آگم ڪيو اچن...

عنوان شاھ جو رسالو
شارح / محقق علامہ آءِ. آءِ. قاضي
ڇپائيندڙ سنڌي ادبي بورڊ، ڄامشورو
ڇپجڻ جي تاريخ 1993-01-01
ايڊيشن 3

فھرست

ڪلياڻ

داستان پھريون
بيت - 1

اَولِ الله، عَليم، اَعلى، عالَمَ جو ڌڻِي،
قادر پنھنجي قدرت سين، قائم آہ قديم،
والِي، واحد، وحدہُ، رازق ربُّ، رحيم،
سو ساراہِ سچو ڌڻِي، چئي حمد، حڪيم،
ڪري پاڻَ ڪريم، جوڙَؤن جوڙَ جھانَ جِي.

بيت - 2

وَحده لاشَريڪَ لَهٗ، جڏهن چيو جَنّ،
تَن مڃيو محمّد ڪارَڻِي، هٖيجان ساڻ هِنۡيَنّ،
تڏهن منجهان تَنّ، اَوتَڙَ ڪونہ اولِيو.

بيت - 3

وَحدہٗ لاشَريڪَ لَهٗ، ٻُڌءِ نہ ٻوڙا،
ڪِ تو ڪَنٖينۡ نہ سُئا، جٖي گهَٽ اَندر گهوڙا،
ڳاڙِيندين ڳوڙها، جِت شاھدَ ٿيندءِ سامهان.

بيت - 4

وَحدہٗ لاشَريڪَ لَهٗ، اِيءُ وِهائج ويءُ،
کَٽين جي هارائٖيينۡ، هنڌ تنهنجو هِيءُ،
پاڻان چُونۡدَءِ پيءُ، ڀَري جامُ جَنَتَ جو.

بيت - 5

وَحدہٗ لاشَريڪَ لَهٗ، اِيءُ هيڪَڙائيءَ حَقُ،
ٻِيائِيءَ کي ٻَکُ، جَن وڌو سٖي وِرَسيا.

بيت - 6

وَحدَہٗ جي وَڍيا، اِلّااللهَ اَڌَ ڪِيا،
مُحمّد رَّسُولُ چئِي، مسلمانَ ٿِيا،
عاشق عبداللطيف چئي، اِنهِين پَھِ پيا،
تٖيلانۡ ڌڻِيءَ ڌُئا، جٖيلانۡ ويا وحدتَ گڏجي.

بيت - 7

وَحدَہٗ جي وڍيا، اِلّااللهَ سين اورِينِ،
هِينئون حقيقت گڏيو، طريقت تورِينِ،
معرفتَ جي ماٺِ سين، ڏيسانۡدرَ ڏورِينِ،
سُکِ نہ سُتا ڪڏهين، ويھِي نه ووڙِينِ،
ڪُلهِنئُون ڪورينِ، عاشقَ عبداللّطيف چئي.

بيت - 8

وَحدہٗ لاشَريڪَ لَهٗ، جان ٿو چئين اِيئَنۡ،
تان مَڃ مُحمّد ڪارَڻِي، نِرتَئُون منجهان نِيھَنۡ،
سو تون وڃيو ڪِيئن، نايئٖينۡ ڪنڌ ٻين کي.

بيت - 9

وَحدہٗ لاشَريڪَ لَهٗ، جَن اُتو سين اِيمانَ،
تَن مڃيو مُحمّد ڪارَڻِي، قَلبَ ساڻ لِسانَ،
اُوءِ فائِقَ ۾ فَرمانَ، اَوَتَڙ ڪنھن نہ اولِيا.

بيت - 10

اَوتَڙَ ڪنھن نہ اولِيا، سُتَڙِ ويا سالِمَ،
هيڪائِي هيڪُ ٿِيا، اَحَد سين عالمَ،
بي بَھا بالِمَ، آگٖي ڪِيا اَڳَهِين.

بيت - 11

آگٖي ڪِيا اَڳَهِين، نِسوروئِي نُورُ،
لاخوفٌ عَليھِمۡ ولاھُمۡ يَحۡزَنُونَ، سچنِ ڪونهي سُورُ،
مَولٖي ڪِيو مَعُمورُ، اَنگُ اَزَلَ ۾ اُنِ جو.

بيت - 12

سِرُ ڍونڍيان، ڌَڙ نہ لَھان، ڌَڙُ ڍونڍيان، سِرُ ناھ،
هَٿَ، ڪرايون، آڱريون، ويا ڪپجِي ڪانۡه،
وَحدتَ جي وِهانءِ، جي ويا سي وڍيا.

بيت - 13

وَحدَهُ جي وڍيا، ڪِيا اِلّااللهَ اَڌُ،
سِي ڌَڙَ پَسِي سَڌَ، ڪنھن اَڀاڳِيءَ نہ ٿئي.

بيت - 14

وَحدَتا ڪَثرتَ ٿِئي، ڪثرتَ وحدتَ ڪُلُّ،
حَقُّ حقيقي هيڪَڙو، ٻولِي ٻِي مَ ڀُلَّ،
هِيءُ هلاچو هُلَّ، بالله سندو سڄڻيٖن.

بيت - 15

چئو تُون اَلله هيڪَڙو، وَائِي ٻِي وسارِ،
تَنَ ۾ تَندُ تنوارِ، سدا سُپيرِينِ جي.

بيت - 16

چئو تون اَلله هيڪَڙو، ٻِي وائِي وساري ڇَڏِ،
اُو تان تو سين گَڏِ، سڄڻُ ساهَ پساهَ ۾.

