ڪِھَڙي مَنجِهہ حِسابَ، ھُوئَڻُ مُنھِنجو ھوتَ ري،
گولِي ڀَڄُ گُناھَ کان، ڪونِهي سُودُ ثَوابَ،
نَڪِي تَقاوَتَ ۾، نَڪِي مَنجِهہ رَبابَ،
خُدِيائِي خُوبُ ٿِيين، لائِيين جَي لُعابَ،
پَلِيتو ئِي پاڪُ ٿِيين، جُنُبِئو مَنجِهہ جُنابَ،
ھادِيءَ سين ھُنَ پارَ ڏَي، ريڙِيين ساڻُ رِڪابَ،
چَنبو وِجِهي چورَ جِيئَن، آئُون ڇَڙِ عُقابَ،
دِيدُ وِڃايُمِ دوسِتَ جو، ھَلِي مَنجِهہ حِجابَ،
ڪَسرَتَ آھي قُرِبَ ۾، اِدغا ۾ اِعرابَ،
سو نَہ ڪَنھِن شَيءِ ۾، جيڪِي مَنجِهہ تُرابَ،
جٖي جَهرَڪِئا جَرَ تي، اِيءَ تانْ سَڀَ حُبابَ،
فَنا وِجَهندَءِ فَمَ ۾، ڪارَڻِ ٿِيءُ ڪَبابَ،
ڏي طَھُورا تَنِ کي، جٖي سِڪَنِ لَئي شَرابَ،
مُٺِيءَ ڪِئا مَرضَ ۾، ياوَھ سَڀَ جَوابَ.
[ سُر سھڻي، وايون، 1 ]

مَدَتَ ٿِيءُ ميھارَ يارَ، ساھَڙَ سائِرَ سِيرَ ۾،
اُونها ڪُنَ اَتانگهَہ تَڙَ، اولِي ھَڻُ آڌارَ،
ڏِينھَن ڏُھلا ڏَمَ سين، آئُون آھِيان اَوِھان ڌارَ،
ٻِڇَلِ ٻانڌِي ٻارِ ڪَري اُتِ اُبَتا آرَ،
تَنھِن ۾ گِهڙِي سُهڻِي آڳَھَ ريءَ آڌارَ،
ڪارِي راتِ ڪَچو گهَڙو، توڏِيءَ ڪِي تَنوارَ،
سَنڀُوڙو سِيڻاھِ سين، سِگهو رَسُ سَنگهارَ،
اوراڙان آھُون ڪَري، پَھچان شالَ پَراڙَ،
سُڻِئو جهانءِ جِهڄي ھِنيُون، سانڀارا سَنڀارَ،
آيَمِ ريلي ريءَ سين، اَلا تو اَھارَ،
تارِ تَرَندِيَسِ پِرِين پَسَندِيَسِ، ويندِيَسِ وَٽِ وَڇارَ،
پُورِيندِيَسِ پارَ مَڻِي، سَھِسين جَي سيسارَ،
گولِي گهاگهائي، جَکَنِ ٿا جانارَ.
[ سُر سھڻي، وايون، 17 ]

ڏَمَرُ ڏُونگَرَ ڄامَ، سَکَرَ پاڻَ شَرِيڪِ سين،
ڪيھِي ڪُلفَتَ تَنھِن سين، جا گولِي آن جي گامَ،
وَرِجِ تُون وَرِيامَ، مُنھِنجو اَچَڻُ آن ڳَري.
[ سُر معذوري، ھاڙھو پنڌ، 15 ]

جَفا وارِيَنِ جَسُ، جَسُ جَفا ريءَ نَہ ٿِئي،
سُتينِ ساٿُ وِڃائِيو، گولِي ڇَڏِ مَ گَسُ،
ليڙَنِ جو لَطِيفُ چئَي، ڏُونگَرَ آھي ڏَسُ،
پُنهون وَڃِي پَسُ، سِر ڀَرِ ھَلِي سَسُئِي.
[ سُر معذوري، اڌر نڌر ۽ ھيڪلي، 11 ]

ڪو مُنھُن ڪُٺَلِ آيو، ناھِ ويچارِي وَسِ،
ھوتَ تُنھِنجي ھَٿَ ري گولِي ٿِئي نَہ گَسِ،
ڏُکُ ڏُکِيءَ کي ڏَسِ، مُوڙِھِيءَ ڪو مُنھُن ٿِيي.
[ سُر معذوري، سُڻڻ، ٻُڌڻ ۽ مڃڻ، 9 ]

اللهَ اَچَنِ اُوءِ، جَنِ آئي مَنُ سَرَھو ٿِئي،
پَسان مانَ پَرِ ڪَھِين، تَنِ جَتَنِ سَندِي جُوءِ،
لَنگهي لَڪَ لَطِيفُ چئَي، سُڻِيان ھوتَنِ ھوءِ،
گولِي ٿِيان گُلَبوءِ، جَي مُون نِيو پاڻَ سين.
[ سُر ديسي، ڪيچان آيو قافلو، 14 ]

ڪيچان آيو قافِلو، راتِ موچارِيءَ رُوءِ،
بوتي ۽ بَلوچَ جي، رِڙَھان پَسِئو رُوءِ،
لَنگهي لَڪَ لَطِيفُ چئَي، تَنَ سُڻِيان ھوتَنِ ھُوءِ،
گولِي ٿِيان گُلَبُوءِ، جَي مُون نِيو پاڻَ سين.
[ سُر ديسي، ڪيچان آيو قافلو، 15 ]

مُون کي نَہ ٿا نِينِ، جَتَ مُلڪَ پانھِنجي،
جي گهَگهيرِنِ گَڏِينِ، تَہ گولِي ٿِي گُذارِئان.
[ سُر ديسي، دانھُون ڪُوڪُون، 27 ]

گولِي ٿِي گُذارِئان، تَہ مُون وَڏو ڀاڳُ،
رَتو روئِي پِرِينءَ کي، وِڌُمِ ٿي ويراڳُ،
جَنِ ھِتي ھوتُ وِسارِئو، سي مَهِندِ نَہ لَھَندِيُون ماڳُ،
جِيءَ جَڙَ ھُيَمِ جَنِ سين، سي لاھي چَڙھِئا لَاڳُ،
ڀينرُ ھِنَ ڀَنڀورَ ۾، ڪَنھِن سين ڪَندِيَسِ چاڳُ،
اَندَرِ ٿِئو اَجهاڳُ سَڌَرُ سُورُ پِرِينءَ جو.
[ سُر ديسي، دانھُون ڪُوڪُون، 28 ]

گِندا گُشِي پاڻَ ۾، سِرِ چَپَنِ چولي،
پِريَٽِ پَروجِي ڪِينَ ڪِي، ٻاروچي ٻولِي،
گَسُ وَٺي گولِي، پَهتِي ڄامَ پُنهونءَ کي.
[ سُر ديسي، ٻروچڪي ٻولي، 22 ]