ڏُونگَرُ ڪُھُ ڏورِيان،
اَکِينِ سين اورِيان، پَسان شالَ پُنهُونءَ کي.

بيت - 4

هَلَڻُ سَهان نَه هوتَ جو، وَڃَڻُ مون نه وَسِ،
اَللهَ! آرِيچَنِ جِي، گولِي ميڙِيين گَسِ،
پِرِين، پَهُنوارَ! تو پُڇان، ڏُونگَرِيا مُون ڏَسِ،
اَکِينِ جي آرِسِ، مُنڌَ جيهاڻي جوڙَڪِي.

بيت - 5

هَلَڻُ سَهان نَه هوتَ جو، وَڃَڻُ مَ وارِيو،
رَهو راتِ ڀَنڀورَ ۾، ڪا گَهڙِي هِتِ گهارِيو،
مَعذُورِ مَ ماريو، سِڪِي جنهن سَڱُ ڪِيو.

بيت - 6

مونکي جَنِين ماريو، آن ڪي گَڏِيا سي؟
تَنَ ۾ طاقَت ناههِ ڪا، اَدا! اُنِين ري،
سُورُ سَلِيمُ تي، جيلانهن ڳالهه ڳَرِي ٿئـٖي.

بيت - 7

مون کي جَنِين ماريو، سُڃاتَمِ سيئِي،
پُنهُونءَ پَيڪانَ پَڇَنڊِيا، ٻِلَن تانِ ٻيئِي،
ويڄَنِئُون ويئي، ٿِي وَهِيڻِي سَڄَڻين.

بيت - 8

مُون کي جَنِين مارِيو، سُڃاتَمِ پاڻان،
لوهُو لِڱنِ ناههِ ڪِين، سَنڌَ مِڙَئِي ساڻان،
دارُوءَ جا داڻا، ڏِنَمِ هوتَ هَٿَنِ سين.

بيت - 9

پَرتَوو پُنهُونءَ جو، ڪِين ڇائِين، ڪِين اُسَ،
قرِيبِاڻِي ڪُسَ آهي ڪَر ٻَڪَرڙي.

بيت - 10

پَرتَوو پُنهُونءَ جو، سَهائي، سِياههُ،
مُنهن ڏيئِي مُون آئِيو، رَنگا رَنگِي راههُ،
پِهرِين ڏِيندا پاهُه، پوءِ رَڱِيندا رَڱَ ۾،

بيت - 11

پَرتَوو پُنهُونءَ جو، جُهڙَ جيئن جهالا ڏي،
آئون تنهن آرِيءَ کي، وَٺِيو راهه، رُئان گَهڻُو.

بيت - 12

پَرتَوو پُنهُونءَ جو، رُڳِيائِي راحَتَ،
ڀانيان ڏِيههُ ڀَوارَئُون، ساڄَنَ لاءِ صِحَتَ،
مِٺِي مُصِيبَتَ، آهي آرِيءَ ڄامَ جِي.

داستان پنجون
وائي - 1

توڻي نِينِ، نَه نِينِ، اَلو! مِيان! آئُون اُنِهين جِي آهِيان.
زورو هِنَ ضَعِيفِ سين، ڪامِلَ ڪوهه ڪَرِين،
اَلو مِيان! آئُون اُنِهين جِي آهِيان.
جَتَ پنهنجي جُوءِ ۾، جانِبَ مانَ جَٽِينِ،
اَلو مِيان! آئُون اُنِهين جِي آهِيان.
پِڪَ پَدَمَنِئان اَڳَرِي، سُرڪِي مانَ سَڃِينِ!
اَلو مِيان! آئُون اُنِهين جِي آهِيان.
ٻانهِي ٻَروچا پانهنجي، سَڳَرِ مانَ سَڃِينِ!
اَلو مِيان! آئُون اُنِهين جِي آهِيان.
پيرين آئُون نه پُڄَڻِي، ڪَرَهَلَ هو نَه جَهلِينِ،
اَلو مِيان! آئُون اُنِهين جِي آهِيان.
اَدِيُون، عَبدُاللّطِيفُ چي، نينهن نباهِيو نِينِ،
اَلو مِيان! آئُون اُنِهين جِي آهِيان.

بيت - 1

رِيءَ قَرِيبَنِ قُوتُ ڪِيو، ويٺِي وِرِههَ چَران،
اِنَ عَذابان اَڳهين، مادَرِ! ڇو نَه مَران،
اَدِيُون! جو نَه اَوان، سو مان سُورُ، سَرَتِيُون.

بيت - 2

رِيءَ قَرِيبَنِ قُوتُ ڪِيو، وِرِهَه چَران ويٺِي،
ٻانڀَڻِ کي ٻَروچَ ري، ٿِي ڏُکَنِ سين ڏيٺِي،
تو پُڄاڻا، سُپِرِين! آئُون سُورَنِ سانڀيٽِي،
جا مَرضَنِ مَريٽِي، سا سَرَتِيُون! ڪيئن سَگِهي ٿئـٖي؟

بيت - 3

سَرَتِيُون! ڪيئن سَگِهي ٿِئـٖي؟ ويڙهِي جا وِرِهَنِ،
چِتُ جنهن جو چُورُ ڪِيو، ڏُکويو ڏُکَنِ،
پُڄاڻان پِرِيَنِ، اَدِيُون! اَگِهي آهِيان.

بيت - 4

اَدِيُون اَگِهي آهِيان، پِرِيَنِ پُڄاڻا،
سي ڪوهِيارا ڪيڻِ وِيا، ساڄَنَ سِياڻا،
جي سَسُئِيءَ سيباڻا، سي وَڃِي ڪيچِ قَرارِيا.

بيت - 5

حَقِيقَتَ هِنَ حالَ جِي، جي ظاهِرُ ڪَريان ذَرِي،
لڳي ماٺِ مِرُوئَنِ کي، ڏُونگَرَ پُونِ ڏَرِي،
وَڃَن وَڻَ ٻَرِي، اوڀَڙِ اُڀِري ڪِينَ ڪِين.

بيت - 6

حَقِيقَتَ هِنَ حالَ جِي، جي ظاهِرُ ڪَرِيان زَبانَ،
لڳي ماٺِ مِرُوئَنِ کي، رَسي سُورُ شَبانَ،
ٽاڪَرِ ٽِڪـٖي ڪانَ، جَبَلُ سَڀِ جَلِي وَڃِي.

بيت - 7

جي حَبِ نَه هَلَڻُ سِکِيا، سي جَڏا ميڙِ، جَلِيلَ،
لَنگهائي، لَطِيفُ چي نِجَنِ ڪيچِ قَلِيلَ،
وِساري، وَسِيلَ، مَتان مارَڳِ ڇَڏِيين!

بيت - 8

سارِيان ٿِي سَبِيلَ، پُرِ تَقِصِيرون پاڻَ ڏي،
مَتان مُون کي ڇَڏِيين، آرِي ڄامَ اَصِيلَ،
وَرُ، ولِهِينِ جا وَسيلَ، رَس رَهَبَرَ راههَ ۾.

بيت - 9

اَچِيو اَچِيو چُونِ، ’وِيهُه، ويا تان گهورِيا،‘
سَرَتِينِ سانگُ سُکَنِ سين، مُون جِيئن رَتُ نه رُونِ،
اوُ مَرُ ويٺِيُون هُونِ، مُون ساڱاتُو سُورَ ٿِيا.

بيت - 10

سَرَتيُون سُوراتِنِ جـٖي، ڪُھِ ٿِيُون پَٿَرِ پُونِ،
گهاءُ نه لَڳُنِ گَهٽَ جو، رِيا مان ٿِيُون رُونِ،
چيٖتارِيو نه چُونِ، پارَ منهنجي پِرِينءَ جا.

داستان ڇھون
بيت - 1

ڪنهن پَرِ رُوئان پرينءَ کي روئي نَه ڄاڻان،
مَٿي ڪِيو ڀُڻان، هَنجَنِ - هاڻا هَٿَڙا.

وائي - 1

زارِي سا زارِي، اَلو ڀَلو! ڪوهِياري ساڻُ،
آئُون جا ڪَندِيَسِ زارِي.
ڪِينَ جِيئندِيَسِ، جيڏِيُون! سُورَ پِريان آئُون مارِي،
آئُون جا ڪَندِيَسِ زارِي.
اُٺَ گُنگائي هَلِيا، بوتا هُيَڙَنِ بارِي،
آئُون جا ڪَندِيَسِ زارِي.
ڪَري ڪوهِيارو هَلِيو، مُون سين قِيامَتَ ڪارِي،
آئُون جا ڪَندِيَسِ زارِي.
مانَ وِرَمَنِ وچَ ۾، اولاڻي، آرِي!
آئُون جا ڪَندِيَسِ زارِي.
هِندُوئَنِ جيئن هولِي ڪَري، مُون ڌُوڙِ مَٿي تان وارِي،
آئُون جا ڪَندِيَسِ زارِي.
لالَنِ لَڳِ، لَطِيفُ چي، واجهائي ٿِي ويچارِي،
آئُون جا ڪَندِيَسِ زارِي.

وائي - 2

جنهن جِي آهِيان ڏُونگَرَ ڏورِي،
تنهن ڪوهِياري کي ڪَهَلَ پَوي.
آئُون تنهن گهورِي گهوٽَ جِي، ماڙهُو چُونِم ڀورِي،
تنهن ڪوهِياري کي ڪَهَلَ پَوي.
نِهو نِماڻِي پاڻَ سين، ڇَپَرَ ڇَڏِيو مَ ڇورِي،
تنهن ڪوهِياري کي ڪَهَلَ پَوي.
روئِي رَڱِيندِيَسِ رَتَ سين، ساڻُ چُئاڪَنِ چورِي،
تنهن ڪوهِياري کي ڪَهَلَ پَوي.
اَدِيُون! آرِيچَنِ جو، لَههُ لَڳو مُون، لورِي،
تنهن ڪوهِياري کي ڪَهَلَ پَوي.
ڪَشي ڪانُ ڪَمانَ مان، لائي وِيڙا لورِي،
تنهن ڪوهِياري کي ڪَهَلَ پَوي.
نالائِقِ ساڻُ، لَطيفُ چي، قادِرُ ڪَرَمُ ڪَندو ڙِي!
تنهن ڪوهِياري کي ڪَهَلَ پَوي.

بيت - 2

ڪنهن پَرِ رُوئان پِرِينءَ کي، اَندَرِ ناههِ اُساٽَ،
لوهُوڪا لَڪَنِ ۾، ويرِي مٿي واٽَ،
ڇَپَرَ ۾ ڇنڇاٽ، ڏِٺَم ڏُکويِنِ جا.

بيت - 3

ڪنهن پَرِ رُوئان پِرِينءَ کي، پَچَڻَ ناههِ پَچارَ،
اَندَرِ ٿِي آهُون ڪَرِيان، کاڻِي مَنجِهه خُمارَ،
گِرِيـٖي جِي گُفتارَ، ٻِيءَ ڀَتِ ٻاروچَنِ ۾.

بيت - 4

ڪنهن پَرِ رُوئان پِرِينءَ کي، پارُ نَه ڄاڻان پَنڌُ،
ڪيچِيَنِ ڪارَڻِ ڪَنڌُ، نايو ٿِي نعرو هَڻان.

بيت - 5

ڪنهن پَرِ رُوئان پِرِينءَ کي، پارُ نه ڄاڻا پيرُ،
ڀَنَڻُ مُون ڀيڙو ٿِيو، سُورَنِ لايو سيرُ،
آرِيءَ لئــٖي اُليرُ، رَقصُ ڀاڱّـٖي رَنَ جي.

بيت - 6

ڪنهن پَرِ رَوئان پرين کي، رُوئَڻُ مون رياءُ،
بَرَنِ مَنجِهه بُڪاءُ، ٻِيءَ ڀت ٻُڌُمِ، جيڏِيُون!

بيت - 7

سُڃَ وَسندِي تَنِ کي، جوشَ جَلايا جي،
طالِبَ جي تَحقِيقَ جا، نينهن تَنين وَٽِ ني،
ٽيڏِي پَســٖي ٽـٖي، هو تان آهي هيڪَڙو.

بيت - 8

ٻيون ڏيئِي ٻَنِ کي، هَلِجِ پاسي هيڪَ،
وَرُ نه سَهي وِيڪَ، تُون ٽيڏِي! ٽِيايُون ڪَرين!

بيت - 9

اڃَا تُون اَواٽَ، واٽان پاسي ويسَرِي،
سُونهِين ٿيءُ سُواٽَ، ته مَنجهان دِلِ دَڳُ لَهِين.

بيت - 10

پاهِين، پَسِي پَٻُ، مَتان ڪا، مُنڌ ڏِييٖن،
اَڳِيان ڪَئو مَ ڪَٻُ، اِيءُ قالِي آڏو ڪيچَ کي.

بيت - 11

ڏاڍِي لُڪَ لَڪَنِ جِي، پَٽَنِ پوءِ پَچاءُ،
ڇَپَرَ ڪوسو واءُ، هَرِيا تو نيڻَ ڪِيا.

سُر حُسيني

داستان پھريون
بيت - 1

لَڙُ مَ، لاڙائُو ٿِيو گُهتُون گوهِيُون ڇَڏِ،
لاهِه مَ لَڏو، لَڏِ، تَه ڳاڙهـٖي سِڄِ ڳالِهه مِڙين.

وائي - 1

جي هوند ڏٺائُون، وو جيڏِيُون! حالُ منهنجو هِهڙو جَهِڙو،
چَڙهي نه سگهان چوٽِيين، مارَڳ مَٿانهُون،
حالُ منهنجو هِهڙو جَهِڙو.
ڏُکِيءَ سَنديٖ ڏيٖجَ ۾، ڏُونگَرُ ڏنائُون،
حالُ منهنجو هِهڙو جَهِڙو.
وِيندي ڪِيُون وڻَنِ سين، سَسُئِيءَ سُکائون،
حالُ منهنجو هِهڙو جَهِڙو.
وَٺِي پُنهُون پاڻَ سين، اَچان جي آئون،
حالُ منهنجو هِهڙو جَهِڙو.
ڏِيندِيَسِ شاخَ سَڀِڪَهِين، وَڻِ وَڻِ واچائُون،
حالُ منهنجو هِهڙو جَهِڙو.
هينئڙو ڏندڻ پاڙَ جيئن ڇِڪي ڇِنائُون،
حالُ منهنجو هِهڙو جَهِڙو.
هينئڙو ڏاڙهُونءَ گُلَ جيئن، ريهـٖي رَتائُون،
حالُ منهنجو هِهڙو جَهِڙو.
هو جي پَهَڻَ پَٻَ جا، مَڻِيا مُڪائُون،
حالُ منهنجو هِهڙو جَهِڙو.
هُونِ سَلامَتَ سُپِرين، گهورِي سا آئُون!
حالُ منهنجو هِهڙو جَهِڙو.
سو جي سُئومِ ڪَنَنِ سين، پَههُ جو ڪيائُون،
حالُ منهنجو هِهڙو جَهِڙو.
ٻانهُون ٻيلَ نه لاهِيان پُنهَلَ کان آئُون،
حالُ منهنجو هِهڙو جَهِڙو.
آيا، عبدُاللّطِيفُ چي، پُنِيُون مَنَ مُدَعائُون،
حالُ منهنجو هِهڙو جَهِڙو.

بيت - 2

لڙ مَ، لاڙائو ٿيو، هلي ڪر همٿ،
سج سامهون مُنهن ۾، متان ڪرئين ڪٿ،
سپيريان جي سٿ، ڳاڙهي سِڄِ ڳالهه مڙين.

بيت - 3

لَڙُ مَ، لاڙائُو ٿِيو، وَرَ چُونڊِيندِي وَڃُ،
آهي اِيءُ اُهڃُ، هاڙهي هَلَندِيَنِ جو.

بيت - 4

اُلَهِي سِڄَ اَويرَ، ڪِي ڏِٺائِين ڏُونگَرُ،
سَسُئِي کي، سَيّدُ چي، سُورَنِ جو سَمَرُ،
ڪُٺَلِ رَکِيو ڪَرُ، ويچاريَ وَڻِڪارَ تي.

بيت - 5

اُلَهِي سِجَ اويرَ مَ ڪرِ مَعذُورِيَنِ تي،
پَسِي مَران پيرَ، ڏُونگَرَ ٻاروچَنِ جا!

بيت - 6

وِيو ٻاروچو نِڪَرِي، هاڻي ڪَرِيان ڪيئنءَ؟
سِجَ اُلٿـٖي سيئن، سَٽُون ڏينديَسِ سُڃَ ۾.

بيت - 7

ويٺي مُون وِيو، لَڙِي سِڄُ لَڪَنِ تان،
آئُون ڏورِينديي ڪيتَرو، پَهَڻنِ پيرُ پِيو،
سُورَنِ ساڻُ سِهو، اَچِي ٿِيُمِ جيڏِيُون.

بيت - 8

سَرَتِيُون! سُڄـٖي سُڃَ، مَتان ڪا مُون سين هَلي،
پاڻي ناهه، پَنڌُ گَهڻو، اَڳِيان رائو رُڳِي رُڃَ،
مَڇُڻ مَري اُڃَ، ڪا ڏِئـٖي پاراتو پرينءَ کي.

داستان ٻيون
بيت - 1

ڪِين ڌَرَتَتِي، ماءِ! ڪِين ڄَرَ سَندِي سَڄَڻين،
هَلي ۽ واجهاءِ، ٻنِهي ڄيرَن وِچَ ۾.

وائي - 1

شادِيءَ جو سِينگارُ، آيَلِ! آيلِ! مَرَڪُ منهنجو مُون پِرِين.
آهي ڳَههُ ڳِچَيءَ جو، ڏئــٖي هالورا هارُ،
آيلِ! مَرَڪُ منهنجو مُون پِرِين.
آهي اُگهاڙِيَنِ کي، جانِبَ جو جِنسارُ،
آيلِ! مَرَڪُ منهنجو مُون پِرِين.
آهِين کاڄُ بُکِيَنِ جو، تُون تان طَعامُ تِيارُ،
آيلِ! مَرَڪُ منهنجو مُون پِرِين.
اَعليٰ اَڇو عِيدَ ۾، دوسِتاڻُو دِيدارُ،
آيلِ! مَرَڪُ منهنجو مُون پِرِين.
حُسنَ هوتَ پُنهونءَ جي، ڪَڪورِيو ڪوهِيارُ،
آيلِ! مَرَڪُ منهنجو مُون پِرِين.
سُڃَ ڪِيائِين سُرَهِي، واسِيائِين وَڻَڪارُ،
آيلِ! مَرَڪُ منهنجو مُون پِرِين.
ڇَپَرَ ڇاٽُون مُڪِيُون، عَطُرَ منهنجو آوارُ،
آيلِ! مَرَڪُ منهنجو مُون پِرِين.
ڪوڙِييٖن ٿِيا ڪيتَرا، نالي تان نِثار،
آيلِ! مَرَڪُ منهنجو مُون پِرِين.
سَدا صَلابَتَ جِي، گولِي گِرِفتارُ،
آيلِ! مَرَڪُ منهنجو مُون پِرِين.
گهورِيان گهرُ گهٽِيءَ تان، اَچي جِئان آڌارُ،
آيلِ! مَرَڪُ منهنجو مُون پِرِين.
اَدِيُون! عَبدُاللّطِيفُ چـٖي، مِلِيو مُون مَنٺارُ،
آيلِ! مَرَڪُ منهنجو مُون پِرِين.

بيت - 2

مَٿِئان مَٿي مَچُ، ٻَرِيُمِ ٻاروچَنِ جو،
مون کي طَعنا تي ڏِيين، جيئن نه پَرُوڙِيين سَچُ،
امڙ! اوري اَچُ، سِٽَ سُڻايَئِين سُورَ جِي.

بيت - 3

مَٿـٖي مَنجهان مِينهُن، پسو! پاڻِيءَ جيئن وَهي،
مُون ڀانئيو نينهن، ڄِڀِيُون سَندِيُون.

بيت - 4

مَنجهان منهنجي رُوحَ، جي وَڃي ساڄَنُ وِسَرِي،
تَه مَرُ لَڳِي لُوهَه، ٿَرَ-ٻاٻِيهو ٿي مَران.

بيت - 5

لَڳِي مُون کي لُوهَه، وِرِهَه واٽُون لائِيُون،
راضي جنهن سين رُوحَ، سو ڪوهِيارو ڪيچ وِيو.

بيت - 6

ٽِمَنِ نيڻَ رَتُ وَهي، چُئاڪا ڪِيو،
مُون کي ڏَنءُ ڏِيو، اَئِين ٿا وَڃو، اوٺِيا!

بيت - 7

امڙ وَڃِي آڻِ، چَرَخو آتَڻَ وِچَ مان،
ڪِتُيمِ جِهِين ڪاڻِ، سو ڪوهِيارو ڪيچ وِيو.

بيت - 8

پَهِي ڪامَ پِڃاءِ، اَمڙ! منهنجي آسَريٖ،
ڏيئِي لَتَ چَرخي کي، پُوڻِيُون پاڻِيءَ پاءِ،
ڪِتُم جِهِين لاءِ، سو ڪوهِيارو ڪيچ وِيو.

بيت - 9

پَهِي ڪامَ پِڃاءِ، امڙ! منهنجي آسَري،
ڏيئي ڪِين ڪَتاءِ، مون کي نينهن نِهوڙِيو.

بيت - 10

ڪَتَڻُ ٻَنِ ڪَپاهُه، کوءِ آتَڻُ، ٻَنِ جيڏِيُون!
ساڄَنُ منهنجو ساههُ، هاڃي مَنجِهه هَڻِي وِيو.

بيت - 11

آتَڻِ چُونِمِ ڪَتُ، تاڻِيان تَندُ نه نِڪَري،
پاڻان روئِي رَتُ، چَرَخو مُون چِڪَ ڪِيو.

بيت - 12

کوءِ هاڙهو، ٻَنِ هوتُ، کوءِ پُنهُون، ٻَنِ پِرِيتَڻُو،
مادَرِ! مُون مَوتُ، پَسَڻا پِرائِيو.

بيت - 13

کوءِ ٻولي، ٻَنِ ٻَروچُ، گهورِي ذاتِ جَتَنِ جِي،
مون کي چَئِي لوچُ، پيهِي وِيا ڇَپريٖن.

بيت - 14

جيئن جيئن تَپي ڏينهن، تيئن تيئن تاڻِيان پَنڌَ ۾،
هو آڳانجهو نينهن، ٻانڀَڻِ ٻَروچَنِ سين.

بيت - 15

جيئن جيئن ڇِڄـٖي راتِ، تيئن تيئن تاڻي پَنڌَ ۾،
ڀورِيءَ ٻـِي نَه تاتِ، جيڪا سا جَتَنِ جِي.

بيت - 16

نه ڪو ليکوئِي ٿِيو، نه ڪو تَتو ڏينهُن،
تِهان اوري نينھُن، ڇِنو آتَڻَ وارِيٖن.

بيت - 17

جان جِئييٖن تان جَلُ، ڪانهي جاءِ جَلَڻَ ري،
تَتِيءَ ٿَڌِيءَ هَلُ، ڪانهي ويلَ وِهَڻَ جي.

بيت - 18

تَتِيءَ ٿَڌِيءَ ڪاهه، ڪانهي ويلَ وِهَڻَ جِي،
مَتان ٿِئـٖي اُونداهِه، پيرُ نه لَهين پرينءَ جو.

داستان ٽيون
بيت - 1

ڪو گهمَندي گهورُ، آيُمِ ٻاروچَنِ جو،
ڇَڏيندِيَسِ ڀَنپورَ، هِنيُون هِتِ نه وِندُريٖ.

وائي - 1

لَڳو مَنجِهه لَڪَن، آيَلِ آيَلِ! تازو پيرُ پُنهُونءَ جو.
نه ڪنهن واءَ وِڃائِيو، جهورِيو تان نه جَهڪُنِ،
آيَلِ! تازو پيرُ پُنهُونءَ جو.
کِهَه کَٿُورِيان اَڳَرِي، هارِي جا هوتَنِ،
آيَلِ! تازو پيرُ پُنهُونءَ جو.
بورائو بَرَنِ جو، رِڙِهِيو مَنجِهه رَندَنِ،
آيَلِ! تازو پيرُ پُنهُونءَ جو.
لُطفَ ساڻُ، لَطِيفُ چي، ڪَندو وَرِ وِلَهَنِ،
آيَلِ! تازو پيرُ پُنهُونءَ جو.

بيت - 2

ڀَنڀورَ جَنِ سُکَنِ، مُون کـٖي ساٿان کارِيو،
هاڻي ساڻ ڏُکَنِ، تان ڪِين ڏُونگَرَ ڏورِيان.

بيت - 3

ڀينَر! ڀَنڀوران، ڀَڄو تان اُبَهو،
اَڳـٖي اِنَ ماڳان، سَرَتِيَنِ سُورَ پِرائِيا.

بيت - 4

ڀينَرُ! هِنَ ڀَنڀورَ ۾، دوزَخَ جو دُونهون،
سَوارو سُونهون، پُڇِي پُورِجِ، سَسُئِي.

بيت - 5

ڀينَرُ! هِنَ ڀَنڀورَ ۾، گهايَلِ ٿِي گهارِيان،
سَڄَڻَ جي سانگِ وِيا، سيئي ٿِي سارِيان،
سي ڪيئن وِيسارِيان، جي وَٽان مُون واٽَ ٿِيا.

بيت - 6

ڀَنڀوران اُجاڙُ، سَرَتِيُون! سَکَرُ ڀانئِيان،
مُون سين تنهن پَهاڙُ، ڏُکان هَڏِ نه ڏورِيو.

بيت - 7

اُجاڙان ڀَنڀَورُ، سَرَتِيُون! سَکَرُ ڀانئِيان،
آرِياڻيءَ اَتور، ڏِٺُم جِتِ اَکِيَنِ سين.

بيت - 8

لَڳِي لاڳاپـٖي، ڀورِي مُنڌَ، ڀَنڀورَ جي،
پِرِين وِڃايو تي، ڏُکِي ڏوري ڏُونگَرين.

بيت - 9

ڀُلِيو سَڀُ ڀَنڀورُ جو پُٺِيءَ هوتَ نه هَلِيو،
شَهَرَ سُڃاتو ڪِينَ ڪِين، آرِياڻِي اَتورُ،
ماڻِيو تَنِين مورُ، ديکِيو جَنِين دِل سين.

بيت - 10

جَنِين ديکِيو دِل سين، پُٺِيءَ سي پييُون،
تهَ پُڻ ٿـٖي وييٖيُون، جي پُنهُونءَ پاڻُ لڪائيو.

بيت - 11

بُرو هو ڀَنڀورُ، آرياڻِيءَ اُجارِيو،
لاٿو سَڀَ لوڪَ تان، هاڙهي-ڌَڻِيءَ هورُ،
ڇورِيُون ڇُرَڻُ سِکِيُون، پُنهُون ڪِيائُون پورُ،
آيو سو اَتورُ، جِنهن ڏُکِيُون ڏِکَ وِهارِيُون.

داستان چوٿون
بيت - 1

لَڄايا مُونهان، ساجُهرِ تي سيڻَ وِيا،
پيٖيَنِ ڀَنڀوران، سُڌِ منهنجي ذَاتِ جِي.

وائي - 1

هوتَ هوتَ، اي هوتا! ڏِيندِيَسِ ماههُ مِرُنِ کي،
آئُون جَرا جِيءَ ڪَري.
ڏيئِي باههِ ڀَنڀورَ کي، آئُون آيَسِ تو ڳَري،
ڏِيندِيَسِ ماههُ مِرُنِ کي.
آرِياڻِيءَ پُنهُونءَ ري، مون کي سَرَتِيُون! تان نَه سَري،
ڏِيندِيَسِ ماههُ مِرُنِ کي.
جَنڊِي پايو جانِ ۾، ڏُکِي ڏُکَ ڏَري،
ڏِيندِيَسِ ماههُ مِرُنِ کي.
آءُ اورانهُون، سُپِرِين! وَڃُ مَ، پِي پَري،
ڏِيندِيَسِ ماههُ مِرُنِ کي.
ڏُکِيءَ جـٖي ڏيکارييٖن، ڌاران مونهن مَري،
ڏِيندِيَسِ ماههُ مِرُنِ کي.
پِيالي پِرِيَنِ جي، موهِيَسِ ميٺَ ڪَري،
ڏِيندِيَسِ ماههُ مِرُنِ کي.
آرِيءَ جي عِشقَ جِي، مون کي اَندَرِ آڳِ ٻَري،
ڏِيندِيَسِ ماههُ مِرُنِ کي.
توکي توءِ نَه ڇَڏِيان، جي وَڃان ڀُونءِ تَري،
ڏِيندِيَسِ ماههُ مِرُنِ کي.
ڌَڙُ وِجَهندِيَسِ ڌُوڙِ ۾، مَٿو ڌَارَ ڌَري،
ڏِيندِيَسِ ماههُ مِرُنِ کي.
هَلَڻَ سُڻِي هوتَ جو، ڏُکِي، پَسُ ڏَري،
ڏِيندِيَسِ ماههُ مِرُنِ کي.
پِرِين! کَڻِج پانهنجو، اَکِيُون ٻاجَهه ڀَري،
ڏِيندِيَسِ ماههُ مِرُنِ کي.
اَدِيُون! عَبدُاللّطِيفُ چي، مَنَ ڪا مِهَر ڪَري،
ڏِيندِيَسِ ماههُ مِرُنِ کي.

بيت - 2

هُيَسِ جي آئُون، ٻانهِي ٻاروچَنِ جِي،
هوند نه ڇَڏِيائون، ڏُکِيءَ کي ڏُکَنِ ۾.

وائي - 2

ڏُونگَرِ ٿِي ڏوري، وِندُرِ ٿِي وَوڙي،
جَتَنِ لَئـٖي، جيڏِيُون! ڏُونگَرِ ٿِي ڏوري.
سُورَ ڀائِي ٿِيَسِ سُڃَ ۾، ڄامَ پُنهَلَ کان اوري،
جَتَنِ لَئـٖي، جيڏِيُون! ڏُونگَرِ ٿِي ڏوري.
اُٺَ چارِيندِيَسِ اُنِ جا، ٽڪَرَ پاسِ ٽوري،
جَتَنِ لَئـٖي، جيڏِيُون! ڏُونگَرِ ٿِي ڏوري.
مَهارُون تَنِ مَيَنِ جون، خُوبُ خُوشِيءَ مان جوڙي،
جَتَنِ لَئـٖي، جيڏِيُون! ڏُونگَرِ ٿِي ڏوري.
ڪاهي ڪَڍَ ڪيچِيَنِ جي، ڪِينَ پُڇي، تَڙَ توڙي،
جَتَنِ لَئـٖي، جيڏِيُون! ڏُونگَرِ ٿِي ڏوري.
اَدِيُون! شاهُ لَطِيفُ چي، آءُ آرِي ڄامَ اوري،
جَتَنِ لَئـٖي، جيڏِيُون! ڏُونگَرِ ٿِي ڏوري.

