آگم ڪيو اچن...

ٻولُ مَ وِساريج

ڪُڄاڙِئا - kuJaRiyae - किॼाड़िया

ڇو، ڇا لاءِ، ڇاڪاڻ، ڪُڄا لاءِ.

صُورتان گهڻو سھڻا

نِجُهري

(nejhury - निझुरी)

لاتِ جا لطيفَ جِي

دوستَ ڪُھائي دادُلا، مُحِبَ مارائي.

देवनागरी

हणु हबीबा हथा खणी। दिल में तेरी दांहं।
कहअन तह कूक थई। सबुर आउऊं नह सहअन।
कंहिं खे ीअन चवााँ। तह मूं खे मारिअओ सॼणें॥

جي تو بيتَ ڀائنيا

ھَڻُ حَبِيبَ ھَٿَ کَڻِي، دِل ۾ تَيرِي دانھَن،
ڪَھان تَہ ڪُوڪَ ٿِئي، صَبر آئُون نَہ سَھان،
ڪَنھِن کَي اِيئَن چَوان، تَہ مُون کَي مارِئَو سَڄَڻين.

Roman

HarN’u habib’a hath’a kharNi, dil’e men teri daanhan,
Kahaan ta kook’a theay, sabur aaon na sahaan,
Kahen khy eain na chawaan, ta moon khy mareo saJarNain.

آيو سو اُلَٽَ

مُريدُ پِيرُ
(mureed'u - मुरीद) (peer'u - पीरु)

ھُئا اڳھِين گَڏُ

سڏُ،  ڳالهاءُ،  گفتو،  ڪوٺ،  دعوت،  ٻڌاڻو،  نِينڍَ،  سيھَندَ،  ڪانڍَ،  طلب،  پُڪار،  آواز،  پرلاءُ،  واڪو،  رڙ،  ڪُوڪ،  دانھن،  نعرو

شاھ جا قافيا