بيت - 17

پاڻئِي جلُّ جلالَهٗ، پاڻئي جاَنِ جمالُ،
پاڻئِي صورتَ پِرً جي، پاڻئِي حُسن ڪمالُ،
پاڻئِي پِيرُ مُريدُ ٿِئٖي، پاڻئِي پاڻ خيالُ،
سو سڀوئِي حالُ، مَنۡجهان ئِي معلوم ٿئي.

بيت - 18

پاڻئِي پسٖي پاڻ کي، پاڻئِي محبوبُ،
پاڻئِي خَلقي خوبُ، پاڻئِي طالب تَن جو.

بيت - 19

سو ھِيءُ، سو ھو، سو اَجَلُ، سو اَلله،
سو پرِين، سو پساھُ، سو وٖيري، سو واھَرُو.

بيت - 20

سو ھيڏانھن، سو هوڏانھن، سوئي مَنِ وسٖي،
سوئِي سو پَسي، تَهِين سندٖي سوجهرٖي.

بيت - 21

پڙاڏو سو سَڏُ، وَرُ وائِيءَ، جو جٖي لھين،
ھُئا اَڳھِين گَڏُ، ٻُڌڻَ ۾ ٻہ ٿيا.

بيت - 22

ايڪ قَصَرَ. دَرَ لَکَ، ڪوڙين ڪَڻس ڳِڙکيون،
جيڏانھن ڪريان پَرکَ، تيڏانھن صاحبُ سامُهُون.

بيت - 23

ڪوڙيٖن ڪايائون تنھنجيون، لِکن لُکَ هزارَ،
جِيءُ سڀڪنھن جِيءَ سين، درسن ڌارو ڌارَ،
پرينۡم تنھنجا پارَ، ڪھڙا چِئي ڪيئن چُؤان!

وائي

سڀڪا پِريان ڪُون پُوڄي،
نِينھُن نيڻين، ڳُڻ ڳالهہ، وو.
جا چِتايم چِتَ ۾، سڄَڻُ سا ٿو ٻُجهي،
نِينھُن نيڻين، ڳُڻ ڳالهہ، وو.
لاتِ جا لطيفَ جِي، سَڏُ تنھن جو سُڄَي،
نِينھُن نيڻين، ڳُڻ ڳالهہ، وو.

داستان ٻيون
بيت - 1

اَگهِي اَگهائِي، رنج پِريان کي رسيو،
چکَيم چڱائِي، سورانگهٖي سوريءَ تان.

بيت - 2

اَنڌا اُونڌا ويٖڄ، کَلَ ڪُڄا لئي کانۡئيين،
اَسان ڏُکٖي ڏيلَ ۾، تون پياريٖين پيڄ،
سوري جَنينۡ سٖيڄَ، مَرڻُ تن مُشاھدو.

بيت - 3

سوريءَ سَڏَ ٿيو، ڪا ھلندي جيڏِيُون؟
وڃڻُ تَن پيو، نالو نِينھَن ڳِنھَن جٖي.

بيت - 4

سوري سڏُ ڪري، اُڀِي عاشقن کي،
جي اَٿئِي سَڌَ سِڪَڻ ۾، تہ ڪَؤُ مَ پيرُ پري،
سِسِي ڌارَ ڌري، پڇج پوءِ پِريتڻون.

بيت - 5

سوري آھ سينگارُ، اَڳھِين عاشقن جو،
مُڙڻ، موٽڻ مِھۡڻون، ٿيا نظاري نِروارُ،
ڪُسڻ جو قرارُ، اَصل عاشقن جو.

بيت - 6

سوري سينگاري، اَصل عاشقن کي،
لُڏيا ڪِينَ لطيفُ چئي، ٿيا نيزٖي نظاري،
ڪوٺيو ڪناري، آڻيو چاڙهي اُنِ کي.

بيت - 7

سوريءَ مٿي سيڻَ، ڪھڙي ليکٖي سَنَرا،
جيلَهُ لڳا نٖيڻَ، تٖي سُوريائِي سيڄَ ٿِي.

بيت - 8

سورِيءَ چڙھڻ، سيڄَ پَسڻَ، اِيءُ ڪم عاشقنِ،
پاھُون ڪِينَ پَسَنِ، سائُو ھلن سامُھان.

بيت - 9

سوريءَ جي سؤ وارَ، ڏيھاڙئو چَنگِ چَڙهيٖين،
جِمَ وِرچي ڇڏيٖين، سِڪڻ جي پچارَ،
پِرت نہ پَسين پارَ، نينھُن جِئائِين نڱيو.

بيت - 10

پِھرين ڪاتِي پاءِ، پُڇجِ پوءِ پِريتُڻون،
ڏک پِريان جو ڏيلَ ۾، واڄٽ جِيئن وَڄاءِ،
سِيخُنِ ماھُ پچاءِ، جٖي نالو ڳِيڙَءِ نِينھن جو.

بيت - 11

ڪاتِيءَ ڪونهي ڏوھُ، ڳن وڍيندڙ ھٿَ ۾،
پَسيو پَرِ عجيب جِي، لِچيو وڃي لوھُ،
عاشقن اَنۡدوھُ، سدا معشوقن جو.

بيت - 12

ڪاتِي تکِي مَ ٿئي، مَرُ مُنيائِي هوءِ،
مانَ وُرَمنِ توءِ، مون پِريان جا ھٿڙا.

بيت - 13

جي تون سِڪَڻُ سِکيو، تہ ڪاتِيءَ پئِي مَ ڪَنجهُہ،
سُپيريان جي سُورَ جو، ماڙهُن ڏِجي نه مَنجهُہ،
اَندر اِيءُ اَھنجُ، سانڍج سکائون ڪري.