بيت - 3

آئُون جي هُيسِ هَڏُ، اَدِيُون! آرِيچَنِ جو،
ساٿَ لَڏِينديٖ سَڏُ، مانَ ڪوهِيارا ڪَرِينِ مُون.

بيت - 4

هُيَسِ جي سِياءِ، تَه ڪِيُمِ ڏُکُ ڏيرَنِ تي،
اَدبَ وِچان اُنِ سين، ڳالِهه نه ڪِيَمِ ڪاءِ،
ذاتِ منهنجي ماءِ! ڪَچو ٿِي ڪيچِيَنِ کي.

بيت - 5

اوٺِيَنِ اُمارو، مُون جَهلِينديٖ نه رَهيا،
ساٿِيَنِ سَوارو، ڪِيو ڪيچُ اَکِينِ ۾.

بيت - 6

ساٿِي توءِ هَلَنِ، پَٿَرِ جي وارَ ڪَريان،
جيڪُسِ ٻاروچَنِ، ڪو ڏٺو عَيبُ اکين سين.

بيت - 7

ساٿِيَنِ سَئِين نَه جاڳِينءَ، پوءِ ڪُـڄاڙِئا روءِ؟
اِيءَ پَرِ ڪُپَرِ هوءِ، جو هو سانگِي، تُون سُمَهين.

بيت - 8

ساٿِي نَه پَسان سي، هُئمِ هِينئيٖن ٿُوڻِيُون،
هاڻي ڪَنِين جي، وَڃِيو اَڱڻِ اُڀِيان؟

بيت - 9

آن ڪي ساٿِي ڏِٺَ، جي مُون ويڙهِه وِڃائِيا،
رُوئان رَتُ مَڃُٺَ، هاڻي تَنِ پِرِيَنِ کي.

بيت - 10

مُون سَڏِيندي سَڏَڙا، ساٿِي سَڏُ نَه ڏِينِ،
وَلَهِيءَ جي وَٿاڻَ تي، توڏَ نَه تنوارِينِ،
هيڏا هاڃا ٿِينِ، بُري هِنَ ڀَنڀورَ ۾!

بيت - 11

ڪَهان، تان ڪيچان پَري، وِيهان، تان وَٽِ مُون،
ڀُلِي ڏورِيَمِ ڀُون، عَبَثُ آرِيءَ ڄامَ کي.

بيت - 12

ڪَهان، تان ڪيچان پَري، سُمَهان، تان سِرَ هيٺِ،
ٻاروچي سين ڏيٺِ، جيڏِيُون! جيهِيءَ پَرِ ٿِي.

داستان پنجون
بيت - 1

ليڙَنِ لَنگِهي لَسَ، مانباڻِئان مَٿي وِيا،
وَٺِي وَرُ واٽَ ٿِيا، پُنهُون ڄامُ پَهَس،َ
هُئا وَڏِي وَسَ، ٻاروچا ڀَنڀورَ ۾.

وائي - 1

پُنهُون! پَريشانُ، ٻَرِ ٻَرِ! نه ڪو خانُ نَه مانُ،
هَئـٖي هَئـٖي حالُ مُنهِنجو.
مون کي بُکَ بوتَنِ جِي، ناقي ڀانِيان نانُ،
هَئـٖي هَئـٖي حالُ مُنهِنجو.
شَهرُ صَحرا ڀانئيان، مون ليکي مَيدانُ،
هَئـٖي هَئـٖي حالُ مُنهِنجو.
رُئان ٿِي رُڃُنِ ۾، آرِيءَ لئي عُرِيانُ،
هَئـٖي هَئـٖي حالُ مُنهِنجو.
پِٽِيان مُنهن پَسَڻَ لئــٖي، هِتي ٿِي حَيرانُ،
هَئـٖي هَئـٖي حالُ مُنهِنجو.
آهي آرِيءَ ڄامَ جو، مون کي ڪارِي ڪانُ،
هَئـٖي هَئـٖي حالُ مُنهِنجو.
ديوانيءَ کي دِلِ ۾، سُورَنِ جو سامانُ
هَئـٖي هَئـٖي حالُ مُنهِنجو.
وِجِهج پِڪَ پينارِ تي، پِرِيَمَ! کائِي پانُ،
هَئـٖي هَئـٖي حالُ مُنهِنجو.
ڪَڏهن ٿِيندو ڪيچَ ۾، مُٺِيءَ جو مَڪانُ،
هَئـٖي هَئـٖي حالُ مُنهِنجو.
آهِين، عَبدُاللّطِيفُ کي، اَڳِيان تُون اَڳِوانُ،
هَئـٖي هَئـٖي حالُ مُنهِنجو.

بيت - 2

وَڏِي وَسَ هُئا، ٻاروچا ڀَنڀورَ ۾،
وَڃِي ڏُورِ پِيا، سانگينِ پُٺِيءَ سُپِرِينِ.

وائي - 2

پاڙيچِيُون! ڪا پَچارَ، منهنجا ڏيرَ ڏَمَرِ ڪنهن ڏيهِه وِيا.
ويٺِي ڳوڙها ڳاڙِيان، تَنِ ڄامَنِ لاءِ ڄَمارَ،
منهنجا ڏيرَ ڏَمَرِ ڪنهن ڏيهِه وِيا.
ڪَرِ ڪا، ڪانگ! اَچَڻَ جِي، تَنِ جي ڪا تنوارَ،
منهنجا ڏيرَ ڏَمَرِ ڪنهن ڏيهِه وِيا.
مُئِي ماري هَلِيا، ڪيچِي ڪاهي قَطارَ،
منهنجا ڏيرَ ڏَمَرِ ڪنهن ڏيهِه وِيا.
سيڻَنِ لاءِ، سَيّدُ چـٖي، جِهڄِيَس سَڀَ ڄَمارَ،
منهنجا ڏيرَ ڏَمَرِ ڪنهن ڏيهِه وِيا.

بيت - 3

سانڍِ پنهنجي ساههَ، ٻانهِين ٿِي ڀورا ڪَريان،
واڳِيُون جي وَرَنِ سين، تَنِ سَرَتِيَنِ سيڄَ سُهاءِ،
مون کي طَعنا تي ڏِيين، مُون جيئن مُٺِينءَ نه ماءِ!
آريءَ جِي آڪاههِ، رُلايس روهَن ۾.

بيت - 4

ماءِ! وِهاڻُو وارِ، کَڻُ پَٿَراڻِي پانهنجي،
جِيڪِين ڏنُئي ڏيجَ ۾، سو سَڀوئِي سارِ،
وَڃان ٿِي وَڻِڪارِ، ڏِٺُمِ پيرُ پُنهُونءَ جو.

بيت - 5

ڇِپُون ڇَپَرَ کَٽَ، پَهَڻَ پَٿَراڻِيُون ڀانئِيان،
جِتـٖي رَهان راتَڙِي، مِرُون منهنجا مِٽَ،
سيڻَنِ جِي سَهَٽَ، ڏُونگَرُ ڏوئِلِي مُون ٿِيو.

بيت - 6

ڏنِي سِڪَ سَسُئِيءَ کي، ٻيلِياڻِي ٻَروچَ،
لوڪَ وِچان ئِي لوچَ، نيئِي پَهُچائـٖي پُنهُونءَ کي.

بيت - 7

مُسافِرَنِئُون، ماءِ! وِرِهُه وِهايُمِ وِتَرو،
اَچِي ٿِيَمِ اوچِتِي، تَنِ سانگِيَنِ سين ساڃاءِ،
جِيجان! جَهلَ مَ پاءِ، هِنيون هوتَ هَڻِي وِيا.

بيت - 8

ڪيئن اَڙايُئـٖي پاندُ، پَلَئهُ پَرَڏيهِيَنِ سين،
مَتِيُون مُوڙهُئيٖي، سَسُئِي! ڪِيُئي ڪوهِيارو ڪانڌُ،
رُلِي! ڀانيُئِي راندِ، ٻانڀَڻِ! عِشقُ ٻَروچَ جو.

بيت - 9

منهنجو پاڙيچَنِ ڪَچو، ڪونَه ڍَڪِيو،
پاسي چَڙهِي پُنهُونءَ جي، ذاتَ سَلِتِي جَنِ،
تيلانهن ٻاروچَنِ، نِڌَرِ ڇَڏِي نِنڊَ ۾.

بيت - 10

حُسينيءَ جِي هاڪَ، مادَرِ! مارِي آهِيان،
ڏِينهان ڏورَڻُ ڏُکَ سين، راتِيان چِڪَنِ چاڪَ،
ڊِڄان ڀَرِ فِراقَ، مَتان پوئِم پرينءَ سين.

بيت - 11

جيڪِي فِراقان، سو وصالان نه ٿِئـٖي،
اَچي اوطاقان، مون کي پِرِيَنِ پَري ڪِيو.

بيت - 12

ڦِرِي آءُ، فِراقَ! مون کي وِصالان وِچُ پِيو،
جـٖي ٿـٖي چِڪِيُمِ چاڪَ، سي پرينءَ گَڏِجِي پُورِيا.

داستان ڇھون
بيت - 1

آيا، آسَ ٿِيامِ، ٻاروچا ڀَنڀورَ ۾،
پَسِي پَهَرَ پُنهُونءَ جِي، نُنهَن سينءَ نيڻَ ٺِرِيام،
گوندَر وِسَرِيامِ، سُکَنِ شاخُون مُڪِيُون.

وائي - 1

ڪوهِياري جِي ڪاءِ، مارِيندِيَمِ، ماءِ! جا مَنَ اَندَرِ ڳالهڙِي.
چَڙهان ڏُونگَرَ چوٽِييٖن، سُپيٖرِيان جي ساءِ،
مون کي مَنَ اَندَرِ جا ڳالهڙِي.
نِهارِيندِيَسِ نِڪَرِي، هاڙهو هوتَنِ لاءِ،
مون کي مَنَ اَندَرِ جا ڳالهڙِي.
پانڌِيئڙا پيرَ ڀَريٖ، پِريان کي پَهُچاءِ،
مون کي مَنَ اَندَرِ جا ڳالهڙِي.
مؤلا! مون کي ميڙيين، سَندِيءَ جانِبَ جاءِ،
مون کي مَنَ اَندَرِ جا ڳالهڙِي.
هوتَ هَلَنِ، آئُون وِهان تَه ڪا ايئن جُڳاءِ،
مون کي مَنَ اَندَرِ جا ڳالهڙِي.
سَسُئِي جِيءَ سِرِيءَ کي، اوڏاهِين اُٺاءِ،
مون کي مَنَ اَندَرِ جا ڳالهڙِي.
پيراندِيءَ پُنهُونءَ جي، منهنجو لوڙههُ لَٽاءِ،
مون کي مَنَ اَندَرِ جا ڳالهڙِي.
اَلا! عَبدُاللّطيفُ چـٖي، اِيها آسَ پُڄاءِ،
مون کي مَنَ اَندَرِ جا ڳالهڙِي.

بيت - 2

ڏيکاريسِ ڏُکَنِ، گوندرَ، گسُ پِرِيَنِ جو،
سونهائـٖي سُورَنِ، ڪِي هيڪاندِي هوتَ سين.

بيت - 3

ڪَنِين ڪَنِين ماڙُهوئين، گوندرُ وَڏِي وَٿُ،
ٻَڌِي گوڏِ گَرٿُ، ساٽو ڪِجي سُورَ جو.

بيت - 4

سؤ سُکَنِ ساٽـٖي ڏِيان، سِرُ پُڻِ ڏِيان سَٽِ،
جي مُون مِڙيٖ مَٽِ، ته وِرهُه وِهايان هيٖڪَڙو.

بيت - 5

سَؤ سُکَنِ ڏيئِي، وِرِهُه وِهايُم هيڪَڙو،
مُون کي تنهن نيٖئِي، پيرُ ڏيکارِيو پرينءَ جو.

بيت - 6

سُورَ مَ ڏي ڌُوڻ، آئُون آهيان اَڳِهِين ڪاهِرِي،
جا پَرِ پاڻِيءَ لُوڻَ، سا پَرِ منهنجـٖي ڄِندَڙيٖ.

بيت - 7

سُورَ! مَ وڃيجاهُه، سَڄَڻَ جِيئن سانگِ وِيا،
پرينءَ پُڄاڻاءُ، آئُون اوهان سيٖن اورِيان.

بيت - 8

سُورَنِ سانگهارو، ڪَڏِهن تان ڪونَه ڪِيو،
آيَلِ! اوڀارو، ٻاڙوڌو ٻوڙَ وَهي.

بيت - 9

سانگهارو سُورَنِ، ڪڏِهن تان ڪونَه ڏِنو،
ٻائِڙَ ٻوڙَ وَهَنِ، ڪالُهوڻِئا اَڄُ گَهڻا.

بيت - 10

سُورَ نَه ساڱاهِينِ، ڏِينِ اُڌَما اوچِتا،
مُون کي مُون پِرِيَنِ جا اَمَيا آهِينِ،
لَڄُون جي لاهِينِ، سيئِي ٿِيَمِ سامُهان.

بيت - 11

سُورَنِ لَڌو سَجُهه، پاڻهـٖي پيهِي آئِيا،
ڪنهن کي ڏيان مَنجُهه، مَرُ تان چِڻِڪَنِ چِتَ ۾.

بيت - 12

سُورَ! مَ مَٽِجِ ساءُ، آئُون نَه وِڪَنِي آهيان،
وَڃِجِ مَ ويلَ ڪِهِين، وِرِههَ! مُون وٽاءُ،
تُون پُڻِ تڏهن جاءُ، جَڏهن ٿيان هيڪاندِي هوتَ سين.

بيت - 13

سُورَ! په ڀَتو-ڀَتِ، هِيءُ چِڻِڪِيو، ڪِين ٻِيو،
پِرِيَتَڻي پِرِيَنِ جي، ماءِ! مُنجهايَم مَتِ،
ڀينَر! ڀَلِيءَ ڀَتِ، لَڳُمِ پاڻُ ٻَروچَ جو.

بيت - 14

لَڳُمِ ٻاڻُ ٻَروچَ جو، ڪَرَها ٿِيا قَضاڪَ،
اَهُکِي جا اُٺَنِ کي، سا مَيَنِ پوءِ مَ ماڪَ،
اَکَڙِيَنِ خوراڪَ، پَسَڻُ پُرَڏيهِيَنِ جو.

بيت - 15

لَڳُمِ ٻاڻُ ٻَروچَ جو، اَمَڙِ! پَلِ مَ مُون،
سَڀ رَڱِيندِيَسِ رَتَ سين، ڪيچان اوريٖ ڀُون،
مادَرِ! مَٿان مُون، لَڪَنِ لوڏُون لائِيُون؟

بيت - 16

ڏُکُ لَڳو، ڏُونگَرَ ٻَرِيو، ڀينَرُ! کاڻِي ڀُون،
مَنان لاٿو مُون، سندو جِيئَڻَ آسَرو.

بيت - 17

ڏُکويُون ڏيهان، جيڪُس لَڏي وِيئيُون،
هاڻي ڪَن مُلا، پُڇان پِرِيَنِ خَبَرُون.

بيت - 18

ڏُکِيُون جان نَه مِڙَنِ، تان تان ڀَنَڻُ نه ٿئـٖي،
ٻِيُون هونهِين هَٿَ هَڻَنِ، رُوندِيُون رُوئَڻَ وارِيُون.

بيت - 19

نَه ڪي رُوئَڻَ وارِيُون، نه ڪـٖي اوسارِينِ،
مُنهِين کي مارِينِ، مُنهِين سَندا ڏُکَڙا.

بيت - 20

سُورَ وراهيان، سَرَتِيُون! جي وراهيا وَڃَن،
ٻِيُون ڪوههُ ٻُجَهنِ، جَنِ سَندا، تَنِ سامُهان.

بيت - 21

مُٺِ مُٺِ سُورَنِ سَڀَڪِهِين، مُون وَٽِ وَٿاڻانِ،
ڀَرِيُون ڪِيو ڀُڻانِ، وِيا وِهائو نِڪري.

بيت - 22

ڀِيڙي ڀِيڙي ٻَنڌُ، سُورائتي سَندِرو،
ڪيچَ اَڳانهُون پَنڌُ، مَتان لَڪَن سين لَڳِي مَرين.

بيت - 23

ڀِيڙي ٻَنڌُ ٻِيهارَ، سُورائِتِي سَندِرو،
ڏُونگَرُ توهان ڌارَ، ڪانهَ ڏورِيندِي ڏُکَ سين.

بيت - 24

ڏُکَ سُکَنِ جِي سُونهن، گهورِيا سُکَ ڏُکَن ري!
جَنِين جِيَ وِرُونهن، سَڄَڻُ آيو مان ڳريٖ.

داستان ستون
بيت - 1

پُڇَنِ سي پَسَنِ، جَڏهن تَڏهن پِرينءَ کي،
ڏورِيندِيُون ڏِسَنِ، اَڱڻَ عَجِيبَنِ جا.

وائي - 1

منهنجِي حُجّتَ ناهي واٽَ، ڪانهي واٽَ،
جِيجان! تَنِ جَتَنِ سين.
کاڻِيءَ کي کانئٖي ٿِي، ڄيريٖ جِي ڄَراٽَ،
جِيجان! تَنِ جَتَنِ سين.
ڪَندِيَسِ ڪيچَ ڌَڻِيَنِ لَئـٖي، لَڪَنِ ۾ لُولاٽِ،
جِيجان! تَنِ جَتَنِ سين.
تازو پيرُ پُنهُونءَ جو، لُڙيو مُنجِهه لُڙاٽَ،
جِيجان! تَنِ جَتَنِ سين.
آهيم آرِيءَ ڄامَ جِي، اَندَرَ مَنجِهه اُساٽَ،
جِيجان! تَنِ جَتَنِ سين.
ماريو ڪِيمَ مُٺِيءَ کي، ڪيچِي! ڪاهي ڪَنواٽَ،
جِيجان! تَنِ جَتَنِ سين.
کَڻِيو نيڻَ نِهارِيان، ڳوڙهَنِ ڀَرِيو ڳاٽَ،
جِيجان! تَنِ جَتَنِ سين.
سَبَبِ تنهن سُتـٖيءَ وِيا، جُهوٽي ڏِنِيَمِ جهاٽَ،
جِيجان! تَنِ جَتَنِ سين.
ڏِٺَم ڏکويِنِ جا، ڇَپَر ۾ ڇونڇاٽَ،
جِيجان! تَنِ جَتَنِ سين.
اَدِيُون! عَبدُاللّطِيفُ چـٖي، لَعلُ ڏِٺائِين لاٽَ،
جِيجان! تَنِ جَتَنِ سين.

بيت - 2

پُڇِيوئِي تان پُورِ، ناتَه پُڇَڻُ هوءِ مَ پرينءَ کي،
ڏورَڻَ وارِيُون ڏُورِ، هَڏِ نَه اَهِينِ هوتَ کي.

بيت - 3

ڏورِيان ڏورِيان مَ لَهان شالَ مَ مِلان هوتَ،
مَنَ اَندَرِ جا لوچَ، مَڇُڻِ مِلَڻَ سان ماٺِي ٿِئي.

بيت - 4

ڏورِيان ڏورِيان مَ لَهان ساٿِي ڪالهُوڻا،
لاهي لاڏوڻا، سَفَرِ ڪنهن سانگِ وِيا.

بيت - 5

آئُون ڏورِيئيٖن، شالَ مَ لهئيٖن، پِرِين هُئيٖن پَري،
هَڏِ نَه ساههَ سَريٖ، تَنَ تَسَلّي نَه ٿِئٖي.

بيت - 6

آئُون ڏورِيئيٖن، شالَ مَ لهئيٖن، تَنَ مَ مِلين تُون،
لُونءَ لُونءَ مَنجهان مُون، لوچَ تنهنجي نَه لَهي!

بيت - 7

آئُون ڏورِيئيٖن شالَ مَ لهئيٖن! ساڄَن! مَڃ سُوالُ،
سِڪَ تنهنجي سُپِرين، ٿِئي جانِ زَوالُ،
وهاڻِيءَ وِصالُ، اُٿِيان آرامِي ڪَري.

بيت - 8

ڇَڏِيَمِ حُجّ هَلَڻَ جِي، چَکِيَمِ چاڙهِيڪا،
اَدِيُون! آڙِيڪا، هينئَڙي پيم هوتَ سين.

بيت - 9

ڇَڏِيَمِ حُجّ هَلَڻَ جِي، چاڙهِيڪَنِ چَڙهِي،
آڙِيڪَنِ اَڙِي، پَيسِ هوتَ پُنهُونءَ سين.

بيت - 10

ڇَڏِيَمِ حُجّ هَلَڻَ جِي، چاڙهِيڪا چَڪيامِ،
آرِياڻِيءَ جي آسَري، ڏُونگَرِ ڏينهن لَڳامِ،
پُڇجِ، پِرِين، سَندامِ! ويٺِيَسِ، وِکَ نه اُپڙي.

بيت - 11

ويٺَيَسِ، وِکَ نَه اُپُڙيٖ، اَڄُ، آرِياڻِي! تون آءُ،
چُڪِيءَ تو سين چاءُ، پاسي ڀَرِ پيئِي رِڙهي.

بيت - 12

جيڪا ڪَندِي نينهُن، مُون جيئن ٻَاروچَنِ سين،
سِڪَڻُ سارو ڏينهن، چَڙَهَڻُ چاڙهِيڪَنِ تي.

بيت - 13

جيڪا ڪَندِي سڱُ، مُون جيئنءَ ٻاروچَنِ سين،
اَنگُهنِ چاڙهي اَڱُ، رُوندِي سا رَتَ ڦُڙا.

بيت - 14

جيڪا ڏِيندِي مَنجُهه، مُون جيئنءَ ٻاروچَنِ کي،
مَٿان ڳَلَنِ هَنجُ، ڪِينَ لاهِيندِي ڪَڏهن.

داستان اٺون
بيت - 1

آتَڻُ اورانگهـٖي وِيا، آئُون ٿِي مَران ماءِ!
پِٿُون ٿِينديَسِ پيرَ تي، هَئٖي هَٺٖيءِ ڪَري هاءِ!
جِيئَڻُ مُون نه جُڳاءِ، پِرِيَنِ تان پاسو ڪِيو.

وائي - 1

مُون کي ڇَپَرِ مَ ڇَڏيجا، ٻاروچا! پلئه لَڳِي آهِيان.
ڇورِي ڇِنِي آهِيان، نينهُن نِباهي نيجا،
ٻاروچا! پلئه لَڳِي آهِيان.
ڇورِي ڇَڏي ڇَپَرين، ڪيچِي! ڪِيمَ وَڃيجا،
ٻاروچا! پلئه لَڳِي آهِيان.
پُنهُون منهنجو اُن سين، ساٿُ سلامَتَ نيجا،
ٻاروچا! پلئه لَڳِي آهِيان.
مُون تان وَڙُ وِڃائِيو، آئِين پنهنجو وَڙُ ڪَريجا،
ٻاروچا! پلئه لَڳِي آهِيان.
جوڳِئَڪو ويسُ ڪَري، سِگَهڙِي سارَ لَهيجا،
ٻاروچا! پلئه لَڳِي آهِيان.
آرِياڻِي! عَبدُاللّطِيفُ چـٖي، مون تي وَهِلو وَرِ ڪَريجا،
ٻاروچا! پلئه لَڳِي آهِيان.

بيت - 2

آتَڻُ اورانگهي وِيا، اَڳَڻِ مُون اَفسوسُ،
ديوانِيءَ سين دوسُ، ساٿِي آهي سُڃَ ۾.

بيت - 3

آتَڻُ اورانگهي وِيا، پُٺِيءَ توڏَنِ، تاڻِ،
ويهُه مَ، مُنڌَ! ڀَنڀورَ ۾، هُنِ پُڄَندِينءَ هاڻِ،
رائــٖي مَنجِهه رِهاڻِ، هَلُ تَه ٿِيَئيئي هوتَ سين.

بيت - 4

آتَڻُ اورانگهي وِيا، ڪَري ڪَميڻِي ڪيئن،
هاڻِ گُهرجي هيئن، ته ڏِجـٖي باههِ ڀَنڀَورَ کي.

بيت - 5

آتَڻُ اورانگهـٖي وِيا، پارِي ڇَڏي پوءِ،
آرِيچا اُٺَنِ تي، هِيءَ تان جَڏِي جوءِ،
ڪِين هَلي، ڪِين هَٿُ کَڻي، ڪِين رڙهي، ڪِين روءِ،
ڪو پُنهُونءَ کي چوءِ، ته مُٺِيءَ ماتَمُ آئِيو.

بيت - 6

ڄاڻِي سُڃاڻِي، مون کي ڇَڏِي هَلِيا،
اَدِيُون! آرِيچَنِ لـئــٖي، آئُون کُوريٖ جيئن کاڻِي،
پاهَڻَ ۾ پاڻِي، هارِيُون! هارَڻُ آئِيو.

بيت - 7

ڄاڻِي سُڃاڻِي، مون کي ڇَڏي هَلِيا،
آئُون ڪيئن ڇَڏِيان پانهنجو، اَدِيُون! آرِياڻِي،
ڀَرِيُمِ جو پاڻِي، سو ڪيچِيَنِ ڪَمِ نَه آئِيو.

بيت - 8

ڄاڻِي جي ڄاتومِ، تَه پُوندو فِلقُ فِراقُ جو،
اَکَرُ اِرادَتَ جو، ڌُرِيائِين ڌوتومِ،
پوءِ تان ڪونَه ڪَيومِ، هوند ڪَشالو ڪيچَ ڏي.

بيت - 9

وارو! وَڃَنِ ٿا، سيڻَ تنهنجا سَسُئِي!
هِهَڙا، ٻاروچا، ڪِينَ لَهَندِيئن ڪي ٻِيا.

بيت - 10

واري، وَرائـٖي، تو پنهنجا نه ڪِيا،
ڀورِي! رَنجائـٖي، هوند نه پيئِينءَ هيتَري.

بيت - 11

جِئان واري وَڳَ، اوٺِي ٿِيا ڇُلِنگِيُون،
مَٿي تنهن مارَڳَ، پَئِي پُرزا نه ٿِييٖن؟

بيت - 12

دُکائِيندِي دُونهَڙا، مُنڌَ! سيڻائِي وَڃَ،
پِرِياڻُو مَ ڀَڃُ، ساٿُ چَڙهَندو لَڪِيين.

بيت - 13

ڇِڄُ مَ قَطاران، ساٿُ چَڙهندو لَڪِيين،
مَڇُڻِ ٿِئـٖي پُئان، وَڳَ واٽَ ئِي نه لَهين.

بيت - 14

ڪا جا ڪِيائُون، وائِي واري وِنگُڙِي،
آيَلِ! تنهن آئُون، ٻولِيءَ ٻاتاڙِي ڪِئِي.

بيت - 15

وائي واري وِنگُڙي، ٻولِي ٻِي نه ڪَنِ،
اَلا! ڪيچَ ڌَڻِيَنِ، مُون سين پوءِ مَ مامِرو.

بيت - 16

ڪا جا آندِي ڪيچِيين وَڻِڪارا وائِي،
سُڻِي مُون سائِي، نيڻين نِنڊَ وِهُ ٿِئـٖي.

بيت - 17

پُڇِيوئِي جان دوستُ، تان پاسي ڪَرِ پَرِهيزَ کي،
جَنِين ڏِٺو هوتُ، تَنِ دِينَ سَڀـٖيئِي دُورِ ڪِيا.

بيت - 18

هَلو ۽ مَلهو ڏُکُ مَ پَسو ڏوٿِيا،
سُونهون جو ساٿَ جو، سو مُون هوتُ سَلو،
آن پُڻِ ٿِئـٖي ڀَلو، آئُون پِه گَڏِجان پرينءَ کي.

داستان نائون
بيت - 1

ڪاتِيءَ تان نَه ڪهِين، مَنُ وِجُهلَڻَ وَڍِيو،
مارِيَسِ سُورَ تِهِين، جو نه جِياري جيڏِيُون!

وائي - 1

هِتان ٿِي هَلَندِيَسِ، ميان! سامُهِين ساڻيهه ڏي.
وڏا پيندا پَنڌَ جا، مَيزَلَ ماڻِيندِيَسِ، ميان!
سامُهِين ساڻيهه ڏي.
اَلا هَرَ عَجِيبَ کي، لَڪَنِ مان لَهَندِيَسِ، مِيان!
سامُهِين ساڻيهه ڏي.
جيڏِيُون! جوڙُ جَتَنِ جو، جَڏِهن آئُون ٿِيندِيَسِ، مِيان!
سامُهِين ساڻيهه ڏي.
حُجائِتا هوتَ کي، ڏوراپا ڏِيندِيَسِ، مِيان!
سامُهِين ساڻيهه ڏي.
فَرِيادُون فِراقَ جُون، پُنهَلَ کي چُوندِيَسِ، مِيان!
سامُهِين ساڻيهه ڏي.
اَدِيُون! عَبدُاللّطِيفُ چي، مَنَههِ آئُون مِلَندِيَسِ، مِيان!
سامُهِين ساڻيهه ڏي.

بيت - 2

ڪاتِي تان نَه ڪُٺو، ماءِ! منهنجو ڄِندَڙو،
جنهين ماءِ مُٺو، سي جَتَ نَه پَسان جُوءِ ۾.

بيت - 3

جِيءُ منهنجو جَنِ، اَنگُڙِيارو وَڍِيو،
پُڄاڻان پِرِيَنِ، سِبان سَڄو نَه ٿِئي.

بيت - 4

اَچِيو مَرُ اَچَنِ، ٻاروچا ڀَنڀورَ ۾،
پُٺِيءَ لَڳِي جَنِ، ڪَمِيڻِي، ماڙهُو ٿِئِي.

بيت - 5

رَو، وِسانئـٖي راندِ، پَهَه پَرَوڙِج ساٿَ جا،
هوتَنِ سين هيڪاندِ، هُيَمِ ٻاٽـٖي ڏينهَڙا.

بيت - 6

رُوئڻُ ۽ راڙو، مُون نِماڻِيءَ جي نِجُهري،
ڪُٺَلِ کي قَلبَ ۾، قُربَ جو ڪاڙهو،
هوتَنِ لَئي هاڙهو، رِجائِيندِيَسِ رَتَ سين.

بيت - 7

روئِي ڪَندِينءَ ڪوهُه، هاڻي ڪو هوتُ وَري،
جيڏِيُون! جيڏِوئِي ڪيو، ساڻُسِ سيڻَ سِتوهُه،
ڊوهِي اَٿِيان، ڊوههُ، مَتان ڪا مُون سين ڪَرِي!

