پَٽِ جي سنڌي معنيٰ
زمين. ميدان پوٺو، پڊ. سڃ. بيابان. مُلڪ. ٿر جي ڏاڍي زمين وارو حصو. جنھن کي پارڪر بہ چئبو آهي. [پراڻي سنڌي: پَتر] ڪنھن بہ ڌاتوءَ جي سنهي ۽ چپتري پَٽِي. سيفٽيءَ جو ڦَرُ بليڊ.
ذريعو:جامع سنڌي لغات
English Meaning
The bare ground, and open bare plain, the floor.
پَٽِ جا بيتن ۾ حوالا
اُنَ نَہ مَٽيان پَٽِ، آئُون جَا ڪِرِڙَ ڪَپُورِ نَہ مَٽِيان،
ويٺِي شالَ وِلوڙِيان، ڍولي پاسي ڍَٽِ
پَکا پَکَنِ سامُھان، پيھِيُون پيھِنِ وَٽِ،
مَرڪان مارُوئَڙَنِ سين، پَکو اَڏي پَٽِ،
سُورُ مُنھِنجو سُومَرا، ڪارَڻِ قادِرَ ڪَٽَ،
تِھَڙِي سيڄَ سُومَرا، جِھَڙو پائُرَ پَٽُ،
پيرُون چُونڊِيندِيَسِ پِرِينءَ سين، ڪانبو ڪانبيِ وَٽِ،
کِيرُون ڏِيان جيڏِيين، وَڃان جَي وَرَ وَٽِ،
مُون ڏُکِيءَ ڪِھَڙو ڏوھُ ڪِئو، ٻِيُون سَڀَ وَرَنِ وَٽِ.
[ سُر مارئي، وايون، 14 ]
ويٺِي شالَ وِلوڙِيان، ڍولي پاسي ڍَٽِ
پَکا پَکَنِ سامُھان، پيھِيُون پيھِنِ وَٽِ،
مَرڪان مارُوئَڙَنِ سين، پَکو اَڏي پَٽِ،
سُورُ مُنھِنجو سُومَرا، ڪارَڻِ قادِرَ ڪَٽَ،
تِھَڙِي سيڄَ سُومَرا، جِھَڙو پائُرَ پَٽُ،
پيرُون چُونڊِيندِيَسِ پِرِينءَ سين، ڪانبو ڪانبيِ وَٽِ،
کِيرُون ڏِيان جيڏِيين، وَڃان جَي وَرَ وَٽِ،
مُون ڏُکِيءَ ڪِھَڙو ڏوھُ ڪِئو، ٻِيُون سَڀَ وَرَنِ وَٽِ.
[ سُر مارئي، وايون، 14 ]
اَڳِئان اَڏِنِ وَٽِ، پويَنِ سِرَ سَنباھِئا،
ڪاٽِ تَہ پوءِ قَبُولَ ۾، مَڇُڻ ڀانيَين گهَٽِ،
مَٿا مَھايَنِ جا، پِئا نَہ پَسيين پَٽِ،
ڪَلاڙَڪي ھَٽِ، ڪُسَڻَ جو ڪوپُ وَھي.
[ سُر ڪلياڻ، سُوري، ڪاتي ۽ زھر، 17 ]
ڪاٽِ تَہ پوءِ قَبُولَ ۾، مَڇُڻ ڀانيَين گهَٽِ،
مَٿا مَھايَنِ جا، پِئا نَہ پَسيين پَٽِ،
ڪَلاڙَڪي ھَٽِ، ڪُسَڻَ جو ڪوپُ وَھي.
[ سُر ڪلياڻ، سُوري، ڪاتي ۽ زھر، 17 ]
لَڳَھَ پَسُ لَطِيفُ چئَي، آگمِئو آھي،
اُٺو مِينھُن وَڏَ ڦُڙو، ڪَڍو ڌَڻَ ڪاھي،
ڇَنَ ڇَڏي پَٽِ پَئو، سَمَرَ سَنباھَي،
وِھو مَ لاھي، آسِرو اللهَ مان.
[ سُر سارنگ، آگمجڻ، 1 ]
اُٺو مِينھُن وَڏَ ڦُڙو، ڪَڍو ڌَڻَ ڪاھي،
ڇَنَ ڇَڏي پَٽِ پَئو، سَمَرَ سَنباھَي،
وِھو مَ لاھي، آسِرو اللهَ مان.
[ سُر سارنگ، آگمجڻ، 1 ]
جٖي نَہ سُڃاڻَنِ سَچَ کي، وانءُ مَ تَنِي وَٽِ،
اَمُلَ کي اَڌَ ڪَري، پاڻا ھَڻَندا پَٽِ،
مُھِرَ تَنِي کان مَٽِ، جٖي پارَکُو پارِسَ جا.
[ سُر سريراڳ، صراف ۽ جوھري، 20 ]
اَمُلَ کي اَڌَ ڪَري، پاڻا ھَڻَندا پَٽِ،
مُھِرَ تَنِي کان مَٽِ، جٖي پارَکُو پارِسَ جا.