بيت - 14

جان وڍئٖين تان ويھُ، نہ تہ وٺيو واٽ وانءُ تون،
هِيءُ تَنين جو ڏيھُ، ڪاتِي جَنِين هٿَ ۾.

بيت - 15

ڪاتِي جن ڳرٖي، مان لنؤن لڳي تنَ سين،
محبت جي ميدان ۾، وڃان پٖير ڀري،
اَڏِيءَ سِرُ ڌرٖي، مانَ ڪُھِنَھون سُپرِين.

بيت - 16

اَڳيان اَڏُينِ وَٽِ، پوينِ سِرَ سنباھيا،
ڪاٽِ تہ پَوين قبولَ ۾، مَڇَڻ ڀاييٖن گهَٽِ،
مَٿا مَھايَنِ جا، پيا نہ ڏِسين پَٽِ،
ڪلَاڙَڪٖي هَٽِ، ڪُسڻ جو ڪوپُ وَهٖي.

بيت - 17

جي اَٿئِي سِڪَ سُرڪَ جي، تہ ونۡءَ ڪَلاڙَڪٖي ڪاٽٖي،
لاھي رک لطيف چئي، مَٿو وَٽِ ماٽٖي،
تِڪَ ڏيئِي پِڪَ پيءُ تون، گهوٽ منجهان گهاٽي،
جو وَرنہ وِھاٽٖي، سو سِرَ وٽ سَرو ساھَنگو.

بيت - 18

جي اَٿئِي سَڌ سُرڪ جي، تہ وَنۡءُ ڪَلاڙَڪٖي هَٽِ،
لاھي رک لطيفُ چئي، مَٿو ماٽٖي وَٽِ،
سِرُ ڏيئِي ۾ سَٽِ، پِيج ڪي پِياليون.

بيت - 19

جي اَٿئِي سِڪُ سُرڪَ جي، تہ وَنۡءُ ڪَلاڙَڪٖي ڪُوءِ،
مَھيسَرَ جِي مَدَ جي، هُتِ ھڏھين ھُوءِ،
جان رمز پروڙيٖين رُوءِ، تان سِرَ وٽِ سُرڪِي سَڳُڻِي.

بيت - 20

جي اَٿئي سِڪَ سُرڪَ جِي، تہ وَنۡءُ ڪَلاڙڪي گهَرِ،
وَڍڻُ، چيرڻُ، چِچرڻُ، پَھتِ اُنِهينۡ جِي پَر،
جي وَٽي پَويٖئِي وَرِ، تہ سَھَنگِي آھ سيّد چئي.

بيت - 21

ناڻي ناھ ڪَڪُوھ، ڪِينۡ مُلهہ مھانَگو مَنڌُ،
سَنباھِج سيّدُ چئي، ڪاٽڻ ڪارڻ ڪنڌُ،
ھيءُ تَنِين جو ھَنڌُ، مَٽَن پاس مَرنِ جي.

بيت - 22

عاشقَ زھرَ پياڪَ، وِھُ پسيو وِھسَنِ گهڻو،
ڪڙي ۽ قاتل جا، هميشه هيراڪَ،
لَڳَينِ لَنئُون لطيفُ چئي، فنا ڪيا فراقَ،
توڻي چِڪنِنِ چاڪَ، تہ بہ آھَ نه سَلِن عامَ کي.

بيت - 23

مَ ڪر سَڌَ شرابَ جِي، جي تون ٽارييٖن ٽُوھُ،
پِيتٖي جنھن پاسي ٿِئي، منجهان رڳُنِ روحُ،
ڪاٽٖي چَکُ ڪَڪُوھُ، لاھي سِرُ لطيفَ چئي.

بيت - 24

سَڌڙيا شرِابَ جون، ڪوهُ پچارون ڪَن،
جُه ڪات ڪلالنِ ڪڍيا، تہ موٽيو پوءِ وڃنِ،
پِڪون سٖي پِيَن، سِرَ جنھين جا سَٽَ ۾.

بيت - 25

سرَ جُدا، ڌَڙ ڌارَ، دوڳَ جَنِين جا ديڳِ ۾،
سٖي مَرُ ڪَنُ پچارَ، ھَڪِيا جن جي ھٿ ۾.

بيت - 26

ديٖڳيٖينۡ دوڳَ ڪَڙهَنّ، جِت ڪڙييٖنۡ ڪڙَڪو نہ لھٖي،
تِتٖي طبيبنّ، چاڪَ چِڪندا ڇڏيا.

بيت - 27

سِسِي سي گهُرَنِ، جي واٽِيندَڙَ وچ ۾،
اُوءِ ڪِينۡ ٻيو پُڇُنِ، سَرو جن سنباھيو.

بيت - 28

اَصل عاشقَ پانھنجِي، سسِي نہ سانڍينِ،
لاھيو سِرُ لطيفُ چئي، ساھُ سَلاڙيو ڏِين،
ڪَلَهِنُئون ڪاٽِينِ، پُڇنَ پوءِ پِريتَڻون.

بيت - 29

اَصل عاشقن جو، سِرُ نہ سانڍڻ ڪَمُ،
سؤ سِسنِئان اَڳرَو، سَندو دوسانۡ دَمَ،
ھيءُ ھَڏو ۽ چَمُ، پِڪَ پِريان جِيءَ نہ پَڙٖي.

بيت - 30

جي مَٿٖي وَٽِ مِڙَنِ، تہ سڀ ڪنھين سَڌ ٿئٖي،
سِر ڏنٖي سَٽِ جُڙٖي، تہ عاشقَ اِيئن اَچَنِ،
لِڌا تي لَڀَنَ، مُلهہ مھانگا سُپرِينۡ.