بيت - 8

رُوئان، تان راندِ، کِلان، کامي هِينئون،
اَکَڙيُون ويساندِ، پرينءَ گَڏِجِي ڪَندِيون.

بيت - 9

اَکِيَنِ ڪِينَ ڪِيو، رَتُ نه رنائُون،
اُڀي ڏِٺائُون، ڦوڙائِبا سُپِرِين!

بيت - 10

کاڻِيُون، لُوٺِيون اَکِيون، ڪُٺِيُون ڪِينَ ڪُڇَنِ،
مُٺِيُون ماٺِ نَه ڪَنِ، هَنيُون رَهَنِ هوتَ ري.

بيت - 11

وَسِي وِساڻِيُون، رَتو روئِي پرينءَ کي،
پيـٖيُون کَڻَنِ پَٻَ ڏي، نَظَرَ نِماڻِيُون،
سـٖي ڪيئن ٻيـٖلِياڻِيُون، جَنِ وِيندو هوتُ نَه وَاريو.

بيت - 12

وَسِي، وَسِي مينهن، جيئن لَٽي وييَسِ کيٖههَ،
توءِ پِرِيان جي ڏيٖهَه، پيئِي پُڇي خَبَرُون.

بيت - 13

کاڻِيءَ مَ کانيو، مُٺِيءَ مَنگَرُ مَ ڏِيو،
هيڪَرَ اُجهايو، ڏيئِي ٻُرَ لُهارَ جِيئن.

بيت - 14

کاڻِي کيٖرِنِ هيٺِ، ويٺِي روءِ رَتَ ڦُڙا،
ڪا مُون ٿيندي ڏيٖٺِ، ٻِيهَرَ ٻاروچَنِ سين.

بيت - 15

پُنهُونءَ پيرَڙِيُون، گَهرِ گُهمَندي جي ڏِنِيُون،
سي مُون سيرَڙِيُون، نِتُ نِهارَڻُ پيئِيُون.

بيت - 16

مُيَسِ! مَرُ مَران! سُيَسِ وِچ سَرَتِيين،
پورهَيتِ ٿِي پَران، پاڙي ڄامَ پُنهُونءَ جي.

بيت - 17

مارِيو جي مَعذُورِ، ته هيڪارِي هورُ لهي،
ساڄَنَ! آهنجي سُورِ، ڪِينَ جِيان ٿِي ڪيچِيا!

بيت - 18

نه ڪِي ٿِي جِيان، نه ڪِي مُئِي آهِيان،
ساڄَنَ! ساهه ڏِيان، توکي سارِيو سُپِرِين!

بيت - 19

تُون جـٖي ڪالَهه مُئِي، ته ڪالَهه ئي گَڏِي پرينءَ کي،
ڪَڏهن ڪانَه سُئِي، تَه ڪا سَگِهي گَڏِي سَڄَڻيـٖن.

بيت - 20

اَڳي پوءِ مَران، مَرُ مَران مارَڳَ ۾،
مَٿي پوءِ پِرِيان، خُونُ منهنجو جيڏِيُون.

بيت - 21

مَرُ مٿا ڏيئِي، پُنهُونءَ ڪارَڻِ پَٻَ ۾،
تَه سَرَتِيُون سَڀِيئي، واکاڻِينِئِي ويٺيُون.

بيت - 22

سُتِي تان نه سِياءُ، جي ڪوهِيارا ڪيچَ جا،
اَنگُهنِ چَڙهِيو آءُ، جي نالو ڳِيَڙُءِ نينهن جو.

بيت - 23

مَٿان جِيءُ جَتَنِ، گهورِيو گهوري سَسُئِي،
پازِي جي پُنهُونءَ جا، ڪارُون ڪَري تَنِ،
ڪيچِ مَتان ڪا ڪَنِ، بي شُڪِرِي ڀَنڀورَ جِي.

داستان ڏھون
بيت - 1

واڪِيو واڪِيو وِکَ، پاٻوهيو پير کڻـٖي،
سي نَه چڙَهَندِيُون ڏِکَ، موڙيٖ پيرُ مَرَنِ جي.

وائي - 1

هو اَرِمانُ اُٺَنِ، مِيان! سَسُئِي جي سُورَنِ لَئـٖي،
ڪَجاوا ڪَرَهَنِ تي، جوڙِيا جالَ جَتَنِ، مِيان!
سَسُئِي جي سُورَنِ لَئـٖي.
پيرَ نَه ٽِڪَنِ پوئتي، ٿا ڪامُنِ سان ڪُٽِجَنِ ميان،
سَسُئِي جي سُورَنِ لَئـٖي.
مَهارُون مَيَنِ جُون، واڳون وَسِ ڌَڻِيَنِ، مِيان!
سَسُئِي جي سُورَنِ لَئـٖي.
ٽَڪَرَ ۾ ٽونڪارَ ٿِي، صُبُحِ ساٿِيئَڙنِ، ميان!
سَسُئِي جي سُورَنِ لَئـٖي.
سانگَ نه تنهنجو سَسُئِي! هاڻي هوتَ نه ڪَنِ، ميان!
سَسُئِي جي سُورَنِ لَئـٖي.
اَدِيُون! عَبدُاللّطِيفُ چـٖي، سي مَرُ مُحِبّ مِلَنِ، مِيان!
سَسُئِي جي سُورَنِ لَئـٖي.

بيت - 2

وِجُهه وَڌَندِي وِکَ، مَڇُڻِ لِکَ لَکائِييٖن،
ڏُکُ تَنِين کي ڏِکَ، حُبَ جَنِين کي هوتَ جي.

وائي - 2

وَڃـٖي وَڃـٖي وِتَري تِتٖي، جِتِ، پيرُ سُڃاتائِين پرينءَ جو.
پيٖرُ سڃاتائِين پِرينءَ جو، مَنجهان نينهن نِرِتـٖي،
پيرُ سُڃاتائِين پرينءَ جو.
هوءِ وِيا وَڻِڪارِ ڏي، هِنَ ڀورِيءَ ڀانئيا هِتي،
پيرُ سُڃاتائِين پرينءَ جو.
جنهن ڇيڙيٖ وِڌِيَسِ ڇَپَرين، سو ڪوهِيارو ڪِٿي،
پيرُ سُڃاتائِين پرينءَ جو.
آما، لِيما، ڦُلَ ڦارُوها، ڳاڱا، راڱا جِتي،
پيرُ سُڃاتائِين پرينءَ جو.
مَري رَهَندِيَسِ ماڳِهِين، نَه تَه، هادِي! اَچِجِ هِتي،
پيرُ سُڃاتائِين پرينءَ جو.
مون کي ڇَڏي هَلِيا، ڪا پيٖيَنِ مٿي پِتي،
پيرُ سُڃاتائِين پرينءَ جو.
لَڪَنِ مَنجِهه، لَطِيفُ چٖي، مِلِي سان سَرَتـٖي،
پيرُ سُڃاتائِين پرينءَ جو.

بيت - 3

واڪو هَڏِ مَ لاهِ، سَڏَنِ مٿي سَڏَڙا،
مانَ تنهنجِي ڪاءِ، سَڳَرَ ۾ سارَ ٿِئـٖي!

بيت - 4

سَڏنِ پُٺِيءَ سَڏَڙا، واڪو مَنجِهه وَڻيٖن،
سَڄَڻُ پَنڌِ گَهڻـٖي، مانَ ڪوهِيارو ڪُوڪَ سُڻِي.

بيت - 5

ڪوهِيارو ٿِي ڪاتُ، مُيُون مارَڻَ آئِيو،
هوءِ مَرُ هوتُ حَياتُ! آئُون مُيائِي گهوريِي!

بيت - 6

وِهين ۽ ويلا ڪَرييٖن، پُڇيٖن ٿِي پانڌِي،
هارِي! هيڪاندِي، ڪنهن پَرِ ٿيندينءَ هوتَ سين.

بيت - 7

وِهين ۽ ويلا ڪَريين، اِيءَ نه اُڪنڍ آهِه،
سي لاڳاپا سَڀِ لاهِه، اورِيان اُڀِيارِينِ جي.

بيت - 8

وِهين ۽ ويلا ڪَرِيين، سَڏِييٖن ساڱاتُو،
هارِي! آپاتُو، توسين سُونهَنِ نَه، سَسُئِي.

بيت - 9

پاڙي ناههِ پَرُوڙَ، ته ڪا راتِ رَنجائي گُذِري،
ٻانڀَڻِ ٻَروچَنِ جي، گهائي وِڌِي گُهورَ،
هِڪَ سَسُئِي ٻِيا سُورَ، وِيا پِٽِيندا پاڻَ ۾.

بيت - 10

پاڙيچِيءَ روئِي، چاڪَ منهنجا چورِيا،
پَگَهرُ وِجَهنديَسِ پِرينءَ جو، ڌَڪَنِ ۾ ڌوئِي،
ساڄَنَ سَڀوئِي، ساهه اوهان تان صَدَقو.

بيت - 11

اَڄُ نَه مُون قَرارُ، ڏِٺَمِ سَئُنچو ساٿَ ۾،
نَهِي ويٺا بارُ، مَٿي ساڻِيههَ سُپِرِين.

بيت - 12

ڪِيا ويچارِيءَ وَسَ، ڪارَڻِ ڪوهِياريٖ گَهڻا،
گَهڻُو پُڇي پانڌِيين، سَندا ڏيرَنِ ڏَسَ،
لَمُون ڏوري لَسَ، سُتِي سَڳَرَ پَٽِييٖن.

بيت - 13

تان ڪا ڪِجاهُ وَرِ، ڪَمِيڻِيءَ تي ڪيچِيا،
آئُون اوهان جي آهِيان، بَندِي بي سَمَرِ،
اَچِي ڪوهِيارا ڪَرِ، دِلاسو دِلگِيرِ کي.

بيت - 14

تان ڪا وَرِ ڪِجا، ڪَمِيڻِيَ تي ڪيچِيا،
آئُون اوهان جي آهيان، ٻانِهِي ٻاروچا،
دِلاسـٖي، دوسا! متان مُون کي ڇَڏِيو.

بيت - 15

هُوءِ جي سُورَ سُڄَنِ، سي مُون پِينگهي ۾ پِرائِيا،
سانڍِيياسِ سُکَنِ، سُورَنِ ڪارَڻِ، سَرَتِيُون!

بيت - 16

سُورَنِ سانڍيياس، پُورَنِ پالِي آهِيان،
سُکَن جي، سَيّدُ چي، پُکـٖي نَه پيياس،
جِيڪُسِ آئُون هُياسِ، گُرِي گُوندرَ-وَلِ جِي.

بيت - 17

سِرِجِي، تان سُورَ، ساماڻِي، تان سُکَ وِيا،
اِهي ٻَئِي پُورَ، نِماڻِيءَ نَصِيبُ ٿِيا.

بيت - 18

مُونهان مَهندِ ٿِيا، سُورَنِ ٻَڌا سَندِرو،
هَلو ته ڏورِيُون اُنِ کي، وِندُرِ جي وِيا،
ڪَندِيَسِ ڪِينَ ٻِيا، هوتَ مَٽائـٖي اَڳِيان.

بيت - 19

پُڻِ وِهاڻِيَسِ راتِ، هَلي هاڙهـٖي سامُهِين،
پُنهُونءَ جا پِرڀاتِ، اُڀِي پُڇـٖي پَهِيَڙا.

بيت - 20

نَه ڪا تاتِ، تُوتِ ڪا، نَه ڪا تاتِ تَنوارَ،
ڪانهي پِرِتِ پَچارَ، لَنئُونءَ ويچارِيءَ لَڏِيو.

بيت - 21

ڪِينِهين طالِبَ تاتِ جا، نَه تَه آهي تاتِ تِيارُ،
ڏورِيان، پِيو ڏُڪارُ، گهورِيندَڙَ کَڻِي وِيا.

بيت - 22

جيڪي طالِبَ تاتِ جا، تاتِ پِه تَنِين وَٽِ،
هڏهيٖن ڪانهي هَٽِ، گهورِ، تَه گَهرائين لَهيٖن.

بيت - 23

ڪنهن جنهن نينهن نَنڌاهه، جيئن مُون واجهائينديٖ نه وَرو،
جيڪِين مُئـٖي ڪَندا، سو، جانِبَ! ڪَرهو جِيئَري.

بيت - 24

مَتان ٿِييٖن مَلُورُ، ڪِينَ اَڳاهُون آهِيان،
ڏِسَڻَ ۾ ڪَرَ ڏُورُ، حَدَ ٻنهِي جِي هيڪَڙي.

بيت - 25

آن جي ڏِٺا هُونِ، اَللهَ ڪارَڻِ ڳالهه ڪَرِيو،
نيڻَ منهنجا رُونِ، راتوڏينهان اُنِ کي.

بيت - 26

اَڃا راتِ رتومِ، ڪوڏِ ڪوهِياري ڪَنجُرو،
ڀينَرُ! ڀِڄايومِ، سُڀاڻـٖي سُورَنِ سين.

بيت - 27

سَرَتِيَنِ سَهجَ مَنجهاءِ، ٿي ڪوڏِ وَراهيا ڪَپِڙا،
تَڏِهن منهنجيءَ ماءُ، ٿي پَهَڻَ آڇِيا پَٻَ جا.

بيت - 28

ڪڏهن ڪَڏِهن، جيڏِيُون! ڪو پَهُه اَچِيو پوءِ،
سو پُڻ ساڙو هوءِ، هِي جو ساههُ سَرِيرَ ۾.

بيت - 29

ڪِجـٖي جيئن ڪيچِيَنِ لَئــٖي، تو تان ڪِينَ ڪِيو،
وِيجهائـٖي وِڌوءِ، وِکَ نَه کنيَئِي هيڪَڙِي.

داستان يارھون
بيت - 1

سُپيرِيان جِي ڳالهڙي، رُڳو رَنجائو،
ڏُونگَرِ ڏولائو، ڏِيندا مُون ڏيرَ ويا.

وائي - 1

منهنجو ساههُ وِيو سيڻانِ، آيَلَ آيَلِ! ويهان ڪيئن ڀَنڀورَ ۾،
مون کي وِيا نَه وِسَرِي، نينهَن ڀَريا نيڻانِ،
آيَلِ! ويهان ڪيئن ڀَنڀورَ ۾.
سو ڪيئن هِينئڙو جَهلِيان، جِهڄـٖي جو ڪيڻانِ،
آيَلِ! ويهان ڪيئن ڀَنڀورَ ۾.
مادَرِ! پايو مُنڊِيُون، ڪُوڪِيان وَرُ ڪيڻانِ،
آيَلِ! ويهان ڪيئن ڀَنڀورَ ۾.
اَدِيُون عَبدُاللّطِيفُ چٖي، وَڃِي مانَ مِڙانِ،
آيَلِ! ويهان ڪيئن ڀَنڀورَ ۾.

بيت - 2

آريءَ اُتُنِ جيئن، اُونءَ اوٺِيَنِ نَه ڪيو،
ڪيچ پَهُچِبو ڪيئن، اِهَڙَنِ اَٻاجَهنِ سين.

وائي - 2

وَسان ٿٖي ويياس، آيلِ آيَلِ! لَڳُمِ پاڻُ ٻَروچُ جو،
پُرِزا پَٻَ وَرَنِ ۾، پِٿُون ٿِي پِيياسِ،
آيَلِ! لَڳُمِ پاڻُ ٻَروچُ جو.
تَه پُڻِ ڪاڍو ڪيچَ ڏي، توڻٖي ماءِ! مُياسِ،
آيَلِ! لَڳُمِ پاڻُ ٻَروچُ جو.
پاڻُ وِڃايُمِ پيرَ تي، ڇُٽِي آئُون، چُٽِياسِ،
آيَلِ! لَڳُمِ پاڻُ ٻَروچُ جو.
آيَمِ اَنڌيٖ لوڪَ سين، مُٺِي آئُون، مُٺِياسِ،
آيَلِ! لَڳُمِ پاڻُ ٻَروچُ جو.
هيڏي شَهَرَ ڀَنڀورَ ۾، نه ڪِي پِيءُ نَه ماسِ،
آيَلِ! لَڳُمِ پاڻُ ٻَروچُ جو.
پيٖيُمِ وِچُ وِصالَ ۾، سَنجهٖي آئُون سُتِياسِ،
آيَلِ! لَڳُمِ پاڻُ ٻَروچُ جو.
اَلا! اُنِ مَ وِسَران، ڏِٺي جَنِ جِياس،
آيَلِ! لَڳُمِ پاڻُ ٻَروچُ جو.
پَيٖسِ وَرِ وِصالَ جي، جانڪِين تان جِيئَندِياسِ،
آيَلِ! لَڳُمِ پاڻُ ٻَروچُ جو.
اَدِيُون! عَبدُاللّطِيفُ چي، مُحبّنِ کي مِلَندِياسِ،
آيَلِ! لَڳُمِ پاڻُ ٻَروچُ جو.

بيت - 3

جيئن اُتُنِ آريءَ ڄامَ، اُونءَ اوٺِيَنِ نَه ڪِيو،
ٻَڙَڪِي ٻاهَرِ نِڪَتِي، گاذَرِ مَنجهان گامَ،
سَاهُه ڏِنائِين سامَ، سُتِي سَڳَرَ پَٽِييٖن.

وائي - 3

تهَ ڪو هوتُ سَڄَڻُ نِيندا، هو! ڏيرا،
ڪَلَ نَه پيٖيَمِ ڪا، مُون نه پَرُوڙِيا، ماءِ!
ڪُهِي ڪَمِيڻِي هَلِيا، ٻانڀَڻِ ڪَري ٻيرا،
ڪَلَ نَه پِيٖيَمِ ڪا.
پَسان شالَ اَکِيَنِ سين، دوستَ سَندا ديرا،
ڪَلَ نَه پِيٖيَمِ ڪا.
سيڻَنِ ساجُهرِ لَڏِيو، پوءِ ٿِي پُڇين پيرا!
ڪَلَ نَه پِيٖيَمِ ڪا.
ڏاڻَ وِجِهي ڏاگَهنِ کي، وَنگَيَئِي نه تنهن ويرا،
ڪَلَ نَه پِيٖيَمِ ڪا.
ٻَڙِڪَنِ ٿا ٻانڀَڻِ جا، جِيءَ اَندَرِ جيرا،
ڪَلَ نَه پِيٖيَمِ ڪا.

بيت - 4

لَڪِيُون! آن ڀَرِ لِکَ، ڪِي ڪوهِيارا وِرَميا؟
جَنِين سَندِيءَ سِڪَ، رُنمِ راتِ رَتَ ڦُڙا.

بيت - 5

”لَڪِيُون! آن لَڳا، ڪي پَلئهَ پانڌِيئڙَنِ جا؟“
”توهان گَهڻيرو، ماءِ! روندا اُوءِ رَتُ وِيا!“

بيت - 6

ڪو جو لَڳُسِ ڪانُ، ڪيچِيَنِ جي قُربَ جو،
ٿِي نِماڻِي نِيشانُ، ڇَڏي سانگو ساههَ جو.

بيت - 7

ڏوٿِيَنِ چيُسِ، ”ڏُور، ڪيچُ اَڳاهون پَنڌُ ٿِيو،“
پاڻان چَڙهِي پُورِ، وِکَ وِڌائِين وِتَرِي.

بيت - 8

ڏوٿِيا! ڪو اوٺِيَنِ جو، مون کي اُهڃُ ڏِهو،
سَچُ ڪِ ساٿَ نِهو، پُنهُون منهنجو پاڻَ سيٖن؟

بيت - 9

ڪو جو اُٺُسِ مينهن، آرِيءَ جيءَ اُڪيرَ جو،
ٻاروچاڻُو نِينهن، مَنان ماٺو نَه ٿِئـٖي.

بيت - 10

جيڏِيُون! ڏِسو ڪيچُ، جو ڏيههُ ٻاروچَنِ جو،
پُنهُونءَ وِڌُمِ پيچُ، نِسوروئي نِينهن جو.

بيت - 11

سَسُئِيءَ جِي سِرِيءَ سان، ڪيچَ-ڌَڻِي ڪانڌِي،
پَسَڻَ ڪارَڻِ پرينءَ جي، مُنڌَ هُئِي ماندِي،
لَڪَنِ تان، لَطِيفُ چـٖي، “آرِياڻِيءَ آندِي،
پُنهُونءَ پيراندِي، نماڻِيءَ نَصِيبُ ٿِي.

بيت - 12

گهوڙَن هَنيُون گَهڻِيُون، اُٺَنِ هَنئِي آءُ،
جا نِينهن ڳِنَهندِي نانءُ، سا مُون جيئن پُوندِي مامِريٖ.

بيت - 13

لڪڙِيارِيُون آڱُرِيُون، ٻاروچاڻُو ڀيٖرُ،
اَچِي پَسو، جيڏِيُون! تازو پُنهُونءَ پيٖرُ،
ويچارِيءَ سين ويٖرُ، جَتَنِ جيڏو ئِي ڪِيو.

بيت - 14

لُڇَڻُ نه لاَهِينِ، گوندر هِنَ غَرِيبَ تان،
پَرِ ۾ پَچائِينِ، جِيجان! جوشَ جَتَنِ جا.

بيت - 15

هَئي ٿو وَڃي هوتُ، آئون ڪِ اَڳَڀَرِي ٿِيان،
مَتان چوي بَلوچُ، ”ڪَمِيڻِيءَ مان ڪِينَ ٿِيو.“

بيت - 16

ڪَمِيڻِنِ هَٿان، ٿِينِ مُورائِين مَدِيُون،
تُون ڪَرِ پاڻَ وَڙان، موٽُ، سَٻاجها سُپِرِين.

بيت - 17

نَه ڪِين ٿِيان سَڱ ۾، نهَ ڪِين سَڱِيڻِي،
آهِيان ڪَمِيڻِي، ذاتِ ٻَروچيءَ نَه جُڙان.

بيت - 18

ڪيچ مَ خَبَرَ، هوءِ، هِنَ منهنجي ذاتِ جِي،
مَتان پُنهُونءَ پوءِ، لَڄَ منهنجِي لوءَ ۾.

بيت - 19

لَٿو ڪَمُ ڪيچِيَنِ جو، ڇَڏي هَلِيا مُون،
اَللهَ آهِيين تُون، هوتَنِ تان هيڏِي ڪِئي.

داستان ٻارھون
وائي - 1

ڪارُون وَسَ ڪِيام، ڙي! هَئـٖي! هـئـٖي! وو، لَڏيٖ ڏُورِ وِيامِ!
منهنجو هوتُ نَه موٽِيو، وو! ڪارُون وَسَ ڪِيامِ.
ٻَنڌَڻَ ٻاروچَنِ جا، پِينگهـٖي مَنجِهه پِيامِ،
وو! منهنجو هوتُ نَه موٽِيو!
ڪَئِين قاصد ڪَيچَ ڏي، مُحبن لاءِ مڪامِ،
وو! منهنجو هوتُ نَه موٽِيو!
سَدا سُپيٖرِيَنِ جا، سانڍَڻُ سُورَ پِيامِ،
وو! منهنجو هوتُ نَه موٽِيو!
هوتَ هَلَندي جـٖي ڪِيا، نَه سي سَڏَ سُئامِ،
وو! منهنجو هوتُ نَه موٽِيو!
اَدِيُون! عَبدُاللّطِيفُ چـٖي، آرِياڻِي ايندامِ،
وو! منهنجو هوتُ نَه موٽِيو!

بيت - 1

ڏِٺان جي ٻَروچُ، مُون جيئن هوتَ اَکِيَنِ سين،
مون کي چَيان ”لوچ“، پاڻان پيٖٺِيُون ڇَپَرِين.

بيت - 2

هوتُ نَه ڏِٺائُون، ڏوهُه نه ڏِيان جيڏِييٖن،
مُون جيئن رُنائُون، مَٿي ڪِيو هَٿَڙَا.

بيت - 3

ٻاروچو ٻِيءَ ڀَتِ، جيڪُسِ ڏِٺو جيڏِييٖن،
مُون جيئن مُوڙِهينِ مَتِ، پَسندٖيئِي پُنهُونءَ کي.

بيت - 4

ٻاروچو ٻيءَ رُوءِ، جيڪُسِ ڏِٺو جيڏِييٖن،
سَنجهـٖي ۽ صُبُوحِ، هوندَ نَه وِيَئڙَنِ وِسَرِي.

بيت - 5

آن جي ڏِٺِي، جيڏِيُون! پُنهُونءَ جِي پاٻوهَه،
سَنجهٖي ۽ صُبُوحَ، سُورَنِ ٿي سَجَڪِيُون.

بيت - 6

جـٖي هُيان هوتَ پُنهُونءَ سين، مُون جيئن مُلاقاتَ،
ٻانهُنِ وِجِهي واتَ، رِيهُون ڪِيان رُڃُنِ ۾.

بيت - 7

جي تو ڳالهائِي، ماءِ! ٻاروچا پُڇِيا،
اُنِين جي وائِي، هوند نه وييٖان وِسَرِي.

بيت - 8

اَڄُ مَعذُورِ هئُان، اَلا! چَڱِي مَ ٿِيان،
رِڙهان ۽ رُئان، پُٺِيءَ سَڳَرَ ساٿَ جي.

بيت - 9

جي ڏُونگَرَ! مُون ۾ ڏُکَ، سي پَڌَرِ پُونِ مَ پرينءَ ري،
ويهَڻُ مُون وِههُ ٿِيو، ڪيرَ سانڍِيندِي سُکَ،
هُيَم هوتَنِ سين چُکَ، سَڄو سَڱُ نَه سارِيان.

بيت - 10

ٻِيُون سَڀِ سَڱِيڻِيُون، سَرَتِيُون! مُون چُکَ سيٖن چاءُ،
اَندَرِ آهيمِ ڳالهڙي، ڪوهِياري جِي ڪاءُ،
لَڳُمِ ذَرو واءُ، سڄو سَڱُ نَه سارِيان.

بيت - 11

”ووءِ! ووءِ“ ڪَندِي وَتُ، مَڇُڻ ”ووءِ!“ وِسارِييٖن،
پاڻِي هارِ مَ پَڌَرو، رو مَنجهائِين رَتُ،
صَبُرُ وَڏو سَتُ، سِگها ميٖڙي سُپِرِين.

بيت - 12

ووءِ ووءِ وِڏُوڙا، ووءِ! ووءِ وَڃَنِ نِڱِيا،
مُون سانگِياڻِيءَ جا سُپِرِين، سَچُ ڪِ سَنڀُوڙا؟
لاٿُمِ نه توڙا، ماءِ! اوسيڙو اُنِ جو.

بيت - 13

ووءِ! ووءِ پُڻِ ويئِي، رَنُن ڪارَڻِ جا هُئِي،
پُنهُونءَ کي پيئِي، رُوندِي ڪيرَ رَتَ ڦُڙا؟

بيت - 14

گهوڙا! گهڻِيءَ ڀُون، ووءِ ووءِ وَڃَنِ نِڱِيا،
مادَرِ! مٿان مُون، ڪانگَ لَوَندا ڪَڏِهِين.

بيت - 15

ماٺِ ماريندِيَئــٖي پرينءَ جِي، مَڇُڻِ رئيٖن رَتُ،
ڇورِي! ڇَڏِ مَ سَتُ، هِمِتَ هوتُ وِڃائِيو.

بيت - 16

جَڙَ جيئريٖ جَنِ سيٖن، مُئـٖي پُڻِ سيٖن تَنِ،
جي هِتِ نَه هوتُ پَسَنِ، سي ڪنهن پَرِ ڪيچ پَسَندِيُون؟

بيت - 17

جيئن جيئن جَهلي جَڳُ، تيئن تيئن مُون تاڪِيدُ ٿِئـٖي،
ڳَهريو ٿو ڳالهيون ڪَري، وِهُسي ڀُڻو وَڳُ،
لوڪُ لَتاڙي نِنڍَ ۾، پُٺِيءَ لالَنَ لَڳُ،
آرِياڻِي اورَڳُ، ڀَنڀوران ٻَهَرِ ٿِي.

بيت - 18

اَوَجَهڙِ وَتان آءُ، ٻِيُون سَڀِ سَڳَرِ ساٿَ جـٖي،
جا نِينهن ڳِنهندِي نانءُ، سا مُون جيئن پوندِي مامِريٖ.

بيت - 19

ماڳهِين جي مُئِي، ته هوندِ نه پيئِي مامِريٖ،
ڇَڏِيو جي ڪُهِي، ته هيڪارِي هورُ لَهـٖي.

بيت - 20

ٻَڌو ڪنهن ٻَنڌاڻِ، هينئڙو هوتاڻِيءَ سين،
ڪا جا پيٖيَس ڪاڻِ، نبيٖريانسِ، نَه نِبِري!

بيت - 21

ڪُههُ ڄاڻان؟ ڪُهُه ٿِيو، ڪيڏانهن ٿِي وَڃان،
هَٿَ، ڪَرايُون، آڱرِيُون، موڙِيو سڀ ڀَڃان،
ٻِيَن گهرِ ڳهڃان، مُون هارِيءَ هوتُ وِڃائِيو.

بيت - 22

چان ڪِ آيَسِ اَڳاهِين، تان اُتهِين اُڀي آهِيان،
پِرِتِ پَراهِين، هاڻي مَران مان، مَ جِيان.

بيت - 23

سَرَتِيُون! سُورُ پِرِيَنِ جو، سُڃُنِ ۾ شامِلُ،
ڪوهِيارو ڪامِلُ، مُون کي ڏُکَ ڏيکارِيو.

بيت - 24

ڏُونگَرَ، ڏَنا، لُوڻِ، مُون پارَکُو پُڇِيا،
هيڪَلِيُون هَلَنِ جي، سي تاڪُنِ سندِي تُوڻِ،
ايءَ اَهُکِي ڀُوڻِ، سُونهَنِ رِيءَ نه سُٿِرِي.

بيت - 25

لَکـيٖن لوڙائُو، سَهَسيٖن آهِنِ سُڃَ ۾،
بَرَ ۾ بورائو، کَڻُ پِيادِي! پاڻَ سين.

بيت - 26

ٻاروچا ٻِيا گهڻا، مُنهنجو پُنهُون سُرِ سَڀَنِ،
چانگـٖي تي چَڙهِي ڪَري، ڪَندو وَرِ وِلَهِينِ،
مَٿي مَعذُورِيَنِ، هوتُ ڌَرِيندو هَٿَڙا.

بيت - 27

ٻَاروچا ٻِيا گهڻا، منهنجو اَجهو آرِياڻِي،
چُونڊي رَکِيُمِ چِتَ ۾، ساجَنُ سُڃاڻِي،
جا وِندُرِ وِڪاڻِي، تنهن جو موٽَڻُ ڪو مَسُ ٿِئـٖي.

