آگم ڪيو اچن...

  داستان اندر ٻيو اندراج
  سُر جا ٻيا داستان
  رسالي جا ٻيا سُر

- سُر ڪلياڻ جَي داستان ٽئين جو بيت

پاٻُوھِيو پُڇَنِ، ڪِٿي ھَٿُ حَبِيبَ جو،
نيزي ھَيٺان نِينھَن جَي، پاسي پاڻَ نَہ ڪَنِ،
عاشِق اَجَلَ سامُھان، اُوچي ڳاٽِ اَچَنِ،
ڪُسڻُ قُربُ جَنِ، مَرَڻُ تَنِ مُشاھِدو.

سمجهاڻي

اهي (سچا عاشق) کلندي ۽ خوش ٿيندي دلبر دوست جي هٿ (جنھن ۾ ڪھڻ جو ڪات آهي) جي پيا پڇا ڪن. اهي عاشق آهن جيڪي محبت جي تيرن کان بچڻ واسطي ٿورو بہ پاڻ کي هيڏي هوڏي نٿا ڪن. بلڪه اهي عاشق موت کي آمهون سامهون ڏسي بہ پنھنجو ڪنڌ مٿي کنيو (محبوب ڏانھن) وڌندا اچن. بيشڪ اهڙن عاشقن لاءِ ڪُسڻ (قربان ٿيڻ) قرب حاصل ڪرڻ برابر آهي ۽ ’موت‘ (فنا) ۾ دوست جو دائمي ديدار آهي.

گنج ۾، سرود ڪلياڻ و جمن، بيت نمبر : 937

پَاپُوْهِيُوْ پُڇَنِ ڪِٿٖيْ هَٽُ حَبِيْبَ جُوْ﮶
نٖيْزٖيْ هٖيْٽَا نِيْهَ جِيْ پَاسٖيْ پَانُ نَڪَنِ﮶
عَاشِقَ اَجَلَ سَامُهَان اُوْچٖين کَاٽِ اَچَنِ﮶
ڪُسَنُ قُرْبُ جَنِ مَرَنُ تَنِ مُشَاهِدُوْ﮶

TRANSLITERATION
सिन्धी देवनागिरी

"पाॿोहियो पुछनि। किथो हथु हबीब जो?
नेज़े हेठियां नींहं जे। पासे पाणु न कनि।
आशिक़ अजल सामुहां। ऊंचे ॻाटि अचनि।
कुसणु क़ुर्बु जनि। मरणु तनि मुशाहिदो॥"

ROMAN SINDHI

PaBoheyo pucchan’e, kithy hath’u habib’a jo?
Nezy hethaan neehan jy, pasy marN’u na kann’e,
Aashiq’a ajal’a samuhan oonchi GaaT’e achan’e
KussarN’u qurb’u jann’e, maraN’u tann’e mushahido.

TRANSLATIONS

پوچھ رہے ہیں یار، پی نے باندھا کدھر نشانہ،
عشق کے بھالے برس رہے ہیں، خود کو کریں نثار،
دیکھ کہ کیسی سج دھج سے وہ آئیں سوئے دار،
سر دیتے ہیں وار، مر مٹنا تو پیا ملن ہے۔

جنہیں تیری محبت کی لگن ہے انہیں شکوہ نہیں رنج و بلا کا
وہ سب سے پوچھتے ہیں مسکرا کر کہاں ہے ہاتھ اپنے دلربا کا
دلیلِ قرب ہے ان کی شہادت یہی جینا ہے بس اہلِ وفا کا


کجا دستِ حبیب ای دل، ہمی پرسند عشق آواز
بزیرِ خنجرِ الفت، نہادہ سر وفا جویند
اجل را در مقابل دیدہ، سر افراشتند عشاق
قتیلِ عشق ازین منزل، رہ صدق و صفا جویند


العاشقون يبتسمون
ويستفسرون أين يد المعشوق!
لا يتجنبون من دماح العشق والغرام.
هم يرفعون رؤوسهم ويتقدمون إلى الموت الذين ينحرون أنفسهم
ويتصورون هذا هو الحب الصادق. لهم موت مشاهدة الحبيب .


With smile on lips, lovers ask where lies Beloved's hand?
From love's spear, they shift themselves not.
With heads raised high before death they march
Sacrifice for them is love, death is union with God.

They humbly ask where is beloved spear holding hand?
They never stay aside when they confront the spear of love.
The lovers come proudly to face the death,
Death is union with beloved for those whose wont is to die in love.

Those persons (who were interrogated as above on the day of the covenant) enquire smilingly as to where the Beloved's hand (holding the spear) is, so that they may offer themselves for sacrifice. They do not flinch a bit under the Beloved's spear. In fact they come there for death with high heads without the least compunction (or fear). To those who hold acceptance of their life's sacrifice by the Beloved as a matter of favour to them, death actually means an audience with the Beloved.

Real lovers ask politely or respectfully or happily about the hand of the beloved. They do not hesitate or fear from the sharp arrow of love or faithfulness. They with straight head face the death. For those, the cutting of the head is true love or attachment or (it takes them near their Beloved). For them, death is equal to have the sweet company of their Beloved.

  ھِن سُر جي راڳ بابت

ڪلياڻ: شاستري سنگيت جو ھڪ مکيہ ٺاٺ

ٺاٺ: ڪلياڻ (پاڻ ئي آھي) ڳائڻ لاءِ ھن راڳ جي بيھڪ يمن ڪلياڻ جي آھي.

سُرن جي بيھڪ: سا ري گا ما پا ڌا ني سا

(ھن راڳ جا سڀ سر تيور ۾ آھن)

   ھِن بيت جا مُکيہ عُنوان
Lexical Density of this  Bait
Number of words:
Lexical Words:*
Non-lexical words:**
Lexical Density:

* Words of Noun, adjective, verb & adverb
** Words of Pro-noun, post-position, conjunction & interjection