بيت - 31

مُلهہ مھانگو قَطَرو، سِڪَڻَ شهادتَ،
اَسان عِبادتَ، نظَرَ نازَ پِريَنِ جا.

وائي

مَنڌُ پِيندَي مون، ساڄنُ سھِي سڃاتو.
پِي پيالو عشقَ جو، سَڀُڪي سمجهوسون،
ساڄنُ سھِي سڃاتو.
پِريان سندَي پارَ جِي، اَندر آڳِ اٿئون،
ساڄنُ سھِي سڃاتو.
جِيئڻ ناھَي جَڳَ ۾، ڏينھَن مڙيئِي ڏُون،
ساڄنُ سھِي سڃاتو.
الا! عبداللّطيف چئي، آھين تُونھِين تون،
ساڄنُ سھِي سڃاتو.

داستان ٽيون
بيت - 1

اُٿياري اُٿِي ويا، منجهان مون آزارَ،
حبيب ئِي ھڻِي ويا، پِيڙا جِي پچار،
طبيبنِ تنوارَ، ھَڏِ نہ وڻٖي ھاڻِ مون.

بيت - 2

هَڏِ نه وڻٖي هاڻِ مون، ويٖڄن جو وصال،
ھِن منھنجي حالَ، حبيب ئِي ھادي ٿيو.

بيت - 3

حبيبُ ئِي ھادي ٿيو، رھنُما راحَتَ،
پِيڙا نِيائين پاڻ سين، لائٖي ڏيٖئِي لَتَ،
سُپٖيريان صِحَتَ، ڏِنِيمَ منجهان ڏکندٖي.

بيت - 4

اورِ ڏُکندو او ٿئي، ھادي جنھن حبيبُ،
تِرَ تفاوت نہ ڪري، تنھن کي ڪو طبيبُ،
رھنُما رقيبُ، ساٿَر صِحت سُپرِين.

بيت - 5

ساٿَر صِحَتَ سُپرِينۡ، آهي نہ آزارُ،
مجلس ويرَ مِٺو ٿئي، ڪوٺيندي قھارُ،
خنجر تنھن خوب هڻي، جنھن سين ٿئٖي يارُ،
صاحِبُ ربُّ ستّارُ، سُوجهي رڳون ساھَ جِيُون.

بيت - 6

رڳُون ٿيون رَبابُ، وڄن ويٖلَ سڀڪھِين،
لُڇَڻ، ڪُڇڻَ نہ ٿيو، جانب ري جبابُ،
سوئِي سَنڌينۡدم سُپرِين، ڪِيس جنھن ڪبابُ،
سوئِي عَينَ عذابُ، سوئِي راحتَ روحَ جِي.

بيت - 7

سوئِي راھُ رَدّ ڪري، سوئِي رهنُما،
”وَ تُعِزُّ مَنۡ تَشَاءُ وَ تُذِلُّ مَن تَشاء“

بيت - 8

ڄاڻِي ٻُجهي جَنِ، تو سين سُورَ سَڃَ ڪِي،
تون ڪيئن سَنديون تَنِ، پَرَسين پَچاروُن ڪرين؟

بيت - 9

پَر ۾ پُڇيائُون، عشقَ جي اَسباب کي،
دارون ھِن دردَ جو، ڏاڍو ڏَسائُون،
آخِرُ وَالۡعَصَر جو، اِينھٖين اُتائون،
تِھان پوءِ آئُون، سِڪانۡ ٿِي سلامُ کي.

بيت - 10

سِڪيٖنۡ ڪُه سلامَ کي، ڪرين ڪُه نه سلامُ،
ٻيا دَرَ تن حَرامُ، اِيءُ دَرُ جَنينۡ ديکيو.

بيت - 11

مِٺايان مِٺو گَهڻو، ڪڙو ناھ ڪلامُ،
سُڪوت ئي سلامُ، پريانِ سندي پارَ جو.

بيت - 12

پِريان سندي پارَ جي، مڙئي مٺائي،
ڪانهي ڪَڙائي، چَکِين جي چيتُ ڪري.

بيت - 13

تو جَنين جِي تاتِ، تَن پُڻ آهي تنهِنجي،
”فَاذۡڪُرُونِي اَذڪُرۡ ڪُمۡ“، اِيءُ پروڙج باتِ،
هَٿِ ڪاتِي ڳُڙُ واتِ، پُڇڻ پَرِ پِريَنِ جِي.

بيت - 14

حبيبنِ ھيڪارَ، مَنجهان مِھرَ سَڏ ڪيو،
سو مُون سڀ ڄَمار، اورڻ اُھوئِي ٿيو.

بيت - 15

پاٻوھي ھيڪارَ، مُونۡھانۡ پُڇيو سَڄڻٖين،
”اَلَسۡتُ بِرَبِّڪُمۡ“، چيائون جنھن وارَ،
سندي سُورَ ڪِنارَ، تَنَ تڏاھڪُون نہ لھٖي.

بيت - 16

پاٻوھِيو پُڇَنِ، ”ڪٿي هَٿُ حَبيبُ جو؛“
نيزي ھيٺان نِينھن جٖي، پاسي پاڻُ نہ ڪَنِ،
عاشقَ اَجل سامُهانۡ، اُونۡچي ڳاٽِ اَچنِ،
ڪسڻ قربُ جَنِ، مَرڻ تَنِ مشاھِدو.

بيت - 17

ڪوٺٖي ڪُھٖي سُپرين، ڪوٺٖي ڪُھَڻَ ساڻُ،
نيزي هيٺانۡ نِينھَنۡ جي، پاسي ڪر مَ پاڻُ،
ڄُلُ، وِڃائٖي ڄاڻُ، عاشقَ اَجل سامُهون.