بيت - 28

هُوءَ جا گهورِي گهوٽَ جِي، تنهن کي چرِي چُونِ،
اُگهاڙِيُون آتڻَ ۾، هوتَ پُڄاڻان هُونِ،
پَرا تَنِين پُونِ، ڏِٺو جَنِ اکيَنِ سين.

بيت - 29

ڏِٺَمِ اُٺُ اکين سين، مانَ ٻاروچا هُونِ،
جَنِين ڌارانُ پُونِ، موريسر اَکيَنِ ۾.

بيت - 30

سَڄَڻُ ڏِٺو جِن موٽَڻُ تَنِين مييهَڻُو،
اِي مَرَڪُ مَعذُورِيَنِ، جيئن مَرَنِ پِرِيان جي پيرَ تي.

بيت - 31

وَرُ لَڪَنِ جِي لوڏ، گهورِيا سُکَ ڀَنڀورَ جا،
اَمڻ! جي تُون آڇِييٖن، سِي ڪَمِ نَه اَچَنِ ڪوڏ،
هِينئيٖن منهنجي هوڏَ، ٻَڌِي ٻاروچَنِ سين.

بيت - 32

ڪو جو آيس ڪوڏُ، ٻاروچاڻِيءَ ذاتِ سين،
جي هو چُونِسِ ٻوڏُ، تَه ’جيءُ‘ سُڻائـٖي جَڳَ کي.

بيت - 33

ڀَلِي ڪَري ٿِيومِ، هِيءُ سَڱُ ٻاروچَن سين،
وَڃِي ڪيچُ ڏِٺومِ، پُٺِيءَ لڳِي جَنِ جي.

بيت - 34

اَدِيُون! ڪا اِيندِي؟ ڇَپَرِ مُون سَڱُ ٿِيو،
لائِيندِيَسِ لِڱَن کي، مَلِيران ميندِي،
وِندُرِ آئُون وِيندِي، آرِي ڄامُ اَجهو ڪَري.

بيت - 35

وَڃَڻُ تو واريٖ، پُرَڻُ پُنهُونءَ پُٺِ ۾،
ڪَرَهه ڪوهِياريٖ، سُتـٖي تو سَڀِ وِيا.

بيت - 36

مُون کي نَٿا نِينِ، جَتَ مُلڪِ پانهنجي،
جي گهگهيرِيَنِ گڏِينِ، ته ٻِينِ کان ٻِيڻُو ڪَرِيان.

بيت - 37

اَڳـٖي ايئن هُياسِ، جيئن پُنهُونءَ ڌوتَمِ ڪَپڙا،
هاڻي هيئن ٿِياسِ، جيئن جتَ نه نِينِم پاڻَ سين.

بيت - 38

ڪوهِيارو ڪيڻانِ، ڪِيڻِ وَڃِي، ڪاڏيٖ وَڃان،
مُون ڀانيو سيڻانِ، ڇَپَرِ ڪَندِيَسِ پَنڌَڙا.

بيت - 39

ڪوهِيارو ڪاريٖ، پَنڌَ اَڙانگا پَٽِيين،
سي ڏيهَه ڏيکاريٖ، جي اَڳَ نه ڏِٺا ڪَڏِهِين.

بيت - 40

ڏُکويِنِ اُهِڃاڻُ، ڪُلهــٖي، ڦاٽل ڪَنجُرو،
وَڃَنِ گُوندر گَڏِيُون، لوڪَ نه آڇِنِ پاڻ،
سُورَنِ اَسان ساڻُ، نَنڍيٖئِي نِينهن ڪِيو.

بيت - 41

ڪُلهي ڦاٽل ڪَنجُرو، مٿَو اُگهاڙو،
ڀينَرُ! ڪُڄاڙو، منهنجو هِنَ ڀَنڀورَ ۾؟

بيت - 42

کُٽِيءَ لَئـٖي! کاڻِي! رکيَئـٖي پِرِتِ پُنهُونءَ سين،
سُهِيو سُکِيو ڄِندَڙو، وِڌُءِ ڄيٖري ۾ ڄاڻِي،
توسينِ هاڃو هوتاڻِي، صُباحَ ڪَندا، سَسُئِي.

بيت - 43

ڀَنڀوران ٻَهَرِ ٿِي، اَمَڙِ! مُون اُماڻِ،
مَڇُڻِ ڪا رِهاڻِ، مُون تو موٽِي مَسِ ٿِئي.

بيت - 44

ڀَنڀوران ٻَهَرِ ٿِي، مُون جي ڪِيا سَڏَ،
ٻاروچاڻِيءَ لَڏَ، لَڪَ سَويلا لَنگِهيا.

بيت - 45

ڇِپُنِ ڇِنا پيرَ، هَلِي هَلِي ماءِ!
ڪوهِياري جِي ڪاءِ، ڳِنهيو ڀُوڻان ڳالَهڙِي.

بيت - 46

نينهن مَ نالو ڳِنُ، پِرِيَتَڻِي پيرَ ٻِيا،
سُورَنِ ساڻُ مَ ڇِنُ، وِرِههُ وِهائِجِ وِتَرو.

بيت - 47

سَڄَڻُ ڏٺو جَنِ، ڳِچِيءَ سِرِ ڳَههُ ڪِيو،
ٻِيُون ڪوههُ ٻُجَهن، قَدُرُ ڪِيمِيا اِنَ جو.

بيت - 48

هارِي! هِينئون مَ لوڏِ، سُکَنِ پوندِينءَ، سَسُئِي،
ڪوهِيارو تو ڪوڏِ، اَچـٖي ڪَرَههَ قَطارِيو.

بيت - 49

حُسيني حُسين لئـٖي، بِيبِيءَ پاڻَ چَئِي،
تِهان پوءِ ٿَئِي، خَبَرَ ٻِيءَ خَلقَ کـٖي.

سُر ليلا چنيسر

داستان پھريون
بيت - 1

داغُ تنهنجو دائِما، ماري مَعذُوريٖن،
سائِينءَ ڪارَڻِ سُپِرِين وَڃِج مَ ڏُوريٖن،
آئُون تو حُضُوريٖن، مَڻِيو وِجهان مَچَ ۾.

وائي - 1

آءُ پِرِين! گَهرِ پيٖهِي، مِيان چَنيسَرَ،
هارُ هَٿان مُون ڇَڏِيو.
پُڇَنِ لِيلا، هو ڪَنِ حِيلا، ٻَهَران اَچِيو ٻيٖئِي،
هارُ هَٿان مُون ڇَڏِيو.
دوسُ نِيائُون داسَڙو ويساهـٖي وَرُ ويـٖهِي،
هارُ هَٿان مُون ڇَڏِيو.
اَوَڳُڻَ، عَيبَ، مَٺائِيُون، ڍولا! ڍَڪ سَڀيٖئِي،
هارُ هَٿان مُون ڇَڏِيو.
تو دَرِ اَچِي دوسَڙا! آرِ ڪَرِيندِيَسِ ڪيٖهِي،
هارُ هَٿان مُون ڇَڏِيو.
آيَسِ، عَبدُاللّطِيفُ چـٖي، دوس! تو دَرِ پيٖهِي،
هارُ هَٿان مُون ڇَڏِيو.

بيت - 2

مَڻِيُو وِجهان مَچَ ۾، هائِيءَ هَڻان هارُ،
ڀريٖ جي ڀَتارُ ته ميٖريائي مانُ لَهان.

بيت - 3

مَڻِيو وِجهان مَچَ ۾، هائِيءَ هَڻِي هارُ،
سوڀِي! سُکُ سَيّدُ چـٖي، ڪَرييٖن ڪوههُ قَرارُ،
راجا رِيساڻو گَهڻُو، سَٽاڻو سَردارُ،
چَؤڏِسِ چَنيسَرَ ڄامَ جو، ڏيهان ڏيهه ڏهڪارُ،
ٺاڪُرُ اَکِييٖن ٺارُ، مَڻِيـٖي تـٖي ٿِي مَٽِييٖن.

بيت - 4

چَنيسرُ چَؤرَنگُ، ٻَه-رنگو لوڪُ ٻِيو،
تنهن سين ڇِنيو سَنگُ، وَڃِيو هارَ هَٿُ ڇُهيٖن.

بيت - 5

مَڻِئـٖي تي مُوهِجِي، مُوڙهِي! ڪِيُئِي مَرَڪُ،
چَئِي چَنيسَرَ ڄام سين، وِڌو تو فَرَقُ،
وَرِي وِيو وَرَقُ، آيَئِي ڏَنءُ ڏُهاڳَ جو.

بيت - 6

مَڻِيي تي موهِجِي، هارِي ڳِيئَڙُءِ هارُ،
ڪوڙِييٖن ڪِيا ڪيترا، اِنَهِيءَ خَرّ خُوارُ،
ڀِرِي وِيو ڀَتَارُ، آيَئِي ڏَنءُ ڏُهاڳَ جو.

بيت - 7

مَڻِيي مَٿي جي هُئا، تَنِ چِٽَنِ ڦيريُم چِتُ،
هارُ کَٽَيندِيسِ هوڏ ۾، نيبَهَه ٿِيندُمِ نِتُ،
ڪَؤنرُوءَ جو ڪِرِتُ، مُونهان مَٿانهُون ٿِيو.

بيت - 8

مَڻِيُو ناههِ مَڻِيُو، جو تُون پَسِي هارُ هِرِکيين،
اَصلِ آهي اَڳِهين، سَندو ڪُوڙَ ڪَڻِيُون،
اِنَ گهوڙَنِ هَنئـٖي گَهڻِيُون، دوسَنِئان دُورِ ڪِيُون.

بيت - 9

تو جو ڀانئيو هارُ، سو سُورَنِ جو سَڱرو،
چَنيسَرُ چِتُ کَڻي، ٿِيو پورهِيَتِ جو پارُ،
اَوَڻَتِ جو آچارُ ڪانڌُ ڪِنهِين سين مَ ڪَري!

بيت - 10

نَه ڪِين ٻانهَڙِيَنِ ۾، نَه ڪِين ڳَرِ هُئومِ،
نَه مُون سِينڌِ، نَه سُرمُو، نه سِينگارُ ڪِيوم،
تيلانَهَن ڪانڌُ سَندومِ، رُکوئِي رَءِ ڳـِڙيٖ.

بيت - 11

سونا ڪُر ڪَنَنِ ۾، ڳِچِيءَ ڳاڙها هارَ،
ٻانهُوٽا ٻانهُنِ ۾، سِينڌِ سَڻَڀا وارَ،
تيلانهن پِي پَچارَ، ڪانڌَ منهنجِي ڇَڏِيِي.

بيت - 12

چَنيسَرَ جي چِتَ ۾، ڪِين جو اَڳُ هُئو،
تِنهان پوءِ ٿِيو، مَڻِيــٖي مَٿي مامَرو.

بيت - 13

جَرُ هارِيو ٿـٖي جَکَريٖ، جَڏِهن رُنو ڏيٖريٖدارَ،
ڍولي تڏِهن ڍيلِييٖن، سوڀِي! ٿِيَئي نه سارَ،
چَنِيسَرَ ڀَتارَ، حِيلو ڪِيو هارَ جو.

بيت - 14

اُو ڏَمَرِيو ڏِسُ، حِيلو هُونهيٖن هارَ جو،
سُڻِهِو سَڀَ سَرَتِيُون! وَرُ نه ڪِهِين وَسِ،
دَعَويٰ پِهريٖن دَسِ، ڀَڃِيو ٿو ڀورا ڪَري.

بيت - 15

پُوچا ڏِٺَمِ پيٖر، ڍَڪَڻَ مَٿي ڍولَ جا،
مُون ڀانئِيو تنهن ويٖرَ، ڪوجِهي ڪَندو پِرِيئَڙِي.

بيت - 16

سوڙِييٖن سُتَڙِياءِ، پَکو سَهُو وِلاڙِيو،
چَنيسَرَ ڪانڌاءِ! تان مُون هِيئن نَه ڀانئيو!

بيت - 17

ڍولا! ڪُڄاڙِيان، ٻولائِيو ٻوڏُ چَئين،
آئُون تو پيراندِيان، ڪَرَ موڙِيو، وَرَ! اُٿِيان.

بيت - 18

نِيو ٻَڌِيو، روءِ، اَڱڻِ جهوڪِيو ڪَرَهو،
ڪو چَنيسَرَ چوءِ، تَه لِيلا وَڃي لَڏِيو.

داستان ٻيون
بيت - 1

ڪِي، پَسِي ٿوڪُ، تِرڪِي، تَڪبَرَ ۾ پَئِي،
اَچِيو اَچِيو، ”اگلِي“ چَئـٖي ليلان کي لوڪُ،
اَندَرُ اوڀالَنِ سين، ساڙي ڪِيانئُسِ سوڪُ،
ٻالاپَڻَ جو ٻوڪُ، وِيو ويچارِيءَ وِسَرِي.

وائي - 1

مُون تي وَهَرَ وَرِي، وارو ڏيندُمِ وَلَهو.
توکي ساريٖ، سُپِرِين! آئُون پُوندِيَسِ ماڳِ مَرِي،
وارو ڏيندُمِ وَلَهو.
توکي سَرِيِ سُپِرِين! اَسان تان نَه سَرِي،
وارو ڏيندُمِ وَلَهو.
اَسان تو رِيءَ ناههِ ڪا، ڳُجهاندَرَ ڳَرِي،
وارو ڏيندُمِ وَلَهو.
اَدِيُون! عَبدُاللّطِيفُ چـٖي، مُحِبَنِ مِهِرَ ڌَرِي،
وارو ڏيندُمِ وَلَهو.

بيت - 2

جيڪُسِ ڪَمَ سَندامِ، جُوٺا ڏِٺا جيڏِييٖن،
کِلَنِ سَڀِ مَٿامِ، ساهيڙِيُون ۽ سَرَتِيُون.

بيت - 3

هُئِينءَ تَه گَهڻُو هوشيارُ، ڪَلَ په هُيَئي ڪانڌَ جِي،
تو ڀانئيو موچارِي ٿِيان، ڳِچِيءَ پائِي هارُ،
ڪانڌَ ڪُوَڙِيءَ جو نه وَڻـٖي، سَئيٖن ڀَتيٖن سِينگارُ،
وَهَمَ لَهي وِينجهارُ، دِلِيُون پَرَکـٖي داسَڙو.

بيت - 4

چان ڪِه چَڙَهندِيَسِ کَٽَ تي، رِيجهائِيندِيَسِ راءُ،
اِهَڙوئِي اَللهُ، جو پورِهيتون پيشِ ڪَري.

بيت - 5

ڏاهِي هُيَسِ ڏيهَه ۾، سَرَتينِ مَنجِهه سُڄاڻِ،
ڪا جا پِيٖيم ڪاڻِ، جِيئن مُنهن مٿَانهُون نه کڻان.

بيت - 6

اَلا! ڏاهِي مَ ٿِيان! ڏاهِيُون ڏُک ڏِسَنِ،
مُون سين مُون پِرِيَن، ڀورائِيءَ ۾ ڀالَ ڪِيا.

بيت - 7

وَڏيرِي هُياسِ، ميڙو مُون گَهرِ سَرَتِيين،
هَٿَ ڇُهَڻَ هارَ جي، ڪَڙِي ڪانڌ ٿِياسِ،
ڍولي ڍيلِياسِ، آيُمِ ڏَنءُ ڏُهاڳَ جو.

بيت - 8

وَڏيرِي هُياسِ، چَنيسَرَ جي راڄَ ۾،
دُهِليٖن، دَماميٖن، نُقَريٖن، ٿي پِلَپَلِ پُڇِياسِ،
ڍولـٖي ڍيلِيياسِ، ٿِيَسِ ڏهاڳِڻِ ڏِيهَه ۾!

بيت - 9

هُيَسِ هِندورَنِ ۾، پيٖيَمِ ڪانه پَرُوڙَ،
مَڻِيي سَندي مامِري، ڪوجهي وِڌِيَسِ ڪُوڙَ،
سامُهان ٿِيَمِ سُورَ، وِيو وِلُٽِي وَلَهو.

بيت - 10

ڏُهاڳان سُهاڳِڻِيُون، ڪِهَڙي ڏوه ڪَنبنِ؟
وَرُ وڏُوڻو اينهين، جيئن جيئن پاڻُ پَسَنِ.

بيت - 11

گهورِيو سو سُهاڳُ، جنهن ۾ پَسين پاڻَ کي،
ڏوري لَهُه ڏُهاڳُ، جنهن ڪَرَلاهُو داسَڙو.

بيت - 12

سارِجِ سَڀيٖئِي، ليلان! لَکَڻَ پانهِنجا،
وَرَ سين وِڙهيو اُٿِييٖن، ڏوراپا ڏيئِي،
نَه ڄاڻان ڪيهِي، چَنيسَرَ جـٖي چِتَ ۾!

بيت - 13

چَئِي چَنيسَرَ ڄامَ سين، لِيلان! لَکايوءِ،
تو جو ڀانيو پانهِنجو، تنهن جو پَرو ڪونَه پِيوءِ،
ڪَؤنرُوءَ ڪانڌُ سَندوءِ، دَستِ ڪِيو داسَڙو.

بيت - 14

لِيلا! جِمَ لَکائِيين، چَئِي چَنيسَرَ ساڻُ،
وَرَ سين وِڙِهيو اُٿِييٖن، مُوڙهِي! مُٺُئِي پاڻُ،
ڀورِي! ڪِيَئِي ڀاڻُ، تي آيُئِي ڏنءُ ڏُهاڳَ جو.

بيت - 15

لِيلان! جِمَ لَکائِيين، سوڀِي! ساڻُ سُڄاڻَ،
آهِييٖن گَهڻُو اَڄاڻَ، مَڇُڻِ، پُورِي نَه پُئين.

بيت - 16

لِيلا! پُورِي نَه پئين، چَئِي چَنيسَرَ ساڻُ،
تو جو ڀانئيو پانهنجو، سو رِيساڻُو راڄاڻُ،
پاڻان ڌارَ پِرياڻُ، ڪانڌَ ڪنهن جو نَه وَڻـٖي.

بيت - 17

چَئِي چَنيسَرَ ڄامَ سين، لِيلا! تُون مَ لَکاءِ،
دوسُ تنهنجو داسَڙو، کاندِ وَڏِيائي کاءِ،
ته ڍولو ڍَڪَ سَندِياءِ، عَيبَنِ کي آڏو پُئـٖي.

بيت - 18

چَئِي چَنيسَرَ ڄامَ سين، لِيلان! لَکاءِ مَ تُون،
اِيءُ ڪانڌُ ڪنهن جو نَه ٿِئي، نَه ڪا مُون نَه تُون،
رُوندِيُون ڏِٺِيُون مُون، اِنَ دَرَ مٿي دادُلِيون.

بيت - 19

لِيلان! حِيلا ڇَڏِ، جي تُون، سوڀِي! سِکِين،
پائي پاندُ ڳِچِيءَ ۾، پاڻُ غَريبِيءَ گڏ،
هَڏِ نَه چوندءِ لَڏِ، جي ڪُارون آڻِييٖن ڪانڌَ کي.

بيت - 20

جي ڪارُون آڻيين ڪانڌَ کي، تَه روئِي رِيجهائيج،
لِيلا! لِيلائيج، اَٿَئِي ماڳُ مِنَٿَ جو.

بيت - 21

جي لِيلائٖي نه لَهين، ته پُڻِ لِيلائيجِ،
آسَرَ مَ لاهيٖجِ، سَڄَڻُ ٻاجِهيندَڙُ گَهڻُو.

داستان ٽيون
بيت - 1

چَنيسَرَ سين چاڳُ، مَتان ڪا مُنڌَ ڪَري،
جان مُون پوءِ پَروڙِيو، تهَ هِيءُ نه ماڻي ماڳُ،
ڏَمَرِيو ڏُهاڳُ، سِگهو ڏي سُهاڳِڻِيين.

وائي - 1

جيئري زِيارَتَ، جي مان هوءِ پِرِيَنِ سين.
سَڌرَ منهنجا سُپِرِين، مُون تان لاهِه مَ هَٿَ،
جي مان هوءِ پِرِيَنِ سين.
مَولا! مُون کي ميڙِيين، سُپيٖرِيان جي سَٿَ،
جي مان هوءِ پِرِيَنِ سين.
ڇَنڊِيان کِهَه اَکِينِ سين، پيرين وِجهان هَٿَ،
جي مان هوءِ پِرِيَنِ سين.
ڏُوران ڏِٺَمِ سُپِرِين، سَچِي جَنِ صِفَتَ،
جي مان هوءِ پِرِيَنِ سين.
مِلَڻَ ۾ مُشتاقِ سين، ڪانَه ڪِيائُون ڪَٿَ،
جي مان هوءِ پِرِيَنِ سين.
اَدِيُون! عَبدُاللّطِيفُ چي، مَڃِيائُون مِنٿَ،
جي مان هوءِ پِرِيَنِ سين.

بيت - 2

چَنيسَرَ سين چاءُ، مَتان ڪا مُنڌَ ڪَري،
ڪانڌَ ڪِهِين جو نهَ وَڻي، گِيرَبُ ۽ گاءُ،
جي ٿِڙيٖ ٿورَڙِياءُ، ته دوسَ دَسائٖي داسَڙو.

بيت - 3

سَڀيئِي سُهاڳِڻيُون، سَڀنِي ڳِچِيءَ هارَ،
پَسَڻَ ڪارَڻِ پِرِينءَ جي، سَهَسين ڪَنِ سينگار،
ڍولُ تَنِين جي ڍارَ، هيٺاهِيُون هَلَنِ جي.

بيت - 4

سَڀيئِي سُهاڳِڻِيُون، سَڀَنِي ڳِچِيءَ هَسَ،
پَسَڻَ ڪارَڻِ پرينءَ جي، وَڏا ڪِيائُون وَسَ،
ڍولُ تَنِين جي گَسَ، هيٺانهيُون هَلَنِ جي.

بيت - 5

سڀَيئي سُهاڳِڻِيُون، سَڀَنِي منهن جَڙاءُ،
سڀڪنهن ڀانيو پاڻَ کي، اِيندو مُون ڳَرِ راءُ،
پيٺو تَنِ دَراءُ، جي پَسِي پاڻُ، لَڄائِيُون.

بيت - 6

اَوَڳُڻَ ڪَري اَپارَ، تو دَرِ آيَسِ، داسَڙا!
جيئن تو رُسَڻَ سَندِيُون رُوحَ ۾، تيئن مُون ڀيڻِي ناههِ ڀَتارَ!
سائِينءَ لَڳِ سَتارَ! ميٽِ مَدايُون مُنهنجون.

بيت - 7

جـٖي مُون مُوڙهِي مَتِّ، ته تُون پاڻُ سُڃاڻجِ، سُپِرِين،
اَصلِ اَوايِنِ جا، عَيبَ ڍَڪِييٖن تُون اُتِ،
اِيءَ پَرِ تنهنجي پَتِ، جيئن وِلهِيُون ڍَڪِيين وَلَها!

بيت - 8

لَکَڻَ ڪِيمَ لَکيٖج، جي مُورانهِين ناهه مُون،
مُون کي مَلهائيٖج، وارو ڏيئِي وَلَها!

بيت - 9

تان ڪا وائِي وارِ، دِلاسٖي جِي داسَڙا!
تُون منهنجو وَلَهو، آئُون تو ۾ طَمَعُدارِ،
ڍَڪـٖي ڍولَ! گُذارِ، لَڄَ منهنجِي لوڪَ ۾.

بيت - 10

ڍولا! ڍيلِ مَ مُون، ڪانڌَ! ڪَمِيڻِي آهِيان،
سِڪَ تنهنجي سُپِرِين! ڀيري وِڌِيَسِ ڀُون،
مُون وَرُ تونهِين تُون، تو، وَرَ! وَهُون ڪيتَرِيُون.

بيت - 11

تو، وَرَ وَهُون ڪيتَرِيُون، مُون وَرُ تون وَريجِ،
سوڀِي! اِنَ سُهاڳَ کي، ڀورِي! ڀَرُ مَ ڏيٖجِ،
پِرِتان پيرَ ڀَريٖجِ، مَلَهائِجِ مِسڪِينِ کي.

بيت - 12

ڪوڙييٖن تنهنجون ڪامِڻِيُون، تُون ڪوڙِيَنِ سَندِو ڪانڌُ،
مُون کي ڇَڏِ مَ داسَڙا! تَه وَڃان نَه وِڻِواندُ،
مون ڳِچِيءَ ۾ پاندُ، تو، چَنيسَرَ! هَٿَ ۾.

بيت - 13

ڍولا! ولا نَه سَهان، آڏا اَڏِيَئِي جـٖي،
تو، وَرَ! وَهُون ڪيتَرِيُون، مُون وَرُ تُون وَري،
پِرِتان پيرَ ڀَري، مَلَهائِجِ مِسڪِينِ کي.

بيت - 14

لِيلان! لُڇُ مَ ايتَرو، اُٿِي اَڱڻُ سورِ،
اَبو، ڏاڏو گهورِ، پاڻَ سُوڌو پِرِينءَ تان.

بيت - 15

لِيلا! لُڇُ مَ ايتَرو، اُٿِي سورِ، ٻُهار،
ڍولو اَڱَڻِ پارِ، ڪانڌُ ڪَمِيڻِيءَ آئِيو.

سر مومل راڻو

داستان پھريون
بيت - 1

ڪالَهه گَڏِيوسُون ڪاپَڙِي بابُو بيٖکارِي،
سامِيءَ سيلو سِرَ تي، مالها موچارِي،
ڏيئِي ڏيکارِي، ڦَٽـٖي دِلِ فَقِيرُ وِيو.

وائي - 1

تان تُون وِهُه سَبَهِي، ساٿِي مِيان! پانڌِي مِيان!
ڪاڪِ هَلِبو ڪَڏِهِين؟
لَکين لُڊُوڻِيان مَڻِي، مَٿي واٽَ وِيا ٿِي، مِيان!
ڪاڪِ هَلِبو ڪَڏِهِين؟
جنهن کان پُڇان، سو چَوي: ”آئِيو ڪونَه اُئان ٿِي، مِيان!“
ڪاڪِ هَلِبو ڪَڏِهِين؟
ڪوٺائُو ڪَرِيمَ جو، آئِيو پَهِي پِرِيان ٿِي مِيان!
ڪاڪِ هَلِبو ڪَڏِهِين؟
حُڪمُ ڏيندَءِ هَٿَ ۾، ”هاڻي هَلُ هئان ٿِي، مِيان!“
ڪاڪِ هَلِبو ڪَڏِهِين؟
اَدِيُون! عَبدُاللّطِيفُ چي، پِرِيَنِ پاسِ پُران ٿِي، مِيان!
ڪاڪِ هَلِبو ڪَڏِهِين؟

بيت - 2

ڪالَهه گَڏيوسُون ڪاپَڙي، جَهڙو ماههُ مُنِيرُ،
فَيض فِراق فَقِيرُ، جوڳِي جاڳائـٖي وِيو.

بيت - 3

ڪالَهه گَڏِيوسُون ڪاپَڙِي، پَهَرَ سِڄَ کان پوءِ،
پَسو سونهن سامِيءَ جِي، رَتَ وَرَنو روءِ،
جو مُنهن مُومَلَ جي پوءِ، موٽَڻُ تنهن مَسَ ٿِئـٖي.

بيت - 4

ڪالَهه گَڏِيوسُون ڪاپَڙِي، بابُو بانَ بَرِي،
سائِي سالَ ڪُلهنِ ۾، سامِيءَ سونَ سَرِي،
خَبَرَ ڏي کَرِي، ڪا مُومَلَ جي مَجازَ جِي.

بيت - 5

ڪالَهه گڏِيوسُون ڪاپَڙِي، بابُو رَنگِ ڀَڀُوتُ،
سَرِيوسُون سُڪُوت، جوڳِيءَ سَندِيءَ ذاتِ کان.

بيت - 6

بيکارِيءَ کي بَرَ ۾، وِيو ڪَيفُ چَڙهِي،
ڳالِهيون ڪَندي ڪاڪِ جُون، ڳوڙها پِيَسِ ڳَڙِي.
ڪا جا اَنگُ اَڙِي، جيئن ڇُٽا ڦَٽَ ڇُڙي پِيا.

بيت - 7

سِڄُ سُڀاڻي جا ڪَري، سامِيءَ سائِي رُوءِ،
اَچي ٿِي عَطُرَ جِي، مُنجهان مُگَهٽَ بُوءِ،
سا ڏيکارِيَهُون جُوءِ، جِتان لاهُوتِي لَعلُ ٿِيو.

بيت - 8

سِڄُ سُڀاڻي جا ڪري، سامِيءَ سائِي وَڻِڪَ،
سَهِي نَه سَگهان سات سيئن، تنهن جي راسِن جِي رَونَقَ،
ڪِ رَتائِين لاکَ ۾؟ ڪِ ڏِنائِين پانَنِ پِڪَ؟
سَندِيءَ سوڍَلِ سِڪَ، ڪَپَرَ ڪورُون جَهلِيُون.

بيت - 9

جوڳيءَ تي جَڙاءُ، نِسورو ئِي نينهن جو،
پَتَنگَ جيئن پَيدا ٿِيو، سامِي سِڄَ وَڙاءُ،
آيو ڪاڪِ تَڙاءُ، ڪُنوارِينِ ڪَڪورِيو.

داستان ٻيون
بيت - 1

آءُ لانگوٽِيا لالَ، ڪنهن پَرِ ڏِٺِئي گُجَرِيُون؟
آبُ اَرَتو اَکِييٖن لُڙڪَ وَهائِييٖن، لالَ،
ڏِٺُئِي جي جَمالَ، سامِي! ڪُھُ نَه سَلائِييٖن؟

وائي - 1

راڻا جي رَجِبوتَ، مُومَلَ سَهِي پَسَندا،
پَڙِهيا، پَڻِتَ، پيرَ، توڻي مِيرَ، هَمِيرَ مَرَندا،
مُومَلَ سَهِي پَسَندا.
مَڃِي رَضا رَبّ جِي، هِئان سَڀِ هَلَندا،
مُومَلَ سَهِي پَسَندا.
ڪَلِمي ساڻُ لَڏائِييٖن، هادِي! هِنَ هَنڌا،
مُومَلَ سَهِي پَسَندا.
سَهُکِي سَڪراتِ ڪَرين، والِي! ويرِ وِداعَ،
مُومَلَ سَهِي پَسَندا.
اَهُکِيَ ويرِ اَچيٖج تُون، اُتي اَحمدَا،
مُومَلَ سَهِي پَسَندا.
مَتان ڇَڏِييٖن مَڱڻو، مَهندا، مُرشِدا،
مُومَلَ سَهِي پَسَندا.
ڪُلّ نَفسِ ذَائِقَةُ المَوتِ، سَچِي اِيءَ صَدا،
مُومَلَ سَهِي پَسَندا.
اَصلِ لِکِيو اَنگَ ۾، ٿِيندو تان پِ اَدا،
مُومَلَ سَهِي پَسَندا.
اَدِيُون، عَبدُاللّطِيفُ چي، فائِقَ فَضُلُ ڪَندا،
مُومَلَ سَهِي پَسَندا.