[ سُر سريراڳ، صراف ۽ جوھري، 20 ]
ويندِي آئُون پِرِيَنِ وَٽِ، مُون وِھُ وَڻِجارَنِ سين،
وايُون وَڻِجارَنِ جُون، اَدِيُون اَڄُ نَہ ھَٽِ،
ڏيئِي سِڙُه سِيرَ ٿِئا، پيرُ نَہ لايائُون پَٽِ،
پَڳَھُ کَڻُ مَ پاتِڻِي، جانِي مُون وَٽِ جَٽِ،
ڳَرَھِيان سُورُ سَفَرَ جو، ھَلِي پَنھِنجي ھَٽِ،
پُورِيندِيَسِ پِرِينءَ ڏي، ڪا نَہ ڪنديِسَ گَهٽِ.
[ سُر سامونڊي، وايون، 8 ]
وايُون وَڻِجارَنِ جُون، اَدِيُون اَڄُ نَہ ھَٽِ،
ڏيئِي سِڙُه سِيرَ ٿِئا، پيرُ نَہ لايائُون پَٽِ،
پَڳَھُ کَڻُ مَ پاتِڻِي، جانِي مُون وَٽِ جَٽِ،
ڳَرَھِيان سُورُ سَفَرَ جو، ھَلِي پَنھِنجي ھَٽِ،
پُورِيندِيَسِ پِرِينءَ ڏي، ڪا نَہ ڪنديِسَ گَهٽِ.
[ سُر سامونڊي، وايون، 8 ]
اَچِي اولَڙِي ڪيرَ ڪيرَ، وَٽان پاڻِيءَ وارِيين،
نالي سُڄي سُهڻِي، ذاتِ نِڄاڻان ڪيرَ،
گَهڙي گهورَ نَہ جَهلِي، پَٽِ نَہ کُتِسَ پيرَ،
کُڙيُون کُنِهبي رَتِيُون، ميندِيءَ رَتَڙَسِ پيرَ،
ھِتِ گهُرِجين ھيرَ، سَنڀُوڙو سِيڻاھِ سين.
[ سُر سھڻي، وايون، 9 ]
نالي سُڄي سُهڻِي، ذاتِ نِڄاڻان ڪيرَ،
گَهڙي گهورَ نَہ جَهلِي، پَٽِ نَہ کُتِسَ پيرَ،
کُڙيُون کُنِهبي رَتِيُون، ميندِيءَ رَتَڙَسِ پيرَ،
ھِتِ گهُرِجين ھيرَ، سَنڀُوڙو سِيڻاھِ سين.
[ سُر سھڻي، وايون، 9 ]
اَڱَڻِ تازِي ٻَھَرِ ڪُنڍِيُونۡ، پَکا پَٽِ سُونھَنِ،
سُرَھِي سيجَ پاسَنِ ۾، پوءِ مَرُ ٿا مِينھَن وَسَنِ،
اللهَ اُنِ ڏِينھَن، ويٺِي سارَنگُ سارِيان،
[ سُر سارنگ، بادل نيڻ ۽ مينھن، 21 ]
سُرَھِي سيجَ پاسَنِ ۾، پوءِ مَرُ ٿا مِينھَن وَسَنِ،
اللهَ اُنِ ڏِينھَن، ويٺِي سارَنگُ سارِيان،
[ سُر سارنگ، بادل نيڻ ۽ مينھن، 21 ]
ڍَٽِ ڍُرِي پَٽِ پييُون، پاسي پارِڪَرَ،
سَڀَيئِي ڀَرِيائُون سَرَ، پَلُرَ جي پالوٽَ سين.
[ سُر سارنگ، ڌرتي ڍُري، 9 ]
سَڀَيئِي ڀَرِيائُون سَرَ، پَلُرَ جي پالوٽَ سين.
[ سُر سارنگ، ڌرتي ڍُري، 9 ]
ڍَٽِ ڍُرِي پَٽِ پييُون، آيُون عُمَرَڪوٽَ،
پُسايائُون پَلُرَ سين، سُڪا پَٽَ جي سوٽَ،
چَئِنچَلَ ڏيئِي ڇوٽَ، سامارو سَرِ ڪِئو.
[ سُر سارنگ، ڌرتي ڍُري، 10 ]
پُسايائُون پَلُرَ سين، سُڪا پَٽَ جي سوٽَ،
چَئِنچَلَ ڏيئِي ڇوٽَ، سامارو سَرِ ڪِئو.
[ سُر سارنگ، ڌرتي ڍُري، 10 ]
ڍَٽِ ڍُرِي پَٽِ پييُون، ڪِئا وِڄَڙِيَنِ وارا،
اُٺا گهَڻِيءَ اُورِ سين، ڪَڪَرَ جي ڪارا،
واحِدَ وَسِڪارا، چَوڌارِي چَڱا ڪِئا.
[ سُر سارنگ، ڌرتي ڍُري، 13 ]
اُٺا گهَڻِيءَ اُورِ سين، ڪَڪَرَ جي ڪارا،
واحِدَ وَسِڪارا، چَوڌارِي چَڱا ڪِئا.
[ سُر سارنگ، ڌرتي ڍُري، 13 ]
English Meaning
The bare ground, and open bare plain, the floor.