بيت - 18

ڪوٺَڻ قريبن جو، عَينُ تَڙڻ آھِ،
اِيءَ اُلٽِي ڳالهِڙي، سِڪُ وَرندِي ساھِ،
آسَرَ هَڏ مَ لاهِ، ڇِنڻ ڳَنڍڻ اُنِ جو.

بيت - 19

ڪُھَنِ تان ڪَرَ لَھَنِ، ڪَرَ لَھَنِ تان ڪُھَنَ،
سي ئِي ماءِ مُھَنَ، سي ئِي راحتَ روحَ جِي.

بيت - 20

ڪُھٖي سو ڪَرَ لھٖي، ڪوٺٖي سو قَريبُ،
اِها عادت سِکيو، هر زمانِ حبيبُ،
تِڇٖي سو طَبِيبُ، سوئِي راحت روح جِي.

بيت - 21

ڪُھَنِ ۽ ڪوٺِينِ، اِيءَ پَرِ سَندِي سڄڻٖينۡ،
سُورِيءَ چاڙهيو سُپرِينۡ، ڏنڀَ ڏِيهاڻِي ڏِينِ،
ويٺا وِرهُ وَٽِينِ، آءُ واڍوڙيا وِھاءِ تُون.

وائي

ٿيندو تَنَ طبيبُ، داروُن منھنجي درد جو.
ٻُڪِي ڏِيندُمِ ٻاجَهہ جِي، اَچِي شال عَجيبُ،
دارون منھنجي درد جو.
پِريَن اَچِي پاڻ ڪِيو، سندو غور غريبُ،
دارون منھنجي درد جو.
ڏُکَندو سڀوئي ڏورِ ڪِيو، مَنجهؤُن تَن طبيبُ،
دارون منھنجي درد جو.
اَديون عبداللّطيف چئي، هاتِڪُ آھِ حبيبُ،
دارون منھنجي درد جو.

يمن ڪلياڻ

داستان پھريون
بيت - 1

تون حبيبُ، تون طبيبُ، تون درد جي دواء،
جانبَ منھنجي جيءَ ۾، آزار جا انواع،
صاحبَ ڏي شفاء، ميان! مريضن کي.

وائي

وِرِسيا ويڄَ ويچارا، دل ۾ دردُ پريَن جو.
اُٿو ويڄا، مَ وِھو، وڃو ڊَڀَ کڻِي،
دل ۾ دردُ پريَن جو.
ٻُڪِي ڏيندا ٻاجَهہ جِي، آيا سُورَ ڌڻِي،
آيا جيءَ جيارا،
دل ۾ دردُ پريَن جو.

داستان ٻيون
داستان ٽيون
داستان چوٿون
بيت - 21

موکِي چوکِي نہ ٿِئي، اَصل اوڇِي ذاتِ،
وَٽيُون ڏيئِي واتِ، متارا جنھن ماريا.

وائي

دوسُ پيھِي در آئيو، ٿيو مِلَڻ جو ساعيو،
ڏِينھَين پُڄاڻون آڻي اسان کي، مولى مُحب ملايو،
ٿيو مِلَڻ جو ساعيو.
وِيو وِڇوڙو، ٿيو ميلاپو، واحد واءُ وَرايو،
ٿيو مِلَڻ جو ساعيو.
ھو جِنھين جو ڏَسُ ڏُورانھُون، اوڏو اڄُ سو آئيو،
ٿيو مِلَڻ جو ساعيو.
عَبداللّطِيفُ چئي، اَچي عَجِيبن، پاڻ فَضلُ فَرمائيو،
ٿيو مِلَڻ جو ساعيو.

وائي

دوس پيھي در آيو، ٿيو ملڻ جو ساعيو،
ڏينھن پڄاڻون آئي اسانکي، مولى محب ملايو،
ويو وڇوڙو، ٿيو ميلاپو، واحد واءُ ورايو،
ھو جنھين جو ڏس ڏوراڏو، اوڏو سو اڄُ آيو،
عبداللطيف چئي، اچي عجيبن، پاڻ فَضل فرمايو!

داستان پنجون
داستان ڇھون
داستان ستون
داستان اٺون
بيت - 1

ھَرَ ھَرَ ھَرائي، وڃڻ دَرِ دوستن جي،
پاڙي ڏانھن پِريَنِ جي، اُڄَ مَ اَوائي!
اَلَڙِ ٿِي مَ آڇ تون، واٽاڙُنِ وائِي،
لائِندَءِ لطيف چئي، سُوران سَرَھائِي،
ڳُجهو ڳالهائي، پِرتِ وَٽِجي پاڻ ۾.

داستان نائون
وائي

يارَ سَڄَڻَ جي فِراقَ، ڙِي جيڏيون آئُون مارِي!
در دوسنِ جي ڪَئين جو ھوندا، مون جيھا مُشتاقَ،
ڙِي جيڏيون آئُون مارِي!
جاٿي ڪاٿي محبوبن جي، آھِ حُسنَ جِي ھاڪَ،
ڙِي جيڏيون آئُون مارِي!
سرمو سَھِي ڪر اَکين جو، خاص پِريان جي خاڪِ،
ڙِي جيڏيون آئُون مارِي!

کنڀات

داستان پھريون
بيت - 2

ڀَلائِي آھِينِ، پِرِين ڀَلائِيءَ پانھنجَي،
سٻاجها سِرِ چَڙهيو ڏوراپو نَہ ڏيِنِ،
مان ڏَي مَدِيُون ٿِينِ، سَڄَڻَ سَڄايِنِ ۾.