بيت - 2

گُجَرِ کي گَجَميٖلَ جُون، تارَنِ ۾ تَبَرُون،
هَڻي حاڪِمِيَنِ کي، زورَ ڀَرِيُون زَبَرُون،
ڪاڪِ ڪَنڌِيءَ قَبَرُون، پَسو پَرَڏيهِيَنِ جُون.

بيت - 3

گُجَرِ گاروڙِيَنِ، اَچِيو آڏِي اُڀيـٖي،
مَٿان پيئِي تَنِ، ٻَڌا پاڻَ هَڻَنِ جي.

بيت - 4

مُومَلَ کي مَجازَ جا، اَکين ۾ اَلماسَ،
نَه ڪا عامَ نه خاصَ، جي وِيا سي وَڍِيا.

بيت - 5

مُومَلَ کي مَجازَ جا، اکين منجهه اَنبُورَ،
هَڻي حاڪِمِيَنِ کي، پَٽِ نِهاري پُور،
گهوٽَ پهرينءَ گُهورَ، جي وِيا سي وَڍِيا.

بيت - 6

مُومَلَ ماري مِيرَ، آهيڙِيَنِ کي آڪِرِي،
سوڍِيءَ گَهڻا سَڪائِيا، پڙِهيا، پَڻِتَ پِيرَ،
هَڻـٖي تَنِ کي تِيرَ، مَڻِيُو جَنِ مَٿَنِ ۾.

بيت - 7

جوڳِيءَ جاڳائـٖي، ماريٖ وِڌو مامِريٖ،
لَنءُ لُڊوڻي ڪَنڌِييٖن، اَمَيو آهي،
وَڃو جي ڪاهي، تَه نِڪُون پَسو نينهن جُون.

بيت - 8

هَلو، هَلو ڪاڪِ تَڙيٖن، جِتي نينهن اُڇَلَّ،
نه ڪا جَهلَ نَه پَلّ، سَڀُڪو پَسي پرينءَ کي.

بيت - 9

هَلو، هَلو ڪاڪِ تَڙيٖن، جِتي گَهڙِجي نينهن،
نه ڪا راتِ نَه ڏينهن، سَڀُڪو پَسي پرينءَ کي.

بيت - 10

هَلو، هَلو ڪاڪِ تَڙيٖن، چَرُو جِتِ چَڙهَنِ،
ڪوڙييٖن رَنگَ رَچَنِ، پانوڙِيءَ پِڪَ سين.

بيت - 11

ڪَرها! ڪارَڻِ ڪاههَ، توکي ڌَڻِيَنِ ڌارِيو،
ساري ڏيٖج، سَيّدُ چي، لُڊاڻٖي تان لاهَه،
مُقابِلو مُومَلَ سين، ٿيندو سَنجِهه صُباحَ،
سوڍيٖ جِيءَ صَلاح، ڪَؤنرَ چَرَندٖين ڪاڪِ جا.

بيت - 12

آکُون، ڊاکُون، سِرکَنڊ شاخُون، جِتِ چوکا چَندنَ ڪَؤنرَ،
مَيـٖي سيئِي ماڻِيا، جِتِ نَه ڀِرَنِ ڀَؤنرَ،
ڪُنوارِيُون ۽ ڪَؤنرَ، ڪاهِه تَه پَسُون ڪاڪِ جا.

بيت - 13

نَنڍو، تان ڪوهُه، پَرَ وِکيٖن آهي وِتَرو،
وَڃِيو ڪاڪِ ڪَنڌِينِ ۾، پَهَسَ پَکِيءَ جيئن پوءِ،
اِنَ ڪُرَ سَندو ڪوءِ، مَيو ماٺو نَه ٿِئـٖي.

بيت - 14

ڪَرَها! ڪاڪِ چَڙهي، ونءُ وَڻائُون نِڪَرِي،
لُڊُوِڻيا، لَطِيفُ چـٖي، آيو ڪو نَه وَرِي،
گهڻا اِتِ گِهڙِي، وَڳَ وِساريٖ هَلِيا.

بيت - 15

چَڙهِيا چارَئِي يارَ، سُوڌا شِڪاري،
فِڪرَ ساڻُ ڦِٽِي ڪِي، سوڍي سوپارِي،
وِيا ڪاهِيندا ڪاڪِ ڏي، جِتِ مُومَلَ موچارِي،
موٽِيا نَه مارِي، ڪَؤنرَ لَتاڙي ڪاڪِ جا.

داستان ٽيون
بيت - 1

جِهَڙا گُلَ گُلابَ جا، تِهَڙا مَٿَن ويٖسَ،
چوٽا تيل چَنبيلِيا، ها ها هو هَميشَ،
پَسِيو سُونهن سَيّدُ چي، نينهن اَچَنِ نيٖشَ،
لالَڻَ جي لِبيسَ، آتُڻِ اَکَرُ نَه اُڄَهي.

وائي - 1

مينڌرا! مُون کي، راڻا! جِمَ وِساري ڇَڏِييٖن.
مُون کي طَعنا تُنهنجا، ڏيهُه مِڙوئِي ڏي،
جِمَ وِساري ڇَڏييٖن!
راڻي تي رِيسَ ڪِئِي، کَر سين کِلِيُم جي.
جِمَ وِساري ڇَڏييٖن!

بيت - 2

جِهَڙا پانَنِ پَنّ، تِهڙِيُون سالُون مَٿِنِ سائُيون،
عَطُر ۽ عَبِيرَ سين، تازا ڪِيائُون تَن،
مَڙِهيا گهڻُو مُشڪَ سين، چوٽا ساڻُ چَندَن،
سُونهَن رُپٖي سونَ سين، سَندا ڪامَڻِ ڪَنّ،
ڪِيائِين، لالُُ لَطِيفُ چي، وَڏا ويسَ وَرَنّ،
مَنجِهه مَرَڪِيُس مَن، ”سوڍي سين سَڱُ ٿِيو.“

بيت - 3

سونَ وَرَنِيُون سوڍِيُون، رُپي راندِيُون ڪَنِ،
اَگَرَ اوطاقُنِ ۾، کَٿُورِيُون کَٽُنِ،
اوتِيائُون عَبِيرَ جا، مَٿي طاقَ تَڙنّ،
ٻاٽَنِ ٻيلُون ٻَڌِيُون، پَسيو سونهن سَڙَنّ،
ٿِيا لاهُوتِي، لَطِيفُ چـٖي پَسَڻَ لَئـٖي پِرِينِ،
اِجهي ٿا اَچَنّ، ڪاڪِ ڪَڪورِيا ڪاپَڙِي.

بيت - 4

جي ڪاڪِ ڪَڪورِيا، ڪاپَڙِي، تَنِ لَهي نَه لالِي،
ڪَڙي ڪَيفَ خُمارِيا، مَئـٖي پِي مَوالِي،
ڪَري حاصُلُ هَلِيا، ڪَيفِيَتَ ڪَمالِي،
وَتَنِ وِصالِي، لُڊُوڻِئا لوڌِي ٿِيا.

بيت - 5

لُڊُوڻِيان لوڌِي ٿِيا، وَتَنِ مَنجِهه وِصالَ،
اَڄ اَرَتو اَکِييٖن، ڪاڪِ پِيتائُون ڪالَ،
ويئِي ويچارَنِ وِسَرِي، صُباحَ جِي سَنڀالَ،
پَرينءَ کان پاسي ٿِيا، مامويَنِ مِثالَ،
جانِبَ جي جَمالَ، رَڱي، پَسُ! ريٽو ڪِيا.

بيت - 6

رَچِي جـٖي ريـٖٽو ٿِيا، ڪينَ اُٻاٽجَنِ اوءِ،
کُنڀُ نَه کاري تنهن کي، جو هالاري هوءِ،
توڻي ڌوٻِي ڌوءِ، ته لالِي تِنهِين نَه لَهي.

بيت - 7

جنهن تَڙِ ڌوڙُون ڌھونِ، چوٽا چَندَنَ چِڪَ ڪِيو،
اَچَنِ ڀَؤنرَ ڀَنڀولِيا، پاڻِيءَ تِنهين پُونِ،
راوَلَ رَتو رُونِ، ڪو وَههُ لَڳو واسُئين.

بيت - 8

جِتِ رايائِين راڻَن کي، چَندَنُ چِڪَ ڪَري،
هاڻي اُنهِين ڀيٖڻِييٖن، وِرِهُه وَراڪا ڏي،
سوڍو سُڃَ ڪَري، مُومَلَ ماري هَلِيو!

بيت - 9

گُجَرِ گَهڻا گهائِيا، پاڻان لَڳُسِ گهاءُ،
مينڌري مُلاءُ، لَڳُس ڪانُ ڪَپارَ ۾.

بيت - 10

رُوءِ راڻٖي جي ناهِه ڪو، سوڍو سَوائِي،
لُڊُوڻِيا، لَطِيفُ چي لالِي تنهن لائِي،
ڪانهي ٻِي وائِي، ٿِيو مِڙوئِي مَينڌَرو.

بيت - 11

رُوءِ راڻـٖي جي ناهِه ڪو، سوڍو سَڀَن سونهن،
لاٿائِين، لَطِيفُ چـٖي مَٿاءَ دِلينِ دُونهن،
ڪانهي ٻِي وِرُونهن، ٿِيو مِڙوئِي مَينڌرو.

بيت - 12

رُوءِ راڻي جي ناهِ ڪو، سوڍا ٻِيا به سُبحانَ،
نِسورِيائِي نينهن جِي، ڪَسِيائِين ڪَانَ،
ڇَڏي وِيا ڇوهَه ۾، دَعوائُون دِيوانَ،
ٻِي رَهِيائِي ڪانَ، ٿِيو مِڙوئِي مينڌَرو.

بيت - 13

ڪاڪِ ڇَڏِيائُون ڪُنڊَ تي، پاڻان وِيا پَئِي،
لوڍِيَئڙَنِ، لَطِيفُ چـٖي سوڍو ڪِيو سَهِي،
مُومَلَ ماڳِ رَهِي، ٿِيو مِڙوئِي مينڌَرو.

بيت - 14

ڪاڪِ ڇَڏِيائُون ڪُنڊَ تي، پاڻان وِيا پَري،
تَنِ کي ناتَرِ ڪوهُه ڪَري، جي لُڊُوڻيان لَنگهي وِيا.

بيت - 15

ڪاڪِ نَه جَهلِيا ڪاپَڙي، موهيا نَه مَحلَن،
ٻائِنِ ۽ ٻانهين جي، ٻَنڌَڻِ ڪِينَ ٻَجَهن،
لَکيٖن لاهُوتَينِ، اِهَڙِيُون اورِيان ڇَڏِيُون.

بيت - 16

اِهَڙيُون اوريان ڇَڏي، وِيا لاهُوتِي لَکَ،
پايو پِٽِين ويٺِيُون، ڪاڪِ ڌَڃاڻِيُون ڪَکَ،
پيئِي اِيءَ پَرَکَ، تَه سوڍِيُون سِجهائي وِيا.

بيت - 17

ڪاڪِ نَه جَهليا ڪاپَڙِي، موهِيا ڪنهن نَه مالَ،
سوڍِيُون سِجهائي وِيا، هِهَڙا جَنِين حالَ،
جـٖي ڇورين ڏِنا ڇالَ، تَه پِه لاهُوتِي لَنگهي وِيا.

بيت - 18

توڻي ناههِ نَصِيبَ ۾، مُومَلَ! مينڌرو،
پُوندءِ، جِمَ پاهِين وَريٖن، مَنجهان پِرِتِ پَرو،
راڻي لَئـٖي مَ رو، وههُ طَعنـٖي سين واڳِجِي.

بيت - 19

مُومَلَ ناهي مينڌرو، توڻي مَنجِهه نَصِيبَ،
مُون کي، مُون حَبِيبَ، طَعنو ئِي تنهنجو.

بيت - 20

آئُون طَعني سُوڌِي تنهنجي، تُون طَعنوئِي مُون،
سو ڪِين سَرِيوسُون، جو سَرَتِيُون! ڪنهن نَه سَرِيو.

بيت - 21

سُڻِي طَعنو تنهنجو، حالُ وِڃايُمِ، حَقَ!
لَکين لوڌِي آئِيا، سوڍي لاٿَمِ شَڪَ،
ڏِنَمِ ڪاڪِ ڪَهَڪَ، سِگهو موٽج، سُپِرِين!

بيت - 22

ڪَڪورِي ڪاڪِ وَهي، راڻا! ڀانءِ مَ رَتُ،
سوڍا! اِيءَ شَربَتُ، نِسوروئِي نينهن جو.

داستان چوٿون
بيت - 1

شَمَعَ ٻارِيندي شَبَّ، پِرِهَه باکُون ڪَڍِيُون،
موٽُ مَران ٿِي، مينڌرا! راڻا ڪَارَڻِ رَبَّ،
تنهنجي تاتِ طَلَبَ، ڪانگَ اُڏايَمِ ڪاڪِ جا.

وائي - 1

مَيو تُون موٽاءِ، مُون رُوندي راتِ وِهاءِ،
سائِينءَ ڪارَڻِ سُپِرِين، لا! مَيو تُون موٽاءِ.
گَهرَ مَهارا گهوريا، سُرَهو مُون نَه سُهاءِ،
سائِينءَ ڪارَڻِ سُپِرِين، لا! مَيو تُون موٽاءِ.
ڪاڪِئان وَڃَڻُ ڪيٖڏهِين، راڻا! تو نه رِهاءِ،
سائِينءَ ڪارَڻِ سُپِرِين، لا! مَيو تُون موٽاءِ.
سَٺَمِ ساهيڙِيَنِ جا طَعنا توهِين لاءِ،
سائِينءَ ڪارَڻِ سُپِرِين، لا! مَيو تُون موٽاءِ.
سوڍا! سُکِياڻِي ٿِيان، پيٖرُ پَرَچي پاءِ،
سائِينءَ ڪارَڻِ سُپِرِين، لا! مَيو تُون موٽاءِ.
آسائِتِيءَ کي، عَبدُاللّطِيفُ چـٖي، مولا! مُحِبُ مِلاءِ،
سائِينءَ ڪارَڻِ سُپِرِين، لا! مَيو تُون موٽاءِ.

بيت - 2

اُڀـٖي اُڀاريامِ، نَکَٽَ سَڀِ نَئِي وِيا،
هِڪَ مَيو ٻِيو مَينڌِرو، راتِ سَڄِي سارِيامِ،
ڳوڙها ڳَلِ ڳاڙِيام، سُورِجَ شاخُون ڪَڍِيُون.

بيت - 3

ڏِيا تيلَ ڦُليلَ جا، ٻاريَمِ تائِين ٻانگَ،
ڍولو ڍَٽ رَهائِيو، ڪنهن سَٽاڻي سانگَ،
چانگي چَڙهِي آءُ تُون، لالَ! وَرائي لانگَ،
ڪوڙيين ڀَتين ڪانگَ، اُڏايامِ اَچيٖج تُون.

بيت - 4

وَٽَ سورِيندي، وَلها! وِيو تيلُ ٻَرِي،
موٽُ، مُسافِرَ سُپِرِين! چانگي تي چَڙهِي،
راڻي لاءِ رَڙِي، ويئِي وهِامِي راتَڙي.

بيت - 5

ڪَتِيَنِ ڪَرَ موڙِيا، ٽيڙو اُڀا ٽيئي،
راڻو راتِ نَه آئِيو، ويلَ ٽَرِي ويئِي،
کوءِ سا کاڻِي راتَڙِي! جا پرِيَنِ ريٖ پيئِي،
مُون کي ڏنءُ ڏيئِي، وَڃِي ڍولو ڍَٽِ قَراريو.

بيت - 6

سوڍي ڌاران، سَرَتِيُون! پِيو ڀِتِينِ ۾ ڀَنگُ،
اُٻاٽِجِي اَڄُ وِيو، راڻا! تو رِيءَ رَنگُ،
هينئين سان هاڃو ٿِيو، پِيو اوسِيئڙي اَنگُ،
مون توهِي سين سَنگُ، پُڇايو پُڇان پَهِي.

بيت - 7

توکي مَعلُومُ منهنجو، سوڍا! سَڀيٖئِي،
آڳانڍو اَرِواحَ کي، آهِييٖن اُهوئِي،
وِهَڪَ مُون ويئِي، پُڇايو پُڇان پَهِي.

بيت - 8

ڍاٽِي گهڻا اَچَنِ، مَنُ سوڍي وِنگَسِيو،
ڪا جا لائِي مينڌري، لالِي کي لِڱّن،
راڻو اَکَڙِيَنِ، وِسارِيان، نَه وِسَريٖ.

بيت - 9

راڻو ڪا راتِ وِيو، ڳُجِهي ڳالِهه ڪَري،
سوڍي رِيءَ، سَرَتِيُون! هَڏِ نَه ساههَ سَريٖ،
وَڃِي، مانَ وَري! آسائِتِي آهِيان.

بيت - 10

سوڍي سُتي لوءِ، ڪا جا مُون سين ڳالِهه ڪِي،
سا جي پَڌرِ پوءِ، تَه سَرَتِيُون! ڪا نَه سُمَهي.

بيت - 11

راڻا! تنهنجي راهه تي، ڏِيهاڻِي ڏيکان،
راڻي جِيَ رِهاڻِ جُون، رُوحَ اَندَرِ ريکان،
مَحَبَتَ جُون ميٖکان، توسين لالَ! لِپيٽِيُون.

بيت - 12

آءُ، راڻا راحَتَ! ڌاڃَ ڌَرَتِيءَ جا ڌڻِي،
سِڪَنِ ٿِيُون سُهاڳِڻِيُون، سوڍا! تنهنجي سَٿَ،
مُون تان لاهِه مَ هَٿَ، ڪامِلَ ڌَڻِي ڪاڪِ جا.

داستان پنجون
بيت - 1

سَڱُ ڪَري سين سِينهَن، ڪَنڌُ مَ ڦيرِجِ ڪيڏَهِين،
رَمِج راڻي پُٺِ ۾، نِرتَئُون مَنجهان نِينهن،
ايئن مَ وَسِج عامَ تي، جيئن، مُومَل وَسَنِ مينهن،
سَندي حَشَرَ ڏينهن، سوڍو سارِيندينءَ گهڻُو.

وائي - 1

ڏُورِ وَڃِيو ڏينهن لائي، ڪا سوڍَلَ کي سَمُجهائي،
جيڏِيُون! منهنجي راڻَلَ کي، ڪا ٻاجَهه پُئي!
ڇَنا، مَنهَه، ماڙِيُون، اوڏاهِين اَڏائي،
جيڏِيُون! منهنجي راڻَلَ کي، ڪا ٻاجَهه پُئي!
ميڙِ مُنجان ٿِي، مِينڌِرا! تو دَرِ تيلاهي،
جيڏِيُون! منهنجي راڻَلَ کي، ڪا ٻاجَهه پُئي!
مِنٿَ منهنجي مينڌرو، مانَ مَ موٽائي،
جيڏِيُون! منهنجي راڻَلَ کي، ڪا ٻاجَهه پُئي!
ڦَٽيَلَ مِينهَن فِراقَ جا، ويٺي وَسائي،
جيڏِيُون! منهنجي راڻَلَ کي، ڪا ٻاجَهه پُئي!
سوڍا! سِرُ پُڻِ گهورِيان، آءُ، ڪَرَهو ڪاڪِ وَرائي،
جيڏِيُون! منهنجي راڻَلَ کي، ڪا ٻاجَهه پُئي!
لُڊُوڻِيان، لَطِيفُ چي، شَلَ پيرُ مُئِيءَ ڏي پائي،
جيڏِيُون! منهنجي راڻَلَ کي، ڪا ٻاجَهه پُئي!

بيت - 2

وَٺِيو وَڃِجِ واٽَ، ڪَنڌُ مَ ڦيرجِ ڪيڏَهِين،
لوڻٖي ڦيٖرَ لَپاٽَ، لَڳَنديَئِي، لَطِيفُ چي.

بيت - 3

ڪَنڌُ مَ ڦيرجِ ڪيڏَهِين، وَٺِيو وَڃِج راهَه،
اَڄُ ڪِ سَنجّهه صُباحَ، نيئِي ڌَرِيندئي ڌُوڙِ ۾.

بيت - 4

جا ڀُون پيٖرين مُون، سا ڀُون مَٿـٖي سَڄَڻيٖن،
ڌِ ڱ لَٽِبا ڌُوڙِ ۾، اُڀي ڏِٺاسُون،
ڏينهن مِڙيئِي ڏُون، اُٿِي لوچِ، لَطِيفُ چـٖي.

بيت - 5

لَڏِيو لَطِيفَن، پَلاڻـٖي پَنڌَ پِيا،
هَٿان حَبِيبَن، ڪونه ڏُکيو ڪڏهين.

بيت - 6

راڻو ڀانئيو راندِ، وڃِيو ڪيئن وِڙُ رائِييٖن،
وَرُ وِڏُوڻو اِيَهِين، جيئن پَرُ پُچِتوءِ پاندِ،
هَئـٖي! ڀَڳِيءَ هيڪاندِ، سوڍو سارِيندِينءَ گهڻُو.

بيت - 7

رُسُ مَ، رُسَڻُ گهوريو، اُٺُ اوراهُون آڻِ،
ليڙي جو، لَطِيفُ چي، تَنگُ سَوارو تاڻِ،
شَرمِندِيُون سَڀين پَرين، پَٺِيءَ لائِجِ پاڻ،
اَچِي مُشڪَ ماڻِ، تَه سوڍا! سُکِياڻِي ٿِيان.

بيت - 8

رُسُ مَ رُسَڻُ گهورِيو، اُٺُ اوراهُون ڇوڙِ،
تورِيءَ ڪاڪِ ڪَڙي ٿَئِي، ساڻُ سِرکَنڊُ سوڙهه،
اَچِي چَندَنُ چوڙِ، تَه، سوڍا! سُکِياڻِي ٿِيان.

بيت - 9

رُسُ مَ، رُسَڻُ گهورِيو، پَرَچُ، مَ وانءُ پَريٖ،
مارِيَسِ ڦَٽَ فِراقَ جي، جِهَتَ جي ذَري،
لالَنِ جِي، لَطِيف چي، سُونهائِي سَريٖ،
آيُس تو ڳَريٖ تَه، سوڍا! سُکِياڻِي ٿِيان.

بيت - 10

رُسُ مَ رُسَڻُ گهورِيو، راڻا! ڇَڏِ رِياءُ،
ميٽِ مَدايُون، موٽُ تُون، ڪَري نِرِتِ نِياءُ،
لالَنَ جو، لَطِيُف چـٖي، ڪونهي سونهن سِياءُ،
اَوَڳُڻَ ڍَڪي آءُ، ته سوڍا! سُکِياڻِي ٿِيان.

بيت - 11

رُسُ مَ رُسَڻُ گهورِيو، ڇَڏِ راڻا! ريڏائِي،
منهنجي ميٽِ، مينڌرا، عاقِلَ! اَگَلائِي،
لِپيٽِج، لَطِيفُ چي، ڪامِلَ! ڪَچائِي،
ڪَرِ مَعافُ مَدائِي، تَه سوڍا! سُکِياڻِي ٿِيان.

بيت - 12

ڪاڪِ ڪَڙهِي، وَڻَ وِيا، جَلِي منهنجي جانِ،
رَکي ڪامَ ڪِڻِڪِيو، مارِيَسِ تنهن گُمانَ،
هَڏِ نَه جِيان هاڻِ! سِگهو موٽِج سُپرِين!

بيت - 13

ڪاڪِ ڪَڙهِي وَڻَ وِيا، ٻَرِيا مَحَلَ ماڳَ،
سوڍي جي، سَرَتِيُون! وِڌِيَسِ وَهه ويراڳَ،
سُورَنِ لائِيا سانگَ، سگهو موٽِجِ، سُپرين!

بيت - 14

ڪاڪِ ڪَڙهِي، وَڻَ وِيا، ٻَرِيا رَنگَ رَتولَ،
تو پُڄاڻان، سُپِرِين، هينئڙي اَچَنِ هَولَ،
جي مون سين ڪِيَئي قَولَ، سي سِگها پارِجِ، سُپِرِين!

بيت - 15

ڪاڪِ ڪَڙهِي، وَڻَ وِيا، لُوٺو لُڊاڻو،
تو پُڄاڻا، سُپِرِين! آتَڻُ اُجهاڻو،
مُيِنِ سين ماڻو، مُناسِبُ نَه مَينڌرا!

بيت - 16

حالُ قُربانُ، مالُ قُربانُ، گهورِيان لُڊاڻو،
فِدا ٿِيءُ فَقِيرِ جو، شَلَ رُسي مَ راڻو!
مُيِنِ سين ماڻو، مُناسِبُ نَه مَينڌرا!

داستان ڇھون
بيت - 1

نَه وارِثُ، نَه وَلَهو، نَه سَڱُ، نَه سِياڪو،
تو پُڄاڻان، سُپِرِين! آيُمِ اولاڪو،
پانڌِيا! پاراڀو، ڏِجانءِ ڍاٽِيءَ ڍولَ کي.

وائي - 1

نيئِي نيئِي ڏيجِ، اي اَدا، پانڌي،
ساٿِي پِرِينءَ سَنيهو.
پيرين وِجِهي هَٿَڙا، زارِيُون زورِ ڪَريجِ،
ساٿِي پِرِينءَ سَنيهو.
ڪالَهه ڪُوماڻا گُلَڙا، سُڪا مَٿي سيڄَ،
ساٿِي پِرِينءَ سَنيهو.
تو لَئي هَنجُون هاريان، هي جي مَنجهان هيجَ،
ساٿِي پِرِينءَ سَنيهو.
جي تو ڀيرو نَه ڪِيو، تان مون مُئِي سُڻيٖجِ،
ساٿِي پِرِينءَ سَنيهو.
نِماڻِيءَ جي نِجُهريٖ، پيهِي تُون پُڇيٖجِ،
ساٿِي پِرِينءَ سَنيهو.
اَهُکِيءَ، عَبدُاللّطِيفُ چٖي، اَچِي آڌَرَ ڏيٖج،
ساٿِي پِرِينءَ سَنيهو.

بيت - 2

ڏِجان ڍاٽِيءَ ڍولَ کي سَنيهو ساريٖ،
مون کي ڦَٽُ فِراقَ جو، مَينڌرا! ماريٖ،
اَچين شل واريٖ، ڪَرَهو ڪَمِيڻِيءَ تي!

بيت - 3

ڪَرَهو ڪَمِيڻِيءَ تي، سوڍا! وارِ سُڄاڻَ!
ڪُھُ ڪَرِيان ڪاڪ کي، تَنَ توهِين ڏي تاڻَ،
لاهي غَيرَ گماڻَ، اَڱڻِ آءُ اَڪَنڍِييٖن.

بيت - 4

اَڱَڻِ آءُ اُڪَنڍِيين، پَرچِي پِيارا!
پَلَڪَ پَرانهُون نَه سَهَئين، جِيءَ جا جيارا،
نِينهان، نيزارا، سَڃ، تَه مان سُورُ لَهـٖي.

بيت - 5

سَڃ ته مان سُورُ لَهي، اَکِيُون ڀَري ٻاجَهه،
راڻي جِيَ رِهاڻِ کي، ويٺِي وِجهان واجَهه،
سوڍا! لَهِي ساجَهه، پَسُ توشَڪُون تَڪِيا.

بيت - 6

پَسُ تو شَڪُون، تَڪِيا، سيئِي وِهاڻا،
پَسِيو هَنڌَ، پَچـٖي هِينئون، جي حَبِيبَنِ، هاڻا،
هِڪُ ڏُنگا ڏاڏاڻا، ٻِيو موٽِيو تان نَه مينڌرو.

بيت - 7

ڪَري موٽَ مينڌرو، جي لُڊُوڻِئان لالُ،
گهرُ مِڙوئِي گهورِيان، هوند پنهنجو حالُ،
راڻـٖي ڌاران راڄَ ۾، مُون نَه گُهرجي مالُ،
سوڍي کي سُوالُ، ڪَرِيان ٿِي قُربَ جو.

بيت - 8

سوڍا! سُورَ سُڪائِيُون، اَکِيُون آبُ نَه ڪَنِ،
راڻي جي رِهاڻِ کي، وِرُوڻِيُون وَڃَنِ،
سي ڪيئن، مينڌرا! مَچَنّ، جي تو سُورِيءَ چاڙِهُيون.

بيت - 9

لوڌِي لَکَ اَچن، رُوءِ راڻي جي ناهِه ڪو،
هِڪُ اَکِيُون، ٻِيا اَڱڙا، پَرِ ۾ ٿا پَچَنِ،
سي ڪيئن، مينڌرا! مَچَنِ، جي تو سُورِيءَ چاڙِهيُون.

بيت - 10

مُومَلَ ويٺِي مَينڌَرو، سَدائِين ساري،
وَلِيُون واسَ- وَرَنِيُون چانگي کي چاري،
جَڏِهن تَڏهِن سُپِرِين، اِيندُمِ اوتاري،
سوڍي سين ساري، ڳالهيون ڪَندِيَسِ ڳُجَهه جون.

بيت - 11

سوڍا تنهنجي سُورَ، اَندَرِ آڳِيُون لائِيُون،
راڻا! رِهاڻِيَن، جا، مارِينِمِ مَذڪُورَ،
طَعنا ڏِينِمِ تُورَ، آءُ، تَه پَرَچُون پاڻَ ۾.

بيت - 12

راڻا! رِهاڻِيُون، سوڍا! ويٺِي سارِيان،
سَهَسين سِڄَ اُلٿا، راتِيون وِهاڻِيُون،
ڪوڙييٖن مُون ڪاڻِيُون، ڍولا! ڍَڪـٖي، آءُ تُون.

بيت - 13

مُون گَهرِ اَچِي جي ٿئـٖي، مَينڌَرو مِهماڻُ،
آڻي جهوڪِيان آڳِ ۾، ڄيري وِجهان ڄاڻُ،
تاڻي تَنُورَنِ ۾، ڀيري هَڻان ڀاڻُ،
پِيُڪَنِ سُوڌو پاڻُ، گَهرُ تَڙَ، گهورِيان پِرَ تان.

بيت - 14

اَڄَ نَه ڳالهائونِ، هُونِ ڏيهاڻِي نِجُهري،
پَسو! پَهُه پِيونِ، آتُڻُ سُڃو اُن ريٖ!

بيت - 15

اَڄُ نَه پَسان سـٖي، آتَڻِ ڪِتُم جَنِ سين،
هاڻِي تَنِين کـٖي، ڪَنڌِيءَ ڪاڪِ نِهارِيان.

بيت - 16

تُون ڍاٽِي، ڍَٽَ- ڌڻِي، ڍولا! تنهنجو ڍَٽُ،
پائي تَراڙِيءَ تورِيان، تَه ملڪُ نَه تنهنجو مَٽُ،
لاهي ڪَسَرَ ڪٽُ، اَچِي کوڙِ قَناتون، ڪاڪِ ۾.

بيت - 17

کوڙِ قَناتُون ڪاڪِ ۾، راڻا! ويٖهُه رَهِي،
ماڙُهو جي محلاتَ جا، سوڍا! ڪِجِ سَهِي،
وِينديِئيَ ڳالهِه وَهِي، وِڪَرِ پُوندين وَلهَا.

داستان ستون
بيت - 1

ڍَٽِ مَ وَڃِج، ڍولَ! ڪاڻِيارِي ڪاڪِ ڪَري!
آئُون اَڳَهِين آهِيان، ٻَڌِي تنهنجي ٻولَ،
توکي ساري، سُپِرِين! رُنُم مَنجهه رَتولَ،
ٽِڪاڻا ۽ ٽولَ، وِسَهُه، مُون وهُه ٿِيا.

وائي - 1

ڪيئن ڪَريان، ڪاڏي وَڃان، مُون کي سوڍو سَجههُ نَه ڏيٖ.
راڻو راتِ وِيو، ڪَرَ ٿِي ڪُل مَٿـٖي،
ڪيئن ڪَرِيان، ڪاڏي وَڃان.
اَچِيو آتَڻَ وارِيُون، طَعنا ڏِينِمِ تـٖي،
ڪيئن ڪَرِيان، ڪاڏي وَڃان.
پَٿَرِ وارَ وِڇائِيان، رِيجِهي راڻي کـٖي،
ڪيئن ڪَرِيان، ڪاڏي وَڃان.
کارايان کِيرولِيُون، چاريان چانگي کـٖي،
ڪيئن ڪَرِيان، ڪاڏي وَڃان.
اَدِيُون! عَبدُاللّطِيفُ چي، ايندُمِ هوتُ هِتـٖي،
ڪيئن ڪَرِيان، ڪاڏي وَڃان.

بيت - 2

جي هُئا ڪوڏيا ڪاڪ جا، سُتا سي سونهن،
لُڊوڻيان لطيف چـٖي، لڏيو لوڍيئڙن،
سي موٽِي مَسَ اچن، جي آتڻ آرامِي ٿيا.

بيت - 3

لڊُوڻِئان، لَطِيفُ چي، کَٽُون کَنيائُون،
ڇَڏي حِيلا هَلِيا، مُومَلَ مارِيائُون،
ڀيرو ڀَڳائُون، آسَڻِ آرامِي ٿِيا.

بيت - 4

ڀيرو ڀَڃُ مَ، ڪاپَڙِي! لاهٖي ويهُه مَ لاڳَ،
تان مُون هينئڙو ماڳَ، جان تُون، جوڳِي! جُوءِ ۾.

بيت - 5

سوڍيٖ سِرُ نِيو، هِتِ ڪَرَنگَهرُ سَکِڻو،
راڻي جي رِهاڻِ کي، سِڪي ساههُ پِيو،
پَسان ڪِينَ ٻِيو، تو رِيءَ اَکَڙِيَنِ سين.

بيت - 6

سوڍي منهنجي ساهَ سين، جيڏِيُون! جيئن ڪِيو،
ڪَڙِي مُون ڪاڪِ ٿِي، آتَڻُ وِسَرِيو،
پَسان ڪِينَ ٻِيو، تو رِيءَ اَکَڙِيَنِ سين.

بيت - 7

جيڏِيُون! منهنجي جِيءَ سين، راڻي رِڻُ ڪِيو،
قَلبُ ڪاڪِ ڪَنڌِيَنِ ۾، پُرزا ٿِي پِيو،
ٻُجهان ٻَهَرِ وِيو، هِينئون هَنڌِ نَه اَڳييٖن.

بيت - 8

راڻي رِڻُ ڪِيو، جيڏِيُون! منهنجي جِيءَ سين،
مَنُ مينڌري وَڍِيو، ڌُٻِي ڌَڙُ پِيو،
ٻُجهان ٻَهَرِ وِيو، هينئون هَنڌِ نَه هيڪَڙي.

بيت - 9

راڻا! نَه ڄاڻان، ڪيئن وِڏُوڙِئيٖن وَلَها!
اَچِي ڪاڪِ ڪَنڌِينِ ۾، پَرَچِي ڏي پاڻان،
مينڌرا! ماڻان، تو رِيءَ ڪَندِيَسِ ڪَنِ سين؟

بيت - 10

رُئان ٿِي، راڻا! هَنڌَ نِهاريو حُجِرا،
پيئِي کِههَ کَٽُنِ تي، ٿِيا پَلَنگَ پُراڻا،
ڌَرِيائِي ڌُوڙا ٿِيا، وَرَ رِيءَ وِهاڻا،
جايُون، گُلَ، جَباتَ، وَڻَ تو رِيءَ ڪُوماڻا،
مَينڌَرا! ماڻا، تو رِيءَ ڪَندِيَسِ ڪَنِ سين؟

بيت - 11

مِيان مَينڌرا! موٽُ، بَخشُ ڪَرِ بُڇائِيُون،
تون گَهِڻنِ جو گهوٽُ، مُون وَرُ تُونهِين هيڪَڙو.

بيت - 12

جيئن اِيندي موٽئين، مَينڌَرا، وَڏِي جاڙَ ڪِياءِ،
وَرُ نَه هُئين وَلَها! هوند جَٽي مُون جاڳاءِ،
تَه سُتـٖي جِي ساڃاءِ، سوڍا! سِگِهائِي ٿِئيَئي.

بيت - 13

جَڳُ جِيهِين چوءِ، سوڍو تيئن نه سِکِيو،
راڻو تيئن نه روءِ، ڳوڙهو جيئن ڳَلِ ڳَڙيٖ.

بيت - 14

سَهَسين جِئان سِڪَنِ، تِئان مُومَلَ موٽَڻُ لِکِيو،
سـٖي هُونهيٖن جاڙِ جِيئنِ، جي ڪوڙيٖ ڪاغَذِ آئِيُون.

بيت - 15

ويٺِي نِتُ نِهارِيان، راڻا! تنهنجو راهُه،
موٽائي ماڳَنِ ۾، آڻِيندوءِ اَللهُ،
سوڍا! تو ڳَرِ ساههُ، ناتَه راڻا گَهڻا راڄَ ۾.

بيت - 16

راڻي سَندو رُوحَ ۾، پَسو! پَڳههُ پِيومِ،
ٻيڙِيءَ جيئن ٻَڌِي وِيو، سوڍو ساههُ سَندومِ،
وِيهَڻُ وِهُه ٿِيومِ، جاڳِيو ٿِي جَرُ هارِيان.

بيت - 17

تَنِ باغَنِئُون بَسِ، جي ڪَنڌِيءَ ڪاڪِ ڪَڪورِيا،
سوڍي ريءَ، سَرَتِيُون! ڪاڪِ نَه اَچي ڪَسِ،
راڻي پائـٖي رَسِ، تَنُ ٻيڙِيءَ جيئن تاڻِيو.

بيت - 18

لُوٺِيَس لُڊاڻي، پَسو! جو پِرِيَن ري،
جيڏِيُون! جيهاڻِي ڪِئِي، رات رُسِي راڻي،
هَلِبو هاڻي ويرا، ڪاڪِ وِهُ ٿَئِي.

داستان اٺون
بيت - 1

ڪِين ساڱاهِيُمِ، سُپِرين! جاڙُون ڪِيُمِ جالَ،
سوڍا! مون کي ڪالَ، موٽِي مُنهن ۾ آئِيُون.

وائي - 1

آءُ، راڻا! رَهُه راتِ، تنهنجي چانگَلَ کي، چَندَنُ چارِيان.
راتِيان ڏِيهان رُوحَ ۾، تَنَ تُونهِين جِي تاتِ،
تنهنجي چانگَلَ کي چَندَنُ چارِيان.
ويٺِي نِتُ نِهاريان، اَچين جي پِرڀاتِ،
تنهنجي چانگَلَ کي چَندَنُ چارِيان.
مُون کي آهي، مَينڌرا! وائِي تنهنجِي واتِ،
تنهنجي چانگَلَ کي چَندَنُ چارِيان.
اَدِيون! عَبدُاللّطيف چـٖي، ڏاتَرُ ڏِيندُم ڏاتِ،
تنهنجي چانگَلَ کي چَندَنُ چارِيان.

بيت - 2

ڪِينَ ساڱاهِيُمِ، سُپِرِين! جاڙُون ڪِيُمِ جِتِ،
سوڍا! مون کي تِتِ، موٽِي مُنهن ۾ آئِيُون.

بيت - 3

ڪِينَ ساڱاهِيُمِ سُپِرِين! جاڙُون ڪِيُمِ جـٖي،
سوڍا! مون کي سـٖي، موٽِي آئيُون مُنهن ۾.

بيت - 4

خامُوشِي خَبَرَ جِي، مُومَلَ ٿِي مَت،
صَبر ٿِيو سُپَتِ، مُنهنجي حَقّ، مينڌرا!

بيت - 5

سوڍا! صبر تنهنجو، مومَلَ مَتِ ٿيو،
تو جو ڪالهه ڪِيو، تنهن مَدِيُون ميٽـٖي ڇَڏِيُون.

بيت - 6

تو ۾ ٻَڌِيَس تي، جي مُنهن ۾ مَدِيُون نَه ڏِييٖن،
ڍولا! جي ڍَڪيَئي، سي مَتان عيبَ اُپَٽِييٖن.

بيت - 7

جي مُنهن ۾ مَدِيُون نَه ڏِييٖن، تو ۾ تي ٻَڌِياس،
سوڍا! اِن سُهاڳَ کي، ويٺـٖي واجهياس،
ڍولٖي ڍَڪِيياسِ، ڏيئِي پاندُ پَناههَ جو.

بيت - 8

ڍولـٖي ڍَڪِي آهِيان، هُيَسِ اُگهاڙِي،
ڏيئِي لِکَ لاڙِي، ڪَڪَرُ ڪِيائِم ڪاڪِ جو.

بيت - 9

ڍولـٖي ڍَڪِي آهِيان، هُيَس اُگهاڙي اَڳَ،
جوڙيٖ جَڳَ، ڪَڪَرُ ڪِيائِمِ ڪاڪِ جو.

بيت - 10

ڍولـٖي ڍَڪِي آهِيان، هُيَسِ اُگهاڙِي آنءُ،
رَکِي پنهنجو نانءُ، ڪَڪَرُ ڪِيائِمِ ڪاڪِ جو.

بيت - 11

ڪَڪَرُ ڪِيائِم ڪاڪِ جو، ڏيئِي لاڙِيءَ لِکَ،
هاڻي مَٿـٖي ڏِکَ، چَڙهِيو ٿِي، چاڳَ ڪَريان.

بيت - 12

سوڍا! صَبرُ تنهنجو، مَرَڪُ لَڄايَنِ،
چُپَ سين جي چَوَنِ، اَدَبُ ڪِجي اُنِ جو.

بيت - 13

سوڍا! صَبرُ تنهنجو، لَڄايَنّ مَرَڪُ،
نَه ڪُڇَڻَ سين نَڪُ، رِيءَ رُڪَ راڻـٖي وَڍيو.

بيت - 14

سوڍا! صبر تنهنجو، سَڀَنِ سيکاريٖ،
مُومَلَ جي واريٖ، ڪُهُه ڄاڻان، ڪُھُ ٿِيو.

بيت - 15

سوڍا! صبر تنهنجو، سيکاري سَهَسَ،
پُڄِي تِئان پَهَسَ، مون کي نَصِيبَ نيئِي جَهليو.

بيت - 16

سوڍا! صبر تنهنجي، ماڙُهو ڪِي مُومَل،
ڪُپَرِ منجهان ڪَل، پيٖيَم، پِرِين! تنهنجي.

بيت - 17

سوڍا! صبر تنهنجو، مون کي نَصِيحَتَ،
ريلا ڪَندِيَسِ رَتَ، مَينڌرا! تو مهندان.

بيت - 18

سوڍا! صبر تنهنجو، بي عَقُلَنِ عَقُلُ،
آهي اُنگُ اَمُلُ، ماٺِ تنهنجي مَينڌرا!

بيت - 19

سوڍا! صبر تنهنجو، بي عَقُلَ آڻي بازِ،
سَندي صبر ساز، توبَهَه ڪارِيَمِ تَڪَڙِي.

بيت - 20

سوڍا! شَرمايُون، پَسِيو عَيبَ اَڳِيان،
نَڪَ نرِڄايُون، هُيُون منهنجي حَقّ ۾.

بيت - 21

موٽي آئيو مُنهن ۾، سوڍا! شَرَمُ جَنِ،
سي لَڄايُون لُڇَنِ، پَسِيو عَيبَ اَڳِيان.

بيت - 22

اَدِيُون! آتَڻَ وارِيُون! نرڄا نَڪَ ٿِيا،
وَڍِيا، تان نَه وِيا، پاڻان مورِيا مُنهن ۾.

بيت - 23

موريٖ مُنهن وَڏا ٿِيا، وَڍِيا تان نَه وَڃنِ،
اَدِيُون! اَڻاسِنِ، تَنِ ڪوجَهنِ کي ڪوه ڪَريان.

بيت - 24

جَنِين سَندي مُنهن ۾، نِهائِيُون نَڪَنِ،
تِئان وَڍِيو هيڪَڙو، تَه ڪِهَڙو ٿورو تَنِ،
سي مَرُ سُڃا ئِي سُونهنِ، جَنِ ڀَلِي ڀِينگَ ڀَرَمَ جِي.

داستان نائون
بيت - 1

راڻي جِي رِهاڻِ مان، ڪو آديسِي آيو،
چوڏِهينءَ ماهه چَنڊَ جيئن، ڪِيو سامِيءَ سُهائو،
لَٿو اُنداهو، جوڳِيءَ سَندِيءَ جوتِ سان.

وائي - 1

ڪِي جو ڪاڪِ تَڙاءُ، چانگـٖي چَرَهو چَکِيو،
ڪَرَهو سَرَهو ڏيهَه ۾، نَه تنهن ڊَپُ نه ڊاءُ،
چانگـٖي چَرَهو چَکِيو.
پاهُه پِرائي آئِيو، لالِي لُڊُوڻِئاءُ،
چانگـٖي چَرَهو چَکِيو.
ڪَرَهـٖي ڪانيٽا رَتا، نائي ناڪيلاءُ،
چانگـٖي چَرَهو چَکِيو.
وَگُ واسِيائِين پانهنجو، سَڀَ ئِي سُراهِئاءُ،
چانگـٖي چَرَهو چَکِيو.
تُون ڍاٽِي ڍَٽَ-ڌَڻِي، تُون راڻو، تُون راءُ،
چانگـٖي چَرَهو چَکِيو.
مُومَلَ مَحُتاجِيُون ڪَريٖ، عاجِزِيُون اَڳياءُ،
چانگـٖي چَرَهو چَکِيو.
آءُ تون، عَبدُاللّطِيفُ چـٖي، موٽِي هِنَ مَحَلاءُ،
چانگـٖي چَرَهو چَکِيو.

بيت - 2

راڻـٖي جِي رِهاڻِ مان، ڪو آيو آديسِي،
کَٿُورِيءَ خُوشِبُوءِ سين، وِلاتَ سَڀِ واسِي،
سُوڌو، سَنياسِي، اُتاهِين ٿي آئِيو.

بيت - 3

راڻـٖي ريٻارو، تو ڏانهن مُڪو تَڪَڙو،
لڊُوڻِيان، لَطِيفُ چـٖي ماڻِجِ موچارو،
صُبُحِ سَوارو، ڪاڪِ گِهڙَندو ڪَرَهو.

بيت - 4

راڻو رَبُ راضِي ڪَري، مانَ وَرائي واڳَ،
چَندَنَ سين چِڪَ ڪَري، مُومَلَ لِنبي ماڳَ،
سوڍي جي سُهاڳَ، ڍَٽُ مِڙوئِي ڍَڪِيو.

بيت - 5

نَئُون نِياپو آئِيو، راڻي مُلا راتِ،
لَڌِيسُون، لَطِيفُ چي، ڪَنان ڏاتَرَ ڏاتِ،
ڪِهَڙِي پُڇيٖن ذاتِ، جي آئِيا سي اَگِهيا.

بيت - 6

ڪيڏانهن ڪاهِيان ڪَرَهو، چَؤڏِسِ چٽاڻو،
مَنجَههِين ڪاڪِ ڪَڪورِي، منجَههِين لُڊاڻو،
راڻو ۽ راڻو، رِيءَ راڻـٖي ٻيو ناهِه ڪو.

بيت - 7

ڪيڏانهن ڪاهِيان ڪَرَهو؟ چِٽاڻو چَؤڌارَ،
منجَههِين ڪاڪِ ڪَڪورِي، مَنجههِين باغَ بَهار،
ڪانهٖي ٻِي تنوارَ، ٿِيو مِڙوئي مينڌَرو.

سُر مارئي

داستان پھريون
بيت - 1

”اَلَسۡتُ بِرَبِّڪُمۡ،“ جَڏِهن ڪَنِ پِيومِ،
”قَالوابَليٰ“ قَلبَ سين، تَڏِهن تِتِ چَيومِ،
تِهِين ويرَ ڪِيومِ، وَچَنُ ويڙِهِيچَنِ سين.

وائي - 1

منهنجو هينئڙو سَنگهارَنِ ساريٖ،
هوءِ جي ويجها رَهَنِ وَسَ کي.
آءُ، هَمِيرَ! ڀَڃُ زَنجِيرَ، هيئَن نه سَگهان گهاريٖ،
هوءِ جي ويجها رَهَنِ وَسَ کي.
قَلبُ مُنهنجو ڪوٽَ ۾، گهايَلُ ٿو گهاريٖ،
هوءِ جي ويجها رَهَنِ وَسَ کي.
اِلاهِي عنايَتَ سين، شالَ کِينءَ مَران کِينڪاري!
هوءِ جي ويجها رَهَنِ وَسَ کي.
وَڃان شالَ وَطَنَ ڏي، پَرِ پِڄاڻِي پاري!
هوءِ جي ويجها رَهَنِ وَسَ کي.
مَران شالَ مَلِيرَ ۾، گولَنِ ساڻُ گُذاري،
هوءِ جي ويجها رَهَنِ وَسَ کي.

بيت - 2

جَڏِهن ”ڪُنۡ فَيَڪُوۡن،“ مَنُ تَڏهانڪُون مارُئيٖن،
تُون ڪيئن وِجهين تَنَ کي، سُومَرا شَڪوُن،
هَمِيرَن هَڪُون، جاڙَ جُسي کي پاتِيُون.

بيت - 3

چَئِي ”ڪُنۡ فَيَڪُوۡنُ،“ جَڏِهن خَلِقِيا رُوحَ خُداءِ،
گَڏُ جِتِ گُذرانُ هُئو، جَڙَ لَڳِي تنهن جاءِ،
مُون تونهِين سين آهِه، اُها ساڃاءِ سُپِرِين!

بيت - 4

”فَيَڪُوۡنُ“ فِدا ڪريٖ، ڪَهِيائِين سين ”ڪُنۡ“،
تَعظِيماً تَمامُ ڪَريٖ، پوءِ پَٿَرِيائِين ڀُون،
مارُو تِئائِين مون، ڀينَر! ڀاڱٖي آئِيو.

بيت - 5

نَه ڪا ”ڪُنۡ فَيَڪُوۡنُ،“ نَه ڪا هُونگَ نَه هُون،
سَڄَڻُ اُنَهِين ساعَتَ ۾، ڀيٽي ڏِٺوسُون،
مُون تَنَ تَڏهانڪُون، مِلِي مُلاقاتَ ڪِي.

بيت - 6

نَه ڪا ”ڪُنۡ فَيَڪُوۡنُ،“ هُئِي، نَه ڪو لِڱُ، لَحَمُ،
بَنِيو هو نه بُتَ ۾، اَڃا ڪِي آدَمُ،
مُون توهِين سين سڱُ، اُها ساڃاءِ، سُپِرِين!

بيت - 7

نَه ڪا ”ڪُنۡ فَيَڪُوۡنُ،“ هُئِي، نَه ڪا مُورَتَ ماههَ،
نَه ڪا سُڌِ ثَوابَ جِي، نَه ڪو غَرضُ گُناههَ،
هيڪائِي هيڪُ هُئِي، وَحدانِيتَ واههَ،
لَکِيائِين، لَطِيفَ چي، “ات ڳُجهاندَرَ ڳاههَ،
اَکِيَن ۽ اَرواحَ، اُها ساڃاءِ، سُپِرِين!

بيت - 8

قِسَمتَ قَيدُ قَوِي، ناتهَ ڪيرَ اَچي هِن ڪوٽَ ۾،
آڻِي لِکِئـٖي لوحَ جي، هَنڌُ ڏيکارِيُمِ هِيءُ،
پَرچـٖي ڪِينَ پَنهُوار رِيءَ، جانِ، جُسو ۽ جِيءُ،
راڄا! راضي ٿِيءُ، تَه مارُنِ مِلـٖي مارُئي.

بيت - 9

قِسِمَتَ قَيدِ ڪِياسِ، ناتَ ڪيرَ اَچي هِنَ ڪوٽَ ۾،
”وَ نَحۡنُ اَقۡرَبُ اِليۡہِ مِنۡ حَبلِ الۡوَرِيۡدِ،“ وَطنِ ان وِيندِياسِ،
مارُنِ کي مِلَندِياسِ، ڪوٺِيُون ڇَڏي ڪَڏِهِين.

بيت - 10

”قَيۡدُ الۡماَءِ“ ٿِيومِ، هِتِ اَڙانگي گهارِيان،
”هِنَاڪَ جِسمِي وَالفُوَادُ لَدَيڪُم،“ هِينئون هُتِ سَندومِ،
قادِرُ شالَ ڪَندومِ، ميڙائو سين مارُئين!

بيت - 11

”قَيۡدُالۡماَءِ ڪَهَنِ جو، سو مُون پاندِ پِيو،
جَفَ الۡقَلَمُ بِمَا هُوَ ڪَائِنٗ، وَهِي قَلَمُ وِيو،
اِيءُ قَضا ڪَمّ ڪِيو، جيئن ٿَر مارُو، آن ماڙِئين.

بيت - 12

جِهَڙو ”قَيۡدُ الۡمآءِ“ تَهِڙو بَندُ نه ڪو ٻِيو،
”جَفَّ الۡقَلَمُ بِمَا هُوَ ڪَائِنٗ،“ لهي نَه تِرُ تِياءِ،
عُمَرَ! تو هٿاءِ، اَجائِي ٿِئي اَجِڙين.

بيت - 13

رِيءَ اِعرابِيَنِ هِتّ، گَهنگَهرُ گهارَڻُ مُون ٿِيو،
”بَڪَتِ الۡعَيۡنانِ فيۡ هَوَاڪَ دَماً، پُڄان ساڻُ پِرِتِ،
مَنُ، اَکِيُون، تَنُ تِتِ، جِتـٖي جَنَبُ جيڏِييٖن.

بيت - 14

هِي هنڌَ، ڀيڻِيُون هاڻِ، ساڙيان سَڀِ ڏَيهِيَنِ ري،
”ڪُلُّ شَيءِ يَرۡجِعُ اِليٰ اَصِلہ، ٿِي جِهڄان جهانگِيَنِ ڪاڻِ،
ڀِرِي پنهنجي ڀاڻِ، پَسان مُلڪُ مَلِيرَ جو!

داستان ٻيون
بيت - 1

نَه ڪو ايرُ، نَه ڀيرُ، نَه ڪو اوٺِي آئِيو،
مُون وَٽِ آيو ڪونَه ڪو، ڀائُرِئان ڀَري پيرُ،
ڪِتابَتُون ڪيرُ، آڻي ڏيندُمِ اُنِ جُون.

وائي - 1

عُمَرَ! آئُون وِيندَڙو پُڇان ڪوءِ،
جِتي مارُو، تِتي پانڌِي، اَلو.
مَٿي ماڙِيءَ مارُئِي، رُوئاريٖ ۽ روءِ،
جِتي مارُو، تِتي پانڌِي، اَلو.
پَنڌان کارِيو پَهِيَڙا، ڪِي جو اُڀُرِي چوءِ،
جِتي مارُو، تِتي پانڌِي، اَلو.
سارِيو سانبِئَڙَنِ کي، رُوحُ منهنجو روءِ،
جِتي مارُو، تِتي پانڌِي، اَلو.
پانڌِي پَهنوارَنِ جو، ڪالَهه نه آيو ڪوءِ،
جِتي مارُو، تِتي پانڌِي، اَلو.
راڄُ پَرَتو رَبّ کي سُومرا! سَندوءِ،
جِتي مارُو، تِتي پانڌِي، اَلو.

بيت - 2

نَه خَبَرَ، نَه خوابُ، نَه ڪو اوٺِي آئِيو،
هُتي جو هِتِ ڪِهِين، ڏِنو ڪونَه جَوابُ،
هَمِيرَنَ حِسابُ، ڪُھ ڄاڻان ڪيئن ٿِيو.

بيت - 3

اوٺِي! ڳوٺِي آڻِييٖن، ڪو هُتي جو هِتِ هيٖر،
تَه ڪِنا جي ڪوٽَنِ جا، ٿِيَنِ سُرَها سيٖر،
آءُ تَه اَکِييٖن اُگهان، جي پائُر ڏنَئِي پيٖرَ،
اَللهَ لَڳِ، لَطِيفُ چـٖي، لاءِ مَ تُون اَويٖرَ،
ڪوٺِييٖن گهاريٖ ڪيٖرَ، مَحَلين مُنجهي مُون هِينئون.

بيت - 4

اَلا! اوٺِي آڻِييٖن، جي نياپا نِينِ،
آئُون اُنِين جِي آهِيان، توڻي مُون نَه مَڃِينِ،
مَسُ منهنجي هَٿَ ۾، ڪاغَذُ ڪٖي آڻِينِ،
لُڙِڪَ نه لِکَڻُ ڏِينِ، ڪِرِيو پُونِ قَلَمَ تي.

بيت - 5

جي اَمُر هَڻِيو اَڌَ ڪَري، سي ڪاغَذَ لِکان ڪيئن،
واڳِيُون جي وصالَ سين، تَنِين چاڙهـٖي چِيئَن!
رُئان راتو ڏينهن، جيئن اُنِ جي وائِيءَ ۾ وَرَ گَهڻا.

بيت - 6

تَنِ وَهِيَن ويڙِيچَنِ کي، رُئين نه راتو ڏينهن،
ڪالَهه پَهُنوارَنِ لَڏِيو، مُون کي چاڙهي چِيئَن،
آئُون جيندِي ڪيئن؟ جُهه اُنِ ٿَرِ وَڃِي ٿاڻا ڪِيا.

بيت - 7

ٿَرِ ٿَرِ اَندَرِ ٿاڪ، عُمَرَ! مارُوئَڙَنِ جا،
لاٿائُون، لَطِيفُ چـٖي، مَٿان لوئِيءَ لاکَ،
عُمَرَ! ڪَرِيو آک، پَهرِيون ٿِي پَنَ چَران.

بيت - 8

ٿَرِ ٿَرِ اَندَرِ ٿانءُ، وَنهِيَنِ ويڙِهيچَنِ جو،
سَڀِ تنهنجو سُومَرا! ويٺا ڳِنَهنِ نانءُ،
اُتي ويندِيَسِ آنءُ، لوئِيءَ لَڄَ مَٿي ڪَري.

بيت - 9

سَهَسيٖن سيٖبا ڪَنجُريٖ، لوئِي لِيڙَ ٿِيامِ،
اَباڻَنِ جي آسَري، ڪَتي ڪانَ ڪِيامِ،
جا ڍَٽ ڍَڪِييامِ، تِنهن جو پَرِوَرَ! پَن رَهائِييٖن!

بيت - 10

سَهَسيٖن سيٖبا ڪَنجُري، لوئِي لِيڙُون لِيڙَ،
واسٖي وارَ، نه ويڙِهيان، مَرُ چَڳُون رَهَنِ چِيڙَ،
مارُوءَ جي مُهاڙِ رِيءَ، اَندَرِ ناههِ اُڪِيرَ،
هِهَڙو حالُ، هَمِيرَ! وَٺِي شالَ ويڙ وَڃان.

بيت - 11

سَهَسيٖن سيبا ڪَنجُري، لوئِي سيٖن لِيڙُن،
هِهَڙو حالُ وَٺِي ڪَريٖ، وَڃان مَنجِهه ٿَرَنِ،
مارُو مانَ چَوَنِ، تَه هُئِي آسانهِين آسَري.

بيت - 12

سِبِي، سيبا ڏي، ڀورِي نينهن نَه ڪَچوئـٖي،
کَٿِيءَ وَٽِيُون کُٿِيُون، سَسِتي سِيڻي سي،
مَڇُڻ چُونِم ڪي، لَڄايَئِي ٿَرَ-ڄائيون!

داستان ٽيون
بيت - 1

پَٽولا پَهُنوارِيُون، مُورِ نَه مَٿي ڪَن،
جُھِ لاکَ رَتائُون لوئِيُون، تَه سالُنِئان سُونهَنِ،
اُنَ ايلاچِنئُون اَڳَرِي، بَخِمَلَ بافِتَنِ،
سَکَرَ ڀانئِيان، سُومِرا! کَٿِي کان کُهِنبَن،
جا ڏِنِيَمِ ڏاڏاڻَنِ، سا لاهِينديٖ لَڄَ مَران.

وائي - 1

لوئِيءَ ۾ لائُون، مون مارُوءَ سين لَڌِيون.
سونَ بَرابَرِ سَڳَڙا، ٻانهُنِ ٻَڌائون،
مُون مارُوءَ، سين لَڌِيُون.
سو ڪيئنءَ پَٽُ پَرَهِيان، سُومَرا! گهورِيو عُمَرَ جو! آئُون،
مُون مارُوءَ، سين لَڌِيُون.
کاڄ کَٿيرِنِ سَفَرو، سڱرُ ۽ سائُون،
مُون مارُوءَ، سين لَڌِيُون.
سا ڪيئن کائي کارِڪُون، جنهن کي ڏَؤنرا ڏيجُ ڏِنائون،
مُون مارُوءَ، سين لَڌِيُون.
کِهَه، مانڌاڻِيُون، مَکِڻِي، قُوتُ جَنِين جو سائُون،
مُون مارُوءَ، سين لَڌِيُون.
عُمَرَ تي جورَ ڪَري، جيلانهن راڄُ آڳاهُون،
مُون مارُوءَ، سين لَڌِيُون.