بيت - 18

کَڻِي نيڻَ خُمارَ مان، جان ڪِيائُون نازُ نَظَرَ،
سُورِجَ شاخُون جهَڪِيُون، ڪُوماڻو قَمَرُ،
تارا ڪَتِيُون تائِبَ ٿِيا، ديکِيندي دِلَبَرُ،
جهَڪو ٿِيو جَوهَرُ، جانِبَ جي جَمالَ سين.

وائي

وَھِلي وَنءُ مَ وِھامِي، رَھُ راتَ، رائِينديَسِ پرينءَ کي.
شَمعَ ٿِيندِيَس شَبِ ۾، اِنَ خُوشيءَ کان کامي،
رَھُ راتَ، رائِينديَسِ پرينءَ کي.
بابُوئَنِ سَندِيَ باھِ جِئن، ٻَران شالَ اُجهامِي!
رَھُ راتَ، رائِينديَسِ پرينءَ کي.
پِرِتِ جا پِيتَمَ جِي سا ڪِينَ پَرُوڙي عامِي،
رَھُ راتَ، رائِينديَسِ پرينءَ کي.
مون کي مون پِرِيَنِ جو، آهي دَردُ دَوامِي،
رَھُ راتَ، رائِينديَسِ پرينءَ کي.
هُو جو لَنؤُن، لَطِيفُ چئي، مون کي آھِ مُدامِي،
رَھُ راتَ، رائِينديَسِ پرينءَ کي.
روشَنُ ٿِيا رُڃُنِ ۾، جي ھُئان لَنؤن اِنهين لامِي،
رَھُ راتَ، رائِينديَسِ پرينءَ کي.
ڪارِي سا قِيامَ سَئِين، ھوتُ جنھن جو حامِي،
رَھُ راتَ، رائِينديَسِ پرينءَ کي.
آيَمِ تنھن لوڪَ سين، جيسِين مان چَوَنِ سُوامِي،
رَھُ راتَ، رائِينديَسِ پرينءَ کي.

داستان ٻيون

سورٺ

داستان پھريون
داستان ٻيون
داستان ٽيون
داستان چوٿون

آسا

داستان پھريون
داستان ٻيون
داستان ٽيون
داستان چوٿون

پرڀاتي

داستان پھريون

رام ڪلي

داستان پھريون
داستان ٻيون
داستان ٽيون
داستان چوٿون
داستان پنجون
داستان ڇھون
داستان ستون
داستان اٺون
داستان نائون
داستان ڏھون

کاھوڙي

داستان پھريون
داستان ٻيون
داستان ٽيون

پورب

داستان پھريون
داستان ٻيون

بلاول

داستان پھريون
داستان ٻيون
داستان ٽيون
داستان چوٿون

سارنگ

داستان پھريون
بيت - 1

لَڳَہَ، پَسُ! لَطِيفُ چَئي، آگِميو آهي،
وَٺا مِينهَن وَڏ ڦُڙا، ڪَڍو ڌَڻَ ڪاهي،
وِهو مَ لاهي، آسَرو اَللهَ مان.

داستان ٻيون
داستان ٽيون
داستان چوٿون
بيت - 4

موٽِي مانڊاڻَنِ جِي، واري ڪيائين وارَ،
وِڄُون وَسَڻَ آئِيُون، چَڱِي ڀَتِ چوڌارَ،
ڪي اُٿِيُون اِستَنبولَ تي، ڪَنِ مَڃِيان مَغربَ پارَ،
ڪي چَمڪَن چِين تي، ڪي لَهَنِ سَمرقَندَ سارَ،
ڪي رَمي وِيئيُون روُمَ تي، ڪي ڪابُلِ، ڪي قَنڌارَ،
ڪي دِهلِي، ڪي دکَنَ، ڪي گُڙنِ مَٿي گِرنار،
ڪَنِ جُنبِي جيسَلميرَ تان، ڏِنا بيڪانيرَ بَڪارَ،
ڪِنِهين ڀُڄُ ڀِڄائِيو، ڪَنِهين ڍَٽ مَٿي ڍارَ،
ڪَنِهين اَچِي عُمَرَڪوٽَ تان، وَسايا وَلهارَ،
سائِيَنمَ! سَدائِين، ڪرِين، مٿي سِنڌُ سُڪارَ،
دوسِتَ! مٺا دِلدارَ! عالمَ سَڀِ آبادِ ڪَرِين.

سريراڳ

داستان پھريون
بيت - 1

مانَ پُڇَنِئِي سُپِرِين، چِتان لاھ مَ چَرُ؛
اُنِين جا اَمُرَ، کَڻُ، تہ خالي مَ ٿِيٖين.

بيت - 4

مانَ پُڇَنِئِي سُپِرِين، چِتَ ۾ رَکِجِ چٖيتُ،
سِينو ڌوئِي صافُ ڪَرِ، صابُڻَ سان سُپٖيتُ،
سامُونڊِي سُچٖيتُ، ٿيءُ تہ پَھُچٖين پارَ کي.