بيت - 2

اِرَمَ هَڏِ مَ اوڍِيان، پَٽولا، پَٽر چِيرَ،
ٻانڌُوڻا ٻَنِ ڏِيان، اَرِغَچَ ۽ عَبِيرَ،
مارُوءَ سين شَلَ ماڻِيان، کَٿِيُون جِهَڙيُون کِيرَ،
اَندَرِ اُڃَ اُڪيرَ، مون کي پرينءَ پَهُنوارَ جِي.

بيت - 3

سونَ بَرابَرِ سَڳَڙا، مارُوءَ سَندا مُون،
پَٽولا پَهُنوارِ کي، عُمَرَ! آڇِ مَ تُون،
وَرُ لوئِيءَ جِي لُون، ڏاڏاڻَن ڏِنِيامِ جا.

بيت - 4

سونَ بَرابَرِ سَڳَڙا، لُون لُون بَرابَرِ لَکُ،
رُپو جنهن رَدِّ ڪِيو، ڪوڙِ تِهِين کي ڪَکُ،
مُون مارُوءَ جو مَکُ، تيلُ نه لائِيان تُنهنجو.

بيت - 5

تيلُ نَه لائِيان تنهنجو، مُون مارُوءَ جو مَنِ،
ڪَرِيان ٻِي نه ڪَنِ، آهَر اُنَهِينءَ آهِيان.

بيت - 6

مُون مارُوءَ سين لَڌِيُون، لوئِيءَ ۾ لائُون،
سونَ بَرابَرِ سَڳَڙا، مون کي ٻانهُنِ ٻَڌائُون،
عُمَرَ جو آئُون، پَٽُ ڪيئن پَرَهِيان، سُومَرا!

بيت - 7

پَٽُ نَه پَرَهِيان، سُومَرا! جانڪِيتان جِيان،
آئُون ڪيئن لوئِي لاهِيان، ڪارَڻِ ٻِنِ ڏينهان،
جانسِين ٿِي جِيان، ڪانڌُ نه ڪَندِيَسِ ڪو ٻِيو.

بيت - 8

جَنِ ڪَرايَنِ ڪَچَ جا، وَرُ ساهيڙيُون سـٖي!
اَت اُڪنڊِي آهِيان، مَنَهَن مارُوءَ جِـٖي،
پَکَن سين نَه پاڙيان، هَنڌَ هِتي جا هٖي،
اَهلَ اَباڻنِ کـٖي، مَرِي شالَ مَلهائِيان.

بيت - 9

ڪَرايَنِ ڪَروڙِ جا، چُوڙا ڪُوڙا جَنِ،
سو مَرَڪُ مارُوئَڙَنِ، جِئان لوڪَ لَڄَ ٿِئي.

بيت - 10

ڪارا ڪَرايَنِ ۾، سونُ اَسان کي سُوءَ،
وَرُ جيڏِيَنِ سين جُوعَ، فاقو فَرِحَتَ ڀائِيان.

بيت - 11

اِيءَ نَه مارُنِ رِيتِ، جيئن سيڻَ مَٽائِنِ سونَ تي،
اَچي عُمَرَ ڪوٽَ ۾، ڪَندِيَس ڪانَ ڪُرِيت،
پَکَنِ جِي پِرِيتِ، ماڙِيءَ سين نَه مَٽِيان.

بيت - 12

عُمَرَ! اَڇا ڪَپِڙا، ڪاڻِيارِيُون ڪيئن ڪَنِ،
جَنِين جا ٿَرَنِ ۾، وَرَ ٿا ويڻَ سَهَنِ،
هُوءِ جي حقَ ڀَڃَن، سي ڪيئن سَتِيُون؟ سُومَرا.

بيت - 13

آئُون ڪيئن سَوَڙِيين سُمَهان؟ مُون وَرُ گهاري سُڃَ،
کَٿيرِيءَ تان کِلَ، عُمَرَ ڪِجِ مَ ايهَڙِي.

بيت - 14

آئُون ڪيئن سَوَڙِييٖن سُمَهان، مُون وَرُ گهاري سُڃَ،
وَرُ اَباڻَنِ سين اُڃَ، کوءِ شَربَتُ تنهنجو سُومَرا!

بيت - 15

وَرُ سـٖي وَطَنَ ڄائِيُون، صَحرا سَتُرَ جَنِ،
گولاڙا ۽ گُگِرِيُون، اوڇَڻُ اَباڻَنّ،
ويڙهيا گُهمَنِ وَلِييٖن، جهانگِي مَنجِهه جَهنگَنِ،
مون کي مارُوئَڙَنِ، سُڃَ ڳڻائِي سيڄَ ۾!

بيت - 16

پَلُر پِيئَڻُ، اوڇَڻُ اُنَ، جَنِ جا پيرَ مَٿي پَٽَ پاڪَ،
وِهَڻُ وَراڪَن ۾، اُنِ جِي آجوکِي اوطاقَ،
پاڻُ نَه پَسَنِ پاڻَ کي، ويچارا بيباڪ،
عُمَرَ! اُووءِ نه عاق، ڏُکِيا جِمّ ڏُکوئِييٖن!

بيت - 17

کارا، کَٻَڙَ ڏيهَه ۾، ٻِيا وارِيءَ مَنجِهه وَٿاڻَ،
ساٿيَنِ کي، سَيّدُ چـٖي، ڀَرِيو ڏِيَنِ ڀاڻَ،
عُمَرَ! اِيءَ اُماڻَ، ثابِتُ رَکِجِ، سُومرا!

بيت - 18

جا عُمَرَ! تو مُل عِيدَ، ساسان سُوءِ وَرَتِي سُومَرا!
ويئِي ويچارَنِ وِسَرِي، خُوشِي ۽ خَرِيدَ،
سِڪَڻَ ڪِيا شَهِيدَ، مارُو جي مَلِير جا.

بيت - 19

منهنجو تُورُ تَلِن ۾، چِيها ٿو چاري،
ڍائِي ڍَٽَ ڌاري، آهيم اُٺـٖي مِينهَڙيٖ،

بيت - 20

منهنجو تُورُ تَلِنِ ۾، آئُون هِتِ بَندِياڻِي،
مُون ڏاڏاڻـٖي ڏيههَ ۾، ڦَرِهُه ۽ لاڻِي،
ڪَندِيَسِ رِهاڻِي، ماروءَ پاسِ مَلِيرَ ۾.

بيت - 21

حَقّاڻو هُتِ ٿِيو، آئُون هِتِ بَندِياڻِي!
ساري ساڏوهِيَن کي، ڪوٺِيَنِ ڪوماڻِي،
لِڳين لوهَه، لَطِيفُ چـٖي، ويٺِيَسِ وِساڻِي،
مُنڌَ مارُوءَ جِي نَه لَهـٖي، کَپَت کِجاڻِي،
سَمُن سَچاڻِي، اُتي آهيمِ اُنِ سين.

داستان چوٿون
بيت - 1

مِينڍا ڌوءِ نَه مارُئِي، پيٖيَسِ پَهُنوارِيُون چِتِ،
راڄَ رُئاريٖ هَنجُون هاريٖ، هِيءَ هُتـٖي جِي هِتِ،
آهِسِ پائُرَ پارَ جو، کِجَڻُ ۽ کَپَتِ،
وِينگَسِ ويڙيچَنِ رِيءَ، مَسَ سُڻـٖي ڪا مَتِ،
سُومرا! سُپَتِ، ڪَرِ، تَه ڪوٽِئان نِڪَري.

وائي - 1

مُون مَ کَسيجاههُ، مُون مَ کَڻيجاههُ لوئِي، مِيان عُمَرَ!
ساڻُ پُلاههُ نَه پاڙِيان، سُونهٖين ڏَؤنرَنِ ڏوئِي،
مِيان عُمَرَ! مُون مَ کَسيجاههُ.
ڪاندُ نَه ڪَندِيَسِ ڪو ٻِيو، مُون وَرُ مارُو سوئِي،
مِيان عُمَرَ! مُون مَ کَسيجاههُ.
کوءِ سٖي طَعامَ تَن جا، وَرُ سا ڏَونرَنِ ڏوئِي،
مِيان عُمَرَ! مُون مَ کَسيجاههُ.
جهانگِي جو جَهنگن جو، سيٖڻُ ڪَمِيڻِيَ سوئِي،
مِيان عُمَرَ! مُون مَ کَسيجاههُ.

بيت - 2

مِينڍا ڌوءِ نَه مارُئِي، آهيسِ مَنِ مَلِيرُ،
ڪَڍيٖ تَه ڪاڻِ لَهـٖي، هِتان هِيءَ هَمِيرُ،
کائُرِ پِيَنِ کِيرُ، جي اَمانَتَ اُتِ وَڃـٖي.

بيت - 3

مِينڍا ڌوءِ نَه مارُئِي، نَه کِلي نَه کاءِ،
عُمَرَ جي انصافَ جا، ويٺِي واساما ڳاءِ،
هِيءَ جا ڪَيئـٖي هاءِ، سا، مهندان اِيندِيَئِي منهن ۾!

بيت - 4

مِينڍا ڌوءِ نَه مارُئِي، ٿِيَسِ ڪُرِنُون وارَ،
سَتِيءَ سيئِي سارِيا، جي پائُر جا پَهُنوارَ،
عُمَرَ اُنِهُون ڌارَ، مُورِ وِهـٖي ماڙِييٖن.

بيت - 5

مِينڍا ڌوءِ نَه مارُئِي، مَحَليٖن مارُنِئان ڌارَ،
پايو ميٖٽُ مَلِيرَ ريٖ، مُنڌَ نَه ويڙهـٖي وارَ،
جا هُتي-جن هارَ، سا ڪينَ وِهَندِي ڪوٽَ ۾.

بيت - 6

مِينڍا ڌوءِ نَه مارُئِي، ڪونِهي اُنَ اوڄاههُ،
عُمَرَ جي اِنصافَ جو پييُسِ ڪَنِ پَڙاءُ،
ويٺِي چوءِ، ”اللهَ، مُون تي مِٽَ نَه موٽِيا!“

بيت - 7

مِينڍا ڌوءِ نَه مارُئِي، ڏِٺِيَم مُنهن مَلُور،
اَڻَڀا سَڻَڀا نَه ڪَريٖ، سُونهن وِڃايَسِ سُورَ،
پِيَسِ لوههَ، لَطِيف چـٖي، لَٿَسِ ڪوڏ ڪَپُور،
چِتَ جَنِين جا چُور، سي مَکـٖي مَرَڪ نَه ڪَندِيُون.

بيت - 8

ڪَرِيو مُهاڙ مَلِيرَ ڏي، روءِ اُڀِي چوءِ:
سُهَڄ سُورِي ڀائِيان، سومَرا! سَندوءِ،
مُلِڪَ مارُوءَ جِي آهِيان، جور نَه ٿِيان جوءِ،
سو قَلب ڪوٽِ نَه هوءِ، جو هُتي- جَن هَٿِ ڪِيو.

بيت - 9

ڪَرِيو مُهاڙِ مَلِيرَ ڏيٖ، اُڀِيائِي آهي،
جا مَٿي ڏِنيَسِ مارُئين، سا لوئِي نَه لاهي،
سُومَرا! ساهـٖي، سَتِيءَ وِجُهه مَ سَنگَهرُون.

بيت - 10

ڪِيَم مُهاڙِ مَلِيرَ ڏي، مَٿي ڪوٽَ چَڙهِي،
نِتُ نِهاري ڏيهَه ڏي، ڳوڙها پِيَم ڳَڙِي،
نِڱِي ڪُوڪَ قَلبَ مان، مَنجهان رُوحَ رَڙِي،
ويڙِيچَنِ وَرِي، ڪَرَه نَه لَڌِي ڪَڏِهِين!

بيت - 11

جي ڪَرَ لَڌائُون، تَه بَندِيءَ بَندُ نَه سارِيو،
مارُوئَڙَنِ آئُون، جيڪُس ويٖيَسِ وِسَرِي!

بيت - 12

بَندِي ٻِيا قَرار، اَسين لوچُون لوههَ ۾،
مَٿي تَنِ تَرارِ، سَدا سانڀِيئَڙنِ جِي.

بيت - 13

لِنگَڙِيارِي لوءَ ۾، جَنِين لَئي ٿِياسِ،
تَنِين تِرَ جيتَرو پَلَڪُ نَه پُڇِياسِ،
جَهروڪَن جهورِيو هِنيُون، ڪوٺِيَنِ آئُون ڪُٺِياسِ،
مارُنِ مُونجَهه مُياسِ، ناتَه ماڙِيَنِ مارِيَسِ ڪِينَ ڪِي.

بيت - 14

ماڙِيَنِ مارِيَسِ ڪِينَ ڪِي، مُيَس مارُنِ لاءِ،
ڪَرَ لَهَندا ڪَڏِهِين؟ منهنجي اَچِي ماءِ!
سانڀيئڙن سَداءِ، ويٺو واجَهه وِجهي هِنيُون.

بيت - 15

ويٺو واجَهه وِجهي هِنيُون، پَرِ ۾ پَهُنوارَنِ،
اُتِ اُڪَندي آهِيان، پائُرَ ۽ پِرِيَنِ،
ڪَرِيان ٻِي نَه ڪَنِ، وينديَسِ وَطَنَ سامُهِين.

بيت - 16

وينديَسِ وَطَنَ سامُهِين، مَلِيرُ منهنجو ماڳُ،
ڏُٿُ چُونڊِينديَسِ ڏيهه ۾، ساڻُ سَرَتِيَنِ ساڳُ،
تَه مُون سَنئُون سَڀاڳُ، جي ويجِهي ٿِيان وَرَ کي.

بيت - 17

جي ويجهي ٿِيان وَرَ کي، تَه سَڀاڳومِ سَنئُون،
نِتُ نِتُ آههِ نَئُون، مون کي پَسڻُ پَهُنوارَنِ جو.

بيت - 18

آئُون ڪيئن ڇَڏِيان، سُومَرا! تَن پَهُنوارَنِ پَچارَ،
جَڙَ جَنِين جِي جانِ ۾، لَڳِي رِيءَ لُهارَ،
ميخُون مَحَبت سَندِيُون، هِينئڙي مَنجِهه هَزارَ،
پَکا ۽ پَهُنوارَ، ڏِٺي مُون ڏينهن ٿِيا.

داستان پنجون
بيت - 1

سُونهن وِڃايُمِ، سُومرا! مارُون مَسَ مَڃِينِ،
ڏُنگا ڏاڏي پوٽيين، ڪَنِ ڏِنا، ڪي ڏِينِ،
جي مان لوهَه لاهِينِ، تَه ڪوٽَن ۾ ڪِينَ هُئان.

وائي - 1

مَنجِهه رَهِي مَلِيرَ، هارِي! مُون ڪوهُه ڪِيو.
مُون هَٿان، منهنجا ڌَڻِي، سَهَسين ٿِيا صَغِيرَ،
هارِي! مُون ڪوههُ ڪِيو؟
پَکـٖي مَنجِهه پَهُنوارَ جـٖي، ڪوڙِييٖن ڪِيَمِ ڪَبِيرَ،
هارِي! مُون ڪوههُ ڪِيو؟
ٻُڙو لاهِه مَ ٻاجهه جو، مُون تان منهنجا پِيرَ،
هارِي! مُون ڪوههُ ڪِيو؟
ٿَڌِيُون وَلِيُون ٿَرَنِ ۾، ڪوڙييٖن ڪِرِڙَ، ڪَرِيرَ،
هارِي! مُون ڪوههُ ڪِيو؟

بيت - 2

سُونهن وِڃايُمِ سُومرا! ميرو مُنهن ٿِيومِ،
وَڃَڻُ تِتِ پِيومِ، جِتِ هَلَڻُ ناهِه حُسنَ ري.

بيت - 3

سونهن وِڃايَمِ، سُومَرا! سِکِرَ جِهَڙي سُونهن،
دِلِ ۾ دُکِي دؤنهن، منهنجو مُنهن ميرو ٿِيو.

بيت - 4

سُونهن وِڃايَمِ سُومَرا! هِتـٖي اَچِي هاڻِ،
ڪيئن لَهَندِيَمِ ڪاڻِ، حُسنُ مُون هِتِ وِيو!

بيت - 5

سُونهن وِڃايَمِ سُومرا! ڪيانهن وِيُم ڪمال،
وڃا ڪيئن وطن ڏي، هِهَڙو وَٺِي حالُ،
جي مان ڏِين جَمالُ، تَه پَسان مُنهن پَهُوارَ جو.

بيت - 6

سُونهن وِڃايَمِ، سُومرا! وَطَنِ وَڃان ڪيئن؟
حُسنَ ڌاران هِيئَن، پَسان ڪيئن پَهُنوار کي.

بيت - 7

سونهن وِڃايَمِ، سُومرا! پَسان ڪيئن پَهُنوارَ،
ڌُڻِي جا ڌَڙارَ، تنهن رِيءَ رُوءِ رُچَڻُ ناهِه ڪو.

بيت - 8

سُونهن وِڃايَمِ، سُومَرا! عُمَرَ! ٿِيَس اَسِيرَ،
مارُو مَنجِهه مَلِيرَ، مُون سين هِتِ هيئَن ٿِيو.

بيت - 9

سُونهن وِڃايَمِ، سُومَرا، ٿيندِيَسِ ڪيئن قَبُولُ،
ڪونهي سُهَڳُ، نَه سُولُ، پُوچـٖي مُنهن پَهُنوارَ سين!

بيت - 10

تَنِ مُنهن موچارا مارُئين، مَليرُ جَنِين ماڳُ،
ناقِصَ نَوازيٖ گَهڻا، سَندو تَنِ سَڀاڳُ،
اَڱڻِ مُون اَڀاڳُ، حُسنُ تي هِيئن ٿِيو!

بيت - 11

ڪونهي قادِرُ ڪو ٻِيو، اُنهين جو اَڀاڳُ،
”قُلۡ لّن يُّصۡيبَنَا اِلاّ مَا کَتَبَ اللهُ،“ اِيءُ مَعذِرَتَ ماڳُ،
سَڀوئِي سَڀاڳُ، مارُئِيءَ مُساوِي ٿِيو.

داستان ڇھون
بيت - 1

جِهَڙي آيَسِ جيئن، جي تِهَڙي وَڃان تَنِ ڏي،
تَه لالائِيءَ جا، لَطِيفُ چـٖي، ڪَرَ مُندَنِ اُٺا مينهن،
ماڙِيءَ لَڳُمِ مِيهَڻُو، سَڀَ ڄَماندَرَ سِينءَ،
ٿِيَسِ ڪاڻِيارِي ڪانڌَ جِي، هِتي اَچي هيئن،
ڪَنڌُ کَڻَندِيَسِ ڪيئن، مَنهَه مارُوئَڙَن جـٖي.

وائي - 1

عمر! آئون مري، تان نه ڇڏيندي، لو!
مٽي ماروئڙن جي.
مينهن اُٺي مارئين، لالن ساڻ لڏيندي،
مٽي ماروئڙنِ جي.
سِري منهنجي سومرا! ٿرن ڪين ٿڪيندي،
مٽي ماروئڙن جي.
“هميراڻا هٿڙا، مِهري ڪِينَ مڃيندي،
مٽي ماروئڙن جي.

بيت - 2

جَهڙِي آيَس جيئن، جي تَهڙِي مِلان تَنِ کي،
ڦِران ڦَرَ چارِيان، هِنيون چَئيٖم هيئن،
وَڃان ڪيئن وَطَنَ ڏي، ڪاڻِ لَهَندِيَمِ ڪيئن؟
مُندائِتـٖي مِينهن، سُونهان سَرَتِيَنِ وِچَ ۾.

بيت - 3

هيڪُ جيئن نَه ڄاياسِ، ٻِيو ڄاپَندي جي مَران!
گَهنگَهر گَهڻو ٿِياسِ، ڄاپِي مارُوئڙَن کي!

بيت - 3/الف

هيڪ جيئن نه ڄاياس، ٻيو ڄاپندي جي مران!
گهنگهر گهڻو ٿياس، ڄاپي ماروئڙن کي!

بيت - 3/ب

جيڪر ڪين جيان، جاڙجيان ٿي، جيڏيون!
اکيون منهن ملير ڏي، ڪهڙو نڪ نيان؟
ڪنهن کي ڏوهه ڏيان؟ اڳهين مُنهنجي انگ ۾.

بيت - 4

هِيءُ مُنهُن ڏيئِي ٻَنِ، تُون وِهُه کائِي نَه مرين؟
تان جي مَلِيرَ-ڄائِيُون، تو سيٖن سَڱُ نَه ڪَنِ،
تُون ڪيئن مَنجهان تَنِ، پاڻُ ڪوٺايٖين مارُئِي.

بيت - 5

عُمَرَ ٻَنِ جِيو! کوءِ منهنجو سُومَرا،
جا پَرِ نه پَهُنوارَنِ جِي، مُون سين تيئن ٿِيو،
وَٺِي مُنهن ڪِهو، وَڃان وَطَنَ سامُهِين.

بيت - 6/الف

عمر آئين اوچتو، ڪهڙي حاج همير؟
تو ڏٺي مون ڀؤ ٿيو، سنڪو منجهه سرير،
ميان! منجهه ملير، اڳ نه ڏٺهين ڪڏهين.

بيت - 6

مَ سَپَنِي مارُئي، مُئِي، مَ ڄائِي،
جنهن اَچِي عمر ڪوٽَ ۾، لوئِي لَڄائِي،
جا سانگِيَنِ سِيڏائِي، سا ڪِينَ مَرَڪـٖي ماڙِييٖن.

بيت - 6/ب

سٻر پسي سومرو، ڏڪي ويا ڏيهي،
نه ڄاڻان ڪيهي، ڪندو پر پنوهار سين.

بيت - 7

بِاللهِ آهِيان بَندَ ۾، ڌئان ٿِي ڌَٻَرُ،
ويڻ وَراڻِي ناههِ ڪا، سُومَرو سَٻَرُ،
مِيان! مِهرِبانُ ڪَرِيين، اِلاهِي! عُمَرُ،
ويڙِهه پَسان سو وَرُ، جيڏانهن عالَمَ آسَرو.

بيت - 8

اَلا! اِيئن مَ هوءِ، پوءِ جيئن آءٌ مَران بَندَ ۾،
جُسو زَنجيرنِ ۾، راتو ڏِينهان روءِ،
پِهرِين وَڃان لوءِ، مَرُ پُڄَنِمِ ڏينهڙا!

بيت - 9

آئُون بَندَ ۾، ڪِ ڪِي پيٖسَ بَندِ؟
مُونهين لَڳو مِيهَڻو، ڪِ مُونهِين ڪَڙو ڪَنڌِ؟
مَران جي هِنَ هَنڌِ، تَه نِجاهه مَئِٿُ مَلِيرَ ڏي.

بيت - 10

واجهائـٖي وَطَنَ کي، ساري ڏِيان ساههُ،
بُتُ منهنجو بَندَ ۾، قَيدِ مَ ڪَريجاهُه،
پَرَڏيهياڻِي پرينءَ ريٖ، ڌارَ مَ ڌريجاهُه،
ٿَڌِي وَسائِجاههُ ٿَرَنِ جِي، مِٽِي مُئيءَ مَٿاهُه،
جي پويُون ٿِئي پَساههُ، تَه نِجاهُه مَڙههُ مَلِيرَ ڏي.

بيت - 11

“واجهائي وطن کي، ساري ساهه ڏيان،”
“ته سر ساڙيهه سامهون، منهنجو نج، ميان!
“مقامياڻي مارئين، وڃي ٿر ٿيان!”
“ميائي جيان، جي وڃي مڙهه ملير ڏي.”

بيت - 12

“واجهائي وطن کي، آئون جي هت مُياس،”
“گور منهنجي سومرا! ڪج پهنوارن پاس،
“ڏج ڏاڏاڻين ڏيهه جي، مَنجهان ولڙينِ واس،”
“مُيائي جِياس، جي وڃي مڙهه ملير ڏي.”

بيت - 13

ڳچي ڳانا لوهَه جا، زيريون ۽ زنجير،
پيڪڙا پيرن ۾، ڪوٺينِ اندر ڪِير،
چاري چوگانن ۾، واهيت ڪن وزير،
ڇن نه ڇڄي آهيان، اهڙيءَ سِٽ سرير،
مارو ڄام ملير! پڄج ڪِي پهنوار کي.

بيت - 14

ڇَن نه ڇَڄي هيٺ، ڪڇُن آهيان ڪوٽ ۾،
“لوئي سين” لطيف چئي، “ڀيڙيو ٻڌان ڀيٺ،”
سَرهيون سي سرتيون، وطن جنين ويٺ،
ات سَپجي ان سَسن جِي، هت رڇائين ريٺ،
ماڻيان شال ملير ۾، آئون مندائتي ميٺ!
“ڏيهياه! ڪِجاهه ڏيٺ، ڪا مدد مون سين ماڙئين!”

بيت - 15

ڇَن نه ڇڄي آهيان، ڪُڇن ۾ ڪوٽن،
ايندي پييم اُبتا، پيڪڙا پيرن،
هٿڙيون هٿن، ڄنگهون ٻانهون ڪاٺ ۾!

بيت - 16

هٿين هٿڪڙول، هينئڙي پيم هُن جا،
“سانگي ساريم، سومرا!” ڍاٽِي پاسي ڍول،”
“ٻاٻاڻن سين ٻول، ڪيم نه ڪوٽ ويهڻ جا.”

بيت - 17

زيرين ٻيڙين لوهه ۾، ڳِٽين ڪيس ڳاه،
سنڪي سندي سومري، مور نه چاڙهيم ماه،
سرتيون! دعا ڪجاه، ته ڀرم ڀاروڙيءَ رهي!

بيت - 18

ڀرم ڀاروڙيءَ رهي، جنهن ۾ اڇي اُن!
ته پڻ ويٺي وِنڌيان، توڙي پونس تُن،
غافل رک غريب کي، عمر! منجهه امن،”
“سرتين ساڻ سمن، آهيمِ اُٺي مينهڙي.”

بيت - 19

آهيم اُٺي مينهڙي، سمن سرتين ساڻ،
ڪنهن پر لاهيان ڪاڻ، وڃي ويڙهيچن سين.

داستان ستون
بيت - 1

پهنوارن پاٻوهيو، وريا واهوندا،
“ساريم سيڻ”، سيد چئي، “گاڏيليون گوندا،”
ڀٽن ڀر هوندا، ڀنگا ڀڙ ڀتار جا.

بيت - 2

پهنوارن پاٻوهيو، ڪي وس واهندن،
“لٿو سيءُ” لطيف چئي، “ٻڌو ڦڻ ڦرن،”
او ٿا ڪورن ڪنئري، سرتيون مٿان سسن،
عمر! ان اگندري، پاسي ڪانڌ ڪتن،
پائر ڏنيون پٺيون، ننڍن نوراپن،
کائر کٿيون خاصيون، اوچيون اُت اڄن،
ڪڍيو پيڻ ڪهن، ملير گهرجي مارئي.

بيت - 3

پهنوارن پاٻوهيو، ڪي واهندن وس،
عمر! اُنهين ڏيهه جا، ڏوٿين ڏنم ڏس،
وليون، وڻ ڦلاريا، للر نِڱيو لس،
آڻيو وجهن آهرين، سندا ٽوهن ٽس،
ميوا، مڃر، ماکيون، سڀ ڪا چکن چس،
ماڙيءَ وهي مس، ملير ويندي مارئي.

بيت - 4

آڻين ۽ چاڙهين، ڏٿ ڏيهاڻي سومرا!
“سٿا ڪيو”، سيد چئي، “سائون سڪائين،”
“منجهان لنب”، لطيف چئي، “چائر ڪيو چاڙهين،”
پلاءُ نه پاڙين، عمر! آراڙيءَ سين.

بيت - 5

تن وهين ويڙيچن ۾، سدائين سڪار،
چونڊيو، آڻيو چاڙهيون، سندو ڏونرن ڏار،
جن جو ويڙن سين واپار، سي ڏوٿي هون نه ڏٻرا.

بيت - 6

ٿوري قوت قراريا، رهن سٻر ست،
کٿيءَ ۾ کهه ڀڪلئا، ڀوڻن اهڙيءَ ڀت،
پهنوارڪِي پت، پيهي پڇ ملير ۾.

بيت - 7

نڪا جهل نه پل، نڪو رائر ڏيهه ۾،
آڻيو وجهن آهرين، روڙيو رتا گل،
مارو پاڻ امل، مليرون مرڪڻو.

بيت - 8

مٿن ٽٻڪ ٽٻڪڙا، چڪندڙا اچن،
کڙيون کيهه ڀڪليون، پگهر سر پيرن،
اِي وڙ ويڙيچن، مون لوڏائين لکيا.

بيت - 9

تن ساڏوهين سڏ مران، ڏنگا جنين ڏار،
ڀڻي ساڻ ڀتار، پائر پيرون چونڊيان!

بيت - 10

پاڻهي پچي پيئيون، ريءَ واهيت، ريءَ واڙ،
جوءِ ڪشادي جيڏيين، ملير موڪ مهاڙ،
اُت اباڻا جنهن جا، سا ماڙيءَ مور مَ چاڙهه،
جي اڪنڊيون آراڙ، لوهه تنين کي لاهيين!

بيت - 11

در، دروازا، دريون، هاڻي هتي هو،
ڪوڙيين اڏيان ڪيترا، تنبو مٿان تو،
جو مل نه آيا، مارئي! تنين رڙ مَ رو،
ڪوڪٽ آهي ڪو، پسيءَ پهنوارن ۾.

بيت - 12

سنهيءَ سئيءَ سبيو، مون ماروءَ سين ساهه،
ويٺي ساريان، سومرا! گولاڙا ۽ گاهه،
هِنيون منهنجو هُت ٿيو، هت مٽي ۽ ماهه،
پکن منجهه پساهه، قالب آهي ڪوٽ ۾.

بيت - 13

سنهيءَ سئيءَ سبيو، مون ماروءَ سين مَن،
هڻي کڻ حِلم جا، تهه وڌائين تن،
ڪيئن ٽوپايان ڪن، اباڻيءَ اِبر ريءَ.

بيت - 14

پاڇاهي نه پاڙيان، سرتيون! سئيءَ ساڻ،
ڍڪي اگهاڙن کي، ڪين ڍڪيائين پاڻ،
ٻيهر ڄاپي ڄاڻ، اِبر جي اوصاف کي.