وائي

سَھسيٖن شُڪرانا، ڪوڙِييٖن ڀالَ ڪَرِيم جا.
حمدُ چَئِج حَڪِيمَ کي، جورِ ھَڻي جانا، ڪوڙِييٖن ڀالَ ڪَرِيم جا.
تو ڏيکارٖي تو ڌَڻِي، باطِن جا بانا، ڪوڙِييٖن ڀالَ ڪَرِيم جا.
مَتان، مَردَ! وسارِيٖين صاحِبَ جِي ثَنا، ڪوڙِييٖن ڀالَ ڪَرِيم جا.
دوستُ رَکِي دِل ۾، پَڙهُ لَالَنُ لِسانا، ڪوڙِييٖن ڀالَ ڪَرِيم جا.
جَفا ڏيئٖي جِيءَ کي، ٿِيُ فِڪرَ مَنجهِہ فَنا، ڪوڙِييٖن ڀالَ ڪَرِيم جا.
تُسِي توسٖين توھُ ڪري، مَنَ آگو اِحسانا، ڪوڙِييٖن ڀالَ ڪَرِيم جا.
ڪَڍُ تُون دَغا دِل مان، ٻانهپَ سيٖن، ٻانها، ڪوڙِييٖن ڀالَ ڪَرِيم جا.
صاحِبَ وڻٖي سَچَ سيٖن، ٿِيُ دانَھُ، ديوانا، ڪوڙِييٖن ڀالَ ڪَرِيم جا.
جي تسليِمَ سيٖن تَحقيِقُ ھُئا، سي ڪِنءَ اَمانا؟ ڪوڙِييٖن ڀالَ ڪَرِيم جا.
جاڳِيا جي، جَبارَ لَئي، سيئي سَمانا، ڪوڙِييٖن ڀالَ ڪَرِيم جا.
فاذۡ کُروُنِيۡ اَذۡ کُرۡ کُمۡ، ڪَھِئو قُرانا، ڪوڙِييٖن ڀالَ ڪَرِيم جا.
وَاشکُرُو الِيۡ وَلَا تَکۡفُرُوۡنِ، ڪَڍُ تون ڪُفرانا، ڪوڙِييٖن ڀالَ ڪَرِيم جا.
سَڀِ سَنوارِيا سُپِرينءَ، ڪُوَلَ تو ڪَنا، ڪوڙِييٖن ڀالَ ڪَرِيم جا.
چَڱِي چَئجِ چاھَ سيٖن، مَدحَ اِيءَ مَنا، ڪوڙِييٖن ڀالَ ڪَرِيم جا.
تائِبَ ٿِيو تَڪِڙا، جوشان، جُوانا! ڪوڙِييٖن ڀالَ ڪَرِيم جا.
تہ لَھِيٖن تُون لَطِيفُ کان، اَمُنُ اِيمانا، ڪوڙِييٖن ڀالَ ڪَرِيم جا.

وائي

مون ۾ تون موجُود! آءٌ اَڳاھِين آھِيان!
آءٌ اَسُونھِين آھِيان!
اَکِيُون اَکَڙِيُنِ کي، سِڪيو ڪَنِ سُجُودُ،
آءٌ اَڳاھِين آھِيان!
آءٌ اَسُونھِين آھِيان!
تيٖلانھن رَسِيُون بُودَ کي، جٖيلانھن ٿِيُون نابوُدُ،
آءٌ اَڳاھِين آھِيان!
آءٌ اَسُونھِين آھِيان!
ماڙُهن جي موٽَڻَ جو، صاحِبَ هَٿِ سُجُود،
آءٌ اَڳاھِين آھِيان!
آءٌ اَسُونھِين آھِيان!
اِنَ دَرِ سيئي اِگِهيا، جَنِ وِڃايو وُجُودُ،
آءٌ اَڳاھِين آھِيان!
آءٌ اَسُونھِين آھِيان!

داستان ٻيون
داستان ٽيون
داستان چوٿون
داستان پنجون
داستان ڇھون

سامونڊي

داستان پھريون
بيت - 1

پَڳَھَ پاسٖي گهارِ، آيَلِ سامُونڊِيَنِ جٖي،
وِجِهي جِيُ جَنجارِ، جِمَ وَڃَنِئِي اوھَري.

داستان ٻيون
وائي

آيَلِ! ڪَرِيان ڪِيئن؟ مُنھِنجو نِينھُن اَپَلِئو نَہ رَهٖي.
وِيو وَڻِجارو اوھَرِي، مُون کي چاڙهٖي چيئَن ،
مُنھِنجو نِينھُن اَپَلِئو نَہ رَهٖي.
سامُنڊِيَنِ جي سَڱَ کي، رُوئان راتو ڏينھن،
مُنھِنجو نِينھُن اَپَلِئو نَہ رَهٖي.
اُڏوھِيءَ جِئَن ڏُکَڙا، چَڙِهيا چوٽِيءَ سِيئَن،
مُنھِنجو نِينھُن اَپَلِئو نَہ رَهٖي.
گوندر مَٿاءِ ڄِندَڙي وَرِيا وَلِنِ جيئن،
مُنھِنجو نِينھُن اَپَلِئو نَہ رَهٖي.
مادَرِ پائي مُنڊِيُون، وَڃان ھادِيءَ سِيئَن،
مُنھِنجو نِينھُن اَپَلِئو نَہ رَهٖي.

داستان ٽيون

ڪاموڏ

داستان پھريون
داستان ٻيون

اَبري

داستان پھريون
داستان ٻيون
داستان ٽيون
داستان چوٿون
داستان پنجون
داستان ڇھون
داستان ستون
داستان اٺون
داستان نائون
داستان ڏھون
داستان يارھون

معذوري

داستان پھريون
داستان ٻيون
داستان ٽيون
داستان چوٿون
داستان پنجون
داستان ڇھون
داستان ستون

ديسي

داستان پھريون
داستان ٻيون
داستان ٽيون
داستان چوٿون
داستان پنجون
داستان ڇھون
داستان ستون

ڪوھياري

داستان پھريون
داستان ٻيون
داستان ٽيون
داستان چوٿون
داستان پنجون
داستان ڇھون

حسيني

داستان پھريون
داستان ٻيون
داستان ٽيون
داستان چوٿون
داستان پنجون
داستان ڇھون
داستان ستون
داستان اٺون
داستان نائون
داستان ڏھون
داستان يارھون
داستان ٻارھون

ليلا چنيسر

داستان پھريون
داستان ٻيون
داستان ٽيون

مومل راڻو

داستان پھريون
داستان ٻيون
داستان ٽيون
داستان چوٿون
داستان پنجون
بيت - 1

شَمَعَ ٻارِيندٖي شَب، پِرِھَ باکُون ڪَڍِيُون،
موٽُ مَران ٿِي مَينڌَرا، راڻا ڪارَڻِ رَبَ،
تُنھنجِي تاتِ طَلَب، ڪانگَ اُڏايَم ڪاڪ جا.

داستان ڇھون
داستان ستون
داستان اٺون
داستان نائون

بروو سنڌي

داستان پھريون
داستان ٻيون
داستان ٽيون

ڏھر

داستان پھريون
داستان ٻيون
داستان ٽيون
داستان چوٿون

گهاتو

داستان پھريون
بيت - 1

گَهنگَهرِيا گَهڻَ ڄاڻَ، موڙهِي مَت مَھائِيين،
وِيا گَڏِجِي وِيرِ ۾، پِيا مُنھن مِھراڻَ،
اڳيان پويان ٽاڻَ، وِيا ويچارَنِ وِسَرِي.

وائي

جيٖڪَسِ جَهلِيا مَڇَّ، گَهاتو گَهرِ نہ آئِيا.
ڪاھٖي وَڃو، ناکُئا ڪَرِيو بُرٖي تٖي بَڇَّ
گَهاتو گَهرِ نہ آئِيا.
ڪاٿٖي سَندِيَنِ ڪُنڍِيُون، ڪاٿي سَندِيَنِ رَڇَّ
گَهاتو گَهرِ نہ آئِيا.
ڪُنَّ ڪَڙڪو ڏاڍو، اَٿَوَ اَڳِيان اَڇَّ
گَهاتو گَهرِ نہ آئِيا.

ڪاپائتي

داستان پھريون

رپ

داستان پھريون
داستان پھريون

ڪارايل

داستان پھريون
داستان پھريون

مارئي

داستان پھريون
داستان ٻيون
داستان ٽيون
داستان چوٿون
داستان پنجون
داستان ڇھون
داستان ستون
داستان اٺون
داستان نائون
داستان ڏھون
داستان يارھون

سھڻي

داستان پھريون
داستان ٻيون
بيت - 1

وَھَ تِکَ، واھُڙَ تِکَ، جِتِ نِينھُن تِکَ نِرالِي،
جَنِ کي عِشقُ عَمِيقَ جو، سَي خِلوَتَ خِيالِي،
وارِيَين سَي والِي، ھِينئَڙو جنھِين ھَٿِ ڪِيو.

داستان ٽيون
داستان چوٿون
داستان پنجون
داستان ڇھون
داستان ستون
داستان اٺون
داستان نائون
داستان ڏھون
داستان يارھون
وائي

ڪِھڙَي مَنجِهہ حِسابَ؟ ھُئَڻُ مُنھِنجو ھوتَ ري، لا!
گولِي! ڀَڄُ گناھَ کان، ڪونِهَي سُولُ ثَوابَ،
ھُئَڻُ مُنھِنجو ھوتَ ري، لا!
نَڪِين تَقاوَتَ ۾، نَڪِين مَنجِهہ رَبابَ،
ھُئَڻُ مُنھِنجو ھوتَ ري، لا!
خُدِيَائِي خُوبُ ٿِيَين، لايَين جَي لُعابَ،
ھُئَڻُ مُنھِنجو ھوتَ ري، لا!
پَليتُ ئي پاڪُ ٿِئَي، جُنُبِيو مَنجِهہ جنابَ،
ھُئَڻُ مُنھِنجو ھوتَ ري، لا!
سو نَہ ڪَھِين شَيءِ ۾، جَيڪين مَنجِهہ تُرابَ،
ھُئَڻُ مُنھِنجو ھوتَ ري، لا!
ھوءِ جَي جَرَڪن جَرَ تَي، سَي تان سَڀِ حُبابَ،
ھُئَڻُ مُنھِنجو ھوتَ ري، لا!
ھادِيءَ سَين ھُنَ پارَ ڏي، رِڙهَين ساڻُ رِڪابَ!،
ھُئَڻُ مُنھِنجو ھوتَ ري، لا!
چَنبو وِجِهي چورَ کَي، آءٌ ڇَڙَ عُقابَ،
ھُئَڻُ مُنھِنجو ھوتَ ري، لا!
ديدُ وِڃاَءِ مَ دوستَ جو، ھَلي مَنجِهہ حِجابَ،
ھُئَڻُ مُنھِنجو ھوتَ ري، لا!
ڪَثرَتَ آھَي قُربَ ۾، اِدغامَ اِعرَابَ،
ھُئَڻُ مُنھِنجو ھوتَ ري، لا!
فَنا وِجِهي فَمَ ۾، ڪارَڻِ ٿِيُ ڪَبابَ،
ھُئَڻُ مُنھِنجو ھوتَ ري، لا!
ڏَي طَھُورا تَنِ کي، جَي سِڪَنِ لاءِ شَرابَ،
ھُئَڻُ مُنھِنجو ھوتَ ري، لا!
مُٺِيَ ڪِيا مَرضَ ۾، جاوا سَڀِ جَوابَ
ھُئَڻُ مُنھِنجو ھوتَ ري، لا!