وائي - 1

رئندي رات وهاءِ، مون کي رويو رات وهاءِ،
عمر! ميان سومرا!
آئون بندياڻي بند ۾، ڪ ڪي بند ٻيا؟
عمر! ميان سومرا!
مون کي ڏيهان نڪري، ٻه ٽي ٿوڪ ٿيا،
عمر! ميان سومرا!
هڪ عمر منڊيا مامرا!، ٻيو مارو ٿر ٿيا،
عمر! ميان سومرا!
عمر! بندياڻين سين، جورو تو نه جُڳاءِ،
عمر! ميان سومرا!

داستان اٺون
بيت - 1

چُرن، چڻڪن چت ۾، وساريان، ڪين وري!
ڪَنَان عَهَدَ “اَلَستَ” جي، ڪ تهائين پري،
“لم يلد ولم يولد” مارئي ڪوه ڪري؟
اڄ ڪ ڪالهه مري، ساري سانبيڙن کي!

بيت - 2

چُرن، چڻڪن چت ۾، وساريان، ڪين وري!
جن ٿي پي پياريو، منجهان سِڪ سري،
وهين ويڙيچن جي، سِٽائُن سري،
ٿرن ٿوڪ ڌري، اُٺي ويڙا اُڪري.

بيت - 3

چرن، چڻڪن چت ۾، وساريان ڪين ورنِ!
“ليس ڪمثلھ شيءُ” پسڻ ناه پرينِ!
پکا پهنوارن، نيئي اڏيا نانهه ۾!

بيت - 4

چرن، چڻڪن چت ۾، گهارن مٿي گهٽ،
کھ مانڌاڻو، مکڻي، ڍوئن پاسي ڍٽ،
پهنوارڪي پکڙين، وڃي ڪريان وٽ،
ساڙيھ سامهين سٽ، ڪنديس ڀڃي ڪڙن کي.

بيت - 5

چرن، چڻڪن چت ۾، هُرن منجهه هِيين،
“لطف ٿيو”، لطيف چئي مهر ڪئي ميين،
ڏکيءَ کي ڏئين، سرهايون ساڙيھ جون!

بيت - 6

چرن، چڻڪن چت ۾، سدا منجهه سرير،
لڏي ڪنهن لوءِ ويا، مارو منجهه ملير،
ويٺي ساريان پير، مانَ ملنم ڪڏهين!

بيت - 7

چُرن، چُڻڪن چت ۾، رهيا اندر روح،
اُٺي ويڙا اُڪري، مارو مٿي موه،
ويرون ولوڙڻ جون، ساريان گهڻو صبوح،
ور سي کارا کوه، سنجئم جي ساڙيھ جا!

بيت - 8

ور اها ئي وير، جيئن ڌڻ تسي تڙ آئيو!
سرتين ڏٿ سبيل ڪو، اڱڻ ڍوئي ڍير،
هِنيون ان جي هير، ٿو جهڄي جهروڪن ۾.

بيت - 9

بير کنيائون بر ۾، پيارين پهون،
سنجن ساٺيڪن تي، وڏيءَ وير وهون،
پايو جر جنڊن ۾، ڪوڏان ڪن ڪهون،
ڏينهان ڏينهن نئون، مون وره ويڙيچن جو.

بيت - 10

آڌيءَ اُٿن تي، جيلاه پاڻي پاتار ۾،
وارو ويسرين کي، ڏينهان ڪونه ڏئي،
مون ڪميڻيءَ کي، مٿان کوه کڻي ويا!

بيت - 11

سرتين سنجڻ ڇڏيو، ستين ڳال سئي،
ماريچي ماڙين ۾، ڪڏهن ڪانه هئي،
عمر! ان مئي، ان اوڀاليان اڳهين!

بيت - 12

ڀني جي ڀوڻن، ڀيج ڀڻڪو نه سڻان،
سنجڻ واريون ستيون، وڃي ويڙ ورن،
پيا سيٽ سڙن، ترهي ٻنهي ڪنڌيين.

بيت - 13

سڀ نه ستيون سرتيون، اڃان ڪي سنجن،
ٻيو سي پهرن، جي اُڃائجي آئيون.

بيت - 14

ٻري نه ٻڪر دانهن، ڀوڻ ڀڻڪو نه سڻان،
ميان! ماروئڙن جا، اوڻا ڏسان آنهن،
جن ساٺيڪا سنجيا، سي ڌڻي! ڪيڙءِ ڪانهن؟
پکا کڻي پرانهن، جيڪس لڏيو لوئڙيارئين.

بيت - 15

سنجي سنجي کوهڙا، ويڙهي ويا ورت،
ميان! ماروئڙن جي، مونکي هينئڙي ۾ حيرت،
چڻڪن اندر چت، سانبيڙا، ساڏوهيون،

بيت - 16

کوهر، ٿوهر، ٿر، جت ساٺيڪا ۽ سٽيون،
چارن اُت چاه منجهان، پاسي ڦوڳن ڦر،
ڪيئن لهندم ڪر؟ جيئن مارو پاڻ اپاريا.

بيت - 17

عمر! ٿيم اپار، وره وٽيان ڪن سين؟
ڏوٿيڙا ڏور ٿيا، تڳان جن توار،
سٽائون سنگهار، کوهن تان کڻي ويا.

بيت - 18

مون ماڙيءَ جو، سومرا! ٻنهي پارين ڏک،
هِت عمر جو اهک، هُت مارو ڏينم مهڻا!

وائي - 1

پرچن شال پهنوار، ڍولا! مارو مون سان، لا!
مون مورائين مديون، آهن سيڻ ستار،
ڍولا! مارو مون سان، لا!
عيبن ڀري آهيان، ستر ڪج، ستار!
ڍولا! مارو مون سان، لا!
اٺا مينهن ملير ۾، تڙ تڙ پوئي تنوار،
ڍولا! مارو مون سان، لا!
پائي آيس پاند ۾، اوڳڻ، عيب اپار،
ڍولا! مارو مون سان، لا!

داستان نائون
بيت - 1

جهڙ ڦڙ جت ٿيانِ، اُت اڏيائون پکڙا،
هن منهنجي حال جو، قدر نه ڪيڻان،
جيڪس ان وسريانِ، مارو قوت قراريا.

بيت - 2

جهڙ ڦڙ مٿي مارئين، جت چيها، چلڙ، چڪ،
اندر ٿو اڃ مري، ساه اُنين جي سڪ،
پِيهُون شال پِهيون ڀري، تئان ڏيئي تِڪ!
ور پريان سين پِڪ، ٻيا ڀاڻ ڀريائي گهوريان!

بيت - 3

ڍٽين پٽين ڍير، مَنَھ، ماروئڙن جا،
پائر سڀ پچي پيو، گهر گهاريندي ڪير؟
ڪوٺئين گهاري ڪير، محلين مُنجهي مون هِيون.

بيت - 4

هِن مند مارو سنرا، ويڙيين وڳ وارين،
ڇڇيا ڇيڪاريو ڇيلڙا، پٽين پهرائين،
نيڻ منهنجا ان لئي، جهجهو جر هارين،
تاڙا توارين، مينهن وسندا، موٽ تون.

بيت - 5

هن مند مارو سنرا، کائر ۾ خوشحال،
سائون، سيارڇ، مکڻي، جيڏيون! آڻن جال،
“سستيءَ جي” سيد چئي، “ڪا ساڙيھ منجهه سنڀال؟”
“لڱن تان” لطيف چئي، “لوئي لاه مَ لال!”
ڀلو ڪندو ڀال، مينهن وسندا، موٽ تون.

بيت - 6

هن مند مارو سنرا، ڍنگر ڍار رهن،
پاڻي پوڄ پٽن ۾، پکي پاند پين،
“هن کي لوه”، لطيف چئي، “هو کائر منجهه کلن،
کاٽونبا کاڄن، مينهن وسندا، موٽ تون.

بيت - 7

هن مند مارو سنرا، ساڙيھ منجهه سڌير،
“هن کي لوه” لطيف چئي، “ڪوٺين اندر ڪير،”
مها منجهه ملير، مينهن وسندا، موٽ تون.

بيت - 8

هن مندر مارو سنرا، جيائي جالين،
چاريو لنب، لطيف چئي، “واڳئين وهارين،”
ڪيٽائي ڪاهين، مينهن وسندا، موٽ تون.

بيت - 9

کاروڙئا کڻي، ويڙيجهپ ويا،
“سيڻ منهنجا”، سيد چئي، “هاڻي هت هئا”
پسي پڊ اُنهن جا، لڙي لڙڪ پيا،
ڏيهي ڏور ويا، ڏيان ڏوراپا ڪن کي؟

بيت - 10

سدا جن پرياڻ، پانڌي پکي لڏ سين،
مارو ڳڻن ساڻ، ويڙا ٿر اڪري!

بيت - 11

مٿي ٿر رهي، ويا گذاري ڏينهڙا،
ڪڏهن ڪونه آيو، تن پهنوارن پهي،
ويڙا سي وهي، جنب گذاريم جن سين!

بيت - 12

پاسا پولڙين ۾، ٻاهون سر ٻيئي،
اکيون، نڪ آريج ريءَ، ٽمايم ٽيئي،
ڏور ٿيا ڏيهي، پرين پائر وٽ ۾!

بيت - 13

ٿاجا ٿر بر جهل، پپون پائر وٽ ۾،
سيئي ساريو، سومرا! اچي آب اڇل،
سانبين ڏنم سل، ڏٺي جن ڏينهن ٿيا!

بيت - 14

جهران، جهڄان تي، جيئن پسڻان پري ٿيا،
الا! اوٺي آڻين، جو کينءَ جي خبر ڏي!
من منهنجي کي، واڪو لهي ويڙهه جو!

وائي - 1

ويڙيچن ڏي ويندي، عمر! آئون ماروئڙن ڏي ويندي،
ڏيهه ڏاڏاڻين پکڙين.
سڱر ساهيڙين سين، ساڙيهه منجهه سٽيندي،
ڏيهه ڏاڏاڻين پکڙين.
اٺا مينهن ملير ۾، ڌاڳا ڌٻر ڌوندي،
ڏيهه ڏاڏاڻين پکڙين.
عمر! اُنهين ڏيهه جا، ڪوڏر قوت ڪريندي،
ڏيهه ڏاڏاڻين پکڙين.
گولون گولاڙن جون، جهپي ساڻ جهٽيندي،
ڏيهه ڏاڏاڻين پکڙين.
ڪوڪڙ ڪنڊيرن ۾، ڦوڪيو ڦڪ ڀريندي،
ڏيهه ڏاڏاڻين پکڙين.
عيدن برادن تي، کِهه مانڌاڻو کيئندي،
ڏيهه ڏاڏاڻين پکڙين.
پسي کائي پيٽ ۾، ڏونرا ان ڏيندي،
ڏيهه ڏاڏاڻين پکڙين.

داستان ڏھون
بيت - 1

اُٺي ٿي ولاڻ، کِينءَ وڌايون آئيون،
لٿي لوئڙياريين، مڙني مُنهن ڪاڻ،
صلح واريو سومري، چئي پهنوارن پاڻ،
هميرئون هاڻ، مهت لهندينءَ مارئي!

بيت - 2

ڌريائين ڌار، جي وڍي وڻ جدا ڪيا،
تن سڪن ڪهڙي سار، ته اٺا مينهن ملير ۾؟

بيت - 3

آيو ڪير ڏيهاءِ، جنهن کان پڇان خبرون؟
وڄون وان وڻاءِ، رات ماروءَ تي وٺيون.

بيت - 4

اُتان اوٺي آيو، خبر ڪيائين کري،
وساريج مَ ور کي، پئج مَ، مُنڌ! مري،
ويندينءَ اُت وري، ڪو ڏينهن آهين ڪوٽ ۾.

بيت - 5

ڪو ڏينهن آهين ڪوٽ ۾، لوئي هڏ مَ لاه،
ڪامڻ! تنهنجي ڪرجِي، آڏ وڏائي آه،
هت مَ پاڙج هيڪڙو، پائر جي پساه،
ستي! سيل نباه، ملير ويندينءَ مارئي!

بيت - 6

سي ساهيڙيون سارين تو، سيل جنين جو سچ،
ماروءَ ريءَ مَ مچ، سيهو ڀائنج سون کي.

بيت - 7

ساهيڙيون سارين تو، سچ جنين جو سيل،
نڪو قال نه قيل، اُنهن جي ادب ۾.

بيت - 8

جو ڏيهه ڏاڏاڻيا آيو، پيرين تنهن پوان،
“سانڱائتوءَ”، سيد چئي، سنديون چت چوان،
هتي تان نه هوئان، حرف لٿي هيڪڙي.

بيت - 9

جو ڏيهه ڏاڏاڻيان آيو، ڏنم تنهن طعنو،
“پائي ويهه مَ پلنگين، ڳچي سر ڳانو،”
“مٿان لڪ” لطيف چئي، “کانءِ م خزانو،”
سرتين سيل چوائيو، جور هڻي جانو،
ٿيو سڏ سمانو، حرف لٿي هيڪڙي.

بيت - 10

مون سين ماروئڙيون، ڪهڙي ريت رُسنديون؟
چوٽيءَ ۾ چيڙ پيو، پييم رت ڄيون،
نيڻين ننڊ وِهُ ٿيي، ساري ساڏوهيون،
هتي جي هيون، ته سڌ پيين سيل جي!

بيت - 11

“سَتي! تنهنجي ست ۾، ڳالهه گهرجي ڳچ،
وڍيو، چيريو، چچريو، پر ۾ اُڀي پچ،
ساڻ امانت اچ، ته ٿئين سماني ساڙيھ ۾.”

بيت - 12

جانِڪي سَتينِ سير، تان ڪين وهنديس ڪوٽ ۾،
سپ سمنڊين سپجي، ندي پيئي نه نِير،
جيئن هوءَ ابر آسري، تيئن مون من ملير،
کائر پين کير، جي امانت اُت وڃي!

بيت - 13

جر ۾ سپون جيئن، آهين ابر آسري،
جيئن ڪونجون سارين روهه کي، مون تن اندر تيئن،
هت وعدا وڃڻ جا، هِت نه ڀانيم هيئن،
ڪوٺين وهان ڪيئن، جي نظربندياڻي نه هئان؟

بيت - 14

سپ سمنڊين سپجي، ابر آساروس،
ٻاڙو پئي نه ٻِپڙي، مٺو منهن لڳوس،
ماڻڪ تي مڙيوس، جيئن تنگ ڪڍيائين تار ۾.

بيت - 15

“سکو سڀ سرتيون! سپن ملا سير،”
“ٻيو مٽائي نير، اُڀيون ابر آسري.”

بيت - 16

سکو سپن کان، سرتيون ريت سڪڻ جي،
مڱن جر مٿان، اوري ڪن نه آسرو.

بيت - 17

پهرين رات پسي، مون ماڙيءَ من ڦڪو ڪيو،
موهڙ ماروئڙن کي، واحد! ڏيج وسي!
آهر جنهن اسين، سو ملندو شال ملير ۾!

بيت - 18

وطن ريءَ ويهي، جي هت گهاريم ڏينهڙا،
اُهي مارو ڏيندم منهن ۾، ڏاڏاڻا ڏيهي،
پکن ۾ پيهي، شل محلن جي مر ڌئان!

وائي - 1

منهنجو من، ميان! واڳيو ويڙيچن سين،
پاهي پاکي پٽڙي، پرين ساڻ پيان!
واڳيو ويڙيچن سين.
پير نه ڇڏيان پرين جو، جان سين ٿي جيان،
واڳيو ويڙيچن سين.
حرف لٿي هيڪڙي، هتي تان نه هئان!
واڳيو ويڙيچن سين.
کيرون کٿيرن کي، وڃي ڏيهه ڏيان،
واڳيو ويڙيچن سين.
آئون ڪيئن لوئي لاهيان، ڪارڻ ٻن ڏينهان،
واڳيو ويڙيچن سين.

داستان يارھون
بيت - 1

مليران مارو، پکي پيهي آيو،
وريا واهارو، هاڻو سڀ هيڻا ٿيا.

بيت - 2

پهي سک! پيرن کيھ! ڪونيهن نياپو مارئين؟
ات اُڪنڊي آهيان، تن آتڻ تن ڏيهه،
سندي جا ساڙيھ، کيھ کٿوري ڀائيان.

بيت - 3

“ڪنهن تڙ ڏيهائي؟ ڪٿي اُٺن مينهڙا؟”
“مون وٽ مون پرين جي، ويهي ڪر وائي،”
“آئون اڳ ڍائي، سنيهو سُڻي جيان!”

بيت - 4

“جيڪس اٺا مينهن، مون کان پوءِ ملير ۾،
“ڪالهه سڄو ئي ڏينهن، منهنجي اکڙين اُڪيريو.”

بيت - 5

“سچ ڪ اٺا مينهن، مون کان پوءِ ملير ۾؟
“ڏوٿين لايا ڏينهن، پهريا جي پسي کي.”

بيت - 6

اٺن مينهن گهڻان، ٿين موڪ ملير ۾!
“اکيون آب ڀريو، اُنهين کوڻ کڻان،”
“مارن شال مڙان، ڪوٺيون ڇڏي ڪڏهين!”

بيت - 7

“تنهن پر اُٺن مينهڙا، جنهن پر گهريائون،
“رضا جا رحمان جي، ڀڇي پاريائون،”
“دلبر ماڻيائون، حرمت ساڻ حبيب جي.”

بيت - 8

سکر سيئي ڏينهن، جي مون گهاريا بند ۾،
وسايم وڏڦڙا، مٿي ماڙين مينهن،
واجهائي وصال کي، ٿيس تهوارون تيئن،
نير منهنجي نينهن، اُجاري اڇو ڪيو.

بيت - 9

عمر! اڄ گڏيام، ڏوٿي اُنهيءَ ڏيهه جا،
پاراڀا پرين جا، اُڀي ان چيام،
“لهي لوه پيام، لطف ساڻ، لطيف چئي.

وائي - 1

کٿيءَ مَنجهه کٽيائين، مارو ڄام ملير جو،
پرچي پهنوارن سين، لوئي ڏيج لڌائين،
مارو ڄام ملير جو.
سيل نباهي، سومرا! پنهنجو پيُ پڇيائين،
مارو ڄام ملير جو.
جهوپو جهانگيڙن جو، ماڙيءَ سان نه مٽيائين،
مارو ڄام ملير جو.
سڱر ساهيڙين سين، کاٽونبا کاڌائين،
مارو ڄام ملير جو.
ماروءَ پاس ملير ۾، چسا سڀ چکيائين،
مارو ڄام ملير جو.
“اُتي”، عبداللطيف چئي، “شرم رکين، رب سائين!”
مارو ڄام ملير جو.

ابيات متفرقہ
بيت - 1

جه سي لوڙائو ٿيا، جنين ڀر رهن،
مارو منجهه ٿرن، رهي رهندا ڪيترو؟

بيت - 2

جه سي لوڙائو ٿيا، جنين سندي ڌير،
ماروئڙا فقير، ڪنهن در ڏيندا دانهڙي؟

بيت - 3

وطن مون ملير، قضا آندم ڪوٽ ۾،
چانڪ پينديس پرين سين، پائر جو پنير،
هاڃو ڪيو همير، بالله بندي ٿو بند ۾!

بيت - 4

سهم پسان ٿي، سومرا! پرين ريءَ پيئي،
مل رساڻي مارين، مون کي ڪو نيئي،
ته ساڻن سڀيئي، ڳجهه ڳريان ڳالهڙيون.

بيت - 5

جي گهر گهاريم ڏينهڙا، هيڪاندي حضور،
سيئي سڪان، ساريان، پچان پائر پور،
هميراڻا هٿڙا، ڪين مڃينديس مور،
سنجهي ست گذاريان، اچين شال اسور!
دران ٿيان مَ دور، ماروءَ ڄام ملير جي!

بيت - 6

ات اُڪنڍي آهيان، عمر! آئون اڪاڄ،
سومرا سڪاڄ، جهل مَ بند، جهڄنديون.

بيت - 7

اڄ اڍنگا ويڻ، مون کي مڪا جيڏيين،
“هاري! هميرن جا، جيڪس کاڌءِ کيڻ،
سانبيڙا ۽ سيڻ، تو ويا وسري؟”

بيت - 8

ويٺي ڪوٽ وٽن ۾، ڪامڻ ڪواري،
ملير ساريو مارئي، رويو رئاري،
الا! اوتاري، منڌ ماروءَ جي ميڙيين!

بيت - 9

جيها جي تيها، مون مارو مڃيا،
مون جيڏيون ملير ۾، چونڊن موڪ ميها،
منهنجي آه اها، ڪڏهن ڪيرائيندي ڪوٽ کي!

بيت - 10

ماروءَ پاس ملير ۾، ڌوئي مر مران!
پاڻي واري پنهنجو، وينديائي وران!
ٿورو منجهه ٿران، هوند لڳي لوئڙياريين!

بيت - 11

ماروءَ پاس ملير ۾، هميشه هئان!
پيرين تنهن پئان، رات وهاڻيءَ نور سين.

بيت - 12

مائٽ منهنجا سومرا! مارو نه ميرا،
اُٿيو ڏين اسور جو، ڀٽن ڀر ڀيرا،
پهنوارن پيرا، وِڙُهه مَ ويڙيچن سين.

بيت - 13

ڪيئن ڌئاريان ڌٻڙا؟ وينديس ڪنهن نه وهاءِ،
مون وٽ مارو ناه، اڇا اوڍيان ڪنهن لئي؟

بيت - 14

اکڙيون ملير ڏي، جنين راتو ڏينهن،
هاڻي ڪندين ڪيئن؟ عمر! آسائن سين؟

بيت - 15

ڪانڌ نه ڪنديس ڪو ٻيو، کٿيرو ئي خوب،
ميروئي محبوب، اسان مارو من ۾.

بيت - 16

مُنهن منهنجو، سومرا! مر ميرو ئي هوءِ!
متان مارو چوءِ، ته ڌوتوءِ ڌوراڻن ۾.

بيت - 17

جي لوڻ لڱن لائين، چيري چيري چم،
مون ڪر اڳي نه ڪيو، اهڙو ڪوجهو ڪم،
جان جان دعويٰ دم، تان تان پرت پهنوار سين.

بيت - 18

ته کوڻ ٿي کواءِ، جا ڏِس ڏاڏاڻن جي،
ساريو سانبيڙن کي، رويو رات وهاءِ،
سوٽا ڪيم سهاءِ، عمر! بندياڻن کي.

بيت - 19

جت ڀنگا، ڀٽون، ڀيڻيون، تنهن کوڻ کوَن،
پائر سڀ پسائيو، وسي وڄڙين،
ماروءَ ريءَ مَ مرن، الله! هي آسائتيون!

بيت - 20

جت ڀنگا، ڀٽون، ڀيڻيون، تھ کِوڻ ٿي کواءِ،
سا وڄ پسئو وندران، مون رئندي رات وهاءِ،
سيليتين سهاءِ، مارو جو ملير جو.

بيت - 21

پهرين ڪيا پٽن، وڄڙين واڌاڻا،
سور اُنين جا، سومرا! مون کي اندر اُڌاڻا،
اُٺي ويڙا اُڪري، عمر! اباڻا،
ٻڪر ٻاٻاڻا، پسان شال پر ڪنهين.

بيت - 22

وڄڙين ويس ڪيا، موٽي آئي مُوند،
اکيون اباڻن ڏي، بس نه ڪرن بُوند،
هيئن نه ٿين هُوند، جي ڪر لڌائون ڪڏهين.

بيت - 23

جت کرڙ، کٿا ۽ کاهيون، پال، پڪا ۽ پڪ،
سرهيون سي سرتيون، حاضر پاسي حق،
ماروئن سين ماڻيان، شال مندائتي مڪ،
کنڪاريان خلق، جي ٿر ڄايون منجهه ٿوهرين.

بيت - 24

پڪا پهنوارن ڏي، ميوا، مڃر، مَڪ،
عمر! ات اڪنڍيو، حال هماري حق،
لوئي ۽ لڪ، سمن سپيرين سين.

بيت - 25

“پانڌي! پرين پهنوار کي، چيم تيئن چئيج،”
“سندا سنگت ڏينهڙا، ور! مَ وساريج،”
“ڪوٺين ڪُٺي آهيان، سگهي سار لهيج،”
“مٺ مانڌاڻي مُنڃيج، ته نيرن ۾ نئون ڪريان.”

بيت - 26

“پانڌي! پرين پهنوار سين، روئي ڪج رهاڻ،”
“جيئن ٿر وڄون اُٺيون، تيئن ان سورن ساڻ،”
“ڪِجا ڪا وراڻ، ڏکن ڏيل ڏهيون ڪيو.”

بيت - 27

“پانڌي پرين پهنوار جا، جان ٿو وڃين وس،”
“ساري ڏيج سرتين، سلامن سهس،”
“آئون اوهان جي آهيان، گولي مٿي گس،”
“ويٺي ڪريان وس، ايڏهن جي اچڻ جا.”

بيت - 28

“پانڌي چئج پرين کي، زور هڻي جانا،”
“پيڪڙا پيرن ۾، ڪراين ڪانا،”
“اوهان ريءَ امانا، گهنگهر گهاريان ڏينهڙا.”

بيت - 29/الف

“پانڌي پرين پهنوار جا! نياپا ني ڪي،”
ساري ڏيج سرتين، ياد پوني جيڪي،”
“وليون، وڻ ڦلاريا، ڪرڙ پڪا ڪي ڪي،”
“سڱر کِين سرتيون، سيين جيئن سيڪي،”
زيريون ڀڃي جي ڪي، مِلان ماروئڙن کي!”

بيت - 29/ب

مارئي ناهي ملير ۾، نڪا وٽ همير،
پنهون ڪونهي ڪيچ ۾، نڪو سنڌ امير،
مومل ڪانهي ماڙئين، گنجي ناه فقير،
ور ڇڏي، واهڙ تري، ساهڙ منجهه سرير،
قبن ڪينهن پير، مرشد مساڻن ۾.

بيت - 30

جي هت هئي مارئي، ته لڌيم ڪر ڪيڻاس،
ارادسم عمر کي، ويجهو ٿي وٽاس،
جي نه ڇڏيائين، ڪ جهليائين، ته پنهنجو انگُ آڇيانس،
“لاهي لوه” لطيف چئي، “هتان هوندا هلانس،”
موکي ملير سامهين، وٺي ٻانهن وڃانس،
رهبر ٿي ريڙهيانس، سونهاري ساڻيهه ڏي.

بيت - 31

ننگا آهيون نڱئا، اسين مارو لوڪ،
ٿر کي ڀانيون ٿوڪ، جو ڍڪ ڍاٽيڙن جو.

بيت - 32

اوڏا جان هئا، تان نت نياپا آئيا،
ماروئڙا ملير ڏي، واري وڳ وئا،
تنين ڏانهن ڪِها، ڏيئي ڏوراپا چائيان؟

بيت - 33

کنيائون کائُر ڏي، ساري هاج هئا،
“لاهي لڏ،” لطيف چئي، “پريين ٿر ٿيا”،
ڇڏي ڳڻ ويا، ماروئڙا ملير ۾.

بيت - 34

جيئن ڳنڍيون منجهه ڳنڍير، تيئن مون من ماروئڙا،
سي ماروئڙا ٿر ٿيا، جي ڳڻن جا ڳهير،
تنين ريءَ همير! گهنگهر گهاريان ڏينهڙا.

بيت - 35

جيئن ڳنڍيون منجهه ڳنڍير، تيئن مون من ماروئڙن جو،
“ڏنيون لس،” لطيف چئي، “هينئڙي کي همير،”
وڃي منجهه ملير، سڀ ڇوڙينديس سومرا!

بيت - 36

سي ٿاريلا ٿرن ۾، جي مان گهٽ گهري،
وطن وس، وسنديون، هينئڙي منجهه هري،
اندر چت چري، وره ويڙيچن جو.

بيت - 37

وهيان ٿين وٿاڻ، ڏوکاهي هئان جي!
اوءِ ڀيڻيون ۽ ڀاڻ، موٽي مارن اڏيا.

بيت - 38

ٿورا منجهه ٿرن، مون سين ماروءَ جي ڪيا،
عمر! ان ڳڻن، آئون ڪيئن لوئي لاهيان؟

بيت - 39

ٿورا نه ٿورا، مون تي ماروئڙن جا،
ڀلائي ڀيرا، ڳڻي ڳڻيان ڪيترا.

بيت - 40

هڏ نه پڙان هيڪڙي، ٿوري ٿر ڄاين،
مون کي ماروئڙن، ميري ڪري نه مٽئو.

بيت - 41

نير نه لهي نينهن جو، لوهه جا ويا لهي،
ڪنجيون جي قفلن جون، سيڻن هٿ سهي،
ويڙا راڄ رهي، ڏيان ڏوراپا ڪن کي؟

بيت - 42

نير نه لهي نينهن جو، لوهه جا لهي ويا،
مارن ڌاران ماڙئين، ڏهلا ڏينهن ٿيا،
ڏيهي ڏور ويا، ڏيان ڏوراپا ڪن کي؟

بيت - 43

ويا ڳڻن ساڻ، ماروئڙا ٿر اُڪري،
تن پڄاڻا هاڻ، آئون جاڙ جيان ٿي جيڏيون!

بيت - 44

ڇڏ سٻرايون سومرا! عمر! لڳ الله،
ٿيم نه ٿورا ڏينهڙا، ماڙئين ڳاريم ماه،
سڪ منهنجي ساه، ماروءَ جي مس لهي!

بيت - 45

اڄ پڻ چڪيم چاڪ، وهين ويڙيچن جا،
سورن اچي سومرا! اندر ڪئي اوطاق،
ماروءَ جي فراق، هڏ منهنجا ڪپيا.

بيت - 46

چڪي چڪيم چاڪ، وهين ويڙيچن جا،
واجهيندي، وصال کي، فنا ڪيس فراق،
سيئي ساريم، سومرا! ٿر جنين جا ٿاڪ،
ماروءَ جي اوطاق، گهڻو اُڪنڍي آهيان.

بيت - 47

من مان ماروئڙن، هڏ نه ويئي وسري،
قيد ڪياس ڪوٽ ۾، ڏاڍ سين، ڏاڍن،
پليو پهنوارن، سوس منهنجو سومرا!

بيت - 48

لوئڙياري آهيان، واريان تان نه ورق،
سانڍيم سپرين لءِ، لوئي اندر لڪ،
ڪنڌ ڪاسو، پٽ پاسو، ڏنم تن ترڪ،
سندو ماروءَ حق، جان جيان تان پاڙيان.

بيت - 49

مَ ڪي روءِ، م رڙ ڪي، مَ ڪي ڪر ڪيهون،
اٺي اچن اتهين، وانڍن جون ويهون،
ميڙيندءِ ميون، مينهين اُٺين، مارئي!

بيت - 50

مَ ڪي روءِ، مَ رڙ ڪي، هنجون هڏ م هار،
تو تان بند بدا ٿيو، ٻيڙيون نيئي ٻار،
پهچندينءَ پهنوار! سگهي سنگهارن کي.